1 Ο Κύριος θα σπλαχνιστεί τους απογόνους του Ιακώβ, θα εκλέξει πάλι τον Ισραήλ, και πάλι εκεί στη χώρα τους θα τους εγκαταστήσει. Οι ξένοι θα ενωθούν μαζί τους και θα προσκολληθούν στους απογόνους του Ιακώβ. 2 Τα ξένα έθνη θ’ αναλάβουνε να οδηγήσουν τον Ισραήλ στον τόπο του. Κι εκεί στη χώρα του Κυρίου το γένος του Ισραήλ θα τους εξουσιάζει και θα τους έχει δούλους του και δούλες του. Έτσι θα αιχμαλωτίσουν εκείνους που τους είχαν αιχμαλωτίσει και θα κυριαρχήσουν πάνω σ’ εκείνους που τους εξουσίαζαν.

3 Τη μέρα, Ισραήλ, που θα σε απαλλάξει ο Κύριος από τη θλίψη σου κι από το φόβο σου, κι απ’ τη σκληρή δουλεία που είχες υπομείνει, 4 θα τονίσεις περιπαιχτικό στο βασιλιά της Βαβυλώνας άσμα, και θα πεις:

«Πώς έπεσε ο τύραννος!

Πώς η τρομοκρατία*η τρομοκρατία, σύμφωνα με ένα χειρόγραφο και ορισμένες αρχαίες μετ. Το εβρ. έχει: «σωροί χρυσού». πήρε τέλος!

5 Ο Κύριος έσπασε τη ράβδο των αμαρτωλών,

το σκήπτρο των τυράννων,

6 που τους λαούς χτυπούσαν με οργή,

με απανωτά χτυπήματα,

που με μανία τυραννούσαν τα έθνη

και άσπλαχνα τα καταδίωκαν.

7 Επιτέλους ησυχάζει, αναπαύεται όλη η γη,

από χαρά πανηγυρίζει!

8 Για το χαμό σου ακόμα και τα κυπαρίσσια χαίρονται

και του Λιβάνου οι κέδροι.

"Από τότε που έπεσες εσύ", λένε,

"δεν έρχεται κανένας πια για να μας κόψει".

9 »Ο άδης κάτω αναστατώθηκε για σένα

προσμένοντας να σε υποδεχτεί επάξια.

Ξεσήκωσε για σένα τους νεκρούς,

όλους της γης τους ηγεμόνες.

Σήκωσε απ’ τους θρόνους τους

όλους τους βασιλιάδες των εθνών.

10 Όλοι τους παίρνουν το λόγο και σου λένε:

"κι εσύ έγινες όπως εμείς αδύναμος,

έγινες όμοιος μ’ εμάς".

11 Το μεγαλείο σου κατέβηκε στον άδη

αντάμα με το θόρυβο των μουσικών οργάνων σου.

Είναι η σήψη στρώμα σου

και τα σκουλήκια σκέπασμά σου.

12 »Πώς έπεσες από τον ουρανό,

Εωσφόρε, τέκνο της αυγής!*Ο Εωσφόρος και η Αυγή θεωρούνταν στη φοινικική θρησκεία θεϊκά όντα. Οι χριστιανοί συγγραφείς βλέπουν στην πτώση του Εωσφόρου τη συντριβή του αρχηγού των δαιμόνων.

Πάνω στη γη συντρίφτηκες

εσύ, που υπέταξες λαούς.

13 Έλεγες μέσα σου:

"στον ουρανό θ’ ανέβω,

το θρόνο μου θα υψώσω

πάνω από τ’ άστρα του Θεού.

Θα πάρω θέση πάνω στο βουνό,

στο μακρινό βορρά

που οι θεοί συνάζονται.

14 Θ’ ανέβω πάνω από τα σύννεφα

και με τον Ύψιστο θα είμαι ίσος".

15 Μα έπεσες μέσα στον άδη,

στης αβύσσου το βυθό.

16 »Όσοι σε βλέπουν έτσι πλαγιασμένον

θα καρφώνουν απάνω σου το βλέμμα τους,

και δεν θα πιστεύουνε τα μάτια τους.

"Αυτός είναι ο άνθρωπος

που έκανε τη γη να τρέμει

και γκρέμιζε βασίλεια;"

θ’ αναρωτιούνται.

17 "Αυτός που ερήμωσε την οικουμένη,

τις πόλεις της τις ισοπέδωσε

κι ελεύθερους δεν άφηνε ποτέ τους αιχμαλώτους;"

18 Όλοι οι βασιλιάδες των εθνών χωρίς εξαίρεση

τιμητικά αναπαύονται

στον τάφο του καθένας.

