Atos 2

Die uitstorting van die Heilige Gees.

1 EN toe die dag van die pinksterfees aangebreek het, was hulle almal eendragtig bymekaar.

2 En daar kom skielik uit die hemel 'n geluid soos van 'n geweldige rukwind, en dit het die hele huis gevul waar hulle gesit het.

3 Toe is deur hulle tonge gesien soos van vuur, wat hulleself verdeel en op elkeen van hulle gaan sit.

4 En hulle is almal vervul met die Heilige Gees en het begin spreek in ander tale, soos die Gees aan hulle gegee het om uit te spreek.

5 En daar het in Jerusalem Jode gewoon, godsdienstige manne, uit elke nasie wat onder die hemel is.

6 En toe hierdie geluid kom, het die menigte saamgestroom en was in die war, want elkeen het gehoor hoe hulle in sy eie taal spreek;

7 en hulle was almal verbaas en verwonderd en sê vir mekaar: Is almal wat daar spreek, dan nie Galiléërs nie?

8 En hoe hoor ons hulle, elkeen in ons eie taal waarin ons gebore is?

9 Parthers en Meders en Elamiete en die inwoners van Mesopotámië, Judéa en Kappadócië, Pontus en Asië,

10 Frígië en Pamfílië, Egipte en die streke van Líbië by Ciréne, en Romeine wat hier vertoef, Jode en Jodegenote,

11 Kretense en Arabiere — ons hoor hulle in ons eie taal oor die groot dade van God spreek.

12 En hulle was almal verbaas en radeloos en sê die een vir die ander: Wat kan dit tog wees?

13 Maar ander het gespot en gesê: Hulle is vol soetwyn.

Toespraak van Petrus op die pinksterdag.

14 MAAR Petrus het opgestaan met die elf en sy stem verhef en hulle toegespreek: Joodse manne en almal wat in Jerusalem woon, dit moet julle weet, en luister na my woorde.

15 Hierdie mense is tog nie dronk soos julle dink nie, want dit is nog maar die derde uur in die môre.

16 Maar dit is wat deur die profeet Joël gespreek is:

17 En in die laaste dae, spreek God, sal Ek van my Gees uitstort op alle vlees, en julle seuns en julle dogters sal profeteer, en julle jongelinge sal gesigte sien, en julle ou mense sal drome droom.

18 En ook op my diensknegte en diensmaagde sal Ek in dié dae van my Gees uitstort, en hulle sal profeteer.

19 En Ek sal wonders gee bo in die hemel en tekens onder op die aarde, bloed en vuur en rookdamp.

20 Die son sal verander in duisternis en die maan in bloed voordat die groot en deurlugtige dag van die Here kom.

21 En elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word.

22 Israeliete, luister na hierdie woorde! Jesus, die Nasaréner, 'n man deur God vir julle aangewys met kragte en wonders en tekens wat God deur Hom onder julle gedoen het, soos julle ook self weet —

23 Hom, wat deur die bepaalde raad en voorkennis van God oorgelewer is, het julle deur die hande van goddelose manne geneem en gekruisig en omgebring;

24 Hom het God opgewek, nadat Hy die smarte van die dood ontbind het, omdat dit onmoontlik was dat Hy daardeur vasgehou sou word.

25 Want Dawid sê van Hom: Ek het die Here altyddeur voor My gesien, want Hy is aan my regterhand, dat Ek nie sou wankel nie.

26 Daarom is my hart bly en my tong juig, ja, ook sal my vlees nog rus in hoop.

27 Want U sal my siel nie aan die doderyk oorlaat of u Heilige oorgee om verderwing te sien nie.

28 U het My die weë van die lewe bekend gemaak, U sal My vervul met vreugde by u aangesig.

29 Broeders, ek kan vry-uit met julle spreek oor die aartsvader Dawid, dat hy gesterf het en ook begrawe is, en sy graf is by ons tot vandag toe.

