1 EN hy het in Derbe en Listre aangekom; en daar was 'n dissipel met die naam van Timótheüs, seun van 'n gelowige Joodse vrou, maar van 'n Griekse vader.
2 Hy het goeie getuienis gehad van die broeders in Listre en Ikónium.
3 Paulus wou hê dat hy saam met hom op reis sou gaan, en hy het hom geneem en besny ter wille van die Jode wat in daardie streke was; want hulle het almal geweet dat sy vader 'n Griek was.
4 En op hulle reis deur die stede het hulle die verordeninge wat deur die apostels en die ouderlinge in Jerusalem vasgestel was, aan hulle oorgegee om te onderhou.
5 En die gemeentes is versterk in die geloof en het elke dag vermeerder in getal.
6 En hulle het deur die land Frígië en Galásië gegaan, omdat die Heilige Gees hulle verhinder het om in Asië die woord te verkondig.
7 En toe hulle by Mísië kom, het hulle probeer om na Bithínië te gaan, maar die Gees het hulle dit nie toegelaat nie.
8 So het hulle dan Mísië verbygegaan en na Troas afgekom.
Die gesig in Troas. Paulus seil na Macedónië en preek in Filíppi. Lídia, die purperverkoopster. Die tronkbewaarder van Filíppi.
9 EN Paulus het 'n gesig in die nag gesien — daar staan 'n Macedóniër wat hom smeek en sê: Kom oor na Macedónië en help ons!
10 En toe hy die gesig gesien het, het ons dadelik probeer om na Macedónië te gaan, omdat ons versekerd was dat die Here ons geroep het om die evangelie aan hulle te verkondig.
11 Ons het dan afgevaar van Troas en reguit koers gehou na Samothráce, en die volgende dag na Neápolis,
12 en daarvandaan na Filíppi, wat die eerste stad is van daardie deel van Macedónië, 'n kolonie. En ons het in hierdie stad 'n paar dae deurgebring.
13 En op die sabbatdag het ons uitgegaan buitekant die stad langs 'n rivier waar die gebruiklike bidplek was, en ons het gaan sit en met die vroue gespreek wat daar bymekaargekom het.
14 En 'n vrou met die naam van Lídia, 'n purperverkoopster van die stad Thiatíre, 'n godsdienstige vrou, het geluister; die Here het haar hart geopen om ag te gee op wat deur Paulus gesê is.
15 En toe sy en haar huisgesin gedoop is, het sy by ons aangedring en gesê: As u oordeel dat ek in die Here glo, kom dan in my huis en bly daar. En sy het ons gedwing.
16 En terwyl ons op pad was na die bidplek, kom 'n slavin met 'n waarsêende gees ons teë, wat vir haar eienaars deur waarsêery groot wins ingebring het.
17 Sy het Paulus en ons gevolg en geskreeu en gesê: Hierdie manne is dienaars van God, die Allerhoogste, en hulle verkondig aan julle die weg van verlossing.
18 En dit het sy baie dae lank gedoen; maar baie ontevrede daaroor, het Paulus hom omgedraai en vir die gees gesê: Ek beveel jou in die Naam van Jesus Christus om uit haar uit te gaan. En hy het op dieselfde oomblik uitgegaan.
19 En toe haar eienaars sien dat die hoop van hulle wins weg was, het hulle Paulus en Silas gegryp en hulle na die mark voor die owerheid gesleep
20 en hulle voor die regters gebring en gesê: Hierdie manne bring ons stad in opskudding, omdat hulle Jode is,
21 en hulle verkondig sedes wat vir ons nie geoorloof is om aan te neem of na te volg nie, omdat ons Romeine is.
22 En die skare het saam teen hulle opgestaan, en die regters het hulle klere laat afskeur en bevel gegee om hulle met stokke te slaan.
23 En toe hulle hul baie slae gegee het, het hulle hul in die gevangenis gewerp en die tronkbewaarder bevel gegee om hulle sorgvuldig te bewaak.
24 Hy het toe, omdat hy so 'n bevel ontvang het, hulle in die binneste gevangenis gewerp en hulle voete in die blok vasgemaak.
25 En omtrent middernag het Paulus en Silas gebid en lofliedere tot eer van God gesing; en die gevangenes het na hulle geluister.
26 En skielik kom daar 'n groot aardbewing, sodat die fondamente van die gevangenis geskud het. En onmiddellik het al die deure oopgegaan en die boeie van almal het losgeraak.
27 En die tronkbewaarder het wakker geword; en toe hy sien dat die deure van die gevangenis oop was, het hy 'n swaard getrek en wou homself om die lewe bring, in die mening dat die gevangenes ontvlug het.
