Gênesis 13

1 וַיַּעַל֩ אַבְרָ֨ם מִמִּצְרַ֜יִם ה֠וּא וְאִשְׁתּ֧וֹ וְכָל־אֲשֶׁר־ל֛וֹ וְל֥וֹט עִמּ֖וֹ הַנֶּֽגְבָּה׃ 2 וְאַבְרָ֖ם כָּבֵ֣ד מְאֹ֑ד בַּמִּקְנֶ֕ה בַּכֶּ֖סֶף וּבַזָּהָֽב׃ 3 וַיֵּ֨לֶךְ֙ לְמַסָּעָ֔יו מִנֶּ֖גֶב וְעַד־בֵּֽית־אֵ֑ל עַד־הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁר־הָ֨יָה שָׁ֤ם אהלה בַּתְּחִלָּ֔ה בֵּ֥ין בֵּֽית־אֵ֖ל וּבֵ֥ין הָעָֽי׃ 4 אֶל־מְקוֹם֙ הַמִּזְבֵּ֔חַ אֲשֶׁר־עָ֥שָׂה שָׁ֖ם בָּרִאשֹׁנָ֑ה וַיִּקְרָ֥א שָׁ֛ם אַבְרָ֖ם בְּשֵׁ֥ם יְהוָֽה׃ 5 וְגַם־לְל֔וֹט הַהֹלֵ֖ךְ אֶת־אַבְרָ֑ם הָיָ֥ה צֹאן־וּבָקָ֖ר וְאֹהָלִֽים׃ 6 וְלֹא־נָשָׂ֥א אֹתָ֛ם הָאָ֖רֶץ לָשֶׁ֣בֶת יַחְדָּ֑ו כִּֽי־הָיָ֤ה רְכוּשָׁם֙ רָ֔ב וְלֹ֥א יָֽכְל֖וּ לָשֶׁ֥בֶת יַחְדָּֽו׃ 7 וַֽיְהִי־רִ֗יב בֵּ֚ין רֹעֵ֣י מִקְנֵֽה־אַבְרָ֔ם וּבֵ֖ין רֹעֵ֣י מִקְנֵה־ל֑וֹט וְהַֽכְּנַעֲנִי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י אָ֖ז יֹשֵׁ֥ב בָּאָֽרֶץ׃ 8 וַיֹּ֨אמֶר אַבְרָ֜ם אֶל־ל֗וֹט אַל־נָ֨א תְהִ֤י מְרִיבָה֙ בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֔יךָ וּבֵ֥ין רֹעַ֖י וּבֵ֣ין רֹעֶ֑יךָ כִּֽי־אֲנָשִׁ֥ים אַחִ֖ים אֲנָֽחְנוּ׃ 9 הֲלֹ֤א כָל־הָאָ֨רֶץ֙ לְפָנֶ֔יךָ הִפָּ֥רֶד נָ֖א מֵעָלָ֑י אִם־הַשְּׂמֹ֣אל וְאֵימִ֔נָה וְאִם־הַיָּמִ֖ין וְאַשְׂמְאִֽילָה׃ 10 וַיִּשָּׂא־ל֣וֹט אֶת־עֵינָ֗יו וַיַּרְא֙ אֶת־כָּל־כִּכַּ֣ר הַיַּרְדֵּ֔ן כִּ֥י כֻלָּ֖הּ מַשְׁקֶ֑ה לִפְנֵ֣י ׀ שַׁחֵ֣ת יְהוָ֗ה אֶת־סְדֹם֙ וְאֶת־עֲמֹרָ֔ה כְּגַן־יְהוָה֙ כְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם בֹּאֲכָ֖ה צֹֽעַר׃ 11 וַיִּבְחַר־ל֣וֹ ל֗וֹט אֵ֚ת כָּל־כִּכַּ֣ר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיִּסַּ֥ע ל֖וֹט מִקֶּ֑דֶם וַיִּפָּ֣רְד֔וּ אִ֖ישׁ מֵעַ֥ל אָחִֽיו׃ 12 אַבְרָ֖ם יָשַׁ֣ב בְּאֶֽרֶץ־כְּנָ֑עַן וְל֗וֹט יָשַׁב֙ בְּעָרֵ֣י הַכִּכָּ֔ר וַיֶּאֱהַ֖ל עַד־סְדֹֽם׃ 13 וְאַנְשֵׁ֣י סְדֹ֔ם רָעִ֖ים וְחַטָּאִ֑ים לַיהוָ֖ה מְאֹֽד׃ 14 וַֽיהוָ֞ה אָמַ֣ר אֶל־אַבְרָ֗ם אַחֲרֵי֙ הִפָּֽרֶד־ל֣וֹט מֵֽעִמּ֔וֹ שָׂ֣א נָ֤א עֵינֶ֨יךָ֙ וּרְאֵ֔ה מִן־הַמָּק֖וֹם אֲשֶׁר־אַתָּ֣ה שָׁ֑ם צָפֹ֥נָה וָנֶ֖גְבָּה וָקֵ֥דְמָה וָיָֽמָּה׃ 15 כִּ֧י אֶת־כָּל־הָאָ֛רֶץ אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה רֹאֶ֖ה לְךָ֣ אֶתְּנֶ֑נָּה וּֽלְזַרְעֲךָ֖ עַד־עוֹלָֽם׃ 16 וְשַׂמְתִּ֥י אֶֽת־זַרְעֲךָ֖ כַּעֲפַ֣ר הָאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֣ר ׀ אִם־יוּכַ֣ל אִ֗ישׁ לִמְנוֹת֙ אֶת־עֲפַ֣ר הָאָ֔רֶץ גַּֽם־זַרְעֲךָ֖ יִמָּנֶֽה׃ 17 ק֚וּם הִתְהַלֵּ֣ךְ בָּאָ֔רֶץ לְאָרְכָּ֖הּ וּלְרָחְבָּ֑הּ כִּ֥י לְךָ֖ אֶתְּנֶֽנָּה׃ 18 וַיֶּאֱהַ֣ל אַבְרָ֗ם וַיָּבֹ֛א וַיֵּ֛שֶׁב בְּאֵלֹנֵ֥י מַמְרֵ֖א אֲשֶׁ֣ר בְּחֶבְר֑וֹן וַיִּֽבֶן־שָׁ֥ם מִזְבֵּ֖חַ לַֽיהוָֽה׃ פ

