Jó 19

A resposta de Jó

Fostes vós que me afrontastes

1 Respondeu, porém, Jó, dizendo:

2 Até quando afligireis a minha alma,

e me quebrantareis

com palavras?

3 Já dez vezes me vituperastes;

não tendes vergonha de injuriar-me.

4 Embora haja eu,

na verdade, errado,

comigo ficará o meu erro.

5 Se deveras vos quereis engrandecer

contra mim,

e repreender-me pelo meu opróbrio,

6 Sabei agora

que Deus é o que me transtornou,

e com a sua rede me cercou.

O Senhor me arruinou

7 Eis que clamo: Violência!

Porém não sou ouvido. Grito:

Socorro!

Porém não há justiça.

8 O meu caminho ele entrincheirou,

e já não posso passar,

e nas minhas veredas pôs trevas.

9 Da minha honra me despojou;

e tirou-me a coroa da minha cabeça.

10 Quebrou-me de todos os lados,

e eu me vou;

e arrancou a minha esperança,

como a uma árvore.

11 E fez inflamar contra mim a sua ira,

e me reputou para consigo,

como a seus inimigos.

12 Juntas vieram as suas tropas,

e prepararam

contra mim o seu caminho,

e se acamparam ao redor da minha tenda.

Por todos fui abandonado

13 Pôs longe de mim a meus irmãos,

e os que me conhecem,

como estranhos se apartaram de mim.

14 Os meus parentes me deixaram,

e os meus conhecidos se esqueceram de mim.

15 Os meus domésticos

e as minhas servas me reputaram

como um estranho,

e vim a ser um estrangeiro aos seus olhos.

16 Chamei a meu criado,

e ele não me respondeu;

cheguei a suplicar-lhe com a minha própria boca.

17 O meu hálito se fez estranho à minha mulher;

tanto que supliquei o interesse dos filhos do meu corpo.

18 Até os pequeninos me desprezam,

e, levantando-me eu,

falam contra mim.

19 Todos os homens da minha confidência me abominam,

e até os que eu amava se tornaram

contra mim.

20 Os meus ossos se apegaram à minha pele

e à minha carne,

e escapei só

com a pele dos meus dentes.

21 Compadecei-vos de mim,

amigos meus,

compadecei-vos de mim,

porque a mão de Deus me tocou.

22 Por que me perseguis assim

como Deus,

e da minha carne não vos fartais?

Bem sei que o meu Redentor vive

23 Quem me dera agora,

que as minhas palavras fossem escritas!

Quem me dera,

fossem gravadas num livro!

24 E que, com pena de ferro,

e com chumbo,

para sempre fossem esculpidas na rocha.

25 Porque eu sei que o meu Redentor vive,

e que por fim se levantará

sobre a terra.

26 E depois de consumida a minha pele,

contudo ainda em minha carne verei a Deus,

27 Vê-lo-ei,

por mim mesmo,

e os meus olhos,

e não outros o contemplarão;

e por isso as minhas entranhas se consomem no meu interior.

28 Na verdade,

que devíeis dizer:

Por que o perseguimos?

Pois a raiz da acusação se acha em mim.

29 Temei vós mesmos a espada;

porque o furor traz os castigos da espada,

para saberdes

que há um juízo.

