Atos 5

1 MAAR 'n sekere man met die naam van Ananías het saam met sy vrou Saffíra 'n eiendom verkoop,

2 en ook met die medewete van sy vrou van die prys agtergehou en 'n sekere deel gebring en aan die voete van die apostels neergelê.

3 Toe sê Petrus: Ananías, waarom het die Satan jou hart vervul om vir die Heilige Gees te lieg en van die prys van die grond agter te hou?

4 As dit nie verkoop was nie, het dit nie joue gebly nie? En toe dit verkoop is, was dit nie in jou mag nie? Waarom is dit dat jy hierdie saak in jou hart voorgeneem het? Jy het nie vir mense gelieg nie, maar vir God.

5 En toe Ananías hierdie woorde hoor, het hy neergeval en gesterwe; en 'n groot vrees het gekom oor almal wat dit gehoor het.

6 Daarna het die jongmanne opgestaan en hom toegedraai en uitgedra en begrawe.

7 En ná verloop van omtrent drie uur kom sy vrou in sonder om te weet wat voorgeval het.

8 En Petrus het haar aangespreek: Sê vir my of julle die grond vir soveel verkoop het? En sy sê: Ja, vir soveel.

9 En Petrus sê vir haar: Waarom het julle ooreengekom om die Gees van die Here te versoek? Kyk, die voete van die wat jou man begrawe het, is by die deur, en hulle sal jou uitdra.

10 Toe val sy onmiddellik aan sy voete neer en het gesterwe. En die jongmanne het ingekom en haar dood gevind en haar uitgedra en by haar man begrawe.

11 En 'n groot vrees het oor die hele gemeente gekom en oor almal wat dit gehoor het.

12 En deur die hande van die apostels het daar baie tekens en wonders onder die volk plaasgevind; en hulle was almal eendragtig saam in die pilaargang van Salomo.

13 En daar was niemand van die ander wat dit gewaag het om hom by hulle te voeg nie, maar die volk het hulle baie geëer.

14 En daar is meer en meer gelowiges in die Here bygevoeg, menigtes van manne sowel as vroue,

15 sodat hulle die siekes op die strate uitgedra en op bedde en draagbare gelê het, met die bedoeling dat, as Petrus kom, al was dit net sy skaduwee op iemand van hulle sou val.

16 En die menigte van die stede in die omtrek het ook in Jerusalem bymekaargekom en siekes gebring en mense wat deur onreine geeste gekwel was; en hulle is almal genees.

Die apostels word uit die gevangenis verlos en weer deur die Raad ondervra.

17 EN die hoëpriester het opgestaan en almal wat saam met hom was — dit is die party van die Sadduseërs — en hulle was met nydigheid vervul,

18 en hulle het die hande aan die apostels geslaan en hulle in die openbare gevangenis gesit.

19 Maar 'n engel van die Here het in die nag die deure van die gevangenis oopgemaak en hulle uitgelei en gesê:

20 Gaan heen, staan en vertel in die tempel aan die volk al die woorde van hierdie lewe.

21 En hulle het geluister en vroeg in die môre in die tempel gegaan en begin leer. Maar die hoëpriester en die wat saam met hom was, het gekom en die Raad en al die oudstes van die kinders van Israel bymekaargeroep; en hulle het na die gevangenis gestuur om hulle te laat haal.

22 Maar toe die dienaars daar kom, het hulle hul nie in die gevangenis gekry nie; en hulle het omgedraai en berig gebring en gesê:

23 Die gevangenis het ons in alle sekerheid toegesluit gevind, en die wagte het buite gestaan voor die deure; maar toe ons oopmaak, kry ons niemand daarbinne nie.

24 En toe die hoëpriester en die hoofman van die tempel en die owerpriesters hierdie woorde hoor, was hulle daarmee verleë wat nou hiervan sou word.

25 En daar kom een en bring aan hulle berig en sê: Kyk, die manne wat julle in die gevangenis gesit het, staan in die tempel en leer die volk.

26 Daarop gaan die hoofman met die dienaars en bring hulle, maar nie met geweld nie, uit vrees vir die volk dat hulle gestenig sou word.

27 Hulle het hul dan gebring en voor die Raad gestel; en die hoëpriester het hulle gevra en gesê:

28 Het ons julle nie uitdruklik verbied om in dié Naam te leer nie? En kyk, julle het Jerusalem met julle leer vervul; en julle wil die bloed van hierdie Man op ons bring.

