1 Is 3.26;Jr 48.18Desce e assenta-te no pó, Is 23.12;37.22;Jr 46.11virgem Sl 137.8;Jr 50.42;51.33;Zc 2.7filha de Babilônia; assenta-te no chão sem trono, filha dos caldeus. Pois não serás chamada mais Dt 28.56mimosa e delicada. 2 Toma a Êx 11.5;Jr 25.10mó e Jó 31.10;Ec 12.4;Mt 24.41mói a farinha; tira Is 3.23;Gn 24.65;1Co 11.5o teu véu e Is 32.11arranca a cauda da vestidura, descobre as pernas e passa os rios. 3 Is 3.17;Ez 16.37A tua nudez será descoberta, ver-se-á a tua vergonha; Is 34.8;63.4tomarei vingança e não pouparei a homem algum. 4 Quanto ao nosso Is 41.14Redentor, Jeová dos Exércitos é o seu nome, o Santo de Israel. 5 Is 23.2;Jr 8.14;Lm 2.10Senta-te calada e entra Is 13.10nas trevas, filha dos caldeus; porque não serás chamada mais Is 47.7;Gn 16.4,8,9;Pv 30.23a senhora Is 13.19;Dn 2.37-38;Ap 17.18;18.7dos reinos. 6 Eu me agastei contra o meu povo, Is 43.28profanei a minha herança e entreguei-os nas tuas mãos; Is 10.14;14.6tu não usaste de misericórdia com eles, Dt 28.50sobre os velhos fizeste muito pesado o teu jugo. 7 Disseste: Eu serei Is 47.5senhora para sempre; assim, não Is 42.25;57.11te importaste dessas coisas, nem te lembraste Dt 32.29;Jr 5.31;Ez 7.2-3do fim delas.
8 Agora, pois, ouve isso, tu, a que estás Is 22.13;32.9;Jr 50.11entregue a prazeres, Is 32.9,11;Sf 2.15que habitas descuidada e que dizes no teu coração: Is 47.10;45.5-6,18;Sf 2.15Eu sou, e fora de mim não há outra; Ap 18.7não me sentarei como viúva, nem conhecerei a perda de filhos. 9 Porém, Sl 73.19;1Ts 5.3;Ap 18.8,10num momento, num só dia, virão sobre ti ambos Is 13.16,18;14.22esses males: a perda de filhos e a viuvez — em toda a sua plenitude virão sobre ti apesar da multidão das Is 47.13;Na 3.4;Ap 18.23tuas feitiçarias e da grande abundância dos teus encantamentos. 10 Is 59.4;Sl 52.7;62.10Pois confiaste na tua maldade; disseste: Is 29.15;Ez 8.12;9.9Ninguém me vê. Is 5.21;44.20A tua sabedoria e a tua ciência, essas te perverteram. Disseste no teu coração: Is 47.8Eu sou, e fora de mim não há outra. 11 Por isso, Is 45.7;57.1virá sobre ti o mal de que, por encantamentos, não saberás livrar-te; cairá sobre ti uma calamidade, que não poderás espiar, e virá sobre ti Is 47.9repentinamente uma Jr 51.8,43desolação que ignorarás.
12 Deixa-te estar com os teus Is 47.9encantamentos e com a multidão das tuas feitiçarias, em que tens trabalhado desde a tua mocidade, para ver se, acaso, podes tirar algum proveito, se, acaso, podes prevalecer. 13 Tens-te Jr 51.58,64cansado na multidão dos teus conselhos; apresentem-se, pois, e Is 47.15te salvem os teus Is 47.9;8.19;44.25;Dn 2.2,10astrólogos, os que contemplam os astros, os que te anunciam de lua nova em lua nova o que há de vir sobre ti. 14 Eis que se tornarão como o Is 5.24;Na 1.10;Ml 4.1restolho; Is 10.17;Jr 51.30,32,58o fogo os queimará, e eles não se poderão livrar do poder das chamas. Essas chamas não serão Is 44.16umas brasas a que se aquentem, nem fogo, para que diante dele se assentem. 15 Assim te virão a parar as coisas em que tens trabalhado; os que tiveram Ap 18.11negócios contigo desde a tua mocidade andarão errantes, cada um para o seu lugar; não haverá Is 5.29;43.13;46.7quem te salve.
1 Iru malsupren kaj sidiĝu sur polvo, ho virgulino filino de Babel; sidiĝu sur la tero, sentronigita filino de la Ĥaldeoj; ĉar oni ne plu nomos vin delikata kaj dorlotata. 2 Prenu manan muelilon kaj muelu farunon; forigu vian vualon, levu vian vestrandon, malkovru vian kruron, transiru riverojn. 3 Malkovriĝos via nudaĵo, kaj montriĝos via honto. Mi faros venĝon, kaj Mi neniun indulgos. 4 Nia Liberiganto — Lia nomo estas Eternulo Cebaot, Sanktulo de Izrael. 5 Sidu silente kaj iru en mallumon, ho filino de la Ĥaldeoj, ĉar oni ne plu nomos vin estrino de regnoj. 6 Kiam Mi koleris Mian popolon, malhonoris Mian heredaĵon, kaj transdonis ilin en viajn manojn, vi ne montris al ili kompaton, sur maljunulon vi metis tre peze vian jugon; 7 vi diris: Eterne mi estos estrino; vi ne prenis tion al via koro, ne pensis pri la sekvoj.
8 Aŭskultu do nun, ho voluptulino, kiu sidas senzorge, kiu diras en sia koro: Mi estas, kaj ne ekzistas alia krom mi; mi ne fariĝos vidvino, kaj mi ne konos perdon de infanoj. 9 Venos do sur vin tiuj du aferoj subite, en unu tago; seninfaneco kaj vidvineco en plena mezuro trafos vin, malgraŭ viaj multaj sorĉoj, malgraŭ la granda forto de viaj magiaĵoj. 10 Vi sentis vin sendanĝera en via malboneco; vi diris: Neniu min vidas; via saĝeco kaj via scio estis viaj delogantoj; kaj vi diris en via koro: Mi estas, kaj ne ekzistas alia krom mi. 11 Tial venos sur vin malbono, kies komencon vi ne scios, kaj falos sur vin malfeliĉo, el kiu vi ne povos vin elaĉeti, kaj surprizos vin pereo, kiun vi ne antaŭvidis. 12 Restu do ĉe viaj magiaĵoj, kaj ĉe viaj multaj sorĉoj, super kiuj vi laboris de via juneco; eble vi povos profiti, eble vi fortiĝos. 13 Vi laciĝis de la multo de viaj konsiliĝoj; nun ili stariĝu, la mezurantoj de la ĉielo, la esplorantoj de la steloj, la antaŭdiristoj laŭ la luno, kaj ili savu vin kontraŭ tio, kio trafos vin. 14 Jen, ili fariĝos kiel pajlo; la fajro forbruligos ilin; ili ne savos sian animon el la forto de la flamo; ne estos ia karbo, ĉe kiu sin varmigi, nek fajro, antaŭ kiu sidi. 15 Tiaj fariĝis por vi tiuj, kun kiuj vi multe penis, kun kiuj vi interrilatis de via juneco; ĉiu forvagis siaflanken, neniu vin savos.