Gênesis 25

1 וַיֹּ֧סֶף אַבְרָהָ֛ם וַיִּקַּ֥ח אִשָּׁ֖ה וּשְׁמָ֥הּ קְטוּרָֽה׃ 2 וַתֵּ֣לֶד ל֗וֹ אֶת־זִמְרָן֙ וְאֶת־יָקְשָׁ֔ן וְאֶת־מְדָ֖ן וְאֶת־מִדְיָ֑ן וְאֶת־יִשְׁבָּ֖ק וְאֶת־שֽׁוּחַ׃ 3 וְיָקְשָׁ֣ן יָלַ֔ד אֶת־שְׁבָ֖א וְאֶת־דְּדָ֑ן וּבְנֵ֣י דְדָ֔ן הָי֛וּ אַשּׁוּרִ֥ם וּלְטוּשִׁ֖ים וּלְאֻמִּֽים׃ 4 וּבְנֵ֣י מִדְיָ֗ן עֵיפָ֤ה וָעֵ֨פֶר֙ וַחֲנֹ֔ךְ וַאֲבִידָ֖ע וְאֶלְדָּעָ֑ה כָּל־אֵ֖לֶּה בְּנֵ֥י קְטוּרָֽה׃ 5 וַיִּתֵּ֧ן אַבְרָהָ֛ם אֶת־כָּל־אֲשֶׁר־ל֖וֹ לְיִצְחָֽק׃ 6 וְלִבְנֵ֤י הַפִּֽילַגְשִׁים֙ אֲשֶׁ֣ר לְאַבְרָהָ֔ם נָתַ֥ן אַבְרָהָ֖ם מַתָּנֹ֑ת וַֽיְשַׁלְּחֵ֞ם מֵעַ֨ל יִצְחָ֤ק בְּנוֹ֙ בְּעוֹדֶ֣נּוּ חַ֔י קֵ֖דְמָה אֶל־אֶ֥רֶץ קֶֽדֶם׃ 7 וְאֵ֗לֶּה יְמֵ֛י שְׁנֵֽי־חַיֵּ֥י אַבְרָהָ֖ם אֲשֶׁר־חָ֑י מְאַ֥ת שָׁנָ֛ה וְשִׁבְעִ֥ים שָׁנָ֖ה וְחָמֵ֥שׁ שָׁנִֽים׃ 8 וַיִּגְוַ֨ע וַיָּ֧מָת אַבְרָהָ֛ם בְּשֵׂיבָ֥ה טוֹבָ֖ה זָקֵ֣ן וְשָׂבֵ֑עַ וַיֵּאָ֖סֶף אֶל־עַמָּֽיו׃ 9 וַיִּקְבְּר֨וּ אֹת֜וֹ יִצְחָ֤ק וְיִשְׁמָעֵאל֙ בָּנָ֔יו אֶל־מְעָרַ֖ת הַמַּכְפֵּלָ֑ה אֶל־שְׂדֵ֞ה עֶפְרֹ֤ן בֶּן־צֹ֨חַר֙ הַֽחִתִּ֔י אֲשֶׁ֖ר עַל־פְּנֵ֥י מַמְרֵֽא׃ 10 הַשָּׂדֶ֛ה אֲשֶׁר־קָנָ֥ה אַבְרָהָ֖ם מֵאֵ֣ת בְּנֵי־חֵ֑ת שָׁ֛מָּה קֻבַּ֥ר אַבְרָהָ֖ם וְשָׂרָ֥ה אִשְׁתּֽוֹ׃ 11 וַיְהִ֗י אַחֲרֵי֙ מ֣וֹת אַבְרָהָ֔ם וַיְבָ֥רֶךְ אֱלֹהִ֖ים אֶת־יִצְחָ֣ק בְּנ֑וֹ וַיֵּ֣שֶׁב יִצְחָ֔ק עִם־בְּאֵ֥ר לַחַ֖י רֹאִֽי׃ ס 12 וְאֵ֛לֶּה תֹּלְדֹ֥ת יִשְׁמָעֵ֖אל בֶּן־אַבְרָהָ֑ם אֲשֶׁ֨ר יָלְדָ֜ה הָגָ֧ר הַמִּצְרִ֛ית שִׁפְחַ֥ת שָׂרָ֖ה לְאַבְרָהָֽם׃ 13 וְאֵ֗לֶּה שְׁמוֹת֙ בְּנֵ֣י יִשְׁמָעֵ֔אל בִּשְׁמֹתָ֖ם לְתוֹלְדֹתָ֑ם בְּכֹ֤ר יִשְׁמָעֵאל֙ נְבָיֹ֔ת וְקֵדָ֥ר וְאַדְבְּאֵ֖ל וּמִבְשָֽׂם׃ 14 וּמִשְׁמָ֥ע וְדוּמָ֖ה וּמַשָּֽׂא׃ 15 חֲדַ֣ד וְתֵימָ֔א יְט֥וּר נָפִ֖ישׁ וָקֵֽדְמָה׃ 16 אֵ֣לֶּה הֵ֞ם בְּנֵ֤י יִשְׁמָעֵאל֙ וְאֵ֣לֶּה שְׁמֹתָ֔ם בְּחַצְרֵיהֶ֖ם וּבְטִֽירֹתָ֑ם שְׁנֵים־עָשָׂ֥ר נְשִׂיאִ֖ם לְאֻמֹּתָֽם׃ 17 וְאֵ֗לֶּה שְׁנֵי֙ חַיֵּ֣י יִשְׁמָעֵ֔אל מְאַ֥ת שָׁנָ֛ה וּשְׁלֹשִׁ֥ים שָׁנָ֖ה וְשֶׁ֣בַע שָׁנִ֑ים וַיִּגְוַ֣ע וַיָּ֔מָת וַיֵּאָ֖סֶף אֶל־עַמָּֽיו׃ 18 וַיִּשְׁכְּנ֨וּ מֵֽחֲוִילָ֜ה עַד־שׁ֗וּר אֲשֶׁר֙ עַל־פְּנֵ֣י מִצְרַ֔יִם בֹּאֲכָ֖ה אַשּׁ֑וּרָה עַל־פְּנֵ֥י