19 Εσένα όμως σε πέταξαν μακριά απ’ τον τάφο σου,

σαν άχρηστο κλαρί,

σαν ποδοπατημένο πτώμα,

που πέφτουν πάνω του άλλοι σκοτωμένοι

στον πόλεμο πολεμιστές.*σκοτωμένοι... πολεμιστές. Βλ. υποσ. εις Ιεζ 31:18.

Μ’ εκείνους που αναπαύονται μέσα σε πλούσιους τάφους,

με τους όμοιούς σου βασιλιάδες,

20 εσύ δε θα ενωθείς ποτέ!

Γιατί εσύ κατέστρεψες την ίδια σου τη χώρα

και το λαό σου τον αιματοκύλησες.

Κανείς ποτέ πια να μη μνημονεύει

τη φύτρα σου την εγκληματική.

21 Οι γιοι αυτού του βασιλιά πρέπει να σφαγιαστούν

για του πατέρα τους την αμαρτία,

ώστε ποτέ να μην ξεσηκωθούνε

να κατακτήσουνε τη γη

και να γεμίσουνε τον κόσμο πολιτείες.

Ετοιμαστείτε, όλους να τους σφάξετε!»

22 «Θα σηκωθώ εναντίον τους», λέει ο Κύριος του σύμπαντος, «και θα εξαλείψω ως και τ’ όνομα της Βαβυλώνας και κάθε ίχνος απ’ αυτήν, απ’ τα παιδιά κι από τους απογόνους τους. 23 Θα την κάνω βάλτο και φωλιά για τους σκαντζόχοιρους. Θα τη σαρώσω με της καταστροφής το σάρωθρο».

24 Ο Κύριος του σύμπαντος ορκίστηκε: «Όπως το είπα έτσι και θα γίνει, όπως το αποφάσισα έτσι και θα πραγματοποιηθεί. 25 Θα εξουδετερώσω τις ασσυριακές δυνάμεις στη χώρα μου, πάνω στα όρη μου θα τις ποδοπατήσω, ώστε να φύγει ο ζυγός των Ασσυρίων απ’ το λαό μου, και το φορτίο του ν’ αφαιρεθεί από τους ώμους τους».

26 Αυτή είναι η απόφαση που έχει παρθεί ενάντια σ’ όλη τη γη. Το χέρι του το ’χει τεντώσει και απειλεί όλα τα έθνη. 27 Ο Κύριος του σύμπαντος πήρε αυτή την απόφαση· να τη ματαιώσει ποιος μπορεί; Το χέρι του το ’χει τεντώσει κι απειλεί· ποιος θα μπορέσει να τον αποτρέψει;

28 Το έτος που πέθανε ο βασιλιάς Άχαζ,*Ο χρόνος θανάτου του Άχαζ (Β΄ Βασ 16:20· Β΄ Χρ 28:27) αμφισβητείται. Ορισμένοι τον τοποθετούν στο έτος 716 π.Χ., άλλοι στο 727. ο προφήτης εξήγγειλε το ακόλουθο μήνυμα:

29 «Έσπασε το ραβδί που σε χτυπούσε, λαέ της Φιλισταίας, αλλά μη χαίρεσαι γι’ αυτό. Γιατί απ’ το πτώμα του φιδιού θα βγει μια έχιδνα, κι από τ’ αυγό της θα βγει φλογερός δράκοντας φτερωτός.*Το δεύτερο τμήμα του στ. υποδηλώνει πως όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο (βλ. και Αμ 5:19). Το τέλος του στ. προφητεύει με συμβολικό τρόπο για τους διαδόχους του Τιγλάθ-Πιλέσερ Γ΄, που κι αυτός πέθανε την ίδια εποχή.30 Θα βόσκουν σαν τα προβατάκια οι αδύνατοι και θ’ αναπαύονται με ασφάλεια οι φτωχοί. Αλλά τη φύτρα σου ο Κύριος με πείνα θα τη θανατώσει κι όσοι απ’ αυτήν γλιτώσουν, θα σκοτωθούν. 31 Αρχίστε μοιρολόγια, βγάλτε κραυγές, πόλεις εσείς οχυρωμένες, τρέμε όλη η Φιλισταία! Γιατί έρχεται απ’ το βορρά ένα σύννεφο καπνού, στρατός πυκνά παραταγμένος, όπου κανείς δε λείπει από τη θέση του. 32 Και ποιαν απόκριση θα λάβουνε, λοιπόν, οι απεσταλμένοι αυτού του έθνους; Ότι ο Κύριος θεμέλιωσε τη Σιών, κι ότι σ’ αυτήν βρίσκουν ασφάλεια οι φτωχοί του λαού του».

