1 O Sl 12.1justo perece, e não Is 42.25;47.7há quem se importe com isso; e homens compassivos são arrebatados, sem que alguém considere que o justo é arrebatado Is 47.11;2Rs 22.20;Jr 18.11para ser livre do mal. 2 Ele entra na paz; descansam nos seus leitos todos os que Is 26.7andam na sua retidão.
3 Vós, porém, chegai-vos para cá, filhos da Is 2.6agoureira, Is 1.4;Mt 16.4linhagem do adúltero e da Is 57.7-9;1.21prostituta. 4 De quem fazeis escárnio? Contra quem distendeis a boca e deitais fora a língua? Porventura, não sois vós filhos da Is 48.8transgressão, estirpe da falsidade, 5 vós os que vos inflamais junto aos Is 1.29terebintos, 2Rs 16.4;Jr 2.20;3.13debaixo de toda árvore verde, que 2Rs 23.10;Sl 106.37-38;Jr 7.31sacrificais os filhos nos vales debaixo das fendas dos penhascos? 6 Por entre as Jr 3.9;Hc 2.19pedras lisas do vale, está a tua porção; estas, estas são a tua sorte; também a estas Jr 7.18derramaste a tua libação, ofereceste uma oblação. Jr 5.9,29;9.9Contentar-me-ia destas coisas? 7 Ez 23.41Puseste o teu leito Jr 3.6;Ez 16.16sobre um alto e elevado monte; e lá subiste para oferecer sacrifícios. 8 Detrás das portas e das ombreiras colocaste o teu memorial; pois Ez 23.18te descobriste a um outro que não a mim e subiste; Ez 23.7alargaste a tua cama e com eles fizeste aliança; Ez 16.26,28amaste o seu leito, onde quer que o viste. 9 Foste ao rei com óleo, e multiplicaste os teus perfumes, e Ez 23.16,40enviaste os teus mensageiros para longe, e te abateste até o Sheol. 10 Is 47.13Tu te cansaste na tua comprida viagem; contudo, não disseste: Jr 2.25;18.12Não há esperança. Achaste com que renovar as tuas forças; por isso, não enfraqueceste.
11 De Is 51.12-13;Pv 29.25quem tiveste receio e medo, para que mentisses, e Jr 2.32;3.21não te lembrasses de mim, Is 57.1nem te importasses? Certamente, me Is 42.14;Sl 50.21conservo calado, e isso há muito tempo, pelo que não me temes. 12 Eu Is 58.1-2publicarei essa justiça tua; e, quanto às tuas Is 29.15;59.6;65.7;66.18;Mq 3.2-4obras, elas não te aproveitarão. 13 Quando clamares, Jr 22.20;30.14livrem-te os que tens ajuntado. Levá-los-á o vento, um assopro arrebatará a todos eles; porém o que Is 25.4;Sl 37.3,9em mim confia Is 49.8;60.21possuirá a terra Is 65.9e herdará o meu santo monte.
14 Este dirá: Is 62.10;Jr 18.15Aterrai, aterrai, preparai o caminho, tirai os tropeços do caminho do meu povo. 15 Pois assim diz o Is 52.13Alto e o Excelso, Is 40.28;Dt 33.27que habita a eternidade, de quem o nome é Santo: Is 33.5;66.1Habito no alto e santo lugar, também com aquele que é Is 66.2;Sl 34.18;51.17contrito e humilde de espírito, Is 61.1-3;Sl 147.3para vivificar o espírito dos humildes e vivificar o coração dos contritos. 16 Gn 6.3Não contenderei para sempre, Sl 85.5;103.9;Mq 7.18nem ficarei continuamente irado, porque diante de mim Is 2.12,17;Jó 34.14-15desfaleceria o espírito, bem como Is 42.5as almas que tenho feito. 17 Por causa da iniquidade da sua Is 2.7;56.11;Jr 6.13cobiça, indignei-me e o feri; escondi a face, indignei-me, e Is 1.4;Jr 3.14,22ele se foi andando perverso no caminho do seu coração. 18 Tenho visto os seus caminhos e Is 19.22;30.26;53.5o sararei; também Is 52.12o conduzirei Is 61.1-3e tornarei a dar consolação a ele e aos que o pranteiam. 19 Eu crio o Is 6.7;51.16;59.21;Hb 13.15fruto dos lábios; Is 26.12;32.17paz, paz ao que está longe e At 2.39;Ef 2.17ao que está perto, diz Jeová; e o sararei. 20 Os Is 3.9,11;Jó 18.5-14iníquos, porém, são como o mar agitado, pois não pode ficar quieto, e as suas águas lançam de si lama e lodo. 21 Is 48.22;59.8Não há paz para os iníquos, diz Is 49.4o meu Deus.
