Publicidade

Isaías 49

ESP
Ricas promessas à desanimada Sião

1 Ouvi-me, Is 42.4ilhas; e escutai, povos Is 66.19de longe. Is 44.2,24;46.3;Jr 1.5Jeová chamou-me desde o ventre, desde as Is 7.14;9.6entranhas de minha mãe, fez menção do meu nome; 2 fez a minha Is 11.4;Hb 4.12;Ap 1.16;2.12,16boca como uma espada aguda e, na Is 51.16sombra da sua mão, me escondeu; fez-me como uma Hc 3.11seta polida, e, na sua aljava, me encobriu 3 e me disse: Tu és o meu servo; és Israel, Is 44.23no qual hei de ser glorificado. 4 Mas eu disse: Debalde tenho Is 65.23trabalhado, inútil e Is 50.6-8;53.10,12vãmente tenho gasto as minhas forças; contudo, certamente, o meu direito está com Jeová, e Is 35.4;59.18a minha recompensa, com o meu Deus.

5 Agora, diz Is 44.2Jeová, que me formou desde o ventre para ser o seu servo, para de novo trazer Jacó a ele e Is 14.1;41.14;44.23para se reunir Is 11.12;27.12Israel a ele (Pois sou Is 43.4glorificado aos olhos de Jeová, e o meu Deus se faz a minha Is 12.2fortaleza.), 6 sim, diz ele: Pouco é que sejas o meu servo para suscitares as tribos de Jacó e restaurares Sl 37.28;97.10os que de Israel têm sido preservados; também te porei para a Is 42.6;51.4;At 13.47luz dos gentios, a fim de seres a minha salvação até os Is 48.20confins da terra. 7 Assim diz Jeová, Is 48.17o Redentor de Israel e o Santo dele, ao que é Is 53.3;Sl 22.6-8;69.7-9desprezado dos homens, ao que é aborrecido da nação, ao servo dos que dominam: Is 52.15Reis bem como príncipes verão, se levantarão, Is 19.21,23;27.13;66.23adorarão, por causa de Jeová, que é fiel, por causa do Santo de Israel, que te escolheu.

8 Assim diz Jeová: No tempo Sl 69.13;2Co 6.2aceitável, te respondi e, no dia da salvação, te auxiliei; Is 26.3;27.3;42.6conservar-te-ei e Is 42.6te darei por uma aliança do povo, Is 44.26para restaurares a terra, para distribuíres as herdades assoladas 9 e para dizeres aos que estão Is 42.7;61.1;Lc 4.18em cadeias: Sai; aos que estão em trevas: Mostrai-vos. Eles pastarão nos caminhos, e em todos os Is 41.18altos desnudados haverá o seu pasto. 10 Is 33.16;48.21;Ap 7.16Não terão fome nem sede; não os molestará nem a miragem Sl 121.6nem o sol, porque Is 14.1o que deles se compadece Is 40.11;Sl 23.2os guiará, sim, os conduzirá aos Is 35.7;41.17mananciais de água. 11 Transformarei em caminho Is 40.4todos os meus montes, Is 11.16;19.23;35.8;62.10e as minhas estradas serão exaltadas. 12 Eis que estes virão Is 49.1;60.4de longe, eis que aqueles do Is 43.5-6Norte e do Ocidente, e aqueles outros, da terra de Sinim. 13 Is 44.23Cantai, céus; regozija-te, terra; rompei em cânticos, montes; porque Is 40.1;51.3,12Jeová conforta ao seu povo Is 54.7-8,10e se compadecerá dos seus aflitos.

