1 Ο Κύριος λέει: «Έτοιμος ήμουν ν’ απαντήσω, αλλά κανείς δε με ρωτούσε· πάντα μπορούσαν να με βρουν, αλλά κανείς δεν έψαχνε για μένα. Έλεγα, "εδώ είμαι, σας ακούω!" Μα σ’ ένα έθνος το ’λεγα που δε μ’ επικαλέστηκε ποτέ του.*σ’ ένα έθνος το ’λεγα που δε μ’ επικαλέστηκε ποτέ του, σύμφωνα με αρχαίες μεταφράσεις. Το εβρ. έχει «σε ένα έθνος που δεν ονομαζόταν με το όνομά μου».2 Τα χέρια μου όλη τη μέρα άπλωνα σ’ ένα λαό αποστάτη, που κακό δρόμο ακολουθεί και που τον σέρνουν οι επιθυμίες του· 3 σ’ ένα λαό που συνεχώς αδιάντροπα με προκαλεί, στους κήπους μέσα τις θυσίες του προσφέρει, σε κεραμίδια πάνω καίει το θυμίαμα· 4 σε ανθρώπους που στα μνήματα περνούν τη μέρα τους και διανυκτερεύουν στις σπηλιές, τρώνε το κρέας το χοιρινό και είναι μολυσμένα από τα φαγητά των θυσιών τα σκεύη τους· 5 σ’ αυτούς που λένε, "φύγε από κοντά μου, μη μ’ αγγίζεις, γιατί είμαι άγιος!"*Οι στ. 3-5 αναφέρονται στην ειδωλολατρία, στις νεκρομαντείες και στην επίκληση των πνευμάτων.

»Αυτοί μου ανάβουν το θυμό και καίει όλη τη μέρα σαν φωτιά. 6 Νάτο, το ’χω γραμμένο εδώ μπροστά μου: "δε θα σωπάσω πριν να τιμωρήσω 7 τις ανομίες τις δικές τους και των πατέρων τους μαζί. Αυτούς που πάνω στα βουνά τα είδωλα θυμιάτιζαν και στις κορυφές των λόφων με βλαστημούσαν, όπως το αξίζουν θα τους τιμωρήσω, σύμφωνα με τα έργα τους". Εγώ, ο Κύριος, το λέω».

8 Και συνεχίζει ο Κύριος: «Όταν ένα σταφύλι έχει χυμό, λένε "μην το καταστρέφεις, γιατί έχει μέσα του ευλογία". Αυτό κι εγώ θα κάνω για χάρη των δούλων μου: δε θα καταστρέψω το λαό στο σύνολό του. 9 Θα κάνω να βγουν τέκνα από τον Ιακώβ, κι απ’ τον Ιούδα απόγονοι. Θα γίνουν τα βουνά μου κτήμα των εκλεκτών μου, των δούλων μου, κι εκεί θα κατοικήσουν. 10 Τότε η Σαρών θα γίνει η μάντρα των προβάτων τους, και η κοιλάδα Αχώρ,*κοιλάδα Αχώρ. Βλ. Ιησ 7:24-26· 15:7· Ωσ 2:17. των γελαδιών βοσκή, για χάρη του λαού μου, που με ζήτησε.

11 »Εσάς όμως που με εγκαταλείψατε, που λησμονήσατε το άγιο μου βουνό, που για τον Γαδ προετοιμάζετε τραπέζι, και για να προσφέρετε σπονδές στον Μενί γεμίζετε τα κύπελα,*Γαδ...Μενί. Ειδωλολατρικές θεότητες.12 εσάς θα σας παραδώσω στη σφαγή. Όλοι σας θα εξολοθρευθείτε, γιατί σας κάλεσα και δεν αποκριθήκατε. Μιλούσα, μα εσείς δεν ακούγατε. Κάνατε ό,τι θεωρώ εγώ κακό, και προτιμούσατε αυτό που με δυσαρεστεί.

