1 Ai *Is 10.6;21.2de ti que despojas e que não foste despojado, que *Is 24.16;48.8procedes perfidamente e que não foste tratado perfidamente! Quando tiveres cessado de despojar, *Is 10.12;14.25;31.8;Hc 2.8serás despojado e, quando tiveres acabado de proceder perfidamente, contra ti *Jr 25.12-14;Mt 7.2procederão perfidamente. 2 *Is 30.18-19Compadece-te de nós, Jeová; por ti *Is 25.9temos esperado. Sê o *Is 40.10;51.5;59.16braço deles de manhã em manhã, como também a nossa salvação no *Is 37.3tempo da tribulação. 3 Ao som do tumulto, *Is 11.13;17.13;21.15fogem os povos; quando *Is 10.33;17.13;59.16-18;Jr 25.30-31te levantas, são dispersas as nações. 4 O vosso despojo será ajuntado como ajunta a lagarta; como saltam os gafanhotos, assim sobre ele saltarão. 5 *Sl 97.9Exaltado é Jeová, porque habita no alto; *Is 1.26;28.6;32.16tem enchido a Sião de juízo e justiça. 6 Nos teus tempos, haverá *Is 33.20estabilidade, *Is 45.17;51.6abundância de salvação, sabedoria e *Is 11.9conhecimento. O *Is 11.3;2Rs 18.7;Sl 112.1-3;Mt 6.33temor de Jeová é o tesouro de Sião.

7 Eis que os valentes clamam de fora; *2Rs 18.18,37os embaixadores da paz choram amargamente. 8 As estradas estão desoladas, *Is 35.8cessa o viandante; o inimigo *Is 24.5violou a aliança, desprezou as cidades e não faz caso algum dos homens. 9 *Is 3.26;24.4;29.2A terra pranteia, desfalece; *Is 2.13;10.34o Líbano está envergonhado e se murcha; *Is 35.2;65.10Sarom torna-se como um deserto; Basã e o Carmelo ficam despidos de folhas. 10 Agora, me *Is 2.19,21;Sl 12.5levantarei, diz Jeová; agora, me erguerei; agora, serei exaltado. 11 *Is 26.18;59.4;Sl 7.14;Tg 1.15Concebereis feno, parireis restolho; o vosso *Is 1.31fôlego é o fogo que vos há de devorar. 12 Os povos serão como as queimas de cal, *Is 10.17;27.4;2Sm 23.6-7como espinhos cortados que são queimados no fogo.

13 *Is 49.1;Sl 48.10Ouvi, vós os que estais longe, o que tenho feito; reconhecei, vós os que estais perto, o meu poder. 14 *Is 1.28Os pecadores em Sião estão assombrados; *Is 32.11o tremor apodera-se dos ímpios. Quem, dentre nós, habitará com o *Is 30.27,30;Hb 12.29fogo devorante? Quem, dentre nós, habitará com os *Is 9.18-19;10.16;47.14ardores sempiternos? 15 Aquele que *Is 58.6-11;Sl 15.2;24.4anda em justiça e fala o que é reto; aquele que despreza o ganho da opressão, que sacode as suas mãos para não receber peitas, que tapa os seus ouvidos, para não ouvir falar do derramamento de sangue, e *Sl 119.37fecha os seus olhos, para não ver o mal; 16 este habitará nas alturas. *Is 25.4;26.1As fortificações das rochas será o seu alto refúgio; *Is 49.10dar-se-lhe-á o seu pão, as suas águas são seguras.

17 Os teus olhos verão *Is 33.21-22;6.5;24.23o rei na sua formosura; verão a *Is 26.15terra que se estende amplamente. 18 O teu coração meditará *Is 17.14o terror: Onde está *1Co 1.20aquele que registrou, onde está quem pesou o tributo, onde está o que numerou as torres? 19 *Is 37.33;2Rs 19.32Não verás o povo feroz, povo de *Is 28.11;Dt 28.49-50;Jr 5.15fala profunda, que não se pode perceber, de língua estranha, que não se pode entender. 20 *Sl 48.12Olha para Sião, cidade das nossas solenidades; os teus olhos verão Jerusalém, *Is 32.18;Sl 46.5;125.1-2habitação quieta, *Is 54.2tenda que não será removida, cujas estacas nunca serão arrancadas, nem será quebrada nenhuma das suas cordas. 21 Mas Jeová ali estará conosco em majestade, ali nesse lugar de largos *Is 41.18;43.19-20;48.18;66.12rios e correntes, no qual não entrará baixel a remo, nem por ele passará navio grande. 22 Porque Jeová é o nosso *Is 2.4;11.4;16.5;51.5juiz, Jeová é o *Is 1.10;51.4,7;Tg 4.12nosso legislador, Jeová é o *Is 33.17;Sl 89.18;Zc 9.9nosso Rei; *Is 25.9;35.4;49.25-26;60.16ele nos salvará. 23 As tuas enxárcias estão afrouxadas; não puderam ter firme o seu mastro, nem desfraldar a vela. Então, se repartiu *2Rs 7.16a presa de grandes despojos; *Is 35.6;2Rs 7.8até os coxos participaram dela. 24 Nenhum morador dirá: Estou *Is 30.26;58.8;Jr 30.17;33.6doente; quanto ao povo que nela habitar, *Is 40.2;44.22;Jr 50.20;Mq 7.18-19;1Jo 1.7-9perdoar-se-lhe-á a sua iniquidade.