1 La virtulo pereis, kaj neniu prenis tion al sia koro; kaj piaj homoj estas forkaptataj, kaj neniu komprenas, ke for de malbono estas forkaptita la virtulo. 2 Kiu iras ĝustan vojon, tiu venas al paco, ripozas sur sia kuŝejo.
3 Sed venu ĉi tien vi, ho filoj de sorĉistino, idoj de adultulo kaj malĉastulino! 4 Kiun vi mokegas? kontraŭ kiu vi malfermegas la buŝon kaj elŝovas la langon? ĉu vi ne estas infanoj de krimo, idoj de mensogo, 5 kiuj varmiĝas en la arbaretoj, sub ĉiu verdbranĉa arbo; kiuj buĉas la infanojn en la valoj, sub la elstarantaj rokoj? 6 Inter la glataĵoj de la valo estas via parto; ili, ili estas via loto; al ili vi verŝis verŝoferojn, alportis farunoferojn; ĉu Mi povas esti kontenta pri tio? 7 Sur monto alta kaj levita vi starigis vian kuŝejon, vi tien supreniris, por buĉi oferojn. 8 Kaj malantaŭ la pordo kaj la fostoj vi starigis vian simbolon; ĉar vi forturnis vin de Mi kaj supreniris, larĝigis vian kuŝejon, kaj ligis vin kun ili; vi ekamis ilian kuŝejon, elrigardis por vi oportunan lokon. 9 Oleita vi pilgrimis al la reĝo, uzis multe da aromaĵoj, kaj vi sendis malproksimen viajn senditojn, kaj malaltiĝis ĝis Ŝeol. 10 Pro la multeco de viaj vojoj vi laciĝis, tamen vi ne diris: Mi perdis la esperon; vi trovis ankoraŭ vivon en via mano, kaj pro tio vi ne laciĝis. 11 Sed kiu kaŭzis al vi zorgojn, kaj kiun vi timis, ke vi ekmensogis kaj Min ne memoris kaj ne prenis al via koro? ĉu pro tio, ke Mi silentas tre longe, vi Min ne timas? 12 Se Mi montros vian pravecon kaj viajn farojn, ili ne helpos vin. 13 Kiam vi krios, viaj idolamasoj vin savu; sed ilin ĉiujn disportos la vento, forpelos la blovo; kaj kiu fidas Min, tiu ekposedos la teron kaj heredos Mian sanktan monton. 14 Kaj Li diras: Faru vojon, faru vojon, ebenigu irejon, forigu malhelpojn de la vojo de Mia popolo.
15 Ĉar tiele diras la Plejalta kaj Plejsupra, kiu restas eterne kaj kies nomo estas Sanktulo: Alte kaj en sankta loko Mi loĝas, sed ankaŭ apud afliktito kaj humilulo, por revigligi la spiriton de humiluloj kaj revivigi la koron de afliktitoj. 16 Ĉar ne eterne Mi malpacas kaj ne senfine Mi koleras; alie tute senfortiĝus antaŭ Mi la spirito kaj la animoj, kiujn Mi kreis. 17 Pro la peko de lia avideco Mi koleris kaj frapis lin, Mi deturnis Min kaj koleris; sed li iris perfide, iris laŭ la vojo de sia koro. 18 Mi vidis liajn vojojn, kaj Mi lin sanigos; Mi kondukos lin kaj redonos konsolon al li kaj al liaj plorantoj. 19 Mi kreos diron de la buŝo: Paco, paco al malproksimaj kaj al proksimaj, diras la Eternulo; kaj Mi sanigos lin. 20 Sed la malpiuloj estas kiel malkvieta maro, kiu ne povas trankviliĝi kaj kies akvo elĵetas ŝlimon kaj koton. 21 Ne ekzistas paco por la malpiuloj, diras mia Dio.