Jó 21

A resposta de Jó

Acaso me queixo eu do homem?

1 Respondeu, porém, Jó, dizendo:

2 Ouvi atentamente as minhas razões;

e isto vos sirva de consolação.

3 Sofrei-me,

e eu falarei;

e havendo eu falado, zombai.

4 Porventura eu me queixo de algum homem?

Porém, ainda que assim fosse, por

que não se angustiaria o meu espírito?

5 Olhai para mim,

e pasmai;

e ponde a mão sobre a boca.

6 Porque, quando me lembro disto me perturbo,

e a minha carne é sobressaltada de horror.

Os ímpios cantam e se regozijam

7 Por que razão vivem os ímpios,

envelhecem,

e ainda se robustecem em poder?

8 A sua descendência se estabelece

com eles perante a sua face;

e os seus renovos perante os seus olhos.

9 As suas casas têm paz,

sem temor;

e a vara de Deus não está sobre eles.

10 O seu touro gera,

e não falha;

pare a sua vaca,

e não aborta.

11 Fazem sair as suas crianças,

como a um rebanho,

e seus filhos andam saltando.

12 Levantam a voz, ao som do tamboril e da harpa,

e alegram-se ao som do órgão.

13 Na prosperidade gastam os seus dias,

e num momento descem à sepultura.

14 E, todavia, dizem a Deus:

Retira-te de nós;

porque não desejamos ter conhecimento dos teus caminhos.

15 Quem é o Todo-Poderoso,

para que nós o sirvamos?

E que nos aproveitará

que lhe façamos orações?

16 Vede, porém,

que a prosperidade não está nas mãos deles;

esteja longe de mim o conselho dos ímpios!

Castigue Deus os ímpios

17 Quantas vezes sucede

que se apaga a lâmpada dos ímpios,

e lhes sobrevém a sua destruição?

E Deus na sua ira lhes reparte dores!

18 Porque são

como a palha diante do vento,

e como a pragana,

que arrebata o redemoinho.

19 Deus guarda a sua violência

para seus filhos,

e dá-lhe o pago,

para que o conheça.

20 Seus olhos verão a sua ruína,

e ele beberá do furor do Todo-Poderoso.

21 Por que,

que prazer teria na sua casa,

depois de morto, cortando-se-lhe o número dos seus meses?

22 Porventura a Deus se ensinaria conhecimento,

a ele que julga os excelsos?

23 Um morre na força da sua plenitude,

estando inteiramente sossegado e tranquilo.

24 Com seus baldes cheios de leite,

e a medula dos seus ossos umedecida.

25 E outro,

ao contrário,

morre na amargura do seu coração,

não havendo provado do bem.

26 Juntamente jazem no pó,

e os vermes os cobrem.

Quereis confortar-me com palavras sem proveito?

27 Eis que conheço bem os vossos pensamentos;

e os maus intentos com que injustamente me fazeis violência.

28 Porque direis:

Onde está a casa do príncipe,

e onde a tenda em

que moravam os ímpios?

29 Porventura não perguntastes aos

que passam pelo caminho,

e não conheceis os seus sinais,

30 Que o mau é preservado

para o dia da destruição;

e arrebatado no dia do furor?

31 Quem acusará diante dele o seu caminho,

e quem lhe dará o pago do que faz?

32 Finalmente é levado à sepultura,

e vigiam-lhe o túmulo.

33 Os torrões do vale lhe são doces,

e o seguirão todos os homens;

e adiante dele foram inumeráveis.

34 Como, pois,

me consolais

com vaidade?

Pois nas vossas respostas ainda resta a transgressão.

အ​ဘယ်​ကြောင့်​လူ​ဆိုး​တို့ အ​ပြစ်​မ​ခံ​ရ​သ​နည်း

1 ယော​ဘ​ပြန်၍ မြွက်​ဆို​သည်​ကား၊ 2 ငါ့​စ​ကား​ကို​စေ့​စေ့​နား​ထောင်၍ ငါ့​အား​နှစ်​သိမ့်​ခြင်း​ကို ပြု​ကြ​လော့။ 3 ငါ​ပြော​ရ​သော​အ​ခွင့်​ရှိ​စေ​ခြင်း​ငှာ သည်း​ခံ​ကြ​လော့။ ငါ​ပြော​ပြီး​မှ ပြက်​ရယ်​ပြု​ချင်​လျှင် ပြု​ကြ​လော့။ 4 ငါ​မြည်​တမ်း​သော​အ​ရာ​နှင့် လူ​ဆိုင်​သ​လော။ အ​ဘယ်​ကြောင့် စိတ်​မ​တို​သင့်​သ​နည်း။ 5 ငါ့​ကို​ကြည့်​ရှု​လျက် မိန်း​မော​တွေ​ဝေ၍၊ သင်​တို့​ပါး​စပ်​ကို သင်​တို့​လက်​နှင့် ဖုံး​အုပ်​ကြ​လော။ 6 ငါ​သည် အောက်​မေ့​သော​အ​ခါ မိန်း​မော​တွေ​ဝေ၍၊ ကိုယ်​အ​သား​သည် တုန်​လှုပ်​လျက်​ရှိ၏။