အာ​ဗြံ​နှ​င့်​လော​တ​တို့​ခွဲ​ခွာ​ကြ​ခြင်း

1 အာ​ဗြံ​သ​မီး​မောင်​နှံ​တို့​သည်​လည်း၊ လော​တ​နှင့်​တ​ကွ မိ​မိ​တို့၌​ရှိ​သ​မျှ​သော ဥ​စ္စာ​ကို​ယူ၍၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​မှ​ထွက်​သွား​သ​ဖြင့်၊ ခါ​နာန်​ပြည်​တောင်​ပိုင်း​သို့ ရောက်​ကြ​၏။ 2 ထို​အ​ခါ အာ​ဗြံ​သည်၊ သိုး၊ နွား​စ​သည်​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ရွှေ​ငွေ​ကို​လည်း​ကောင်း​အ​လွန်​ရ​တတ်​၏။ 3 တစ်​ဖန်​တောင်​ပိုင်း​မှ​ခ​ရီး​သွား၍၊ ဗေ​သ​လ​နယ်​အ​တွင်း၊ ဗေ​သ​လ​မြို့၊ အာ​ဣ​မြို့​စပ်​ကြား၌၊ အ​ထက်​က​တဲ​ကို​ဆောက်​၍၊ 4 ယဇ်​ပ​လ္လင်​ကို​တည်​ခဲ့​ဖူး​သော​အ​ရပ်​သို့ ရောက်​ပြန်​လျှင်၊ ထို​အ​ရပ်​တွင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နာ​မ​တော်​ကို ပ​တ္ထ​နာ​ပြု​၏။ 5 အာ​ဗြံ​နှင့်​အ​တူ​လိုက်​လာ​သော လော​တ​သည်​လည်း သိုး၊ နွား​များ​နှင့် တဲ​အ​များ​ရှိ​သ​ဖြင့်၊ 6 ထို​လူ​နှစ်​ဦး​တို့​သည် အ​တူ​နေ​ခြင်း​ငှာ ထို​မြေ​မ​ဆံ့​နိုင်။ ဥ​စ္စာ​များ​လွန်း၍၊ သူ​တို့​သည်​တစ်​ရပ်​တည်း​မ​နေ​နိုင်​ကြ။ 7 အာ​ဗြံ၏​နွား​ကျောင်း​သား၊ လော​တ၏​နွား​ကျောင်း​သား​တို့​သည်​လည်း ခိုက်​ရန်​ပြု​ကြ၏။ ထို​အ​ခါ၊ ခါ​နာန်​အ​မျိုး​သား၊ ဖေ​ရ​ဇိ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ထို​ပြည်၌​နေ​ကြ​သ​တည်း။ 8 အာ​ဗြံ​က​လည်း၊ ငါ​တို့​သည် ညီ​အစ်​ကို​ချင်း​ဖြစ်​လျက်၊ ငါ​နှင့် သင်၌​လည်း​ကောင်း၊ ငါ့​နွား​ကျောင်း​သား​တို့​နှင့်၊ သင့်​နွား​ကျောင်း​သား​တို့၌​လည်း​ကောင်း၊ ခိုက်​ရန်​မ​ရှိ​ပါ​စေ​နှင့်။ 9 မြေ​တစ်​ပြင်​လုံး​သည် သင့်​ရှေ့​မှာ​ရှိ​သည်​မ​ဟုတ်​လော့။ ငါ​နှင့်​ခွာ၍​နေ​ပါ​လော့။ သင်​သည် လက်​ဝဲ​ဘက်​သို့​သွား​လျှင်၊ ငါ​သည်​လက်​ယာ​ဘက်​သို့​သွား​မည်။ သင်​သည် လက်​ယာ​ဘက်​သို့​သွား​လျှင်၊ ငါ​သည် လက်​ဝဲ​ဘက်​သို့​သွား​မည်​ဟု ဆို​၏။ 10 ထို​ကာ​လ​အ​ခါ၊ သော​ဒုံ​မြို့​နှင့် ဂေါ​မော​ရ​မြို့​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဖျက်​ဆီး​တော်​မ​မူ​မီ၊ ဇော​ရ​မြို့​သို့​သွား​သော​လမ်း၊ ယော်​ဒန်​မြစ်​ပတ်​ဝန်း​ကျင်​အ​ရပ်​ရပ်၌ ရေ​များ၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ဥ​ယျာဉ်​တော်​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း​ဖြစ်​သည်​ကို၊ လော​တ​မျှော်​ကြည့်၍​မြင်​လျှင်၊*က၊ ၂:၁၀။11 ယော်​ဒန်​ချိုင့်​တစ်​လျှောက်​လုံး​ကို ရွေး​ချယ်၍၊ အ​ရှေ့​သို့​ပြောင်း​သွား​သ​ဖြင့်၊ အ​ချင်း​ချင်း တစ်​ဦး​နှင့် တစ်​ဦး​ကွဲ​ပြား​ကြ​၏။ 12 အာ​ဗြံ​သည် ခါ​နာန်​ပြည်၌​နေ​လေ​၏။ လော​တ​မူ​ကား၊ မြစ်​ပတ်​ဝန်း​ကျင်​မြို့​တို့​တွင်​နေ၍၊ သော​ဒုံ​မြို့​နား​မှာ တဲ​ကို​ဆောက်​လေ​၏။ 13 သော​ဒုံ​မြို့​သား​တို့​သည် ဆိုး​သော​သူ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့၌၊ အ​လွန်​အ​ပြစ်​များ​သော​သူ ဖြစ်​ကြ​သ​တည်း။

