Vraag oor die onderhouding van die besnydenis en die wet van Moses. Vergadering in Jerusalem en besluit daaromtrent.
1 EN sekere persone wat van Judéa afgekom het, het die broeders geleer: As julle nie besny word volgens die gebruik van Moses nie, kan julle nie gered word nie.
2 Toe daar nou geen klein stryd en woordewisseling van die kant van Paulus en Bárnabas teen hulle ontstaan het nie, het hulle besluit dat Paulus en Bárnabas en nog 'n paar ander van hulle sou opgaan na die apostels en ouderlinge in Jerusalem in verband met hierdie vraagstuk.
3 En hulle is deur die gemeente uitgelei en het Fenícië en Samaría deurgegaan en vertel van die bekering van die heidene, en aan al die broeders groot blydskap verskaf.
4 En by hulle aankoms in Jerusalem is hulle ontvang deur die gemeente en die apostels en die ouderlinge; en hulle het verslag gedoen van al die dinge wat God met hulle gedoen het.
5 Maar sommige gelowiges uit die party van die Fariseërs het opgestaan en gesê: Dit is noodsaaklik dat hulle besny word en bevel ontvang om die wet van Moses te onderhou.
6 En die apostels en die ouderlinge het vergader om hierdie saak te ondersoek.
7 En toe daar 'n groot woordewisseling plaasvind, het Petrus opgestaan en vir hulle gesê: Broeders, julle weet dat God lank gelede onder ons verkies het dat die heidene deur my mond die woord van die evangelie sal hoor en gelowig word.
8 En God wat die harte ken, het vir hulle getuienis gegee deur aan hulle die Heilige Gees te skenk net soos aan ons.
9 En Hy het geen onderskeid tussen ons en hulle gemaak nie, aangesien Hy hulle harte gereinig het deur die geloof.
10 Nou dan, waarom versoek julle God deur op die nek van die dissipels 'n juk te lê wat ons vaders en ook ons nie in staat was om te dra nie?
11 Maar ons glo dat ons deur die genade van die Here Jesus Christus gered word op dieselfde manier as hulle ook.
12 En die hele menigte het geswyg en na Bárnabas en Paulus geluister, terwyl hulle van al die tekens en wonders vertel wat God deur hulle onder die heidene gedoen het.
13 En nadat hulle geswyg het, antwoord Jakobus en sê: Broeders, luister na my!
14 Símeon het vertel hoe God in die begin uitgesien het om 'n volk uit die heidene vir sy Naam aan te neem.
15 En hiermee stem die woorde van die profete ooreen, soos geskrywe is:
16 Daarna sal Ek terugkom en die vervalle hut van Dawid weer oprig, en wat daarvan verwoes is, sal Ek weer oprig en dit herstel,
17 sodat die oorblyfsel van die mense die Here kan soek, en al die nasies oor wie my Naam uitgeroep is, spreek die Here wat al hierdie dinge doen.
18 Aan God is al sy werke van ewigheid af bekend.
19 Daarom oordeel ek dat ons die wat uit die heidene hulle tot God bekeer, nie moet bemoeilik nie,
20 maar aan hulle skrywe dat hulle hul moet onthou van die dinge wat deur die afgode besoedel is en van hoerery en van wat verwurg is en van bloed.
21 Want van die ou tyd af het Moses in elke stad diegene wat hom verkondig, terwyl hy elke sabbat in die sinagoges gelees word.
22 Toe het die apostels en die ouderlinge saam met die hele gemeente besluit om manne uit hulle te kies en na Antiochíë te stuur saam met Paulus en Bárnabas, naamlik Judas, met die bynaam van Bársabas, en Silas, manne wat voorgangers onder die broeders was.
23 En hulle het deur hul bemiddeling dít geskrywe: Die apostels en die ouderlinge en die broeders aan die broeders uit die heidene in Antiochíë en Sírië en Cilícië: Groete!
24 Aangesien ons gehoor het dat sommige wat van ons uitgegaan het, aan wie ons geen opdrag gegee het nie, julle met woorde ontstel en julle gemoedere verontrus deur te sê dat julle besny moet word en die wet moet onderhou,
25 het ons eenparig besluit om manne te kies en na julle te stuur saam met ons geliefde Bárnabas en Paulus —
26 manne wat hulle lewe oorgegee het vir die Naam van onse Here Jesus Christus.
