1 EN ek het 'n groot stem uit die tempel aan die sewe engele hoor sê: Gaan gooi die skale van die grimmigheid van God op die aarde uit.
2 Toe gaan die eerste een weg en gooi sy skaal op die aarde uit, en kwaai en bose swere het aan die mense gekom wat die merk van die dier gehad het en sy beeld aanbid het.
3 En die tweede engel het sy skaal op die see uitgegooi, en dit het bloed geword soos van 'n dooie, en al die lewende wesens in die see het gesterwe.
4 En die derde engel het sy skaal uitgegooi op die riviere en op die waterfonteine, en dit het bloed geword.
5 En ek het die engel van die waters hoor sê: Regverdig, Here, is U wat is en wat was, U, die Heilige, omdat U hierdie oordeel uitgevoer het;
6 want hulle het die bloed van heiliges en profete vergiet, en U het aan hulle bloed gegee om te drink, want hulle het dit verdien.
7 En ek het 'n ander een uit die altaar hoor sê: Ja, Here God, Almagtige, waaragtig en regverdig is u oordele.
8 En die vierde engel het sy skaal op die son uitgegooi, en daaraan is dit gegee om die mense met vuur te skroei.
9 En die mense is geskroei met 'n groot hitte, en hulle het die Naam van God gelaster wat mag het oor hierdie plae, en hulle het hul nie bekeer om Hom heerlikheid te gee nie.
10 En die vyfde engel het sy skaal uitgegooi op die troon van die dier, en sy koninkryk is verduister, en hulle het hul tonge gekou van pyn;
11 en hulle het die God van die hemel gelaster oor hulle pyne en oor hulle swere, en het hulle nie bekeer van hul werke nie.
12 En die sesde engel het sy skaal uitgegooi op die groot rivier, die Eufraat, en sy water het opgedroog, sodat die pad van die konings wat van die ooste af kom, reggemaak kon word.
13 En ek het uit die bek van die draak en uit die bek van die dier en uit die mond van die valse profeet drie onreine geeste soos paddas sien kom.
14 Want dit is geeste van duiwels wat tekens doen, wat uitgaan na die konings van die aarde en die hele wêreld, om hulle te versamel vir die oorlog van daardie groot dag van die almagtige God.
15 Kyk, Ek kom soos 'n dief. Salig is hy wat waak en sy klere bewaar, sodat hy nie miskien naak rondloop en hulle sy skaamte sien nie.
16 En hulle het hul versamel op die plek wat in Hebreeus genoem word Armagéddon.
17 En die sewende engel het sy skaal uitgegooi in die lug, en 'n groot stem het uit die tempel van die hemel gekom, van die troon af, wat gesê het: Dit is verby!
18 En daar het stemme gekom en donderslae en bliksemstrale, en daar het 'n groot aardbewing gekom soos daar nog nie gewees het vandat die mense op die aarde was nie — so 'n geweldige groot aardbewing.
19 En die groot stad is in drie dele verdeel, en die stede van die nasies het geval. En die groot Babilon is in gedagtenis gebring voor God, om haar te gee die beker met die wyn van die grimmigheid van sy toorn.
20 En alle eilande het gevlug, en berge is daar nie gevind nie;
21 en groot hael, omtrent 'n talent swaar, het uit die hemel op die mense geval; en die mense het God gelaster oor die plaag van die hael, omdat sy plaag ontsettend groot was.
A primeira praga
1 Ouvi uma grande voz, vinda do Ap 11.19santuário, dizendo aos Ap 15.1sete anjos: Ide e Ap 16.2ss.;Sl 79.6;Jr 10.25;Ez 22.31;Sf 3.8derramai sobre a terra as cp.Ap 5.8sete taças da ira de Deus.
2 Foi o primeiro e derramou a sua taça cp.Ap 8.7sobre a terra. Veio uma Ap 16.11; cp.Êx 9.9-11;Dt 28.35chaga cruel e maligna sobre os homens Ap 13.15-17;14.9que tinham a marca da besta e sobre os que adoravam a sua imagem.
A segunda praga
3 Derramou o segundo anjo a sua taça cp.Ap 8.8s.;Êx 7.17-21; cp.Ap 11.6sobre o mar. O mar tornou-se em sangue como de um morto, e morreu toda alma vivente das que estavam no mar.
