1 Τότε μίλησε ο Ελιφάζ, ο Ταιμανίτης.

2 Μπορεί τάχα ο άνθρωπος

χρήσιμος να ’ναι στο Θεό;

Μονάχα τον εαυτό του μπορεί να ωφελήσει,

αν έχει φρόνηση.

3 Τι έχει να ωφεληθεί ο Παντοδύναμος,

αν είσαι δίκαιος εσύ;

Κι αν έχεις άψογη ζωή εκείνος τι κερδίζει;

4 Μήπως θαρρείς πως επειδή είσαι ευσεβής

γι’ αυτό σε τιμωρεί

και σε δικάζει;

5 Όχι γι’ αυτό, αλλά επειδή μεγάλη είν’ η κακία σου

κι οι ανομίες οι δικές σου

δε μετριούνται.

6 Πήρες παράνομο ενέχυρο απ’ το φτωχό συμπατριώτη σου

και το μοναδικό

του στέρησες το ρούχο.

7 Δεν πότισες νερό τον διψασμένο

κι αρνήθηκες στον πεινασμένο το ψωμί.

8 Επειδή είσαι ισχυρός κυρίεψες όλη τη χώρα.

κι είχες το θράσος

να εγκατασταθείς σ’ αυτήν.

9 Αρνήθηκες τις χήρες να βοηθήσεις

κι εκμεταλλεύτηκες

τα απροστάτευτα ορφανά.

10 Γι’ αυτό και σε κυκλώνουνε παγίδες

και σε ταράζει φόβος ξαφνικός.

11 Τόσο πολύ σκοτείνιασε γύρω σου που δε βλέπεις·

και σε σκεπάζουνε πλημμύρα τα νερά.

12 Δε βρίσκεται τάχα ο Θεός πάνω ψηλά στους ουρανούς;

Και δες σε πόσο ύψος είναι τ’ άστρα!

13 Για τούτο κι εσύ λες:

«Τάχα τι ξέρει ο Θεός;

μπορεί μέσ’ απ’ τα σκοτεινά σύννεφα

να μας κρίνει;»

14 Λες πως τα νέφη τα πυκνά δεν τον αφήνουνε να δει,

καθώς τις άκρες τ’ ουρανού

τις γυροφέρνει;

15 Θέλεις τους δρόμους τους παλιούς ν’ ακολουθήσεις,

που βάδισαν οι άνομοι;

16 Αυτοί οι άνθρωποι χάθηκαν πριν την ώρα τους

και τα θεμέλια τους

ο χείμαρρος τα πήρε.

17 Λέγανε στο Θεό: «Φύγε μακριά μας!»

και «τι μπορεί να κάνει

για μας ο Παντοδύναμος;»

18 Κι όμως, αυτός γέμιζε μ’ αγαθά τα σπίτια τους.

Αλλά μακριά επίσης κι από μένα

τέτοιου είδους λογισμοί.*Εδώ ο Ελιφάζ επαναλαμβάνει τα λόγια του Ιώβ εις κεφ. 21:16.

19 Οι δίκαιοι βλέπουνε την πτώση των κακών

και χαίρονται.

Τους ειρωνεύονται οι αθώοι:

20 «Να που χαθήκαν όσα απόκτησαν οι εχθροί μας

κι ό,τι απόμεινε απ’ αυτούς

το ’φαγε η φωτιά».

21 Λοιπόν σταμάτα σαν εχθρό να βλέπεις το Θεό!

Κάνε μαζί του ειρήνη κι έτσι την ευτυχία θα βρεις.

22 Δέξου τη διδαχή απ’ το στόμα του

και θρόνιασε τα λόγια του

μες στην καρδιά σου.

23 Γύρισε πίσω στον Παντοδύναμο

και θα σε ανορθώσει.

Διώξε μακριά την αδικία

από το σπίτι σου,

24 πέταξε το χρυσάφι σου στο χώμα

και ρίξε στα χαλίκια των χειμάρρων το μάλαμα της Οφείρ.