27 Ons het dan Judas en Silas afgevaardig om ook mondeling dieselfde berig te bring.
28 Want die Heilige Gees en ons het besluit om verder geen las op julle te lê nie as hierdie noodsaaklike dinge:
29 dat julle jul onthou van afgodsoffers en van bloed en van wat verwurg is en van hoerery. As julle jul hiervan onthou, sal julle goed doen. Vaarwel!
30 So is hulle dan weggestuur en het in Antiochíë gekom, en hulle het die menigte bymekaargeroep en die brief afgelewer.
31 En toe hulle dit gelees het, was hulle bly oor die bemoediging.
32 En Judas en Silas, wat self ook profete was, het die broeders met baie woorde bemoedig en versterk.
33 En nadat hulle 'n tyd daar deurgebring het, het die broeders hulle met vrede na die apostels laat gaan.
34 Maar Silas het besluit om daar te bly.
Paulus en Bárnabas skei van mekaar.
35 EN Paulus en Bárnabas het in Antiochíë gebly en, saam met nog baie ander, onderrig gegee en die blye boodskap van die woord van die Here verkondig.
36 En 'n paar dae daarna het Paulus vir Bárnabas gesê: Laat ons teruggaan en ons broeders besoek in al die stede waarin ons die woord van die Here verkondig het, om te sien hoe dit met hulle gaan.
37 En Bárnabas wou Johannes, wat Markus genoem word, saamneem.
38 Maar Paulus het dit nie reg geag om hóm saam te neem wat van Pamfílië af hulle verlaat het en nie saam met hulle na die werk gegaan het nie.
39 Daar het toe 'n verbittering ontstaan, sodat hulle van mekaar geskei het; en Bárnabas het Markus saamgeneem en na Ciprus uitgeseil.
Tweede sendingreis van Paulus saam met Silas en Timótheüs.
40 MAAR Paulus het Silas gekies en afgereis nadat hy deur die broeders aan die genade van God opgedra was.
41 En hy het Sírië en Cilícië deurgegaan en die gemeentes versterk.
A controvérsia sobre a circuncisão
1 At 15.24Alguns homens, descendo da Judeia, ensinavam At 1.15;At 15.3,22,32aos irmãos: Se não vos At 15.5;Gl 5.2s.; cp.1Co 7.18;Gl 2.11,14circuncidardes segundo At 6.14o rito de Moisés, não podeis ser salvos. 2 Tendo tido Paulo e Barnabé uma grande contenda e At 15.2,7discussão com eles, cp.Gl 2.2os irmãos resolveram que Paulo, e Barnabé, e alguns outros dentre eles subissem At 15.4,6,22-23;At 16.4;At 11.30aos apóstolos e presbíteros em Jerusalém acerca dessa questão. 3 Eles, pois, At 20.38;21.5;Rm 15.24; cp.1Co 16.6,11;2Co 1.16;Tt 3.13;3Jo 6sendo acompanhados até uma parte do caminho pela igreja, passavam pela At 11.19Fenícia e Samaria, cp.At 14.27;At 15.4,12narrando a conversão dos gentios, 4 e davam grande alegria a todos os irmãos. Chegados a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e referiram tudo o que Deus tinha feito com eles. 5 Mas levantaram-se alguns que tinham sido cp.At 5.17;24.5,14;26.5;28.22da seita dos Mt 3.7; cp.At 26.5fariseus e que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidar os gentios e mandar-lhes que observem a Lei de Moisés.
O concílio em Jerusalém
6 Reuniram-se, pois, os apóstolos e os presbíteros para tratar dessa questão. 7 Havendo uma grande discussão, levantou-se Pedro e disse:
Irmãos, vós sabeis que há muito tempo cp.At 10.19s.Deus escolheu-me dentre vós, para que da minha boca ouvissem os gentios a palavra do At 20.24evangelho e cressem. 8 Deus, At 1.24que conhece os corações, apresentou testemunho a favor deles, At 10.47dando-lhes o Espírito Santo, como também a nós, 9 cp.At 10.28,34;11.12e não fez distinção alguma entre nós e eles, At 10.43purificando os seus corações pela fé. 10 Agora, pois, por que cp.At 5.9provais a Deus, pondo um jugo sobre a cerviz dos discípulos, o qual cp.Mt 23.4;Gl 5.1nem nossos pais, nem nós podemos suportar? 11 Mas cremos que Rm 5.15; cp.3.24;2Co 13.1-4;Ef 2.5-8pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, assim como eles.