13 »Γι’ αυτό, ακούστε τι λέω εγώ ο Κύριος, ο Θεός: Οι δούλοι μου θα ’χουν να φάνε, μα εσείς θα πεινάσετε· αυτοί θα ’χουν να πιουν, μα εσείς θα υποφέρετε απ’ τη δίψα. Αυτοί θα χαίρονται, μα εσείς θα ζείτε ντροπιασμένοι. 14 Οι δούλοι μου θα ψάλλουν απ’ τη μεγάλη τους χαρά, μα εσείς απ’ τη βαθιά σας θλίψη θα φωνάζετε, και θα ουρλιάζετε απ’ την απελπισία. 15 Θα αφήσετε στους εκλεκτούς μου το όνομά σας να το ’χουνε για τις κατάρες τους: "έτσι κι εσένα να σε θανατώσει ο Κύριος ο Θεός!" Αλλά στους δούλους μου εγώ θα δώσω ένα καινούριο όνομα. 16 Κι όποιος ποθεί ευλογημένος να ’ναι σ’ αυτή τη χώρα, θα ζητά να τον ευλογήσει ο αληθινός Θεός· κι όποιος σ’ αυτή τη χώρα ορκίζεται, όρκο θα παίρνει στον αληθινό Θεό».

Λέει ο Κύριος:

«Όλες οι θλίψεις οι αλλοτινές θα ξεχαστούν

και θα εξαφανιστούνε.

17 Καινούριο θα δημιουργήσω ουρανό, καινούρια γη·

τα περασμένα, τα παλιά, θα ξεχαστούνε,

και πια κανείς δε θα τα σκέφτεται.

18 »Αλλά θα ευχαριστιούνται όλοι και θα χαίρονται

για πάντα με τα όσα δημιουργώ,

γιατί θα κάνω την Ιερουσαλήμ πόλη χαράς

κι ευτυχισμένο το λαό της.

19 Κι εγώ θα χαίρομαι για την Ιερουσαλήμ,

θ’ αγάλλομαι για το λαό μου.

»Κλάματα δεν θ’ ακούγονται πια εκεί

ούτε και θρήνοι.

20 Βρέφος δεν θα υπάρχει εκεί που να ’χει λίγο μόνο ζήσει

ούτε και γέρος που να μη συμπληρώσει μακρόχρονη ζωή.

Γιατί αυτός που θα πεθαίνει στα εκατό θα θεωρείται νέος·

και όποιος δεν θα φτάνει στα εκατό

καταραμένος θα λογαριάζεται.

21,22 »Θα οικοδομούνε σπίτια ο λαός μου

κι οι ίδιοι θα τα κατοικούν·

αυτοί, κανένας άλλος.

Αμπέλια θα φυτεύουνε

κι οι ίδιοι θα τρώνε τον καρπό·

αυτοί, κανένας άλλος.

Μες στο λαό μου η ζωή θα διαρκεί σαν αιωνόβιο δέντρο·

θ’ απολαμβάνουν οι εκλεκτοί μου

τους καρπούς των κόπων τους.

23 Δε θα κοπιάζουν μάταια πια

ούτε και θα γεννούν παιδιά,

νεκρά για να τα δούνε,

γιατί εγώ ο Κύριος θα τους ευλογήσω,

εκείνους και τους απογόνους τους.

24 Ακόμα πριν προλάβουν να μου φωνάξουν,

εγώ θα τους έχω αποκριθεί·

ακόμα πριν τελειώσουν την προσευχή τους

εγώ θα κάνω να εκπληρώνεται.

25 Ο λύκος και το αρνί μαζί θα βόσκουνε

και το λιοντάρι άχυρο θα τρώει καθώς το βόδι·

το χώμα θα ’ναι του φιδιού η τροφή.

Κανένας δεν θα προξενεί ζημιά ούτε κακό

σ’ όλο μου το βουνό το άγιο.

Εγώ, ο Κύριος, το λέω».