7 လူ​ဆိုး​တို့​သည် အ​သက်​ရှင်​ရုံ​မျှ​မ​က၊ အ​ဘယ်​ကြောင့် အ​သက်​ကြီး၍ ဘုန်း​စည်း​စိမ်​နှင့် ပြည့်​စုံ​ကြ​သ​နည်း။ 8 သူ​တို့​သား​သ​မီး​တို့​သည် သူ​တို့​ပတ်​ဝန်း​ကျင်​အ​ရပ်၌​လည်း​ကောင်း၊ သူ​တို့​အ​မျိုး​အ​နွယ်​သည် သူ​တို့​ရှေ့​မှောက်၌​လည်း​ကောင်း နေ​ရာ​ကျ​ကြ၏။ 9 သူ​တို့​အိမ်​များ​သည်​လည်း ဘေး​နှင့်​လွတ်၍ ငြိမ်​ဝပ်​ကြ၏။ ဘု​ရား​သ​ခင်​ဒဏ်​ခတ်​တော်​မူ​ခြင်း​နှင့် ကင်း​လွတ်​ကြ၏။ 10 သူ​တို့​နွား​လား​သည် မ​ချွတ်​မ​လွှဲ အ​ရွယ်​လိုက်​တတ်၏။ နွား​မ​သည်​လည်း ဝမ်း​ပိုး​မ​ပျက် ဖွား​တတ်၏။ 11 သူ​တို့​သူ​ငယ်​များ​ကို သိုး​စု​ကဲ့​သို့​လွှတ်၍၊ သား​သ​မီး​တို့​သည် က​ခုန်​တတ်​ကြ၏။ 12 သူ​တို့​သည် ပတ်​သာ​နှင့်​စောင်း​ကို တီး​လျက်၊ သီ​ချင်း​ဆို၍ နှဲ​ခ​ရာ​မှုတ်​သံ​နှင့် ဝမ်း​မြောက်​တတ်​ကြ၏။ 13 ပျော်​မွေ့​လျက် အ​သက်​ကာ​လ​ကို လွန်​စေ၍၊ ချက်​ချင်း​သေ​မင်း​နိုင်​ငံ​သို့ ဆင်း​သက်​တတ်​ကြ၏။ 14 ဘု​ရား​သ​ခင်​အား​လည်း၊ ငါ့​တို့​ထံ​မှ ထွက်​သွား​လော့။ ကိုယ်​တော်၏​တ​ရား​ကို ငါ​တို့​မ​သိ​လို​ဟူ၍​လည်း​ကောင်း၊ 15 အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​သည် အ​ဘယ်​သို့​သော​သူ​ဖြစ်၍ ငါ​တို့​သည် ဝတ်​ပြု​ရ​မည်​နည်း။ သူ့​ကို​ဆု​တောင်း​လျှင် အ​ဘယ်​ကျေး​ဇူး​ရှိ​လိမ့်​မည်​နည်း ဟူ၍​လည်း​ကောင်း ဆို​တတ်​ကြ၏။ 16 သို့​သော်​လည်း သူ​တို့​သည်​ကိုယ်​စည်း​စိမ်​ကို ကိုယ်​မ​ပိုင်​ကြ။ မ​တ​ရား​သော​သူ​တို့၏ အ​ကြံ​အ​စည်​ကို ငါ​သည် ဝန်​မ​ခံ။ 17 မ​တ​ရား​သော​သူ​တို့၏ မီး​ခွက်​သည်​သေ၍၊ သူ​တို့​ကို ဖျက်​ဆီး​ခြင်း​ငှာ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် အ​မျက်​တော်​ထွက်​သ​ဖြင့်၊ ဘယ်​နှစ်​ကြိမ်​ဘေး​ဥ​ပဒ်​တို့​ကို စီ​ရင်​တော်​မူ​ဖူး​သည်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ 18 သူ​တို့​သည် လေ​ရှေ့​မှာ​အ​မှိုက်​နှင့် မုန်​တိုင်း​တိုက်​သွား​သော ဖွဲ​ကဲ့​သို့ ဘယ်​နှစ်​ကြိမ်​ဖြစ်​ဖူး​သည်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ 19 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် သူ၏​အ​ပြစ်​ကို သူ၏​သား​သ​မီး​တို့​အ​ဖို့ ဘယ်​နှစ်​ကြိမ် သို​ထား​တော်​မူ​ဖူး​သည်​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သူ​သည်​ကိုယ်​တိုင်​သိ၍၊ 20 ကိုယ်​ပျက်​စီး​ခြင်း​ကို ကိုယ်​မျက်​စိ​နှင့် မြင်​လျက်၊ အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်၏​အ​မျက်​တော်​ကို သောက်​စိမ့်​သော​ငှာ၊ သူ၏​အ​ပြစ်​ကို ဘယ်​နှစ်​ကြိမ် ဆပ်​ပေး​တော်​မူ​ဖူး​သည်​ကို​လည်း​ကောင်း သိ​မှတ်​ကြ​လော့။ 21 သူ​နေ​ရ​သော​နှစ်​လ​စေ့​သော​အ​ခါ၊ သူ့​သား​သ​မီး​တို့၌ ရောက်​သော​အ​မှု​နှင့် သူ​သည် အ​ဘယ်​သို့​ဆိုင်​သ​နည်း။ 22 မြင့်​သော​အ​ရပ်၌ နေ​သော​သူ​တို့​ကို အ​စိုး​ရ​တော်​မူ​သော ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို အ​ဘယ်​သူ သွန်​သင်​လိမ့်​မည်​နည်း။ 23 တစ်​ယောက်​သော​သူ​ကား ခွန်​အား​နှင့် ပြည့်​စုံ​လျက်၊ ငြိမ်​ဝပ်​ချမ်း​သာ​စွာ သေ​တတ်၏။ 24 သူ၏​နံ​ဘေး​တို့​သည် ဆူ​ဖြိုး၍၊ အ​ရိုး​တို့​လည်း​ခြင်​ဆီ​နှင့် စို​စွတ်​ကြ၏။ 25 တစ်​ယောက်​သော​သူ​ကား တစ်​ခါ​မျှ​မ​ပျော်​မွေ့၊ စိတ်​ညှိုး​ငယ်​လျက် သေ​တတ်၏။ 26 နှစ်​ယောက်​လုံး​တို့​သည် မ​ခြား​မ​နား၊ မြေ​မှုန့်၌​အိပ်၍ တီ​ကောင်​များ ဖုံး​လွှမ်း​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​ကြ၏။ 27 သင်​တို့​သည် အောက်​မေ့​သော​အ​ရာ၊ ငါ့​ကို မ​နာ​လို​သော​စိတ်​နှင့် ဆင်​ခြင်​သော​အ​ရာ​တို့​ကို ငါ​သိ၏။ 28 အာ​ဏာ​ထား​တတ်​သော​သူ၏​အိမ်​သည် အ​ဘယ်​မှာ​ရှိ​သ​နည်း။ မ​တ​ရား​သော​သူ​တို့၏ ဘုံ​ဗိ​မာန်​တို့​သည် အ​ဘယ်​မှာ​ရှိ​သ​နည်း​ဟု သင်​တို့​သည် ဆို​ကြ​လိမ့်​မည်။ 29 ခ​ရီး​သွား​သော​သူ​တို့​ကို မ​မေး​ကြ​ဖူး​သ​လော။ 30 ဖျက်​ဆီး​ရာ​နေ့​ရက်​ကာ​လ​ဖို့ မ​တ​ရား​သော​သူ​တို့​သည် ယ​ခု​ဘေး​လွတ်​လိမ့်​မည်​အ​ကြောင်း၊ ဒေါ​သ​အ​မျက်​ခံ​ရာ နေ့​ရက်​ကာ​လ​ဖို့ ယ​ခု​ထွက်​မြောက်​လိမ့်​မည် အ​ကြောင်း​တည်း​ဟူ​သော သူ​တို့​လ​က္ခ​ဏာ​သက်​သေ​များ​ကို မ​သိ​ကြ​သ​လော။ 31 သူ​ပြု​သော​အ​မှု​ကို သူ့​ရှေ့​မှာ အ​ဘယ်​သူ ဖော်​ပြ​လိမ့်​မည်​နည်း။ သူ၏​အ​ပြစ်​နှင့်​အ​လျောက် အ​ဘယ်​သူ ဆပ်​ပေး​လိမ့်​မည်​နည်း။ 32 သူ​သည် သင်္ဂြိုဟ်​ခြင်း​သို့​ရောက်၍၊ သူ၏​သင်္ချိုင်း​ပုံ​ကို အ​စောင့်​ထား​ကြ​လိမ့်​မည်။ 33 သူ​သည် ချိုင့်​မြေ​စိုင်​တို့​ကို ချို​နိုး​ထင်​လိမ့်​မည်။ မ​ရေ​တွက်​နိုင်​အောင် များ​စွာ​သော​သူ​တို့​သည် သူ့​ရှေ့၌ သွား​နှင့်​သ​ကဲ့​သို့၊ သူ​သည် လူ​ခပ်​သိမ်း​တို့​ကို မိ​မိ​နောက်၌ သွေး​ဆောင်​လိမ့်​မည်။ 34 သို့​ဖြစ်၍ သင်​တို့​ပြန်​ပြော​သော​စ​ကား၌ မု​သား​ပါ​သော​ကြောင့်၊ အ​ဘယ်​သို့ ငါ့​ကို အ​ချည်း​နှီး နှစ်​သိမ့်​စေ​ကြ​လိမ့်​မည်​နည်း​ဟု မြွက်​ဆို၏။