כָל־אֶחָ֖יו נָפָֽל׃ פ 19 וְאֵ֛לֶּה תּוֹלְדֹ֥ת יִצְחָ֖ק בֶּן־אַבְרָהָ֑ם אַבְרָהָ֖ם הוֹלִ֥יד אֶת־יִצְחָֽק׃ 20 וַיְהִ֤י יִצְחָק֙ בֶּן־אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה בְּקַחְתּ֣וֹ אֶת־רִבְקָ֗ה בַּת־בְּתוּאֵל֙ הָֽאֲרַמִּ֔י מִפַּדַּ֖ן אֲרָ֑ם אֲח֛וֹת לָבָ֥ן הָאֲרַמִּ֖י ל֥וֹ לְאִשָּֽׁה׃ 21 וַיֶּעְתַּ֨ר יִצְחָ֤ק לַֽיהוָה֙ לְנֹ֣כַח אִשְׁתּ֔וֹ כִּ֥י עֲקָרָ֖ה הִ֑וא וַיֵּעָ֤תֶר לוֹ֙ יְהוָ֔ה וַתַּ֖הַר רִבְקָ֥ה אִשְׁתּֽוֹ׃ 22 וַיִּתְרֹֽצֲצ֤וּ הַבָּנִים֙ בְּקִרְבָּ֔הּ וַתֹּ֣אמֶר אִם־כֵּ֔ן לָ֥מָּה זֶּ֖ה אָנֹ֑כִי וַתֵּ֖לֶךְ לִדְרֹ֥שׁ אֶת־יְהוָֽה׃ 23 וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה לָ֗הּ שְׁנֵ֤י גיים בְּבִטְנֵ֔ךְ וּשְׁנֵ֣י לְאֻמִּ֔ים מִמֵּעַ֖יִךְ יִפָּרֵ֑דוּ וּלְאֹם֙ מִלְאֹ֣ם יֶֽאֱמָ֔ץ וְרַ֖ב יַעֲבֹ֥ד צָעִֽיר׃ 24 וַיִּמְלְא֥וּ יָמֶ֖יהָ לָלֶ֑דֶת וְהִנֵּ֥ה תוֹמִ֖ם בְּבִטְנָֽהּ׃ 25 וַיֵּצֵ֤א הָרִאשׁוֹן֙ אַדְמוֹנִ֔י כֻּלּ֖וֹ כְּאַדֶּ֣רֶת שֵׂעָ֑ר וַיִּקְרְא֥וּ שְׁמ֖וֹ עֵשָֽׂו׃ 26 וְאַֽחֲרֵי־כֵ֞ן יָצָ֣א אָחִ֗יו וְיָד֤וֹ אֹחֶ֨זֶת֙ בַּעֲקֵ֣ב עֵשָׂ֔ו וַיִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יַעֲקֹ֑ב וְיִצְחָ֛ק בֶּן־שִׁשִּׁ֥ים שָׁנָ֖ה בְּלֶ֥דֶת אֹתָֽם׃ 27 וַֽיִּגְדְּלוּ֙ הַנְּעָרִ֔ים וַיְהִ֣י עֵשָׂ֗ו אִ֛ישׁ יֹדֵ֥עַ צַ֖יִד אִ֣ישׁ שָׂדֶ֑ה וְיַעֲקֹב֙ אִ֣ישׁ תָּ֔ם יֹשֵׁ֖ב אֹהָלִֽים׃ 28 וַיֶּאֱהַ֥ב יִצְחָ֛ק אֶת־עֵשָׂ֖ו כִּי־צַ֣יִד בְּפִ֑יו וְרִבְקָ֖ה אֹהֶ֥בֶת אֶֽת־יַעֲקֹֽב׃ 29 וַיָּ֥זֶד יַעֲקֹ֖ב נָזִ֑יד וַיָּבֹ֥א עֵשָׂ֛ו מִן־הַשָּׂדֶ֖ה וְה֥וּא עָיֵֽף׃ 30 וַיֹּ֨אמֶר עֵשָׂ֜ו אֶֽל־יַעֲקֹ֗ב הַלְעִיטֵ֤נִי נָא֙ מִן־הָאָדֹ֤ם הָאָדֹם֙ הַזֶּ֔ה כִּ֥י עָיֵ֖ף אָנֹ֑כִי עַל־כֵּ֥ן קָרָֽא־שְׁמ֖וֹ אֱדֽוֹם׃ 31 וַיֹּ֖אמֶר יַעֲקֹ֑ב מִכְרָ֥ה כַיּ֛וֹם אֶת־בְּכֹֽרָתְךָ֖ לִֽי׃ 32 וַיֹּ֣אמֶר עֵשָׂ֔ו הִנֵּ֛ה אָנֹכִ֥י הוֹלֵ֖ךְ לָמ֑וּת וְלָמָּה־זֶּ֥ה לִ֖י בְּכֹרָֽה׃ 33 וַיֹּ֣אמֶר יַעֲקֹ֗ב הִשָּׁ֤בְעָה לִּי֙ כַּיּ֔וֹם וַיִּשָּׁבַ֖ע ל֑וֹ וַיִּמְכֹּ֥ר אֶת־בְּכֹרָת֖וֹ לְיַעֲקֹֽב׃ 34 וְיַעֲקֹ֞ב נָתַ֣ן לְעֵשָׂ֗ו לֶ֚חֶם וּנְזִ֣יד עֲדָשִׁ֔ים וַיֹּ֣אכַל וַיֵּ֔שְׁתְּ וַיָּ֖קָם וַיֵּלַ֑ךְ וַיִּ֥בֶז עֵשָׂ֖ו אֶת־הַבְּכֹרָֽה׃ ס

