Gênesis 26

1 וַיְהִ֤י רָעָב֙ בָּאָ֔רֶץ מִלְּבַד֙ הָרָעָ֣ב הָרִאשׁ֔וֹן אֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה בִּימֵ֣י אַבְרָהָ֑ם וַיֵּ֧לֶךְ יִצְחָ֛ק אֶל־אֲבִימֶּ֥לֶךְ מֶֽלֶךְ־פְּלִשְׁתִּ֖ים גְּרָֽרָה׃ 2 וַיֵּרָ֤א אֵלָיו֙ יְהוָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר אַל־תֵּרֵ֣ד מִצְרָ֑יְמָה שְׁכֹ֣ן בָּאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֖ר אֹמַ֥ר אֵלֶֽיךָ׃ 3 גּ֚וּר בָּאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את וְאֶֽהְיֶ֥ה עִמְּךָ֖ וַאֲבָרְכֶ֑ךָּ כִּֽי־לְךָ֣ וּֽלְזַרְעֲךָ֗ אֶתֵּן֙ אֶת־כָּל־הָֽאֲרָצֹ֣ת הָאֵ֔ל וַהֲקִֽמֹתִי֙ אֶת־הַשְּׁבֻעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖עְתִּי לְאַבְרָהָ֥ם אָבִֽיךָ׃ 4 וְהִרְבֵּיתִ֤י אֶֽת־זַרְעֲךָ֙ כְּכוֹכְבֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם וְנָתַתִּ֣י לְזַרְעֲךָ֔ אֵ֥ת כָּל־הָאֲרָצֹ֖ת הָאֵ֑ל וְהִתְבָּרֲכ֣וּ בְזַרְעֲךָ֔ כֹּ֖ל גּוֹיֵ֥י הָאָֽרֶץ׃ 5 עֵ֕קֶב אֲשֶׁר־שָׁמַ֥ע אַבְרָהָ֖ם בְּקֹלִ֑י וַיִּשְׁמֹר֙ מִשְׁמַרְתִּ֔י מִצְוֺתַ֖י חֻקּוֹתַ֥י וְתוֹרֹתָֽי׃ 6 וַיֵּ֥שֶׁב יִצְחָ֖ק בִּגְרָֽר׃ 7 וַֽיִּשְׁאֲל֞וּ אַנְשֵׁ֤י הַמָּקוֹם֙ לְאִשְׁתּ֔וֹ וַיֹּ֖אמֶר אֲחֹ֣תִי הִ֑וא כִּ֤י יָרֵא֙ לֵאמֹ֣ר אִשְׁתִּ֔י פֶּן־יַֽהַרְגֻ֜נִי אַנְשֵׁ֤י הַמָּקוֹם֙ עַל־רִבְקָ֔ה כִּֽי־טוֹבַ֥ת מַרְאֶ֖ה הִֽיא׃ 8 וַיְהִ֗י כִּ֣י אָֽרְכוּ־ל֥וֹ שָׁם֙ הַיָּמִ֔ים וַיַּשְׁקֵ֗ף אֲבִימֶ֨לֶךְ֙ מֶ֣לֶךְ פְּלִשְׁתִּ֔ים בְּעַ֖ד הַֽחַלּ֑וֹן וַיַּ֗רְא וְהִנֵּ֤ה יִצְחָק֙ מְצַחֵ֔ק אֵ֖ת רִבְקָ֥ה אִשְׁתּֽוֹ׃ 9 וַיִּקְרָ֨א אֲבִימֶ֜לֶךְ לְיִצְחָ֗ק וַיֹּ֨אמֶר֙ אַ֣ךְ הִנֵּ֤ה אִשְׁתְּךָ֙ הִ֔וא וְאֵ֥יךְ אָמַ֖רְתָּ אֲחֹ֣תִי הִ֑וא וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ יִצְחָ֔ק כִּ֣י אָמַ֔רְתִּי פֶּן־אָמ֖וּת עָלֶֽיהָ׃ 10 וַיֹּ֣אמֶר