ဟေ​ဗြုန်​မြို့​သို့​ပြောင်း​ရွှေ့​လာ​ခြင်း

14 လော​တ​သည် အာ​ဗြံ​နှင့်​ခွာ၍​သွား​ပြီး​မှ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် အာ​ဗြံ​ကို​ခေါ်၍၊ သင်​ရှိ​သော​အ​ရပ်​က၊ တောင်၊ မြောက်၊ အ​ရှေ့၊ အ​နောက်​သို့​မျှော်​ကြည့်​လော့။ 15 သင်​မြင်​သော မြေ​တစ်​ပြင်​လုံး​ကို၊ သင်​နှင့် သင်၏​အ​မျိုး​အ​နွယ်​အား၊ ငါ​သည်​ကာ​လ​အ​စဉ်​အ​မြဲ​ပေး​မည်။*တ၊ ၇:၅။16 သင်၏​အ​မျိုး​အ​နွယ်​ကို မြေ​မှုန့်​ကဲ့​သို့​ငါ​များ​ပြား​စေ​မည်။ သို့​ဖြစ်၍ လူ​သည်​မြေ​မှုန့်​ကို​ရေ​တွက်​နိုင်​လျှင်၊ သင်၏​အ​မျိုး​အ​နွယ်​ကို ရေ​တွက်​နိုင်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 17 သင်​ထ၍​မြေ​ကို အ​လျား​အား​ဖြင့်​လည်း​ကောင်း၊ အ​နံ​အား​ဖြင့်​လည်း​ကောင်း လျှောက်​သွား​လော့။ သင်​အား​ငါ​ပေး​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ​၏။ 18 တစ်​ဖန် အာ​ဗြံ​သည် တဲ​ကို​ပြောင်း​၍၊ ဟေ​ဗြုန်​မြို့၊ မံ​ရေ​သ​ပိတ်​တော​သို့​ရောက်​မှ နေ​ရာ​ကျ၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အ​ဖို့ ယဇ်​ပ​လ္လင်​ကို​တည်​လေ​၏။