1 Oxalá fenderas tu os céus e *Êx 19.18;Sl 18.9;144.5;Mq 1.3-4;Hc 3.13desceras, para que *Jz 5.5;Sl 68.8;Na 1.5tremessem os montes na tua presença, 2 como quando o fogo pega em acendalhas, como quando o fogo faz ferver a água, a fim de fazeres notório o teu nome, aos teus adversários, de sorte que, à tua presença, *Sl 99.1;Jr 5.22;33.9tremam as nações! 3 Quando fizeste *Sl 65.5;66.3,5;106.22coisas terríveis, que não esperávamos, desceste; os montes tremeram à tua presença. 4 Desde a antiguidade, *1Co 2.9não têm ouvido os homens, nem com os ouvidos têm percebido, nem tem o olho visto a um Deus fora de ti, o qual opera a favor daquele *Is 25.9;30.18;40.31que o espera. 5 *Êx 20.24Sais ao encontro àquele que se alegra e *Is 56.1pratica a justiça, aos que *Is 26.13;63.7se lembram de ti nos teus caminhos; eis que *Is 12.1;63.10tu te iraste, e nós pecamos; há muito tempo, temos estado em pecados e havemos de ser salvos? 6 Pois todos nós somos como o *Is 6.5;Jó 15.14-16;Sl 51.5imundo, e todas as nossas *Is 46.12;48.1justiças, como trapo de imundície; todos nós *Is 1.30;Sl 90.5-6murchamos como a folha; e as nossas *Is 50.1;Sl 1.4;Jr 4.11-12iniquidades, como o vento, nos arrebatam. 7 *Is 59.4;Ez 22.30Não há quem invoque o teu nome, quem se desperte para *Is 27.5pegar de ti, porque *Is 1.15;54.8;Dt 31.18escondeste de nós a tua face e nos *Is 9.18;Ez 22.18-22consumiste pelas nossas iniquidades.

8 Mas, agora, Jeová, *Is 63.16tu és nosso Pai; nós somos *Is 29.16;45.9o barro, e tu, o nosso oleiro; e todos nós somos *Is 60.21;Sl 100.3obra das tuas mãos. 9 *Is 57.17;60.10Não te agastes muito, Jeová, *Is 43.25;Mq 7.18nem para sempre te lembres da iniquidade; olha, te pedimos, todos nós somos *Is 63.8;Sl 79.13o teu povo. 10 *Is 48.2;52.1As tuas cidades santas tornaram-se um deserto; Sião está feita um *Is 1.7;3.8;6.11deserto, Jerusalém, uma desolação. 11 A nossa santa e gloriosa *Is 63.18;2Rs 25.9;Sl 74.5-7casa, em que nossos pais te louvaram, está queimada a fogo; e *Is 7.23;Lm 1.7,10-11todas as nossas coisas deleitáveis estão consumidas. 12 Acaso, *Is 42.14;63.15;Sl 74.10-11,18-19conter-te-ás, Jeová, apesar disso? Ficarás calado e afligir-nos-ás até as últimas?

1 Ho, se Vi disfendus la ĉielon kaj malsuprenirus, antaŭ Vi ektremus la montoj; 2 aperu kiel fajro, kiu bruligas lignerojn, kiel akvo, kiu bolas de fajro, por konigi Vian nomon al Viaj malamikoj; antaŭ Via vizaĝo ektremu la popoloj! 3 Kiam Vi faris miraklojn, kiujn ni ne atendis, kiam Vi malsupreniris, antaŭ Vi ektremis la montoj. 4 Neniam oni tion aŭdis, ne eksciis per la orelo, nek okulo tion vidis, ke iu dio krom Vi tion faras por tiuj, kiuj esperas je li. 5 Vi renkontis tiujn, kiuj ĝoje faris justaĵon kaj memoris Vin sur Viaj vojoj; kvankam Vi koleris, kiam ni pekis, tamen per ili ni ĉiam estis savataj. 6 Ni ĉiuj fariĝis kiel malpuruloj, kaj nia tuta virto estas kiel makulita vesto; ni ĉiuj velkas kiel folio, kaj niaj pekoj portas nin kiel vento. 7 Kaj neniu vokas Vian nomon, nek vekiĝas, por forte sin teni je Vi; ĉar Vi kovris Vian vizaĝon antaŭ ni kaj lasas nin perei per niaj pekoj. 8 Sed nun, ho Eternulo, Vi estas nia Patro; ni estas la argilo, kaj Vi estas nia formanto, kaj ni ĉiuj estas la produkto de Via mano. 9 Ne koleru, ho Eternulo, tro forte, kaj ne eterne memoru la kulpon; ho, rigardu, ni ĉiuj estas Via popolo. 10 Viaj sanktaj urboj fariĝis dezerto, Cion fariĝis dezerto, Jerusalem ruino. 11 Nia sankta kaj belega domo, en kiu niaj patroj Vin laŭdadis, estas forbruligita per fajro, kaj ĉiuj niaj dezirindaĵoj fariĝis ruinoj. 12 Ĉu malgraŭ ĉio ĉi tio Vi retenos Vin, ho Eternulo? ĉu Vi silentos kaj tiel forte nin premos?