A terceira praga
4 Derramou o terceiro a sua taça sobre Ap 8.10os rios e sobre as fontes das águas. Estas Êx 7.17-20; cp.Ap 11.6se converteram em sangue. 5 E ouvi o anjo das águas dizendo: Jo 17.25Tu és justo, tu Ap 11.17que és e que eras, Ap 15.4o Santo, porque isso Ap 6.10julgaste; 6 pois derramaram Ap 18.24; cp.17.6sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado cp.Is 49.26;Lc 11.49-51sangue a beber; eles o merecem. 7 Ouvi Ap 6.9;14.18o altar dizendo: Certamente, Ap 1.8Senhor Deus, Todo-Poderoso, Ap 19.2; cp.15.3verdadeiros e justos são os teus juízos.
A quarta praga
8 O quarto derramou a sua taça sobre cp.Ap 6.12o sol. cp.Ap 14.18Foi-lhe permitido queimar os homens com fogo. 9 Os homens foram queimados com grande calor, e eles Ap 16.11,21blasfemaram o nome de Deus, que tinha poder sobre essas pragas; Ap 2.21e não se arrependeram para Ap 11.13lhe darem glória.
A quinta praga
10 O quinto derramou a sua taça sobre Ap 13.2o trono da besta. O seu reino foi mergulhado cp.8.12;9.2;Êx 10.21s.;Is 8.22em trevas, e os homens mordiam, de dor, as suas línguas, 11 e blasfemaram Ap 11.13o Deus do céu, por causa das suas dores e das suas chagas; e não se arrependeram das suas obras.
A sexta praga
12 O sexto derramou a sua taça sobre o Ap 9.14grande rio Eufrates. cp.Is 11.15s.;44.27;Jr 51.32,36Secaram-se as suas águas, para cp.Is 41.2,25;46.11que fosse preparado o caminho para os reis vindos Ap 7.2do oriente. 13 Vi, saindo da boca do Ap 12.3dragão, e da boca da Ap 13.1besta, e da boca do Ap 19.20;20.10; cp.13.11,14falso profeta, três Ap 18.2espíritos imundos semelhantes a cp.Êx 8.6rãs; 14 pois estes são cp.1Tm 4.1espíritos de demônios, Ap 13.13fazendo milagres, que saem ao encontro dos reis do Ap 3.10mundo inteiro, Ap 20.8; cp.17.14;19.19;1Rs 22.21-23para os ajuntar para a guerra do Ap 6.17Grande Dia do Deus Todo-Poderoso 15 (Eis que Ap 3.3,11venho como ladrão; Lc 12.37bem-aventurado aquele que vigia e que guarda as suas vestes, Ap 3.18para que não ande nu, e vejam a sua vergonha.) 16 Eles Ap 19.19os ajuntaram no lugar chamado, Ap 9.11em hebraico, Jz 5.19;2Rs 23.29s.;2Cr 35.22; cp.Zc 12.11Armagedom.
A sétima praga
17 O sétimo derramou a sua taça no cp.Ef 2.2ar. Saiu uma Ap 11.15grande voz do Ap 14.15santuário, da banda do trono, dizendo: Ap 21.6; cp.10.6Está feito! 18 Sobrevieram Ap 4.5relâmpagos, vozes e trovões, e houve um Ap 6.12grande terremoto, tão grande e tão forte, Dn 12.1;Mt 24.21como nunca houve semelhante desde que existiram homens sobre a terra. 19 Ap 17.18;18.10,18-19,21; cp.11.8A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram. Ap 18.5Deus lembrou-se da Ap 14.8grande Babilônia, para lhe dar a beber Ap 14.10o cálice do vinho do furor da sua ira. 20 Ap 6.14; cp.20.11Toda a ilha fugiu, e os montes não foram achados. 21 Uma Ap 11.19; cp.8.7grande chuva de pedras, cada pedra quase do peso de um talento, caiu do céu sobre os homens; e os homens Ap 16.9,11blasfemaram de Deus, por causa da praga da chuva de pedras, pois a sua cp.Êx 9.18-25praga era grande em extremo.
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)