28 Maar Paulus het met 'n groot stem geroep en gesê: Moenie jouself kwaad aandoen nie, want ons is almal hier.
29 En toe hy lig gevra het, spring hy na binne en val bewende voor Paulus en Silas neer.
30 En hy het hulle na buite gebring en gesê: Menere, wat moet ek doen om gered te word?
31 Toe sê hulle: Glo in die Here Jesus Christus en jy sal gered word, jy en jou huisgesin.
32 En hulle het aan hom die woord van die Here verkondig en aan almal wat in sy huis was.
33 En in dieselfde uur van die nag het hy hulle geneem en hulle wonde gewas, en hy is onmiddellik gedoop, hy en al sy mense.
34 Toe bring hy hulle in sy huis en sit hulle 'n maaltyd voor; en hy het hom verheug met sy hele huisgesin dat hy tot geloof in God gekom het.
35 En toe dit dag word, stuur die regters die geregsdienaars en sê: Laat daardie manne los.
36 En die tronkbewaarder het hierdie woorde aan Paulus oorgebring: Die regters het laat weet dat julle losgelaat moet word; gaan dan nou uit en reis in vrede!
37 Maar Paulus sê vir hulle: Hulle het ons in die openbaar onveroordeeld geslaan, ons wat Romeinse burgers is, en ons in die gevangenis gewerp, en wil hulle ons nou in die geheim uitwerp? Volstrek nie! Laat hulle self kom en ons uitlei.
38 En die geregsdienaars het hierdie woorde aan die regters oorgebring, en dié het bang geword toe hulle hoor dat hulle Romeine was.
39 Daarop het hulle gekom en hulle gesmeek en uitgelei met die versoek om uit die stad te vertrek.
40 En nadat hulle die gevangenis verlaat het, het hulle na die huis van Lídia gegaan; en hulle het die broeders gesien, hulle bemoedig en weggegaan.
Paulo leva consigo a Timóteo
1 Chegou também a At 14.6Derbe e a Listra. Achava-se ali um discípulo chamado At 17.14s.;18.5;19.22;20.4;Rm 16.21;1Co 4.17;16.10;2Co 1.1,19;Fp 1.1;2.19;Cl 1.1;1Ts 1.1;3.2,6;2Ts 1.1;1Tm 1.2,18;6.20;2Tm 1.2;Fp 1;Hb 13.23Timóteo, filho de 2Tm 1.5;3.15uma judia crente, mas de pai grego; 2 dele davam bom testemunho At 16.40os irmãos em Listra e At 13.51Icônio. 3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia e, cp.Gl 2.3tomando-o, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego. 4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam-lhes para serem observadas At 15.28s.as decisões que haviam sido tomadas At 15.2pelos apóstolos e At 11.30presbíteros em Jerusalém. 5 Assim cp.At 9.31as igrejas eram fortalecidas na fé e At 2.47aumentavam em número cada dia.
A visão em Trôade
6 Atravessaram a região At 2.10;18.23frígio-At 18.23;1Co 16.1;Gl 1.2;3.1;2Tm 4.10;1Pe 1.1gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na At 2.9Ásia. 7 Tendo viajado na direção de At 16.8Mísia, tentavam seguir para 1Pe 1.1Bitínia, mas o Lc 24.49;Rm 8.9;Gl 4.6;Fp 1.19;1Pe 1.11; cp.At 8.29Espírito de Jesus não o permitiu; 8 e, tendo passado ao lado de Mísia, desceram a At 16.11;At 20.5s.;2Co 2.12;2Tm 4.13Trôade. 9 De noite, apareceu a Paulo esta At 9.10visão: um homem da At 16.10,12;At 18.5;19.21-22,29;20.1,3;27.2;Rm 15.26Macedônia achava-se em pé, rogando-lhe: Passa à Macedônia e ajuda-nos. 10 Depois dessa At 9.10visão, At 16.10-17;20.5-15;21.1-18; 27.1—28.16procuramos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para aí At 14.7pregarmos o evangelho.