14 Sião, porém, disse: Is 40.27Jeová desamparou-me, e o Senhor esqueceu-se de mim. 15 Acaso, pode uma mulher esquecer-se de seu filho de peito, de sorte que ela não se compadeça do filho das suas entranhas? Embora as mães se esqueçam, contudo, eu Is 44.21não me esquecerei de ti. 16 Eis que Ct 8.6;Ag 2.23te gravei nas palmas das minhas mãos; os Is 62.6-7;Sl 48.12-13teus muros estão continuamente diante de mim. 17 Os Is 51.14teus filhos se apressam; Is 10.6;37.18sairão para fora de ti os que te destruíam e te assolavam. 18 Is 60.4;Jo 4.35Levanta os teus olhos ao redor e olha; todos estes Is 43.5;54.7;60.4se reúnem Is 49.12e vêm ter comigo. Is 45.23;54.9Por minha vida, juro, diz Jeová, que de todos estes Is 52.1;61.10te vestirás como de um ornamento e te cingirás deles, à moda de uma noiva. 19 Pois, quanto aos teus Is 1.7;3.8;5.6;51.3lugares desertos e desolados e à tua terra arruinada, agora tu, ó Sião, serás, certamente, Is 54.1-2;Zc 10.10estreita demais para os moradores; e os que Sl 56.1-2te devoravam estarão longe. 20 Ainda Is 54.1-3dirão em teus ouvidos os filhos de que fostes privados: Este lugar é demasiadamente estreito para mim; dá-me espaço em que eu habite. 21 Então, Is 29.23;54.6-7dirás no teu coração: Quem me gerou estes, visto que fui privada de meus filhos e sou Is 27.10;Lm 1.1solitária, Is 5.13exilada e errante? Estes, quem os criou? Eis que fui Is 1.8deixada sozinha; Is 60.8estes, onde estavam?

22 Assim diz o Senhor Jeová: Eis que eu levantarei as minhas mãos para as nações e arvorarei o meu Is 11.10,12;18.3;62.10estandarte para os povos; eles Is 14.2;43.6;60.4trarão teus filhos nos braços e tuas filhas, sobre os ombros. 23 Terás Is 14.1-2;60.3,10-11reis por teus aios e as suas rainhas, por tuas amas; diante de ti, Is 45.14;60.14se inclinarão com o rosto em terra Sl 72.9;Mq 7.17e lamberão o dos teus pés; Is 41.20;43.10;60.16saberás que eu sou Jeová e que os que por mim Is 25.9;26.8;Sl 37.9esperam Is 45.17;Sl 25.3;Jl 2.27não serão envergonhados.

24 Acaso, tirar-se-á a presa ao forte ou serão libertados os que são legalmente cativos? 25 Mas assim diz Jeová: Certamente, os Is 10.6;14.1-2;Jr 50.33-34cativos serão tirados ao forte, e a presa do Is 13.11;25.3,5;29.5,20tirano será libertada; porque eu contenderei com o que contende contigo Is 25.9;33.22;35.4e salvarei teus filhos. 26 Os que Is 9.4;14.4;16.4;51.13;54.14te oprimem alimentarei Is 9.20com as suas próprias carnes; e, com o seu próprio sangue, eles se embriagarão como com o mosto. Is 45.6;Ez 39.7Toda carne saberá que eu, Jeová, sou o teu Is 43.3Salvador e que o teu Is 49.7Redentor é o Poderoso de Jacó.