אֲבִימֶ֔לֶךְ מַה־זֹּ֖את עָשִׂ֣יתָ לָּ֑נוּ כִּ֠מְעַט שָׁכַ֞ב אַחַ֤ד הָעָם֙ אֶת־אִשְׁתֶּ֔ךָ וְהֵבֵאתָ֥ עָלֵ֖ינוּ אָשָֽׁם׃ 11 וַיְצַ֣ו אֲבִימֶ֔לֶךְ אֶת־כָּל־הָעָ֖ם לֵאמֹ֑ר הַנֹּגֵ֜עַ בָּאִ֥ישׁ הַזֶּ֛ה וּבְאִשְׁתּ֖וֹ מ֥וֹת יוּמָֽת׃ 12 וַיִּזְרַ֤ע יִצְחָק֙ בָּאָ֣רֶץ הַהִ֔וא וַיִּמְצָ֛א בַּשָּׁנָ֥ה הַהִ֖וא מֵאָ֣ה שְׁעָרִ֑ים וַֽיְבָרֲכֵ֖הוּ יְהוָֽה׃ 13 וַיִּגְדַּ֖ל הָאִ֑ישׁ וַיֵּ֤לֶךְ הָלוֹךְ֙ וְגָדֵ֔ל עַ֥ד כִּֽי־גָדַ֖ל מְאֹֽד׃ 14 וַֽיְהִי־ל֤וֹ מִקְנֵה־צֹאן֙ וּמִקְנֵ֣ה בָקָ֔ר וַעֲבֻדָּ֖ה רַבָּ֑ה וַיְקַנְא֥וּ אֹת֖וֹ פְּלִשְׁתִּֽים׃ 15 וְכָל־הַבְּאֵרֹ֗ת אֲשֶׁ֤ר חָֽפְרוּ֙ עַבְדֵ֣י אָבִ֔יו בִּימֵ֖י אַבְרָהָ֣ם אָבִ֑יו סִתְּמ֣וּם פְּלִשְׁתִּ֔ים וַיְמַלְא֖וּם עָפָֽר׃ 16 וַיֹּ֥אמֶר אֲבִימֶ֖לֶךְ אֶל־יִצְחָ֑ק לֵ֚ךְ מֵֽעִמָּ֔נוּ כִּֽי־עָצַֽמְתָּ־מִמֶּ֖נּוּ מְאֹֽד׃ 17 וַיֵּ֥לֶךְ מִשָּׁ֖ם יִצְחָ֑ק וַיִּ֥חַן בְּנַֽחַל־גְּרָ֖ר וַיֵּ֥שֶׁב שָֽׁם׃ 18 וַיָּ֨שָׁב יִצְחָ֜ק וַיַּחְפֹּ֣ר ׀ אֶת־בְּאֵרֹ֣ת הַמַּ֗יִם אֲשֶׁ֤ר חָֽפְרוּ֙ בִּימֵי֙ אַבְרָהָ֣ם אָבִ֔יו וַיְסַתְּמ֣וּם פְּלִשְׁתִּ֔ים אַחֲרֵ֖י מ֣וֹת אַבְרָהָ֑ם וַיִּקְרָ֤א לָהֶן֙ שֵׁמ֔וֹת כַּשֵּׁמֹ֕ת אֲשֶׁר־קָרָ֥א לָהֶ֖ן אָבִֽיו׃ 19 וַיַּחְפְּר֥וּ עַבְדֵֽי־יִצְחָ֖ק בַּנָּ֑חַל וַיִּ֨מְצְאוּ־שָׁ֔ם בְּאֵ֖ר מַ֥יִם חַיִּֽים׃ 20 וַיָּרִ֜יבוּ רֹעֵ֣י גְרָ֗ר עִם־רֹעֵ֥י יִצְחָ֛ק לֵאמֹ֖ר לָ֣נוּ הַמָּ֑יִם וַיִּקְרָ֤א שֵֽׁם־הַבְּאֵר֙ עֵ֔שֶׂק כִּ֥י הִֽתְעַשְּׂק֖וּ עִמּֽוֹ׃ 21 וַֽיַּחְפְּרוּ֙ בְּאֵ֣ר אַחֶ֔רֶת וַיָּרִ֖יבוּ גַּם־עָלֶ֑יהָ וַיִּקְרָ֥א שְׁמָ֖הּ שִׂטְנָֽה׃ 22 וַיַּעְתֵּ֣ק מִשָּׁ֗ם וַיַּחְפֹּר֙ בְּאֵ֣ר אַחֶ֔רֶת וְלֹ֥א רָב֖וּ עָלֶ֑יהָ וַיִּקְרָ֤א שְׁמָהּ֙ רְחֹב֔וֹת וַיֹּ֗אמֶר כִּֽי־עַתָּ֞ה הִרְחִ֧יב יְהוָ֛ה לָ֖נוּ וּפָרִ֥ינוּ בָאָֽרֶץ׃ 23 וַיַּ֥עַל מִשָּׁ֖ם בְּאֵ֥ר שָֽׁבַע׃ 24 וַיֵּרָ֨א אֵלָ֤יו יְהוָה֙ בַּלַּ֣יְלָה הַה֔וּא וַיֹּ֕אמֶר אָנֹכִ֕י אֱלֹהֵ֖י אַבְרָהָ֣ם אָבִ֑יךָ אַל־תִּירָא֙ כִּֽי־אִתְּךָ֣ אָנֹ֔כִי וּבֵֽרַכְתִּ֨יךָ֙ וְהִרְבֵּיתִ֣י אֶֽת־זַרְעֲךָ֔ בַּעֲב֖וּר אַבְרָהָ֥ם עַבְדִּֽי׃ 25 וַיִּ֧בֶן שָׁ֣ם מִזְבֵּ֗חַ וַיִּקְרָא֙ בְּשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה וַיֶּט־שָׁ֖ם אָהֳל֑וֹ וַיִּכְרוּ־שָׁ֥ם עַבְדֵי־יִצְחָ֖ק בְּאֵֽר׃ 26 וַאֲבִימֶ֕לֶךְ הָלַ֥ךְ אֵלָ֖יו מִגְּרָ֑ר וַאֲחֻזַּת֙ מֵֽרֵעֵ֔הוּ וּפִיכֹ֖ל שַׂר־צְבָאֽוֹ׃ 27 וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ יִצְחָ֔ק מַדּ֖וּעַ בָּאתֶ֣ם אֵלָ֑י וְאַתֶּם֙ שְׂנֵאתֶ֣ם אֹתִ֔י וַתְּשַׁלְּח֖וּנִי מֵאִתְּכֶֽם׃ 28 וַיֹּאמְר֗וּ רָא֣וֹ רָאִינוּ֮ כִּֽי־הָיָ֣ה יְהוָ֣ה ׀ עִמָּךְ֒ וַנֹּ֗אמֶר תְּהִ֨י נָ֥א אָלָ֛ה בֵּינוֹתֵ֖ינוּ בֵּינֵ֣ינוּ וּבֵינֶ֑ךָ וְנִכְרְתָ֥ה בְרִ֖ית עִמָּֽךְ׃ 29 אִם־תַּעֲשֵׂ֨ה עִמָּ֜נוּ רָעָ֗ה כַּאֲשֶׁר֙ לֹ֣א נְגַֽעֲנ֔וּךָ וְכַאֲשֶׁ֨ר עָשִׂ֤ינוּ עִמְּךָ֙ רַק־ט֔וֹב וַנְּשַׁלֵּֽחֲךָ֖ בְּשָׁל֑וֹם אַתָּ֥ה עַתָּ֖ה בְּר֥וּךְ יְהוָֽה׃ 30 וַיַּ֤עַשׂ לָהֶם֙ מִשְׁתֶּ֔ה וַיֹּאכְל֖וּ וַיִּשְׁתּֽוּ׃ 31 וַיַּשְׁכִּ֣ימוּ בַבֹּ֔קֶר וַיִּשָּׁבְע֖וּ אִ֣ישׁ לְאָחִ֑יו וַיְשַׁלְּחֵ֣ם יִצְחָ֔ק וַיֵּלְכ֥וּ מֵאִתּ֖וֹ בְּשָׁלֽוֹם׃ 32 וַיְהִ֣י ׀ בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא וַיָּבֹ֨אוּ֙ עַבְדֵ֣י יִצְחָ֔ק וַיַּגִּ֣דוּ ל֔וֹ עַל־אֹד֥וֹת הַבְּאֵ֖ר אֲשֶׁ֣ר חָפָ֑רוּ וַיֹּ֥אמְרוּ ל֖וֹ מָצָ֥אנוּ מָֽיִם׃ 33 וַיִּקְרָ֥א אֹתָ֖הּ שִׁבְעָ֑ה עַל־כֵּ֤ן שֵׁם־הָעִיר֙ בְּאֵ֣ר שֶׁ֔בַע עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ ס 34 וַיְהִ֤י עֵשָׂו֙ בֶּן־אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֔ה וַיִּקַּ֤ח אִשָּׁה֙ אֶת־יְהוּדִ֔ית בַּת־בְּאֵרִ֖י הַֽחִתִּ֑י וְאֶת־בָּ֣שְׂמַ֔ת בַּת־אֵילֹ֖ן הַֽחִתִּֽי׃ 35 וַתִּהְיֶ֖יןָ מֹ֣רַת ר֑וּחַ לְיִצְחָ֖ק וּלְרִבְקָֽה׃ ס