25 Και θα ’ναι ο Παντοδύναμος χρυσάφι σου

κι ασήμι σου σωρός.

26 Τότε στον Παντοδύναμο θα βρίσκεις αγαλλίαση

και θα κοιτάς μ’ εμπιστοσύνη το Θεό.

27 Θα τον παρακαλείς κι αυτός θα σε ακούει·

κι εσύ θα εκπληρώνεις

ό,τι του έταξες.

28 Ό,τι αποφασίζεις θα το πετυχαίνεις

και φως θα καταυγάζει

τα μονοπάτια σου.

29 Σ’ αυτούς που ’χουν καταβληθεί

θα μπορείς να τους λες να σηκωθούνε,

γιατί τον συντριμμένο

τον σώζει ο Θεός.

30 Θα ελευθερώσει ακόμα και τον ένοχο·

για χάρη σου, αν η ζωή σου είν’ καθαρή,

θα τον λυτρώσει.*Ο στ. στα εβρ. είναι ασαφής.

1 Allora Elifaz di Teman rispose e disse:

2 "Può l’uomo recare qualche vantaggio a Dio? No; il saggio non reca vantaggio che a sé stesso. 3 Se sei giusto, ne viene forse qualche piacere all’Onnipotente? Se sei integro nella tua condotta, ne ricava egli un guadagno? 4 È forse per la paura che ha di te che egli ti castiga o viene con te in giudizio? 5 La tua malvagità non è forse grande e le tue iniquità non sono forse infinite? 6 Tu, per un nulla, prendevi pegno dai tuoi fratelli, spogliavi delle loro vesti gli ignudi. 7 Allo stanco non davi da bere dell’acqua, all’affamato rifiutavi del pane. 8 La terra apparteneva al più forte, e l’uomo influente vi piantava la sua casa. 9 Rimandavi a vuoto le vedove e le braccia degli orfani erano spezzate. 10 Ecco perché sei circondato di lacci e spaventato da improvvisi terrori. 11 O non vedi le tenebre che ti avvolgono e la piena di acque che ti sommerge? 12 Iddio non è forse lassù nei cieli? Guarda lassù le stelle eccelse, come stanno in alto! 13 E tu dici: ‘Iddio che sa? Può egli giudicare attraverso il buio? 14 Fitte nubi lo coprono e non vede nulla; egli passeggia sulla volta dei cieli’. 15 Vuoi tu dunque seguire l’antica via per cui camminarono gli uomini iniqui, 16 che furono portati via prima del tempo, e il cui fondamento fu come un torrente che scorre? 17 Essi dicevano a Dio: ‘Allontanati da noi! Che ci può fare l’Onnipotente?’. 18 Eppure Iddio aveva riempito le loro case di beni! Ah, lungi da me il consiglio degli empi! 19 I giusti, vedendo la loro rovina, ne gioiscono e l’innocente si fa beffe di loro: 20 ‘Vedete se non sono distrutti i nostri avversari! La loro abbondanza l’ha divorata il fuoco!’. 21 Riconciliati dunque con Dio; avrai pace, e ti sarà resa la prosperità. 22 Ricevi istruzioni dalla sua bocca e riponi le sue parole nel tuo cuore. 23 Se torni all’Onnipotente, se allontani l’iniquità dalle tue tende, sarai ristabilito. 24 Getta l’oro nella polvere e l’oro d’Ofir tra i ciottoli del fiume 25 e l’Onnipotente sarà il tuo oro, egli sarà per te come l’argento acquistato con fatica. 26 Allora farai dell’Onnipotente la tua delizia, e alzerai la faccia verso Dio. 27 Lo pregherai, egli ti esaudirà, e tu scioglierai i voti che avrai fatto. 28 Quello che intraprenderai, ti riuscirà; sul tuo cammino risplenderà la luce. 29 Se ti umiliano, tu dirai: ‘In alto!’ e Dio soccorrerà chi ha gli occhi a terra; 30 libererà anche chi non è innocente, egli sarà salvo per la purezza delle tue mani".