1 Seja-me permitido, pois, cantar para o meu bem amado o cântico do meu amado no tocante à sua *Is 5.1-7;27.2-6vinha. O meu bem amado teve uma *Sl 80.8;Jr 12.10;Mt 21.33;Mc 12.1;Lc 20.9vinha num alto fertilíssimo. 2 Revolveu-a com enxada, e limpou-a das pedras, e plantou-a de *Jr 2.21vides escolhidas, e edificou no meio dela uma torre, e abriu nela um lagar. Ele *Mt 21.19;Mc 11.13;Lc 13.6esperava que desse uvas, mas deu uvas bravas.

3 Agora, moradores de Jerusalém e homens de Judá, *Mt 21.40julgai entre mim e a minha vinha. 4 *2Cr 36.15;Jr 2.5;7.25-26;Mq 6.3;Mt 23.37Que havia ainda a fazer à minha vinha, que eu não lhe tenha feito? Por que, esperando eu que ela desse uvas, veio a dar uvas bravas? 5 Agora, pois, vos direi o que eu hei de fazer à minha vinha: *Sl 89.40tirar-lhe-ei a sebe, para que sirva de *Is 6.13;Os 2.12pasto; *Sl 80.12derrubar-lhe-ei o muro, para que seja *Is 10.6;28.18;Lm 1.15;Lc 21.24;Ap 11.2pisada; 6 e, de todo, a *Is 7.19-25;24.1,3;2Cr 36.19-21;Jr 25.11destruirei. Não será podada, nem será revolvida com enxada, mas crescerão nela espinhos e *Hb 6.8abrolhos. Também às nuvens darei ordem *1Rs 8.35;17.1;Jr 14.1-22que não derramem chuva sobre ela. 7 Pois a *Sl 80.8-11vinha de Jeová dos Exércitos é a casa de Israel, e os homens de Judá são a sua plantação dileta. Ele esperou a justiça, mas eis aí a *Is 3.14-15;30.12;59.13opressão; a retidão, mas eis aí o clamor.

8 Ai dos que *Jr 22.13-17;Mq 2.2;Hc 2.9-12ajuntam casa a casa, achegam campo a campo, até que não haja mais lugar, de modo que habitem sós no meio da terra! 9 *Is 22.14Aos meus ouvidos diz Jeová dos Exércitos: Na verdade, *Is 6.11-12muitas casas se tornarão *Mt 23.38desoladas, sim, casas grandes e belas não terão habitadores. 10 Pois *Is 7.23;Lv 26.26;Ag 1.6;2.16dez jeiras da vinha darão um bato, e um *Ez 45.11ômer de semente dará apenas um efa. 11 Ai dos que se levantam de manhã cedo para correrem atrás de *Is 5.22;22.13;28.1,3,7,8;Pv 23.29-30;Ec 10.16-17bebidas fortes e continuam até alta noite, até que o vinho os esquente! 12 *Am 6.5-6O alaúde e a harpa, o tamboril e a flauta e o vinho se acham no seu *2Pe 2.13festim; porém não *Jó 34.27;Sl 28.5olham para as obras de Jeová, nem consideram as operações das suas mãos.

13 Portanto, o meu povo é levado cativo, *Is 1.3;27.11;Os 4.6por lhes faltar conhecimento; os seus *Is 3.3;9.14-15homens ilustres são famintos, e a sua multidão seca-se de sede. 14 Por isso, o *Pv 30.16;Hc 2.5Sheol alarga a sua garganta e *Nm 16.30-34abre a sua *Sl 141.7boca desmesuradamente; para lá desce a glória deles, e o seu tumulto, e o seu arruído, e quem entre eles se regozija. 15 Assim, o homem é abatido, e *Is 2.9o varão, humilhado, e os *Is 2.11;10.33olhos dos altivos são humilhados; 16 mas *Is 28.17;30.18;61.8Jeová dos Exércitos é *Is 2.11,17;33.5,10exaltado pelo juízo, e Deus, o Santo, é *Is 8.13;29.23;1Pe 3.15santificado pela justiça. 17 *Is 7.25;Mq 2.12;Sf 2.6Então, os cordeiros pastarão como no seu pasto, e os nômades apascentarão nos campos abandonados dos ricos.