29 En Petrus en die apostels antwoord en sê: Ons moet aan God meer gehoorsaam wees as aan die mense.

30 Die God van ons vaders het Jesus opgewek, wat julle omgebring het deur Hom aan 'n kruishout te hang.

31 Hom het God as Leidsman en Verlosser deur sy regterhand verhoog om aan Israel bekering en vergifnis van sondes te skenk.

32 En ons is sy getuies van hierdie dinge, en ook die Heilige Gees wat God gegee het aan die wat Hom gehoorsaam is.

33 Toe hulle dit hoor, was hulle woedend en wou hulle om die lewe bring.

34 Maar 'n Fariseër met die naam van Gamáliël, 'n leraar van die wet wat by die hele volk hoog in aansien was, het in die Raad opgestaan en bevel gegee dat hulle die apostels 'n bietjie buitentoe moes bring.

35 Toe sê hy vir hulle: Israeliete, pas op wat julle gaan doen met hierdie manne;

36 want nie lank gelede nie het Theudas opgestaan en gesê dat hy iets besonders was. By hom het 'n aantal mense — omtrent vierhonderd — aangesluit. Hy is gedood, en almal wat na hom geluister het, is uitmekaargejaag en het tot niet geword.

37 En ná hom het Judas, die Galiléër, opgestaan, in die dae van die inskrywing, en 'n aansienlike getal mense afvallig gemaak agter hom aan. Hy het ook omgekom, en almal wat na hom geluister het, is verstrooi.

38 En nou sê ek vir julle, bly af van hierdie manne en laat hulle staan; want as hierdie voorneme of hierdie werk uit mense is, sal dit vernietig word;

39 maar as dit uit God is, kan julle dit nie vernietig nie — dat dit nie miskien bevind word dat julle selfs teen God stry nie.

40 En hulle het na hom geluister. En nadat hulle die apostels ingeroep het, het hulle hul laat slaan en hulle bevel gegee om nie in die Naam van Jesus te spreek nie en hulle laat gaan.

41 Hulle het toe van die Raad af weggegaan, bly dat hulle waardig geag was om vir sy Naam oneer te ly.

42 En hulle het nie opgehou om elke dag in die tempel en van huis tot huis te leer nie, en die evangelie te verkondig dat Jesus die Christus is.

Ananias e Safira

1 Mas um homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade 2 e *At 5.3reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, *At 4.35,37depositou-a aos pés dos apóstolos. 3 Pedro disse-lhe: Ananias, por que encheu *Mt 4.10; cp.Lc 22.3;Jo 13.2,27Satanás o teu coração, para que mentisses *cp.At 5.4,9ao Espírito Santo *At 5.2e retivesses parte do preço do terreno? 4 Porventura, se não o vendesses, não seria ele teu; e, vendido, não estava o preço no teu poder? Como formaste esse desígnio no teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus. 5 Ananias, ao ouvir essas palavras, *At 5.10; cp.Ez 11.13caiu e expirou; e sobreveio *At 5.11;At 2.43grande temor a todos os ouvintes. 6 Levantando-se os moços, *cp.Jo 19.40amortalharam-no e, levando-o para fora, sepultaram-no.

7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou sua mulher, não sabendo o que tinha sucedido. 8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me se vendestes por *At 5.2tanto o terreno? Ela respondeu: Sim; por tanto. 9 Mas Pedro disse-lhe: Por que é que vós combinastes *cp.At 15.10provar o *cp.At 5.4Espírito do Senhor? Eis à porta os pés dos que sepultaram teu marido, e eles te levarão a ti para fora. 10 Imediatamente, caiu aos pés dele e expirou. Entrando os mancebos, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na junto a seu marido. 11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram essas coisas.

Os apóstolos fazem muitos milagres

12 Faziam-se muitos *Jo 4.48milagres e prodígios entre o povo pelas mãos dos apóstolos. Todos estavam de comum acordo no *At 3.11;Jo 10.23Pórtico de Salomão; 13 dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles, mas *At 2.47; cp.4.21o povo os engrandecia. 14 Cada vez mais *At 2.47;11.24se agregavam *2Co 6.15crentes ao Senhor, homens e mulheres em grande número, 15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os porem em leitos e enxergões, para que, ao passar Pedro, *cp.At 19.12ao menos a sua sombra cobrisse algum deles. 16 Também das cidades circunvizinhas de Jerusalém afluía uma multidão, trazendo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.