1 Aŭskultu min, ho insuloj, kaj atentu, ho malproksimaj gentoj: la Eternulo min alvokis el la ventro, el la interno de mia patrino Li vokis mian nomon. 2 Kaj Li faris mian buŝon simila al akra glavo, kovris min per la ombro de Sia mano, kaj faris min polurita sago, kaŝis min en Sia sagujo. 3 Kaj Li diris al mi: Vi estas Mia servanto, ho Izrael, per kiu Mi gloriĝos. 4 Mi opiniis, ke vane mi penis, ke sencele kaj vane mi konsumis mian forton; sed vere mia rajto estas ĉe la Eternulo, kaj mia rekompenco ĉe mia Dio. 5 Kaj nun diris la Eternulo, kiu el la patrina ventro kreis min Lia servanto, por ke mi revenigu al Li Jakobon kaj por ke Izrael kolektiĝu ĉe Li (ĉar mi estas honorata antaŭ la okuloj de la Eternulo, kaj mia Dio estas mia forto) 6 Li diris: Ne sufiĉas, ke vi estas Mia servanto, por restarigi la tribojn de Jakob kaj revenigi la konservitojn de Izrael; sed Mi faros vin lumo por la nacioj, por ke Mia savo etendiĝu ĝis la fino de la tero. 7 Tiele diras la Eternulo, la Liberiganto de Izrael, lia Sanktulo, al la malestimata animo, al la abomenato de la popoloj, al la sklavo de la regantoj: Reĝoj ekvidos kaj leviĝos; princoj, kaj ili adorkliniĝos; pro la Eternulo, kiu estas fidinda, pro la Sanktulo de Izrael, kiu vin elektis. 8 Tiele diras la Eternulo: En la tempo de favoro Mi aŭskultos vin, kaj en la tago de savo Mi helpos vin, kaj Mi konservos vin kaj faros vin interligo por la popoloj, por restarigi la teron, por ekposedi dezertigitajn posedaĵojn, 9 por diri al la malliberigitoj: Eliru! al la troviĝantoj en mallumo: Montriĝu! Ĉe la vojoj ili paŝtiĝos, kaj sur ĉiuj nudaj montetoj estos ilia paŝtejo. 10 Ili ne malsatos nek soifos, ne frapos ilin siroko nek la suno; ĉar ilia Kompatanto ilin kondukos, kaj al fontoj de akvo Li ilin gvidos. 11 Kaj Mi faros ĉiujn Miajn montojn vojo, kaj Miaj vojetoj estos ebene altigitaj. 12 Jen tiuj venos de malproksime, kaj aliaj de nordo kaj de okcidento, kaj aliaj el la lando Sinim. 13 Ĝojkriu, ho ĉielo, kaj ĝoju, ho tero, sonigu kanton, ho montoj; ĉar la Eternulo konsolis Sian popolon kaj kompatis Siajn mizerulojn.

14 Sed Cion diris: La Eternulo min forlasis, kaj mia Sinjoro min forgesis. 15 Ĉu povas virino forgesi sian infaneton kaj ne kompati la idon de sia ventro? se ili forgesos, Mi vin ne forgesos. 16 Jen sur Miaj manoj Mi vin gravuris; viaj muroj estas ĉiam antaŭ Mi. 17 Rapidos viaj konstruantoj; viaj detruantoj kaj viaj ekstermantoj eliros for de vi. 18 Levu ĉirkaŭen viajn okulojn, kaj rigardu: ĉiuj kolektiĝis, venas al vi. Kiel Mi vivas, diras la Eternulo, vi ĉiujn metos sur vin kiel ornamon, kaj vi ĉirkaŭligos vin per ili kiel fianĉino. 19 Ĉar viaj dezertigitaj kaj senhomigitaj lokoj kaj via ruinigita lando estas tro malvastaj por la loĝantoj, kaj viaj ekstermantoj estos malproksimigitaj. 20 Viaj malaperintaj infanoj ankoraŭ diros en viajn orelojn: Tro malvasta estas por mi la loko; cedu al mi, ke mi povu loĝi. 21 Tiam vi diros en via koro: Kiu naskis al mi ĉi tiujn? mi estis ja seninfana kaj soleca, elpelita kaj forpuŝita; kiu do edukis ilin? mi restis ja sola; kie do estis ĉi tiuj?

22 Tiele diras la Sinjoro, la Eternulo: Jen Mi levos Mian manon al la nacioj, kaj antaŭ la gentoj Mi elmetos Mian standardon; kaj ili venigos viajn filojn en la baskoj, kaj viajn filinojn ili portos sur la ŝultroj. 23 Kaj reĝoj estos viaj vartistoj, kaj iliaj princinoj estos viaj nutristinoj; vizaĝaltere ili kliniĝos antaŭ vi, kaj la polvon de viaj piedoj ili lekos; kaj tiam vi ekscios, ke Mi estas la Eternulo, ke Miaj fidantoj ne hontos. 24 Ĉu de fortulo oni povas forpreni la akiritaĵon? ĉu oni povas liberigi la kaptitojn de venkinto? 25 Sed tiele diras la Eternulo: la kaptitoj estos forprenitaj for de la fortulo, kaj la akiritaĵo de la potenculo formalaperos; kaj kontraŭ viaj kverelantoj Mi kverelos, kaj viajn filojn Mi savos. 26 Kaj al viaj premantoj Mi manĝigos ilian propran karnon, kaj kiel de mosto ili ebriiĝos de sia propra sango; kaj ekscios ĉiu karno, ke Mi, la Eternulo, estas via Savanto kaj via Liberiganto, la Potenculo de Jakob.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-