1 *Is 51.7;46.3;48.12Escutai-me, vós os que *Sl 94.15;Pv 15.9seguis a justiça, que buscais a Jeová; olhai para a *Gn 17.15-17rocha de que fostes cortados e para a caverna do poço de que fostes cavados. 2 Olhai para *Is 29.22;41.8;63.16Abraão, vosso pai e para Sara, que vos deu à luz; porque, *Gn 12.1;15.5;Dt 1.10;Ez 33.24estando ele só, o chamei, e o abençoei, e o multipliquei. 3 Pois Jeová *Is 40.1;49.13conforta a Sião, conforta todos os *Is 52.9lugares desolados e faz o seu *Is 35.1;41.19deserto como o *Gn 2.8;Jl 2.3Éden e o seu ermo, *Gn 13.10como o jardim de Jeová; nela, se achará *Is 25.9;41.16;65.18;66.10gozo e alegria, ação de graças e som de música.

4 *Sl 50.7;78.1Atendei-me, povo meu, e escutai-me, nação minha; porque *Is 2.3;Dt 18.18;Mq 4.2de mim sairá a lei, e *Is 1.27;42.4o meu juízo, estabelecê-lo-ei para *Is 42.6;49.6a luz dos povos. 5 Perto está *Is 46.13;54.17a minha justiça, já saiu a minha salvação, e *Is 40.10os meus braços julgarão os povos; *Is 42.4;60.9as ilhas me aguardarão, e *Is 59.16;63.5no meu braço confiarão. 6 *Is 40.26Levantai os vossos olhos para os céus, e olhai para a terra cá embaixo, porque *Is 13.13;34.4;Sl 102.25-26;Mt 24.35;Hb 1.10-12;2Pe 3.10os céus desaparecerão como o fumo e a terra envelhecerá como um vestido, e os seus moradores perecerão da mesma maneira; *Is 51.8;45.17a minha salvação, porém, será para sempre, e a minha justiça não será abolida.

7 *Is 51.1Escutai-me, vós os que seguis a justiça, povo em cujo *Sl 37.31coração está a minha lei; não temais *Is 25.8;54.4;Mt 5.11;At 5.41o opróbrio dos homens, nem vos perturbeis por causa dos seus vilipêndios. 8 Pois *Is 50.9a traça os consumirá como a um vestido, e *Is 14.11;66.24o bicho os comerá como à lã; *Is 51.6a minha justiça, porém, será para sempre, e a minha salvação, de geração em geração.

9 *Is 51.17;52.1Desperta-te, desperta-te, veste-te de fortaleza, ó braço de Jeová; desperta-te como *Êx 6.6;Dt 4.34nos dias da antiguidade, nas gerações dos tempos antigos. Porventura, não és tu o que cortou em pedaços a *Is 30.7;Sl 89.10Raabe, aquele que traspassou *Is 27.1;Sl 74.13;Ez 29.3ao dragão? 10 Não és tu o que *Is 11.15-16;50.2;63.11-12secou o mar, as águas do grande abismo; o que fez do fundo do mar um caminho, para que por ele *Is 63.9,16;Êx 15.13;Sl 106.10passassem os remidos? 11 *Is 35.10;44.23;48.20;49.13;Jr 30.18-19;31.11-12;33.11Os resgatados de Jeová voltarão e, *Is 60.19;61.7com júbilo, virão para Sião; e alegria sempiterna descansará sobre as suas cabeças. Eles alcançarão gozo e alegria, e a tristeza e o gemido *Is 25.8;60.20;65.19;Ap 7.17;21.1,4;22.3fugirão.

12 Eu, eu sou o que vos *Is 51.3conforta; quem és tu, para teres medo de um *Is 2.22;Sl 118.6homem, que morre, e do filho do homem, que se tornará *Is 40.6-7;1Pe 1.24como feno? 13 Quem és tu que *Is 17.10;Dt 6.12;8.11te esqueces de Jeová, teu Criador, o qual *Is 40.22;45.12,18;48.13;Jó 9.8;Sl 104.2estendeu os céus e fundou a terra; e que o dia todo *Is 7.4;10.24temes continuamente por causa do furor do opressor, quando se prepara para destruir? Onde está o furor do *Is 49.26;54.14opressor? 14 *Is 48.20;52.2O exilado cativo depressa será solto e não morrerá para ir à *Is 38.18sepultura, *Is 33.16;49.10nem lhe faltará o pão. 15 Pois eu sou Jeová, teu Deus, *Sl 107.25;Jr 31.35que agito o mar, de modo que bramem as suas ondas; Jeová dos Exércitos é o seu nome. 16 *Is 59.21;Dt 18.18Pus as minhas palavras na tua boca e, *Is 49.2;Êx 33.22na sombra da minha mão, te escondi, para que eu *Is 65.17;66.22plante os céus, funde a terra e diga a Sião: Tu és o meu povo.

17 *Is 51.9;52.1Desperta-te, desperta-te, põe-te de pé, Jerusalém, que *Is 29.9;63.6;Jó 21.20;Jr 25.15bebeste da mão de Jeová o cálice do seu furor, que bebeste da taça de atordoamento e a esgotaste. 18 De todos os filhos que ela teve, *Is 49.21;Sl 88.18;142.4não há nenhum que a guie; e, de todos os filhos que ela criou, não há nenhum que a tome pela mão. 19 Essas duas coisas te sobrevieram; quem se condoerá de ti? *Is 8.21;9.20;14.30A desolação e a destruição, a fome e a espada! Como te consolarei? 20 Teus filhos já desmaiaram, *Is 5.25;Jr 14.16jazem nas esquinas de todas as ruas, como um *Dt 14.5antílope tomado no laço; cheios estão do *Is 42.25furor de Jeová, *Is 66.15da repreensão de teu Deus.