18 Ai dos que puxam a *Is 59.4-8;Jr 23.10-14iniquidade com cordas de impiedade e o pecado, como com tirantes de carro! 19 *Ez 12.22;2Pe 3.4Os quais dizem: Apresse-se Deus, avie-se a sua obra, para que a vejamos; chegue-se e venha o conselho do Santo de Israel, para que o conheçamos. 20 Ai dos que ao mal *Pv 17.15;Am 5.7chamam bem, e ao bem, mal! Os quais *Jó 17.12;Mt 6.22-23;Lc 11.34-35põem trevas por luz e luz, por trevas e mudam o amargo em doce e o doce em amargo! 21 Ai dos que são *Pv 3.7;Rm 12.16;1Co 3.18-20sábios aos seus próprios olhos e prudentes em seu conceito! 22 *Is 5.11;56.12;Pv 23.20;Hc 2.15Ai dos que são poderosos para beberem vinho e valentes para misturarem bebidas fortes! 23 *Is 1.23;10.1-2;Êx 23.8;Mq 3.11;7.3os quais, por peitas, justificam o ímpio e ao justo lhe *Sl 94.21;Tg 5.6tiram a sua justiça!

24 Por isso, como a *Is 9.18-19;Jl 2.5língua do fogo devora a palha, e como o feno se desfaz na chama, assim *Jó 18.16a raiz deles se tornará *Os 5.12como podridão, e a sua flor subirá como o pó; porque *Is 8.6;30.9,12;At 13.41rejeitaram a lei de Jeová dos Exércitos e desprezaram a palavra do Santo de Israel. 25 Pelo que a *Is 66.15;2Rs 22.13,17ira de Jeová já se acendeu contra Israel; Jeová estendeu a mão contra ele e o feriu de modo que tremeram os *Is 64.3;Sl 18.7;Jr 4.24;Na 1.5montes e os seus *Is 14.19;2Rs 9.37;Sl 83.10;Jr 16.4cadáveres ficaram como lixo no meio das ruas. *Is 9.12,17,21;10.4;Jr 4.8;Dn 9.16Com tudo isso, não se aplacou a sua ira, mas a *Is 23.11;Êx 7.19sua mão ainda está estendida.

26 Ele arvorará um *Is 13.2-3estandarte para as nações de longe e *Is 7.18;Zc 10.8assobiará a elas *Dt 28.49desde a extremidade da terra; eis que *Is 13.4-5virão à pressa, velozmente. 27 *Jl 2.7-8Não haverá entre eles quem esteja cansado, nem tropece; ninguém dormitará, nem dormirá; *Jó 12.18;Dn 5.6nem se lhe desatará dos lombos o cinto, nem se lhe quebrará dos sapatos a correia. 28 As *Is 13.18;Sl 7.12-13;45.5suas setas são agudas, e todos os seus arcos, entesados; as unhas dos seus cavalos são reputadas como pederneira, e as *Is 21.1;Jr 4.13rodas dos seus carros como, redemoinho. 29 O *Jr 51.38;Sf 3.3;Zc 11.3seu rugido será como o da leoa, e rugirão como os cachorros dos leões; e, rosnando, *Is 10.6;49.24-25;Mq 5.8agarrarão a presa e levá-la-ão com segurança, e não haverá *Is 42.22quem lha tire. 30 *Is 17.12;Jr 6.23;Lc 21.25Bramirão contra eles, naquele dia, como o bramido do mar; *Is 8.22;Jr 4.23-28;Jl 2.10;Lc 21.25-26olhando para a terra, ver-se-ão trevas e angústia, e as nuvens sobre ela escurecem a luz.

1 Mi kantos al mia amato la kanton de mia amiko pri lia vinberĝardeno. Vinberĝardenon havis mia amiko sur grasa altaĵo; 2 kaj li ĉirkaŭfosis ĝin, senŝtonigis ĝin, kaj plantis en ĝi plej bonspecajn vinberbranĉojn; kaj li konstruis turon meze de ĝi, kaj ankaŭ vinpremejon li elhakis en ĝi; kaj li esperis, ke ĝi donos bonajn vinberojn, sed ĝi donis senvalorajn berojn. 3 Nun, ho loĝantoj de Jerusalem kaj Judujo, juĝu do inter mi kaj mia vinberĝardeno. 4 Kion oni povas ankoraŭ fari al mia vinberĝardeno, kion mi ne faris por ĝi? kial mi esperis, ke ĝi donos bonajn vinberojn, kaj ĝi tamen donis berojn senvalorajn? 5 Nun mi sciigos al vi, kion mi faros al mia vinberĝardeno: forigita estos ĝia barilo, kaj ĝi estos ruinigata, ĝiaj muroj estos disĵetitaj, kaj ĝi estos piedpremata. 6 Mi lasos ĝin dezerta, ĝi ne estos pritranĉata nek prifosata, kaj elkreskos en ĝi dornoj kaj pikarbustoj; kaj al la nuboj mi ordonos, ke ili ne verŝu sur ĝin pluvon. 7 La vinberĝardeno de la Eternulo Cebaot estas la domo de Izrael, kaj la viroj de Jehuda estas Lia plej amata plantaĵo; kaj Li esperis justecon, sed montriĝis malnoblaĵo — bonagojn, sed montriĝis kriindaĵo.