Os apóstolos presos

17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele (que eram da *At 15.5seita dos *Mt 3.7; cp.At 4.1saduceus), encheram-se de inveja, 18 prenderam os apóstolos e *At 4.3os recolheram à prisão pública. 19 Mas *Mt 1.20,24;2.13,19;28.2;Lc 1.11;2.9;At 8.26;12.7,23; cp.10.3;27.23um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes: 20 Ide e, no templo, postos em pé, falai ao povo *cp.Jo 6.63,68todas as palavras desta vida. 21 Tendo ouvido isso, entraram, *cp.Jo 8.2ao amanhecer, no templo e ensinavam. Mas, comparecendo o *At 4.6sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o *Mt 5.22;At 5.27,34,41Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e enviaram os oficiais ao cárcere para trazê-los. 22 Mas *Mt 26.58;At 5.26os oficiais que lá foram não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram: 23 Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e os guardas às portas, mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro. 24 Quando *At 4.1;At 5.26o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram essas palavras, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isso. 25 Chegou alguém e anunciou-lhes: Eis que os homens que metestes no cárcere estão no templo, postos em pé, e ensinando o povo. 26 Nisso, foi o *At 5.24capitão com *At 5.22os oficiais e os trouxe sem violência, porque *At 4.21;At 5.13eles temiam ser apedrejados pelo povo. 27 Tendo-os trazido, os apresentaram no *Mt 5.22;At 5.21,34,41Sinédrio. O sumo sacerdote interrogou-os, 28 dizendo: *At 4.18Expressamente vos admoestamos que não ensinásseis nesse nome, e eis que tendes enchido Jerusalém com o vosso ensino *At 2.23,36;3.14s.; cp.7.52;Mt 23.35;27.25e quereis trazer sobre nós o sangue desse homem. 29 Mas Pedro e os apóstolos responderam: *At 4.19Importa antes obedecer a Deus que aos homens. 30 *At 3.13O Deus de nossos pais *At 2.24ressuscitou a Jesus, que vós *At 10.39; cp.13.29;Gl 3.13;1Pe 2.24matastes, pendurando-o num madeiro; 31 *At 2.33a este elevou Deus com a sua destra a *At 3.15Príncipe e *Lc 2.11Salvador, para dar *Lc 24.47; cp.At 2.38arrependimento a Israel e remissão de pecados. 32 Nós somos *Lc 24.48testemunhas dessas coisas, *cp.Jo 15.26;At 15.28;Rm 8.16;Hb 2.4e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.

O parecer de Gamaliel

33 Mas eles, quando ouviram isso, *At 7.54; cp.2.37se enfureceram e queriam matá-los. 34 Levantando-se, porém, *At 5.21no Sinédrio um fariseu chamado *At 22.3Gamaliel, *Lc 2.46;5.17doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os apóstolos por um pouco 35 e disse: Israelitas, atentai bem para o que ides fazer a estes homens. 36 Pois faz já algum tempo que Teudas se levantou, *At 8.9; cp.Gl 2.6;6.3dizendo ser alguma coisa, ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dissolvidos e reduzidos a nada. 37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do *cp.Lc 2.2alistamento, e levou muitos consigo; este também pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos. 38 Agora, vos digo: não vos metais com esses homens, mas deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra *cp.Mc 11.30for de homens, se desfará; 39 mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la, para que não sejais, porventura, achados até *cp.At 11.17;Pv 21.30pelejando contra Deus. 40 Concordaram com ele; e, tendo chamado os apóstolos, *Mt 10.17açoitaram-nos, e ordenaram-lhes que não falassem em o nome de Jesus, e soltaram-nos. 41 Eles, pois, saíram do Sinédrio, *1Pe 4.14,16regozijando-se por terem sido achados dignos de sofrer afrontas *Jo 15.21pelo nome de Jesus. 42 E *At 2.46todos os dias, no templo e em casa, não cessavam de ensinar e *At 8.35;11.20;17.18;Gl 1.16pregar a Jesus, o Cristo.