ဂေ​ရာ​မြို့​၌​ဣ​ဇာက်​နေ​ထိုင်​ခြင်း

1 အာ​ဗြ​ဟံ​လက်​ထက် ထို​ပြည်၌​ဖြစ်​ဖူး​သော အ​စာ​ခေါင်း​ပါး​ခြင်း​မှ​တစ်​ပါး၊ နောက်​တစ်​ဖန် အ​စာ​ခေါင်း​ပါး​ခြင်း​ရှိ​ပြန်​သည်​ဖြစ်၍၊ ဣ​ဇာက်​သည် ဖိ​လိ​တ္တိ​မင်း​ကြီး အ​ဘိ​မ​လက်​နေ​ရာ​ဂေ​ရာ​မြို့​သို့ သွား​လေ၏။ 2 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည်​လည်း သူ့​အား​ထင်​ရှား၍၊ သင်​သည် အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​သို့​မ​သွား​နှင့်၊ ငါ​ပြော​လ​တ္တံ့​သော​ပြည်၌​နေ​လော့။ 3 ယ​ခု​ဤ​ပြည်၌ တည်း​ခို၍​နေ​လော့။ သင့်​ဘက်​မှာ​ငါ​နေ၍ ကောင်း​ချီး​ပေး​မည်။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ သင်​နှင့် သင်၏​အ​မျိုး​အ​နွယ်​အား ဤ​ပြည်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို ငါ​ပေး​မည်။ သင်၏​အ​ဘ​အာ​ဗြ​ဟံ​အား ငါ​ကျိန်​ဆို​သော​စ​ကား​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း​ငါ​ပြု​မည်။*က၊ ၂၂:၁၆-၁၈။4 သင်၏​အ​မျိုး​အ​နွယ်​ကို ကောင်း​ကင်​ကြယ်​ကဲ့​သို့​များ​ပြား​စေ​မည်။ သင်၏​အ​မျိုး​အ​နွယ်​အား​လည်း၊ ဤ​ပြည်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို ငါ​ပေး​မည်။ သင်၏​အ​မျိုး​အ​နွယ်​အား​ဖြင့်​လည်း၊ လူ​မျိုး​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ကောင်း​ချီး​မင်္ဂ​လာ​ကို ခံ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 5 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ အာ​ဗြ​ဟံ​သည် ငါ့​စ​ကား​ကို​နား​ထောင်၍၊ ငါ​စီ​ရင်​မှာ​ထား​သော ပ​ညတ်​တ​ရား​အ​မျိုး​မျိုး​တို့​ကို စောင့်​ရှောက်​သ​တည်း​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။