ရွေး​နုတ်​သော​သ​ခင်​အ​သက်​ရှင်၏

1,2 ယော​ဘ​ပြန်၍ မြွက်​ဆို​သည်​ကား၊ သင်​တို့​သည် ငါ့​စိတ်​ဝိ​ညာဉ်​ကို နှောင့်​ယှက်၍ အ​ဘယ်​မျှ​ကာ​လ​ပတ်​လုံး သင်​တို့​စ​ကား​ဖြင့် ငါ့​ကို​ချိုး​ဖဲ့​ကြ​လိမ့်​မည်​နည်း။ 3 ဆယ်​ကြိမ်​မြောက်​အောင် ငါ့​ကို​ကဲ့​ရဲ့​ကြ​ပြီ။ ငါ့​ကို​မိန်း​မော​တွေ ဝေ​စေ​ခြင်း​ငှာ အ​ရှက်​မ​ရှိ​ဘဲ​ပြု​ကြ​ပြီ။ 4 ငါ​ပြစ်​မှား​ပြီ မှန်​စေ​တော့။ ငါ့​အ​ပြစ်​နှင့် ငါ​သာ​ဆိုင်၏။ 5 သင်​တို့​သည်​ငါ့​အ​ပေါ်၌ ဝါ​ကြွား၍၊ ငါ​အ​ရှက်​ခံ​ရ​သော​ကြောင့်၊ ငါ၌​အ​ပြစ်​တင်​ကြ​သော်​လည်း၊ 6 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ငါ့​ကို​လှဲ၍ မိ​မိ​ကျော့​ကွင်း၌ ကျော့​မိ​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို သိ​မှတ်​ကြ​လော့။ 7 ငါ​သည် ကိုယ်​ခံ​ရ​သော ညှဉ်း​ဆဲ​ခြင်း​ကို​အ​ကြောင်း​ပြု၍ မြည်​တမ်း​သော်​လည်း၊ အ​ဘယ်​သူ​မျှ​နား​မ​ထောင်။ အော်​ဟစ်​သော်​လည်း တ​ရား​သ​ဖြင့် စီ​ရင်​သော​သူ​မ​ရှိ။ 8 ငါ​မ​သွား​နိုင်​အောင် ငါ့​ရှေ့​မှာ​အ​ဆီး​အ​ကာ​ပြု၍၊ ငါ​သွား​ရာ​လမ်း၌ မှောင်​မိုက်​ကို​ထား​တော်​မူ​ပြီ။ 9 ငါ့​ဂုဏ်​အ​သ​ရေ​ကို​ချွတ်၍၊ ငါ့​ခေါင်း​က ပေါင်း​သ​ရ​ဖူ​ကို​ချ​တော်​မူ​ပြီ။ 10 ငါ့​ကို​ဝိုင်း၍ ဖျက်​ဆီး​တော်​မူ​သ​ဖြင့် ငါ​ပျောက်​ကုန်​ပြီ။ သစ်​ပင်​ကို နုတ်​သ​ကဲ့​သို့၊ ငါ​မျှော်​လင့်​ရ​သော​အ​ခွင့်​ကို နုတ်​တော်​မူ​ပြီ။ 11 ငါ၌​အ​မျက်​တော်​ကို နှိုး​ဆော်၍၊ ငါ့​ကို​ရန်​သူ​ကဲ့​သို့ မှတ်​တော်​မူ၏။ 12 စစ်​ချီ​လာ၍၊ စစ်​သူ​ရဲ​တော်​တို့​သည် ငါ့​ရှေ့​သို့​ရောက်​ခြင်း​ငှာ၊ ကျုံး​တူး၍ ငါ့​ပတ်​လည်၌ တပ်​ချ​ကြ၏။ 13 ငါ့​ညီ​အစ်​ကို​တို့​ကို ငါ​နှင့်​ကွာ​ဝေး​စေ​တော်​မူ၏။ ငါ့​အ​သိ​အ​ကျွမ်း​တို့​သည် ငါ့​ကို​မ​သိ၊ ရိုင်း​သော​သူ​ဖြစ်​ကြ၏။ 14 ငါ့​ပေါက်​ဖော်​တို့​သည် ငါ့​ကို​စွန့်၍၊ ငါ့​သူ​ငယ်​ချင်း​တို့​သည် မေ့​လျော့​ကြ၏။ 15 ငါ့​ကျွန်​မ​များ၊ ငါ့​အိမ်​သူ​အိမ်​သား​များ​တို့​သည် ငါ့​ကို​ဧည့်​သည်​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ တစ်​ကျွန်း​တစ်​နိုင်​ငံ​သား​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း မှတ်​ကြ၏။ 16 ငါ့​ကျွန်​ကို​ငါ​ခေါ်​သော​အ​ခါ သူ​သည်​မ​ထူး၊ သူ့​ကို​နှုတ်​ဆက်၍ တောင်း​ပန်​ရ၏။ 17 ငါ့​မ​ယား​သည် ငါ့​အ​သက်​လေ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ငါ့​သား​သ​မီး​တို့​သည် ငါ​မြည်​တမ်း​ခြင်း​အ​သံ​ကို​လည်း​ကောင်း ရွံ​ကြ၏။ 18 သူ​ငယ်​တို့​သည်​လည်း ငါ့​ကို​မ​ထီ​မဲ့​မြင်​ပြု၍ ငါ​ထ​သော​အ​ခါ ကဲ့​ရဲ့​ကြ၏။ 19 ငါ့​မိတ်​ဆွေ​တို့​သည် ငါ့​ကို​ရွံ၍၊ ငါ​ချစ်​သော​သူ​တို့​သည် ငါ့​ရန်​သူ​ဖြစ်​ကြ၏။ 20 ငါ့​အ​ရေ​အ​သား​သည် ငါ့​အ​ရိုး​တို့၌ ကပ်​လျက်​ရှိ၏။ သွား​ဖုံး​တစ်​ခု​သာ​ပါ​လျက် ငါ​ပြေး​လွတ်​ရ၏။ 21 အို အ​ဆွေ​ခင်​ပွန်း​တို့၊ ငါ့​ကို​သ​နား​ကြ​ပါ။ ငါ့​ကို​သ​နား​ကြ​ပါ။ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လက်​တော်​သည် ငါ့​ကို​ထိ​ခိုက်​ပါ​ပြီ။ 22 ဘု​ရား​သ​ခင် ညှဉ်း​ဆဲ​တော်​မူ​သည်​နည်း​တူ အ​ဘယ်​ကြောင့် သင်​တို့​သည် ညှဉ်း​ဆဲ​ကြ​သ​နည်း။ အ​ဘယ်​ကြောင့် ငါ့​အ​သား​ကို​စား၍ မ​ရောင်​ရဲ့​ဘဲ​နေ​ကြ​သ​နည်း။