အာ​ဗြ​ဟံ​၏​အ​ခြား​အ​ဆက်​အ​နွယ်​များ

1 တစ်​ဖန်​အာ​ဗြ​ဟံ​သည်၊ ကေ​တု​ရ​အ​မည်​ရှိ​သော​မိန်း​မ​နှင့်​စုံ​ဖက်၍၊ 2 ထို​မိန်း​မ​သည် ဇိ​မ​ရံ၊ ယုတ်​ရှန်၊ မေ​ဒန်၊ မိ​ဒျန်၊ ဣ​ရှ​ဗက်၊ ရှု​အာ​တို့​ကို ဖွား​မြင်​လေ၏။ 3 ယုတ်​ရှန်​သား​ကား၊ ရှေ​ဘ​နှင့်​ဒေ​ဒန်​တည်း။ ဒေ​ဒန်​သား​ကား၊ အာ​ရှု​ရိမ်​လူ၊ လေ​တု​ရှိမ်​လူ၊ လုမ်​မိမ်​လူ​တည်း။ 4 မိ​ဒျန်​သား​ကား၊ ဧ​ဖာ၊ ဧ​ဖေ​ရ၊ ဟာ​နုတ်၊ အ​ဘိ​ဒ၊ ဧ​လ​ဒါ​တည်း။ ထို​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကား ကေ​တု​ရ​အ​နွယ်​ဖြစ်​ကြ​သ​တည်း။