1 "Io sono stato ricercato da quelli che prima non chiedevano di me, sono stato trovato da quelli che prima non mi cercavano. Ho detto: ‘Eccomi, eccomi’ a una nazione che non portava il mio nome. 2 Ho steso tutto il giorno le mani verso un popolo ribelle che cammina per una via non buona, seguendo i propri pensieri; 3 verso un popolo che mi provoca sempre sfacciatamente, che offre sacrifici nei giardini e fa bruciare profumi sui mattoni; 4 che sta fra i sepolcri e passa le notti nelle caverne, che mangia carne di maiale e ha nei suoi vasi pietanze impure; 5 che dice: ‘Fatti in là, non ti accostare perché io sono più santo di te’. Cose simili sono per me fumo nel naso, un fuoco che brucia da mattina a sera. 6 Ecco, tutto ciò sta scritto davanti a me: io non tacerò, anzi vi darò la retribuzione, sì, vi verserò in grembo la retribuzione 7 delle vostre iniquità", dice l’Eterno, "e, al tempo stesso, delle iniquità dei vostri padri, che hanno fatto bruciare profumi sui monti e mi hanno oltraggiato sui colli, io misurerò loro in grembo il salario della loro condotta passata".

8 Così parla l’Eterno: "Come quando si trova del succo nel grappolo si dice: ‘Non lo distruggere perché lì c’è una benedizione’, così farò io, per amore dei miei servi, e non distruggerò tutto. 9 Io farò uscire da Giacobbe una discendenza e da Giuda un erede dei miei monti; i miei eletti possederanno il paese e i miei servitori vi abiteranno. 10 Saron sarà un recinto di greggi, e la valle di Acor, un luogo di riposo per le mandrie, per il mio popolo che mi avrà cercato. 11 Ma voi, che abbandonate l’Eterno, che dimenticate il mio monte santo, che apparecchiate la mensa a Gad e riempite la coppa del vino profumato a Meni, 12 io vi destino alla spada e vi chinerete tutti per essere sgozzati; poiché io ho chiamato, e voi non avete risposto; ho parlato e voi non avete dato ascolto, ma avete fatto ciò che è male ai miei occhi e avete preferito ciò che mi dispiace".

13 Perciò, così parla il Signore, l’Eterno: "Ecco, i miei servi mangeranno, ma voi avrete fame; ecco, i miei servi berranno, ma voi avrete sete; ecco, i miei servi gioiranno, ma voi sarete confusi; 14 ecco, i miei servi canteranno per la gioia del loro cuore, ma voi griderete per l’angoscia del vostro cuore, e urlerete perché avrete lo spirito affranto. 15 Lascerete il vostro nome come un’imprecazione fra i miei eletti: ‘Così il Signore, l’Eterno, faccia morire te!’; ma egli darà ai suoi servitori un altro nome, 16 in modo che chi si augurerà di essere benedetto nel paese, lo farà per l’Iddio di verità, e colui che giurerà nel paese, giurerà per l’Iddio di verità; perché le afflizioni di prima saranno dimenticate e saranno nascoste ai miei occhi. 17 Poiché, ecco, io creo dei nuovi cieli e una nuova terra; non ci si ricorderà più delle cose di prima, esse non torneranno più in memoria. 18 Rallegratevi, sì, festeggiate per sempre per quanto io sto per creare; poiché, ecco, io creo Gerusalemme per il gaudio e il suo popolo per la gioia. 19 Io esulterò a motivo di Gerusalemme e gioirò del mio popolo; là non si udranno più voci di pianto né grida d’angoscia; 20 non ci sarà più, in futuro, bimbo nato per pochi giorni, né vecchio che non compia il numero dei suoi anni; chi morirà a cento anni morirà giovane e il peccatore sarà colpito dalla maledizione a cento anni. 21 Essi costruiranno case e le abiteranno; pianteranno vigne e ne mangeranno il frutto. 22 Non costruiranno più perché un altro abiti, non pianteranno più perché un altro mangi; poiché i giorni del mio popolo saranno come i giorni degli alberi e i miei eletti godranno a lungo dell’opera delle loro mani. 23 Non si affaticheranno invano, non avranno più figli per vederli morire all’improvviso; poiché saranno la discendenza dei benedetti dall’Eterno e i loro eredi staranno con essi. 24 E avverrà che, prima che m’invochino, io risponderò; parleranno ancora, che già li avrò esauditi. 25 Il lupo e l’agnello pascoleranno assieme, il leone mangerà la paglia come il bue, e il serpente si nutrirà di polvere. Non si farà più danno né male su tutto il mio monte santo", dice l’Eterno.