23 ငါ့​စ​ကား​ကို ယ​ခု​ရေး​မှတ်​ပါ​စေ​သော။ စာ​ရင်း၌ သွင်း​ထား​ပါ​စေ​သော။ 24 ခဲ​ပြား​ပေါ်​မှာ​က​ညစ်​နှင့် အ​က္ခ​ရာ​တင်​လျက်၊ ကျောက်​စာ​ထိုး​လျက်​မြဲ​ပါ​စေ​သော။ 25 ငါ့​ကို​ရွေး​နုတ်​သော​သ​ခင်​သည် အ​သက်​ရှင်၍၊ နောင်​ကာ​လ၌ မြေ​မှုန့်​အ​ပေါ်​မှာ ပေါ်​လာ​တော်​မူ​မည်​ဟူ၍​လည်း​ကောင်း၊ 26 ငါ့​အ​ရေ​ကုန်​ပြီး​မှ ဤ​ကိုယ်​ကို​ပင် ဖျက်​ဆီး​သော်​လည်း၊ ငါ​သည်​ကိုယ်​ခ​န္ဓာ၌ ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို​မြင်​မည်​ဟူ၍​လည်း​ကောင်း ငါ​သိ၏။ 27 ငါ့​ဘက်၌​နေ​တော်​မူ​သော ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို ငါ​မြင်​မည်။ သူ​တစ်​ပါး​မြင်​သည်​သာ​မ​က၊ ငါ​သည် ကိုယ်​မျက်​စိ​နှင့် ဖူး​မြင်​မည်။ ထို​သို့​မျှော်​လင့်၍ ငါ့​ကျောက်​ကပ်​သည် ပျက်​လျက်​ရှိ၏။ 28 ယ​ခု​မှာ​သင်​တို့​က၊ ငါ​တို့​သည် သူ့​ကို​အ​ဘယ်​သို့ ညှဉ်း​ဆဲ​ရ​မည်​နည်း။ သူ၌ အ​ပြစ်​တင်​သော​အ​ခွင့်​ကို အ​ဘယ်​သို့​တွေ့​ရ​မည်​နည်း​ဟု ဆို​ကြ​သည်​ဖြစ်၍၊ 29 ဓား​ဘေး​ကို ကြောက်​ကြ​လော့။ အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ အ​မျက်​တော်​သည်​ဓား​ဘေး​ဖြင့် အ​ပြစ်​ပေး​တတ်၏။ အ​ပြစ်​စီ​ရင်​ရ​သော​အ​ချိန် ရှိ​ကြောင်း​ကို သိ​မှတ်​ကြ​လော့​ဟု မြွက်​ဆို၏။