Paulo em Filipos. Lídia convertida
11 Tendo, pois, navegado de At 16.8;At 20.5s.;2Co 2.12;2Tm 4.13Trôade, fomos At 21.1em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis 12 e dali, a At 20.6;Fp 1.1;1Ts 2.2Filipos, cidade At 16.9-10;At 18.5;19.21-22,29;20.1,3;27.2;Rm 15.26da Macedônia, primeira do distrito cp.At 16.21e colônia. Nessa cidade, ficamos alguns dias. 13 No At 13.14sábado, saímos fora da porta para junto de um rio, onde julgávamos haver um lugar de oração, e, sentados, falávamos às mulheres que ali haviam concorrido. 14 Uma mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Ap 1.11;2.18,24Tiatira At 18.7; cp.13.43e que temia a Deus, nos escutava; cp.Lc 24.45e o Senhor abriu-lhe o coração para atender às coisas que Paulo dizia. 15 Depois de serem batizadas, At 11.14ela e sua casa, fez-nos este pedido: Se julgais que sou crente no Senhor, entrai em minha casa e ficai nela; e constrangeu-nos a isso.
A cura de uma moça que tinha um espírito adivinhador
16 Enquanto íamos At 16.13ao lugar de oração, veio-nos ao encontro uma moça que tinha um cp.Lv 19.31;20.6,27;Dt 18.11;1Sm 28.3,7;2Rs 21.6;1Cr 10.13;Is 8.19espírito adivinhador, a qual, com as suas adivinhações, dava muito lucro aos amos. 17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava: Estes homens que vos anunciam o caminho da salvação são servos Mc 5.7do Deus Altíssimo. 18 E fazia isso por muitos dias. Mas Paulo, enfadado, virou-se para ela e disse ao espírito: Eu te ordeno cp.Mc 16.17em nome de Jesus Cristo que saias dela; e, na mesma hora, saiu.
Paulo e Silas açoitados e presos. A conversão do carcereiro
19 Vendo os seus amos que se lhes havia acabado a esperança do At 16.16; cp.At 19.25s.lucro, pegaram At 15.40;At 16.25,29; cp.At 15.22em Paulo e Silas, e cp.At 17.6s.;21.30;Tg 2.6;At 8.3arrastaram-nos para a praça à presença das autoridades, 20 e, apresentando-os aos pretores, disseram: Estes judeus estão perturbando muito a nossa cidade 21 e cp.Et 3.8anunciam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós At 16.12romanos. 22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os pretores, rasgando-lhes os vestidos, mandaram 2Co 11.25; cp.1Ts 2.2açoitá-los com varas, 23 e, depois de lhes darem muitos açoites, lançaram-nos numa prisão, mandando ao At 16.27,36carcereiro que os guardasse com segurança. 24 Ele, tendo recebido tal ordem, lançou-os na prisão interior e apertou-lhes os pés no Jó 13.27;33.11;Jr 20.2s.;29.26tronco. 25 Mas, pela meia-noite, At 16.19Paulo e Silas oravam e Ef 5.19cantavam hinos a Deus, e os presos escutavam-nos. 26 Subitamente, cp.At 4.31houve um grande terremoto, de modo que foram abalados os alicerces do cárcere; logo, At 12.10se abriram todas as portas, e cp.At 12.7foram soltas as correntes de todos. 27 Tendo acordado o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou da espada e ia cp.At 12.19suicidar-se, supondo que os presos haviam fugido. 28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, porque todos estamos aqui. 29 O carcereiro, tendo pedido uma luz, saltou dentro da prisão, e, tremendo, lançou-se aos pés de Paulo e de Silas, 30 e, tirando-os para fora, perguntou-lhes: Senhores, cp.At 2.37;22.10que me é necessário fazer para me salvar? 31 Responderam eles: cp.Mc 16.16Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e At 11.14;At 16.15a tua casa. 32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus e a todos os que estavam em sua casa. 33 Ele, At 16.25naquela mesma hora da noite, tomando-os consigo, lavou-lhes as feridas e foi logo batizado, ele e todos os seus. 34 Fazendo-os subir para sua casa, deu-lhes de comer e alegrou-se muito com At 11.14;At 16.15toda a sua casa, por haver crido em Deus.
Paulo e Silas soltos da prisão
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram lictores a dizer-lhe: Solta esses homens. 36 O carcereiro referiu essas palavras a Paulo, dizendo: Os pretores mandaram soltar-vos. Agora, pois, saí e ide At 15.33em paz. 37 Mas Paulo disse aos lictores: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, At 22.25-29sendo romanos, e lançaram-nos na prisão; e, agora, nos lançam fora secretamente? Pois não há de ser assim, mas venham eles mesmos e tirem-nos. 38 Os lictores deram parte disso aos pretores. Estes At 22.29temeram, ao saber que eles eram romanos, 39 e, vindo, procuraram conciliá-los; e, tirando-os para fora, pediam-lhes que cp.Mt 8.34se retirassem da cidade. 40 Eles, saindo da prisão, entraram na casa de At 16.14Lídia, e, vendo At 16.2;At 1.15os irmãos, consolaram-nos, e partiram.
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)