8 Ve al vi, kiuj aligas domon al domo, kampon al kampo, ĝis restas jam nenia loko, por ke vi solaj posedu la landon! 9 En miaj oreloj estas la vortoj de la Eternulo Cebaot: Multaj domoj fariĝos dezertaj, grandaj kaj bonaj estos sen loĝantoj. 10 Ĉar dek parceloj da vinberĝardeno donos nur unu bat’on, kaj ĥomero da semoj donos nur unu efon.

11 Ve al tiuj, kiuj leviĝas frue matene, por fordoni sin al drinkado, sidas malfrue nokte, por varmegigi sin per vino! 12 Harpo, psaltero, tamburino, fluto, kaj vino estas en iliaj festenoj; sed la verkon de la Eternulo ili ne rigardas, kaj la faron de Liaj manoj ili ne vidas. 13 Tial mia popolo estas forkondukita en malliberecon pro nekomprenado, kaj ĝiaj eminentuloj konsumiĝis de malsato, kaj ĝia popolamaso senfortiĝis de soifo. 14 Pro tio Ŝeol larĝigis sian internon kaj eksterordinare malfermis sian faŭkon; kaj malleviĝos tien ĝia gloro kaj ĝia amaso kaj ĝia bruantaro kaj ĝia gajularo. 15 Kliniĝos homo kaj malaltiĝos viro, kaj la okuloj de fieruloj humiliĝos. 16 Sed la Eternulo Cebaot altiĝos en la juĝo, kaj la sankta Dio estos sankta en la justeco. 17 Tiam la ŝafidoj paŝtiĝos en bona ordo, kaj fremduloj manĝos tion, kio restos de la fortuloj.

18 Ve al tiuj, kiuj altiras malbonagon per ŝnuroj de vanteco kaj pekon kvazaŭ per ĉenoj de ĉaroj; 19 al tiuj, kiuj diras: Li rapidu, Li akcelu Sian faron, por ke ni vidu; la plano de la Sanktulo de Izrael alproksimiĝu kaj venu, por ke ni ĝin ekkonu!

20 Ve al tiuj, kiuj la malbonon nomas bono kaj la bonon malbono, kiuj mallumon faras lumo kaj la lumon mallumo, kiuj maldolĉon faras dolĉo kaj la dolĉon maldolĉo!

21 Ve al tiuj, kiuj estas saĝuloj en siaj okuloj kaj antaŭ si mem estas kompetentuloj!

22 Ve al tiuj, kiuj estas herooj, por trinki vinon, kaj bravuloj, por miksi ebriigaĵon, 23 kiuj pravigas malvirtulon pro subaĉeto, kaj de pravulo forprenas lian pravecon! 24 Pro tio, kiel la lango de fajro formanĝas pajlon kaj la flamo ekstermas fojnon, tiel ilia radiko fariĝos nutraĵo, kaj ilia floro suprenflugos kiel polvo; ĉar ili malŝatis la instruon de la Eternulo Cebaot, kaj la vortojn de la Sanktulo de Izrael ili malestimis.

25 Pro tio ekflamis la kolero de la Eternulo kontraŭ Lia popolo, kaj Li etendis Sian manon kontraŭ ĝin kaj frapis ĝin; kaj ektremis la montoj, kaj la kadavroj de la popolo estas kiel koto sur la stratoj; kaj malgraŭ ĉio ĉi tio Lia kolero ne kvietiĝis, kaj Lia brako estas ankoraŭ etendita. 26 Kaj Li levos signon por la popoloj malproksimaj, kaj alvokos tian popolon de la ekstremaĵo de la tero, kaj ĝi venos rapide kaj facile. 27 Ne estos en tiu popolo laculo nek senfortulo, ĝi ne dormos nek dormetos, ne deliberiĝos la zono de ĝia lumbo, kaj ne disŝiriĝos rimeno de ĝia ŝuo. 28 Ĝiaj sagoj estas akraj, kaj ĉiuj ĝiaj pafarkoj estas streĉitaj; la hufoj de ĝiaj ĉevaloj estas kiel granito, kaj la radoj de ĝiaj ĉaroj kiel ventego. 29 Ĝia blekado estas simila al la leona; ĝi krias, kiel leonidoj; ĝi ekbruas, kaj ekkaptas la rabakiron kaj forportas, kaj neniu savas. 30 Kaj ĝi blekegos super li en tiu tago simile al la bruo de la maro; kiam oni rigardos la teron, tie estos mallumo kaj mizero, kaj la lumo malaperos el la ĉielo.