1 *Is 12.1;49.13;51.3,12;52.9;61.2;66.13;Jr 31.10-14;Sf 3.14-17;2Co 1.4Consolai, consolai o meu povo, diz o vosso Deus. 2 *Is 35.4;Zc 1.13Falai ao coração de Jerusalém e clamai-lhe que está acabada *Is 41.11-13;49.25;54.15,17a sua milícia, que está perdoada *Is 33.24;53.5-6,11a sua iniquidade e que já recebeu *Jr 16.18;Zc 9.12;Ap 18.6em dobro da mão de Jeová por todos os seus pecados.

3 *Mt 3.3;Mc 1.3;Lc 3.4-6;Jo 1.23Eis a voz do que clama: *Ml 3.1;4.5-6Preparai no deserto o caminho de Jeová, endireitai no ermo uma estrada para o nosso Deus. 4 Todo o vale será *Ez 17.24exaltado, e todo monte e outeiro será abatido; o torto far-se-á direito, e os lugares escabrosos, planos. 5 *Is 6.3;Hc 2.14A glória de Jeová se revelará, e *Is 52.10;Jl 2.28toda a carne juntamente a verá, pois a *Is 1.20;34.16;58.14boca de Jeová o disse.

6 Eis a voz do que diz: Clama. E respondeu um: Que hei de clamar? *Jó 14.2;Sl 102.11;103.15;1Pe 1.24-25Toda a carne é erva, e toda a sua glória como a flor do campo; 7 *Sl 90.5-6;Tg 1.10-11seca-se a erva, e cai a flor, porque *Is 40.24;11.4;Jó 4.9;41.21o hálito de Jeová nela assopra; na verdade, o povo é erva. 8 Seca-se a erva, cai a flor, mas *Is 55.11;59.21;Mt 5.18a palavra do nosso Deus subsistirá para sempre.

9 Sobe a *Is 52.7um alto monte, Sião, tu que anuncias *Is 61.1boas-novas, levanta a tua voz com força, Jerusalém; tu que anuncias boas-novas; levanta-a, não temas; dize às *Is 44.26cidades de Judá: *Is 25.9;35.2Eis aí o vosso Deus! 10 Eis que o Senhor Jeová virá como um *Is 9.6-7valente, e *Is 59.16,18o seu braço dominará por ele; eis que *Is 62.11;Ap 22.12o seu galardão está com ele, a sua recompensa, diante dele. 11 Como pastor, *Jr 31.10;Ez 34.12-14,23,31;Mq 5.4;Jo 10.11,14-16ele apascentará o seu rebanho; entre os seus braços, ajuntará os cordeirinhos, e os levará no seu seio, e guiará meigamente as paridas.

12 Quem *Is 48.13;Jó 38.8-11;Sl 102.25-26;Hb 1.10-12mediu as águas com o seu punho e repartiu os céus a palmos? Quem pôs numa medida o pó da terra e pesou os montes com peso e os outeiros em balanças? 13 *Rm 11.34;1Co 2.16Quem dirigiu o Espírito de Jeová ou, como seu *Is 41.28conselheiro, o ensinou? 14 *Jó 38.4Com quem tomou ele conselho? Quem o instruiu e lhe ensinou a vereda do juízo? Quem lhe *Jó 21.22;Cl 2.3ensinou conhecimento e lhe mostrou o caminho de entendimento? 15 Eis que *Jr 10.10as nações são reputadas como a gota de água que está a cair de um balde e como *Is 17.13;29.5o pó miúdo nas balanças; eis que as ilhas são como uma aresta de pó que se levanta. 16 Não basta o *Is 37.24Líbano para queimar, nem bastam *Sl 50.9-11;Mq 6.6-7;Hb 10.5-9os seus animais para um holocausto. 17 *Is 29.7Todas as nações são como nada diante dele; são por ele reputadas *Is 30.28como se não fossem e como caos.