6 ဣ​ဇာက်​သည် ဂေ​ရာ​မြို့၌​နေ​စဉ်​တွင်၊ မြို့​သား​တို့​သည် သူ၏​မ​ယား​အ​ကြောင်း​ကို​မေး​သော​အ​ခါ၊ ရေ​ဗ​က္က​သည် လှ​သော​အ​ဆင်း​အ​ရောင်​ရှိ​သော​ကြောင့်၊ 7 ဤ​ပြည်​သား​ယောက်ျား​တို့​သည် သူ့​အ​ကြောင်း​ကြောင့် ငါ့​ကို​သတ်​မည်​ဟု​စိုး​ရိမ်၍၊ သူ​သည်​ငါ့​မ​ယား​ဖြစ်​သည်​ဟု မ​ပြော​မ​ဆို​ဝံ့၊ ငါ့​နှ​မ​ဖြစ်​သည်​ဟု ပြော​ဆို၏။*က၊ ၁၂:၁၃၊၂၀:၂။8 ထို​မြို့၌​ကာ​လ​အင်​တန်​ကြာ​နေ​ပြီး​မှ၊ တစ်​နေ့​သ၌၊ ဣ​ဇာက်​သည် မိ​မိ​မ​ယား​ရေ​ဗ​က္က​နှင့်​က​စား​သည်​ကို၊ ဖိ​လိ​တ္တိ​မင်း​ကြီး​အ​ဘိ​မ​လက်​သည် ပြတင်း​ပေါက်​ဝ​က ကြည့်​မြင်​လျှင်၊ 9 ဣ​ဇာက်​ကို​ခေါ်၍၊ ထို​မိန်း​မ​သည်၊ အ​ကယ်​စင်​စစ် သင်၏​မ​ယား​ဖြစ်၏။ သို့​ရာ​တွင်၊ သူ​သည်​ငါ့​နှ​မ​ဖြစ်၏​ဟု အ​ဘယ်​ကြောင့် သင်​ပြော​ရ​သ​နည်း​ဟု​မေး​သော်၊ ဣ​ဇာက်​က၊ သူ့​အ​တွက်​ကြောင့် ကျွန်ုပ်​သေ​မည်​ကို​စိုး​ရိမ်​ပါ​သည်​ဟု လျှောက်​ဆို၏။ 10 အ​ဘိ​မ​လက်​မင်း​က​လည်း၊ ငါ​တို့၌ သင်​ပြု​သော​အ​မှု​ကား အ​ဘယ်​သို့​နည်း။ တစ်​စုံ​တစ်​ယောက်​သော​သူ​သည်၊ သင်၏​မ​ယား​နှင့် အ​မှတ်​တ​မဲ့​သင့်​နေ​လျှင်၊ ငါ​တို့​ခေါင်း​ပေါ်​မှာ သင်​သည် အ​ပြစ်​ရောက်​စေ​လိမ့်​မည်​တ​ကား​ဟု ဆို​ပြီး​မှ၊ 11 ဤ​သူ​လင်​မ​ယား​ကို ပြစ်​မှား​သော​သူ​သည် ဆက်​ဆက်​အ​သေ​ခံ​ရ​မည်​ဟု မိ​မိ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို မှာ​ထား​သ​တည်း။

12 ထို​ပြည်၌ ဣ​ဇာက်​သည်​မျိုး​စေ့​ကို​ကြဲ၍၊ တစ်​နှစ်​ချင်း​တွင် အ​ဆ​တစ်​ရာ​သော​အ​သီး​အ​နှံ​ကို​ရ​လေ၏။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည်​လည်း၊ ကောင်း​ချီး​ပေး​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ 13 သူ​သည်​ကြီး​ပွား၍၊ အ​လွန်​စည်း​စိမ်​ကြီး​သည်​တိုင်​အောင် တိုး​တက်​လျက်၊ စီး​ပွား​ဥ​စ္စာ​များ​ပြား​စွာ​ဖြစ်​လေ၏။ 14 သိုး​စု၊ နွား​စု​များ၊ ကျွန်​များ​နှင့်​ပြည့်​စုံ​ကြွယ်​ဝ၏။ ထို​ကြောင့်၊ ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​သည် သူ့​ကို​ငြူ​စူ​ကြ၏။ 15 အ​ဘ​အာ​ဗြ​ဟံ​လက်​ထက်၌၊ အ​ဘ၏​ကျွန်​တို့​တူး​သော ရေ​တွင်း​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို မြေ​နှင့်​ဖို့​ပိတ်​ကြ၏။ 16 အ​ဘိ​မ​လက်​မင်း​က​လည်း၊ သင်​သည် ငါ​တို့​ထက်​တန်​ခိုး​ကြီး၏။ ငါ​တို့​ထံ​မှ​ထွက်​သွား​လော့​ဟု၊ ဣ​ဇာက်​ကို​အ​မိန့်​ရှိ​သော​ကြောင့်၊ 17 ဣ​ဇာက်​သည် ထို​မြို့​မှ​ထွက်​သွား​ပြီး​လျှင်၊ ဂေ​ရာ​ချိုင့်၌​တဲ​ကို ဆောက်၍​နေ​လေ၏။

18 ထို​အ​ခါ ဣ​ဇာက်​သည်၊ အ​ဘ​အာ​ဗြ​ဟံ​ကျွန်​တို့​တူး၍၊ အ​ဘ​သေ​သော​နောက်၊ ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​ဖို့​သော​ရေ​တွင်း​တို့​ကို တူး​ဖော်​ပြန်၍၊ အ​ထက်​က အ​ဘ​သ​မုတ်​သော​အ​မည်​ဖြင့် သ​မုတ်​လေ၏။ 19 ဣ​ဇာက်​ကျွန်​တို့​လည်း၊ ချိုင့်​ထဲ၌​တူး၍ စမ်း​ရေ​တွင်း​ကို တွေ့​ကြ၏။ 20 ဂေ​ရာ​အ​မျိုး​သား​နွား​ကျောင်း​တို့​က​လည်း၊ ဤ​ရေ​သည် ငါ​တို့​ရေ​ဖြစ်၏​ဟု၊ ဣ​ဇာက်၏​နွား​ကျောင်း​တို့​နှင့် လု​ယက်​ပြော​ဆို​ကြ၏။ ထို​သို့ အ​ချင်း​ချင်း​လု​ယက်​ကြ​သော​ကြောင့်၊ ထို​ရေ​တွင်း​ကို ဧ​သက်​အ​မည်​ဖြင့်​မှည့်​လေ၏။ 21 နောက်​တစ်​ဖန် အ​ခြား​သော​ရေ​တွင်း​ကို တူး​ပြန်​ကြ၏။ ထို​ရေ​တွင်း​ကို​လည်း တစ်​ဖန်​လု​ကြ​သော​ကြောင့်၊ သိ​တ​န​အ​မည်​ဖြင့်​မှည့်​လေ၏။ 22 ထို​အ​ရပ်​မှ နေ​ရာ​ပြောင်း၍၊ အ​ခြား​သော​ရေ​တွင်း​ကို​တူး​ကြ၏။ ထို​ရေ​တွင်း​ကို အ​ဘယ်​သူ​မျှ မ​လု​ယက်​သော​ကြောင့်၊ ငါ​တို့​နေ​စ​ရာ​အ​ခွင့်​ကို ယ​ခု​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ပေး​တော်​မူ​ပြီ​ဖြစ်၍၊ ဤ​ပြည်၌ ငါ​တို့​သည် စီး​ပွား​များ​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု​ဆို​လျက်၊ ထို​ရေ​တွင်း​ကို ရ​ဟော​ဘုတ်​အ​မည်​ဖြင့် မှည့်​သ​တည်း။

23 တစ်​ဖန်​ထို​အ​ရပ်​မှ ဗေ​ရ​ရှေ​ဘ​အ​ရပ်​သို့ ပြောင်း​လေ၏။ 24 ထို​နေ့​ည​မှာ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည်​ထင်​ရှား၍၊ ငါ​သည် သင်၏​အ​ဘ​အာ​ဗြ​ဟံ၏​ဘု​ရား​ဖြစ်၏။ မ​စိုး​ရိမ်​နှင့်။ ငါ​သည်​သင့်​ဘက်​မှာ​ရှိ၏။ ငါ​သည်​ကောင်း​ချီး​ပေး​မည်။ ငါ၏​ကျွန်​အာ​ဗြ​ဟံ​အ​တွက်၊ သင်၏​အ​မျိုး​အ​နွယ်​ကို​ငါ​များ​ပြား​စေ​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။ 25 ထို​အ​ရပ်၌ ယဇ်​ပ​လ္လင်​ကို​တည်၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နာ​မ​တော်​ကို​ပ​တ္ထ​နာ​ပြု၏။ တဲ​ကို​လည်း​တည်​ဆောက်၍၊ ကျွန်​တို့​သည် ရေ​တွင်း​ကို​တူး​ကြ၏။