1 L’Eterno infatti avrà pietà di Giacobbe, sceglierà ancora Israele e li ristabilirà sul loro suolo; lo straniero si unirà a essi e si stringerà alla casa di Giacobbe. 2 I popoli li prenderanno e li ricondurranno al loro luogo, la casa d’Israele li possederà nel paese dell’Eterno come servi e come serve; essi terranno prigionieri quelli che li avevano fatti prigionieri e domineranno sui loro oppressori. 3 Il giorno che l’Eterno ti avrà dato riposo dal tuo affanno, dalle tue agitazioni e dalla dura schiavitù alla quale eri stato assoggettato, tu pronuncerai questo canto sul re di Babilonia e dirai:

4 "Come! l’oppressore ha finito? la furia insolente è finita? 5 L’Eterno ha spezzato il bastone degli empi, lo scettro dei despoti. 6 Colui che furiosamente percuoteva i popoli con colpi senza tregua, colui che dominava rabbiosamente sulle nazioni, è inseguito senza misericordia. 7 Tutta la terra è in riposo, è tranquilla, la gente manda grida di gioia. 8 Perfino i cipressi e i cedri del Libano si rallegrano a causa tua. ‘Da quando tu sei atterrato’, essi dicono, ‘il boscaiolo non sale più contro di noi’.

9 Il soggiorno dei morti, laggiù, si agita per te, per venire a incontrarti al tuo arrivo; esso sveglia per te le ombre, tutti i prìncipi della terra; fa alzare dai loro troni tutti i re delle nazioni. 10 Tutti prendono la parola e ti dicono: ‘Anche tu dunque sei diventato debole come noi? anche tu sei dunque divenuto simile a noi?’. 11 Il tuo fasto e il suono dei tuoi saltèri sono stati fatti scendere nel soggiorno dei morti; sotto di te sta un letto di vermi, e i vermi sono la tua coperta.

12 Come mai sei caduto dal cielo, astro mattutino, figlio dell’aurora? Come mai sei atterrato, tu che calpestavi le nazioni? 13 Nel tuo cuore dicevi: ‘Io salirò in cielo, eleverò il mio trono al di sopra delle stelle di Dio; io mi siederò sul monte dell’assemblea, nella parte estrema del settentrione; 14 salirò sulle parti più alte delle nubi, sarò simile all’Altissimo’. 15 Invece ti hanno fatto scendere nel soggiorno dei morti, nelle profondità della fossa!

16 Quelli che ti vedono fissano su di te lo sguardo, ti considerano attentamente, e dicono: ‘È questo l’uomo che faceva tremare la terra, che agitava i regni, 17 che riduceva il mondo in un deserto, ne distruggeva le città, e non rimandava mai liberi a casa i suoi prigionieri?’.

18 Tutti i re delle nazioni, tutti quanti riposano in gloria ciascuno nella propria casa; 19 ma tu sei stato gettato lontano dalla tua tomba come un rampollo abominevole coperto di uccisi trafitti con la spada, calati sotto i sassi della fossa, come un cadavere calpestato. 20 Tu non sarai riunito a loro nella sepoltura perché hai distrutto il tuo paese, hai ucciso il tuo popolo; della razza dei malfattori non si parlerà mai più. 21 Preparate il massacro dei suoi figli, a causa dell’iniquità dei loro padri! Che non si rialzino più a conquistare la terra, a riempire il mondo di città!

22 Io sorgerò contro di loro", dice l’Eterno degli eserciti, "sterminerò di Babilonia il nome, i superstiti, la razza e la discendenza", dice l’Eterno. 23 "Ne farò il dominio del porcospino, un luogo di paludi, la spazzerò con la scopa della distruzione", dice l’Eterno degli eserciti.

24 L’Eterno degli eserciti lo ha giurato, dicendo: "In verità, come io penso, così sarà; come ho deciso, così avverrà. 25 Frantumerò l’Assiro nel mio paese, lo calpesterò sui miei monti; allora il suo giogo sarà tolto da essi, e il suo carico sarà tolto dalle loro spalle". 26 Questo è il piano deciso contro tutta la terra; questa è la mano stesa contro tutte le nazioni. 27 L’Eterno degli eserciti ha fatto questo piano; chi lo renderà vano? La sua mano è stesa, chi gliela farà ritirare?

28 L’anno della morte di Acaz fu pronunciato questa profezia:

29 "Non ti rallegrare, o Filistia tutta quanta, perché la verga che ti colpiva è spezzata! poiché dalla radice del serpente uscirà una vipera, e il suo frutto sarà un drago volante. 30 I più poveri avranno di che nutrirsi, e i bisognosi riposeranno al sicuro; ma io farò morire di fame la tua radice e quello che rimarrà di te sarà ucciso. 31 Urla, o porta! grida, o città! Trema, o Filistia tutta quanta! Poiché dal nord viene un fumo, e nessuno si sbanda dalla sua schiera". 32 E che cosa si risponderà ai messaggeri di questa nazione? "Che l’Eterno ha fondato Sion e che in essa gli afflitti del suo popolo trovano rifugio".