18 *Is 40.25;46.5;Êx 8.10;15.11;1Sm 2.2;Mq 7.18A quem, pois, podeis assemelhar a Deus? Ou que figura podeis comparar a ele? 19 *Is 41.7;44.10;Sl 115.4-8;Hc 2.18-19A imagem esculpida, o artífice a funde, o ourives a *Is 2.20;30.22cobre de ouro e forja para ela cadeias de prata. 20 Quem se acha sem recursos para fazer uma tal oferta, escolhe *Is 44.14;Jr 10.3,5uma madeira que não se corrompa; procura para si um artífice perito para erigir uma imagem esculpida *Is 41.7;46.7;1Sm 5.3-4que não se possa mover. 21 *Is 37.26;Sl 19.1;50.6;At 14.17;Rm 1.19Acaso, não sabeis? Acaso, não ouvis? Não se vos tem sido notificado *Is 44.8desde o princípio? Não tendes entendido *Is 48.13;51.13desde as fundações da terra? 22 É ele o que está sentado sobre *Jó 22.14;Pv 8.27a redondeza da terra, cujos habitantes são como *Nm 13.33gafanhotos; *Is 37.16;42.5;44.24;Jó 9.8é ele o que estende os céus como *Sl 104.2uma cortina e os desenrola como *Jó 36.29;Sl 18.11;19.4uma tenda, para neles habitar; 23 é ele o que reduz a nada *Is 34.12;Jó 12.21;Sl 107.40os príncipes e *Is 5.21;Jr 25.18-27torna em caos os juízes da terra. 24 Na verdade, *Is 17.10-11;Jó 15.30-33;18.16-19;Na 1.14não foram semeados; não foram mesmo semeados; não se arraigou o seu tronco; demais, *Is 40.7;30.33;2Sm 22.16ele assopra, eles se secam, e *Is 17.13;41.16a tempestade os leva como palha. 25 *Is 40.18A quem, pois, me assemelhareis, para que eu lhe seja igual? — diz o Santo. 26 *Is 51.6Levantai ao alto os vossos olhos e vede. *Is 42.5;48.12-13Quem criou estes? Foi aquele que faz sair um por um o exército deles; ele *Sl 147.4os chama a todos pelos seus nomes; *Sl 89.11-13por ser ele grande em força e forte em poder, *Is 34.16;48.13nem um só vem a faltar.

27 *Is 49.4,14Porque dizes, ó Jacó, e falas, ó Israel: O meu caminho está *Is 54.8escondido a Jeová, e *Jó 27.2;34.5;Lc 18.7-8o meu juízo passa desapercebido ao *Is 25.1meu Deus? 28 *Is 40.21Acaso, não sabes? Acaso, não ouves? O *Gn 21.33;Sl 90.2sempiterno Deus, Jeová, Criador dos fins da terra, não desfalece, nem se cansa; *Sl 147.5;Rm 11.33não se pode esquadrinhar o seu entendimento. 29 Ele dá força ao *Is 50.4;Jr 31.25cansado e *Is 41.10aumenta fortaleza ao que se acha debilitado. 30 *Jr 6.11;9.21Os jovens desfalecerão e se cansarão, *Is 9.17e os mancebos cairão; 31 porém os que esperam em Jeová *Jó 17.9;Sl 103.5;2Co 4.8-10,16renovarão as suas forças; *Êx 19.4;Dt 32.11;Lc 18.1;2Co 4.1,16;Gl 6.9;Hb 12.3subirão com asas como águias; correrão e não se cansarão; andarão e não desfalecerão.

1 Konsolu, konsolu Mian popolon, diras via Dio. 2 Parolu al la koro de Jerusalem, kaj voku al ĝi, ke finiĝis la tempo de ĝia batalado, ke pardonita estas ĝia kulpo, ke ĝi ricevis el la mano de la Eternulo duoble pro ĉiuj siaj pekoj.

3 Sonas voĉo de krianto: Pretigu en la dezerto la vojon de la Eternulo, rektigu en la stepo irejon por nia Dio. 4 Ĉiu valo leviĝu, kaj ĉiu monto kaj monteto malaltiĝu, kaj la malebenaĵo fariĝu ebenaĵo, kaj la montaro fariĝu valo. 5 Kaj aperos la majesto de la Eternulo; kaj ĉiu karno kune vidos, ke la buŝo de la Eternulo parolis. 6 Voĉo diras: Proklamu! sed li diras: Kion mi proklamu? Ĉiu karno estas herbo, kaj ĉiu ĝia ĉarmo estas kiel kampa floreto. 7 Sekiĝas herbo, velkas floreto, kiam la spiro de la Eternulo blovetas sur ĝin; vere, la popolo estas herbo. 8 Sekiĝas herbo, velkas floreto; sed la vorto de nia Dio restas eterne.