5 အာ​ဗြ​ဟံ​သည်၊ မိ​မိ​ဥ​စ္စာ​ရှိ​သ​မျှ​ကို ဣ​ဇာက်​အား​ပေး​လေ​၏။ 6 မ​ယား​ငယ်​တို့၌​ရ​သော​သား​တို့​အား​လည်း၊ မိ​မိ​အ​သက်​ရှင်​စဉ်​တွင် ဆု​လာဘ်​များ​ကို​ဝေ​ပေး၍၊ သား​ဣ​ဇာက်​ထံ​မှ အ​ရှေ့​ပြည်​သို့ လွှတ်​လိုက်​လေ​၏။

7 ထို​နောက် အာ​ဗြ​ဟံ​သည် အ​သက်​ကြီး​ရင့်၍၊ အို​မင်း​ခြင်း၊ နေ့​ရက်​ကာ​လ​ပြည့်​စုံ​ခြင်း​နှင့်​တ​ကွ၊ အ​သက်​ပေါင်း တစ်​ရာ​ခု​နစ်​ဆယ်​ငါး​နှစ်​ရှိ​သော်၊ 8 အ​သက်​ချုပ်၍ အ​နိ​စ္စ​ဖြစ်​သ​ဖြင့်၊ မိ​မိ​လူ​မျိုး​စည်း​ဝေး​ရာ​သို့ ရောက်​လေ​၏။ 9 သား​ဣ​ဇာက်​နှင့် ဣ​ရှ​မေ​လ​တို့​သည်၊ မံ​ရေ​မြို့​ရှေ့​မှာ၊ ဟိ​တ္တိ​အ​မျိုး​သား၊ ဇော​ရ​သား​ဧ​ဖ​ရုန်၏​လယ်​ပြင်​တွင်၊ မ​ပ္ပေ​လ​မြေ​တွင်း၌ အ​ဘ​ကို​သင်္ဂြိုဟ်​ကြ​၏။ 10 ဟေ​သ​အ​မျိုး​သား​တို့​အား အ​ဖိုး​ပေး၍ အာ​ဗြ​ဟံ​ဝယ်​သော​လယ်​ပြင်၌၊ အာ​ဗြ​ဟံ​နှင့် မ​ယား​စာ​ရာ​တို့​ကို သင်္ဂြိုဟ်​ကြ​သ​တည်း။*က၊ ၂၃:၃-၁၆။