O parecer de Tiago
12 Toda a assembleia calou-se e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos Jo 4.48milagres e prodígios Deus fizera entre os gentios por meio deles. 13 Depois de terminarem, At 12.17Tiago respondeu:
Irmãos, ouvi-me. 14 2Pe 1.1; cp.At 15.7Simão acaba de relatar como Deus primeiramente visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome. 15 Com isso concordam as palavras cp.At 13.40;Am 9.11-12dos profetas, como está escrito:
16 Depois disto, cp.Jr 12.15voltarei
e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído;
reedificarei as suas ruínas
e tornarei a levantá-lo,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor,
sim, todos os gentios Tg 2.7;Dt 28.10;Is 63.19;Jr 14.9;Dn 9.19, etc.que têm sido chamados pelo meu nome,
18 diz o Senhor, Is 45.21que faz essas coisas conhecidas desde o princípio do mundo.
19 Por isso, cp.At 15.28;At 21.25eu julgo que não se deve perturbar os gentios que se estão convertendo a Deus, 20 mas escrever-lhes que se abstenham das At 15.29; cp.Dn 1.8;1Co 8.7-13;10.7-8,14-28;Ap 2.14,20viandas oferecidas aos ídolos, da fornicação, Gn 9.4;Lv 3.17;7.26;17.10,14;19.26;Dt 12.16,23;15.23;1Sm 14.33dos animais sufocados e do sangue. 21 Pois At 13.15;2Co 3.14s.Moisés, desde tempos antigos, tem, em cada cidade, homens que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
A decisão enviada a Antioquia
22 Então, pareceu bem At 15.2aos apóstolos e aos presbíteros com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a vd.At 11.20; (não13.14, etc.)Antioquia com Paulo e Barnabé; e escolheram Judas, chamado Barsabás, At 15.27,32,40;At 16.19,25,29;17.4,10,14s.;18.5; cp.2Co 1.19;1Ts 1.1;2Ts 1.1;1Pe 5.12e Silas, homens principais entre At 15.1os irmãos, 23 enviando, por mão deles, a seguinte carta: Os apóstolos e os presbíteros, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Mt 4.24; cp.At 15.41;Gl 1.21Síria e At 6.9Cilícia, At 23.26;Tg 1.1; cp.2Jo 10s.saúde. 24 Visto que soubemos que At 15.1alguns dentre nós, aos quais não demos mandamento, vos tem Gl 1.7;5.10perturbado com palavras, subvertendo as vossas almas, 25 At 15.28pareceu-nos bem, chegados a um acordo, escolher homens e enviá-los a vós com os nossos amados Barnabé e Paulo, 26 que têm At 9.23ss.;14.19exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo. 27 Enviamos, pois, At 15.22,32Judas e At 15.22Silas, que também, por palavras, dirão as mesmas coisas. 28 Pois pareceu bem ao At 15.8; cp.At 5.32Espírito Santo e At 15.19,25a nós não vos impor maior peso além destas coisas necessárias: 29 que vos abstenhais de At 15.20coisas sacrificadas aos ídolos, At 15.20de sangue, de animais sufocados e de fornicação; dessas coisas fareis bem de vos guardar. Saúde.
A leitura da carta do concílio
30 Despedidos eles, At 15.22s.desceram a Antioquia e, tendo reunido a congregação, entregaram a carta. 31 A congregação, tendo-a lido, regozijou-se pelo conforto que lhe trouxe. 32 At 15.22,27Judas e At 15.22Silas, que eram também At 13.1profetas, consolaram At 15.1os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram. 33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos Mc 5.34;At 16.36;1Co 16.11; cp.Hb 11.31em paz aos que os At 15.22tinham enviado.Alguns manuscritos inserem o v. 34: Mas pareceu bem a Silas ficar ali.34 [Mas pareceu bem a Silas ficar ali.] 35 Mas At 12.25Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e At 8.4pregando com muitos outros At 13.12a palavra do Senhor.
A segunda viagem missionária. A separação entre Paulo e Barnabé
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos agora para visitar os irmãos por At 13.4,13-14,51;14.6,24s.todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como passam. 37 Barnabé queria levar consigo também At 12.12João, que tinha por sobrenome Marcos. 38 Mas Paulo não achou justo levar consigo a quem At 13.13os tinha deixado desde a Panfília e que não os tinha acompanhado no trabalho. 39 Houve tal desavença, que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Cl 4.10;At 12.12;At 15.37Marcos, navegou para At 4.36Chipre. 40 Mas Paulo, tendo escolhido a At 15.22Silas, partiu, At 14.26;At 11.23encomendado pelos irmãos à graça do Senhor. 41 Ele passou Mt 4.24; cp.At 15.23pela Síria e At 6.9Cilícia, fortalecendo as igrejas.
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)