26 ထို​အ​ခါ အ​ဘိ​မ​လက်​မင်း​သည်၊ အ​ဆွေ​တော်​အ​ဟု​ဇတ်​နှင့် ဗိုလ်​ချုပ်​မင်း​ဖိ​ကော​လ​တို့​ကို​ခေါ်၍၊ ဂေ​ရာ​မြို့​မှ ဣ​ဇာက်​ရှိ​ရာ​သို့​သွား၏။*က၊ ၂၁:၂၂။27 ဣ​ဇာက်​က​လည်း၊ သင်​တို့​သည် ငါ့​ကို​မြင်​ပြင်း၍​နှင်​ထုတ်​ပြီး​မှ၊ အ​ဘယ်​ကြောင့်​လာ​ကြ​သ​နည်း​ဟု​မေး​လျှင်၊ 28 ထို​သူ​တို့​က၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သင့်​ဘက်​မှာ​ရှိ​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို၊ ငါ​တို့​အ​မှန် သိ​မြင်​သည်​ဖြစ်၍၊ 29 ငါ​တို့​သည် သင့်​ကို​မ​ထိ​မ​ခိုက်၊ ကျေး​ဇူး​ကို​သာ​ပြု၍၊ ငြိမ်​ဝပ်​စွာ​လွှတ်​လိုက်​သည်​နည်း​တူ၊ သင်​သည်​ငါ​တို့​ကို​အ​ပြစ်​မ​ပြု​ရ​ဟု၊ ငါ​တို့​တစ်​ဖက်၊ သင့်​တစ်​ဖက်၊ နှစ်​ဖက်​သား​တို့​သည်၊ သ​စ္စာ​က​တိ​ထား၍ မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ဖွဲ့​ကြ​စို့။ သင်​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကောင်း​ချီး​ပေး​တော်​မူ​သော​သူ​ဖြစ်​ပါ၏​ဟု ဆို​ကြ​လေ​သော်၊ 30 ဣ​ဇာက်​သည်၊ သူ​တို့​အ​ဖို့ စား​သောက်​ပွဲ​ကို​လုပ်၍၊ အ​တူ​စား​သောက်​ကြ၏။ 31 နံ​နက်​စော​စော​ထ၍၊ အ​ချင်း​ချင်း​တစ်​ဦး​နှင့် တစ်​ဦး သ​စ္စာ​ပြု​ကြပြီး​မှ၊ ဣ​ဇာက်​သည် သူ့​တို့​ကို​လွှတ်​လိုက်၍၊ သူ​တို့​သည် ငြိမ်​ဝပ်​စွာ​သွား​ရ​ကြ၏။ 32 ထို​နေ့၌​ပင် ဣ​ဇာက်​ကျွန်​တို့​သည်​လာ၍၊ မိ​မိ​တို့​တူး​သော​တွင်း၌ ရေ​တွေ့​ကြောင်း​ကို​ပြော​ဆို​ကြ​လျှင်၊ 33 ထို​ရေ​တွင်း​ကို ရှေ​ဘ​အ​မည်​ဖြင့်​မှည့်​လေ၏။ ထို​ကြောင့် ထို​အ​ရပ်၌ တည်​သော​မြို့​ကို​ဗေ​ရ​ရှေ​ဘ​မြို့​ဟု ယ​နေ့​တိုင်​အောင်​တွင်​လေ​သ​တည်း။

ဧ​သော​၏​လူ​မျိုး​ခြား​မ​ယား​များ

34 ဧ​သော​သည် အ​သက်​လေး​ဆယ်​ရှိ​သော​အ​ခါ၊ ဟိ​တ္တိ​အ​မျိုး​သား​ဗေ​ရိ၏​သ​မီး​ယု​ဒိတ်၊ ဟိ​တ္တိ​အ​မျိုး​သား ဧ​လုန်၏​သ​မီး​ဗာ​ရှ​မတ်​တို့​နှင့် အိမ်​ထောင်​လေ၏။ 35 ထို​မိန်း​မ​တို့​သည် ဣ​ဇာက်​နှင့်​ရေ​ဗ​က္က၌ စိတ်​နှ​လုံး​ပူ​ပန်​စ​ရာ​အ​ကြောင်း​ဖြစ်​သ​တည်း။