ဣ​ရှ​မေ​လ​၏​အ​ဆက်​အ​နွယ်​များ

11 အာ​ဗြ​ဟံ​သေ​သော​နောက်၊ သား​ဣ​ဇာက်​ကို ဘု​ရား​သ​ခင် ကောင်း​ချီး​ပေး​တော်​မူ၏။ ဣ​ဇာက်​သည် ဗေ​ရ​လ​ဟဲ​ရော​မြို့​မှာ​နေ​သ​တည်း။ 12 စာ​ရာ၏​ကျွန်​မ၊ အဲ​ဂု​တ္တု​အ​မျိုး​သား​ဟာ​ဂ​ရ​ဖွား​မြင်​သော အာ​ဗြ​ဟံ​သား ဣ​ရှ​မေ​လ၏​သား​စဉ်​မြေး​ဆက်​တည်း​ဟူ​သော၊ 13 မိ​မိ​အ​မျိုး​အ​နွယ်​အ​လိုက်၊ ဣ​ရှ​မေ​လ​သား​များ​အ​မည်​ဟူ​မူ​ကား၊ သား​အ​ကြီး န​ဗာ​ယုတ်။ ထို​နောက်​ကေ​ဒါ၊ အာ​ဒ​ဗေ​လ၊ မိ​ဗ​သံ၊ 14 မိ​ရှ​မ၊ ဒု​မာ၊ မာ​စ၊ 15 ဟာ​ဒဒ်၊ တေ​မ၊ ယေ​တု​ရ၊ နာ​ဖိ​ရှ၊ ကေ​ဒ​မာ​တည်း​ဟူ​သော၊ 16 ဣ​ရှ​မေ​လ​သား​တည်း။ ထို​သို့​အ​မည်​ရှိ​သော​သူ​တို့​သည်၊ မိ​မိ​မြို့၊ မိ​မိ​ရဲ​တိုက်​အ​လိုက်၊ အ​မျိုး​မျိုး​သော​မင်း​ဆယ်​နှစ်​ပါး​ဖြစ်​သ​တည်း။ 17 ဣ​ရှ​မေ​လ​သည် အ​သက်​တစ်​ရာ​သုံး​ဆယ်​ခု​နစ်​နှစ်​ရှိ​သော်၊ အ​သက်​ချုပ်၍​သေ​သ​ဖြင့်၊ မိ​မိ​လူ​မျိုး​စည်း​ဝေး​ရာ​သို့​ရောက်​လေ​၏။ 18 သူ​တို့​သည်​လည်း၊ အာ​ရှု​ရိ​ပြည်​သို့​သွား​ရာ​လမ်း၊ ဟ​ဝိ​လ​မြို့​မှ​စ၍၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​အ​ရှေ့၊ ရှု​ရ​မြို့​တိုင်​အောင် နေ​ကြ၏။ ထို​သို့ ဣ​ရှ​မေ​လ၏​နေ​ရာ​သည်၊ မိ​မိ​ညီ​အစ်​ကို​အ​ပေါင်း​အ​နား၌ ကျ​သ​တည်း။

ဧ​သော​နှင့်​ယာ​ကုပ်​ဖွား​မြင်​ခြင်း

19 အာ​ဗြ​ဟံ​သား​ဣ​ဇာက်၏​အ​ဆက်​အ​နွယ်​ဟူ​မူ​ကား၊ အာ​ဗြ​ဟံ​သား​ကား ဣ​ဇာက်​တည်း။ 20 ဣ​ဇာက်​သည်၊ အ​သက်​လေး​ဆယ်​ရှိ​သော​အ​ခါ၊ ပါ​ဒ​နာ​ရံ​အ​ရပ်​သူ၊ ရှု​ရိ​အ​မျိုး​ဗေ​သွေ​လ၏​သ​မီး၊ ရှု​ရိ​လူ​လာ​ဗန်၏​နှ​မ​ရေ​ဗ​က္က​နှင့် အိမ်​ထောင်​လေ၏။ 21 ဣ​ဇာက်​သည်၊ မိ​မိ​မ​ယား​ရေ​ဗ​က္က​မြုံ​သော​ကြောင့်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို တောင်း​ပန်၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​နား​ထောင်​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ သူ၏​မ​ယား​သည် ပ​ဋိ​သ​န္ဓေ စွဲ​ယူ​လေ၏။ 22 ဝမ်း​အ​တွင်း၌ တည်​သော​သူ​ငယ်​တို့​သည်၊ အ​ချင်း​ချင်း​တိုက်​ခိုက်​ကြ၏။ အ​မိ​က​လည်း၊ ထို​သို့​ဖြစ်၍ ငါ၌​အ​ဘယ်​အ​မှု​ရောက်​ပါ​လိမ့်​မည်​နည်း​ဟု ဆို​သ​ဖြင့်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို မေး​လျှောက်​ခြင်း​ငှာ​သွား​လေ၏။ 23 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က​လည်း၊ သင်၏​ဝမ်း​အ​တွင်း၌ လူ​မျိုး​နှစ်​မျိုး​ရှိ၏။ သင်၏​ဝမ်း​ထဲ​က ခြား​နား​သော​လူ​စု​နှစ်​စု​ကို ဖွား​ရ​လိမ့်​မည်။ လူ​တစ်​မျိုး​သည် တစ်​မျိုး​ထက်​အား​ကြီး​လိမ့်​မည်။ အ​ကြီး​သည်​အ​ငယ်၌ ကျွန်​ခံ​ရ​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။*ရော၊ ၉:၁၂။24 ဖွား​ချိန်​စေ့​သော​အ​ခါ၊ သူ၏​ဝမ်း၌​သား​အ​မွှာ​ရှိ​သ​ဖြင့်၊ 25 အ​ဦး​ဖွား​သော​သား​သည်၊ အ​မွေး​ပါ​သော​အ​ဝတ်​ကဲ့​သို့​ဖြစ်၍၊ တစ်​ကိုယ်​လုံး​အ​ဆင်း​နီ၏။ သူ့​ကို ဧ​သော​ဟူ​သော​အ​မည်​ဖြင့် မှည့်​ကြ၏။ 26 ထို​နောက်​မှ သူ့​ညီ​သည်၊ အစ်​ကို​ဧ​သော၏​ဖ​နှောင့်​ကို​ကိုင်​လျက် ဖွား​လာ၏။ သူ့​ကို​ကား၊ ယာ​ကုပ်​အ​မည်​ဖြင့် မှည့်​ကြ၏။ ထို​သား​နှစ်​ယောက်​ကို ဖွား​သော​အ​ခါ၊ ဣ​ဇာက်​သည် အ​သက်​ခြောက်​ဆယ်​ရှိ​သ​တည်း။