21 Agora, ouve isto, ó tu que estás *Is 54.11aflita e *Is 51.17;29.9;63.6embriagada, porém não de vinho. 22 Assim diz o teu Senhor Jeová e teu Deus, que *Is 3.12-13;49.25;Jr 50.34pleiteia a causa do teu povo: Eis que tiro da tua mão o *Is 51.17cálice de atordoamento, a taça do meu furor; tu não o tornarás mais a beber, 23 mas eu *Is 49.26;Jr 25.15-17,26,28;Zc 12.2o porei nas mãos dos que te afligem, os quais diziam à tua alma: *Js 10.24Abaixa-te, para que passemos. Tu punhas as tuas costas como o chão e como a rua para os que passavam.

1 Aŭskultu Min, vi, kiuj postkuras la veron, kiuj serĉas la Eternulon: rigardu la rokon, el kiu vi estas elhakitaj, kaj en la profundon de la kavo, el kiu vi estas elfositaj. 2 Rigardu Abrahamon, vian patron, kaj Saran, vian naskintinon; ĉar Mi alvokis lin, kiam li estis sola, kaj Mi benis lin kaj multigis lin. 3 Ĉar la Eternulo konsolos Cionon, konsolos ĉiujn ĝiajn ruinojn, kaj ĝian dezerton Li faros kiel Eden, kaj ĝian stepon kiel la ĝardeno de la Eternulo; ĝojo kaj gajeco troviĝos en ĝi, dankado kaj laŭta kantado.

4 Atentu Min, ho Mia popolo, kaj vi, Mia gento, aŭskultu Min; ĉar instruo eliros el Mi, kaj Mian leĝon Mi starigos kiel lumon por la popoloj. 5 Proksima estas Mia vero, eliris Mia helpo, kaj Miaj brakoj juĝos popolojn; al Mi esperas insuloj kaj atendas Mian brakon. 6 Levu al la ĉielo viajn okulojn, kaj rigardu la teron malsupre; ĉar la ĉielo disneniiĝos kiel fumo, kaj la tero elfrotiĝos kiel vesto, kaj ĝiaj loĝantoj mortos kiel kuloj; sed Mia savo restos eterne, kaj Mia vero ne difektiĝos.

7 Aŭskultu Min, vi, kiuj konas la veron, popolo, havanta Mian instruon en sia koro: ne timu ofendon de homoj, kaj de iliaj insultoj ne senkuraĝiĝu. 8 Ĉar kiel veston tramanĝos ilin tineoj, kaj kiel lanaĵon tramanĝos ilin vermoj; sed Mia vero restos eterne, kaj Mia savo por ĉiuj generacioj.

9 Leviĝu, leviĝu, vestu vin per forto, ho brako de la Eternulo; leviĝu, kiel en la tempo antikva, en la generacioj de antaŭlonge. Ĉu ne vi dishakis Rahabon, trapikis la drakon? 10 Ĉu ne vi elsekigis la maron, la akvon de grandega abismo, faris la maran profundon vojo por transiro de la liberigitoj? 11 Kaj la elaĉetitoj de la Eternulo revenos kaj iros sur Cionon kun kantado, kaj ĝojo eterna estos super ilia kapo; ĝojon kaj gajecon ili atingos, kaj forflugos afliktoj kaj ĝemado.

12 Mi, Mi mem estas via konsolanto. Kiu vi estas, ke vi timas homon morteman, kaj homidon, kiu estas egala al herbo; 13 kaj vi forgesis la Eternulon, vian Kreinton, kiu etendis la ĉielon kaj fondis la teron; kaj konstante, ĉiutage, vi timas la furiozon de la premanto, kiu celas ekstermi? Sed kie estas la furiozo de la premanto? 14 Baldaŭ la kaptito estos liberigita, ke li ne mortu en la kavo kaj ne manku al li pano. 15 Mi estas la Eternulo, via Dio, kiu kvietigas la maron, kiam bruas ĝiaj ondoj, kaj kies nomo estas Eternulo Cebaot. 16 Mi metis Miajn vortojn en vian buŝon kaj kovris vin per la ombro de Mia mano, por aranĝi la ĉielon kaj doni fundamenton al la tero, kaj por diri al Cion: Vi estas Mia popolo.

17 Vekiĝu, vekiĝu, leviĝu, ho Jerusalem, vi, kiu trinkis el la mano de la Eternulo la kalikon de Lia kolero; la ŝaŭmantan ebriigantan kalikon vi eltrinkis ĝis la fundo. 18 El ĉiuj filoj, kiujn ŝi naskis, neniu ŝin gvidis; el ĉiuj filoj, kiujn ŝi edukis, neniu tenis ŝin je la mano. 19 Tio ambaŭ vin trafis; kiu kompatis vin? ruinado kaj malfeliĉo, malsato kaj glavo; per kiu mi povus konsoli vin? 20 Viaj filoj senfortiĝis, kuŝis ĉe la komenco de ĉiuj stratoj kiel cervo en reto, plenaj de la kolero de la Eternulo, de la indigno de via Dio. 21 Tial aŭskultu ĉi tion, vi, mizerulino kaj ebriulino, sed ne de vino: 22 tiele diras via Sinjoro, la Eternulo, kaj via Dio, kiu defendas Sian popolon: Jen Mi prenis el via mano la ebriigan kalikon, la ŝaŭmantan kalikon de Mia kolero; vi ne plu trinkos ĝin; 23 kaj Mi transdonos ĝin en la manon de viaj turmentantoj, kiuj diris al via animo: Klinu vin, por ke ni transiru; kaj vi faris el via dorso kvazaŭ teron, kvazaŭ straton por pasantoj.