1 Ve al vi, kiu rabas kaj mem ne estas prirabita, kaj kiu perfidas kaj mem ne estas perfidita! Kiam vi finos la rabadon, vi mem estos prirabita; kiam vi ĉesos perfidi, vi mem estos perfidita. 2 Ho Eternulo, korfavoru nin! je Vi ni esperas; estu ilia brako ĉiumatene kaj nia savo en la tempo de mizero. 3 De la sono de tondro forkuris popoloj, de Via majesto diskuris gentoj. 4 Kaj kolektita estos via rabakiro, kiel kolektas vermoj; kaj oni kuros post ĝi, kiel kuras akridoj. 5 La Eternulo altiĝis, ĉar Li loĝas alte; Li plenigas Cionon per justeco kaj vero. 6 Saĝo kaj scio, forto de via savo, estos la garantiaĵo de via estonteco; timo antaŭ la Eternulo estos lia trezoro.

7 Jen iliaj fortuloj plorkrias ekstere, la anoncantoj de paco ploras maldolĉe; 8 la vojoj senhomiĝis, vojiranto jam ne pasas; li rompis la interligon, malestimis la urbojn, ne ŝatis la homojn. 9 Funebras, malĝojas la tero; hontigita estas Lebanon kaj velkas; Ŝaron fariĝis kiel dezerto; Baŝan kaj Karmel senfoliiĝis. 10 Nun Mi stariĝos, diras la Eternulo; nun Mi altiĝos, nun Mi leviĝos. 11 Vi, gravedaj per fojno, naskos pajlon; via spiro estos fajro, kiu vin ekstermos. 12 Kaj la popoloj estos kiel bruligita kalko, kiel dornoj dehakitaj ili forbrulos en fajro.

13 Aŭskultu, malproksimuloj, kion Mi faris; kaj ekkonu, proksimuloj, Mian forton. 14 Ektimos la pekuloj sur Cion, tremo kaptos la hipokritulojn: Kiu el ni eltenos ĉe la ekstermanta fajro? kiu el ni eltenos ĉe la eterna ardego? 15 Kiu agas juste kaj parolas veron, abomenas profiton rabitan, forskuas siajn manojn, por ne preni subaĉeton, ŝtopas siajn orelojn, por ne aŭskulti aferojn sangajn, kaj fermas siajn okulojn, por ne rigardi malbonon, 16 tiu loĝos sur la altaĵoj; fortikaĵoj el rokoj estos lia defendo; pano estos donita al li, akvon li havos konstante. 17 Viaj okuloj vidos la reĝon en lia majesto, ili rigardos landon vastan. 18 Via koro rememoros la teruraĵon: Kie estas la kalkulanto? kie estas la pesanto? kie estas la kontrolanto de la turoj? 19 La popolon arogantan vi ne vidos, la popolon kun lingvo malklara kaj nedistingebla, kun lingvo balbuta kaj nekomprenebla. 20 Rigardu Cionon, la urbon de niaj kunvenoj; viaj okuloj vidos Jerusalemon, loĝlokon trankvilan, tendon ne forigotan; neniam estos eltirataj ĝiaj stangoj, kaj neniu el ĝiaj ŝnuroj disŝiriĝos. 21 Ĉar tie la forto de la Eternulo estos por ni anstataŭ riveroj, larĝaj lagoj; ŝipo kun remiloj ne iros sur ili, kaj potenca ŝipo ilin ne trapasos. 22 Ĉar la Eternulo estas nia juĝanto, la Eternulo estas nia leĝdonanto, la Eternulo estas nia reĝo; Li helpos nin. 23 Viaj ŝnuregoj malfortiĝis; ili jam ne alfortikigas la maston, ne streĉas la velon. Tiam estos dividata la granda rabakiro; eĉ lamuloj iros kapti rabaĵon. 24 Kaj ne diros la loĝanto: Mi estas malsana; al la popolo, kiu tie loĝas, estas pardonita la kulpo.