သား​ဦး​အ​ရာ​ကို​ရောင်း​ခြင်း

27 သူ​ငယ်​တို့​သည်​ကြီး​ပွား၍၊ ဧ​သော​ကား လိ​မ္မာ​သော​တော​သား​မု​ဆိုး​ဖြစ်​လေ၏။ ယာ​ကုပ်​ကား တဲ၌​နေ​တတ်၍ စိတ်​ကောင်း​သော​သူ​ဖြစ်၏။ 28 ဣ​ဇာက်​သည်၊ ဧ​သော​ပေး​သော​အ​မဲ​သား​ကို​စား​လေ့​ရှိ​သော​ကြောင့် သူ့​ကို​ချစ်​၏။ ရေ​ဗ​က္က​မူ​ကား ယာ​ကုပ်​ကို​ချစ်၏။

29 တစ်​နေ့​သ၌၊ ယာ​ကုပ်​သည် စား​စ​ရာ​ကို ချက်​ပြုတ်​စဉ်​တွင်၊ ဧ​သော​သည် တော​မှ​လာ၍ မော​သော​ကြောင့်၊ 30 ယာ​ကုပ်​အား၊ ထို​နီ​သော​စား​စ​ရာ​နှင့် ငါ့​ကို​ကျွေး​ပါ​လော့၊ ငါ​မော​ပါ​သည်​ဟု​ဆို​လေ၏။ ထို​ကြောင့် သူ၏​နာ​မည်​ကို​ဧ​ဒုံ​ဟု​တွင်​သ​တည်း။ 31 ယာ​ကုပ်​က​လည်း၊ ယ​နေ့​ပင် သင်၏​သား​ဦး​အ​ရာ​ကို၊ ငါ့​အား​ရောင်း​ပါ​ဟု​ဆို​လျှင်၊ 32 ဧ​သော​က၊ ငါ​သေ​လု​ပြီ။ သား​ဦး​အ​ရာ​အား​ဖြင့် အ​ဘယ်​အ​ကျိုး​ရှိ​ပါ​လိမ့်​မည်​နည်း​ဟု​ဆို၏။ 33 ယာ​ကုပ်​က​လည်း၊ ယ​နေ့​ပင်​ငါ့​အား ကျိန်​ဆို​ခြင်း​ကို​ပြု​ပါ​ဟု​ဆို​သော်၊ သူ​သည်​ကျိန်​ဆို​သ​ဖြင့်၊ ယာ​ကုပ်​အား မိ​မိ​သား​ဦး​အ​ရာ​ကို​ရောင်း​လေ၏။*ဟေဗြဲ၊ ၁၂:၁၆။34 ထို​အ​ခါ ယာ​ကုပ်​သည်၊ မုန့်​နှင့် ပဲ​ဟင်း​ကို ဧ​သော​အား​ပေး​သ​ဖြင့်၊ သူ​သည် စား​သောက်​ပြီး​မှ​ထ၍ သွား​လေ၏။ ထို​သို့​ဧ​သော​သည်၊ မိ​မိ​နှင့် ဆိုင်​သော​သား​ဦး​အ​ရာ​ကို မ​ထီ​မဲ့​မြင်​ပြု​သ​တည်း။