9 Sur altan monton supreniru, ho predikantino de Cion; laŭtigu potence vian voĉon, ho predikantino de Jerusalem, laŭtigu, ne timu; diru al la urboj de Judujo: Jen estas via Dio! 10 Jen la Sinjoro, la Eternulo, venas kun potenco, kaj Lia brako regas; jen Lia rekompenco estas kun Li, kaj Lia repago antaŭ Li. 11 Kiel paŝtisto Li paŝtos Sian ŝafaron, per Sia brako Li kolektos la ŝafidojn kaj portos ilin sur Sia brusto; la suĉigantinojn Li kondukos.

12 Kiu mezuris per sia mankavo la akvon kaj difinis la ĉielon per la manlarĝo kaj metis en mezurilon la polvon de la tero kaj pesis per pesilo la montojn kaj la montetojn per pesiltaso? 13 Kiu gvidis la spiriton de la Eternulo, kaj kiu donis al Li sian konsilon? 14 De kiu Li petis konsilon, ke tiu komprenigu Lin kaj instruu Lin pri la vojo de justeco kaj instruu al Li scion kaj konigu al Li la vojon de saĝeco? 15 Jen la popoloj estas kiel guto el sitelo kaj kalkulataj kiel polvero sur pesiltaso; jen Li disŝutas la insulojn, kiel polveretojn. 16 Lebanon ne sufiĉus por fajro, kaj ĝia bestaro ne sufiĉus por bruloferoj. 17 Ĉiuj nacioj estas antaŭ Li kiel nenio, estas rigardataj de Li kiel nulo kaj senvaloraĵo. 18 Kun kiu vi komparos Dion? kaj kian similaĵon vi kontraŭstarigos al Li? 19 Ĉu idolon, kiun fandis artisto kaj kiun oraĵisto kovras per oro kaj ornamas per arĝentaj ĉenoj? 20 Kiu estas tro malriĉa por la oferdono, tiu elektas lignon ne putrantan, serĉas kompetentan skulptiston, por fari idolon fortikan. 21 Ĉu vi ne scias? ĉu vi ne aŭdis? ĉu ne estis dirite al vi antaŭlonge? ĉu vi ne komprenas detempe de la fondado de la tero? 22 Li sidas super la rondo de la tero, kaj ĝiaj loĝantoj estas kiel lokustoj; Li etendas la ĉielon kiel maldikan teksaĵon kaj distiras ĝin kiel tendon por loĝado; 23 Li faras la princojn neniaĵo, la juĝistojn de la tero Li faras neekzistaĵo, 24 kvazaŭ ili ne estus plantitaj, kvazaŭ ili ne estus semitaj, kvazaŭ ilia trunko ne havus radikon en la tero: apenaŭ Li blovetis sur ilin, ili velkis, kaj la ventego forportas ilin kiel pajlerojn. 25 Kaj al kiu do vi volas egaligi Min, ke Mi estu simila al li? diras la Sanktulo. 26 Levu alten viajn okulojn, kaj rigardu, kiu kreis tion? Li, kiu elkondukas iliajn taĉmentojn laŭ kalkulo, kiu ilin ĉiujn vokas laŭ la nomo; antaŭ la Plejpotenculo kaj Plejfortulo neniu kaŝiĝos.

27 Kial vi parolas, ho Jakob, kaj diras, ho Izrael: Mia vojo estas kaŝita antaŭ la Eternulo, kaj mia afero ne atingas Dion? 28 Ĉu vi ne scias, ĉu vi ne aŭdis, ke la Eternulo estas Dio eterna, la Kreinto de la finoj de la tero? Li ne laciĝas kaj ne senfortiĝas; Lia saĝeco estas neesplorebla. 29 Li donas forton al la laculo, kaj al la senfortulo Li plifortigas la povon. 30 Knaboj senfortiĝas kaj laciĝas, junuloj ofte falas; 31 sed tiuj, kiuj fidas la Eternulon, ricevas novan forton, ili levas la flugilojn kiel agloj, ili kuras kaj ne laciĝas, ili iras kaj ne senfortiĝas.