30 Omdat hy dan 'n profeet was en geweet het dat God vir hom met 'n eed gesweer het dat hy uit die vrug van sy lendene, wat die vlees betref, die Christus sou verwek om op sy troon te sit,

31 het hy, omdat hy dit vooruit gesien het, gespreek van die opstanding van Christus, dat sy siel nie in die doderyk verlaat is en sy vlees ook nie verderwing gesien het nie.

32 Hierdie Jesus het God opgewek, waarvan ons almal getuies is.

33 Nadat Hy dan deur die regterhand van God verhoog is en van die Vader die belofte van die Heilige Gees ontvang het, het Hy dít uitgestort, wat julle nou sien en hoor.

34 Want Dawid het nie in die hemele opgevaar nie, maar hy self sê: Die Here het gespreek tot my Here: Sit aan my regterhand

35 totdat Ek u vyande gemaak het 'n voetbank van u voete.

36 Laat dan die hele huis van Israel sekerlik weet dat God Hom Here en Christus gemaak het, hierdie Jesus wat julle gekruisig het.

Die eerste bekeerdes.

37 TOE hulle dit hoor, is hulle diep in die hart getref en het vir Petrus en die ander apostels gesê: Wat moet ons doen, broeders?

38 En Petrus sê vir hulle: Bekeer julle, en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus tot vergewing van sondes, en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang.

39 Want die belofte kom julle toe en julle kinders en almal wat daar ver is, die wat die Here onse God na Hom sal roep.

40 En met baie ander woorde het hy hulle besweer en vermaan en gesê: Laat julle red uit hierdie verkeerde geslag.

41 Die wat toe sy woord met blydskap aangeneem het, is gedoop; en daar is op dié dag omtrent drieduisend siele toegebring.

42 En hulle het volhard in die leer van die apostels en in die gemeenskap en in die breking van die brood en in die gebede.

43 En vrees het op elkeen gekom, en baie wonders en tekens het deur die apostels plaasgevind.

44 En almal wat gelowig geword het, was bymekaar, en het alles gemeenskaplik besit.

45 En hulle eiendomme en besittings het hulle verkoop en die opbrings onder almal verdeel, volgens wat elkeen nodig gehad het.

46 En dag vir dag het hulle eendragtig volhard in die tempel en van huis tot huis brood gebreek en hulle voedsel met blydskap en eenvoudigheid van hart geniet,

47 terwyl hulle God geprys het en in guns was by die hele volk. En die Here het daagliks by die gemeente gevoeg die wat gered is.

A descida do Espírito Santo

1 Ao cumprir-se *At 20.16;1Co 16.8; cp.Lv 23.15s.o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar; 2 de repente veio do céu um ruído, como de um vento impetuoso, que encheu *cp.At 4.31toda a casa onde estavam sentados 3 e lhes apareceram umas como línguas de fogo, as quais se distribuíram, para repousar sobre cada um deles. 4 Todos ficaram *At 4.8,31;9.17;13.9,52; cp.1.5,8;6.3,5;7.55;8.17;11.15, etc.; cp.Mt 10.20cheios do Espírito Santo e começaram *cp.Mc 16.17;1Co 12.10s.;14.21a falar em outras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.

O dom de línguas

5 Habitavam em Jerusalém judeus, *At 8.2;Lc 2.25homens religiosos, de todas as nações debaixo do céu; 6 quando *At 2.2se ouviu este ruído, ajuntou-se ali a multidão e ficou pasmada, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua. 7 *At 2.12Estavam atônitos e maravilhavam-se, perguntando: Não são *At 1.11; cp.Mt 26.73galileus todos estes que estão falando? 8 Como os ouvimos falar cada um na língua de nosso nascimento, 9 partos, medas e elamitas, e os que habitam a Mesopotâmia, a Judeia e a *1Pe 1.1Capadócia, *1Pe 1.1; cp.At 18.2o Ponto e a *At 6.9;16.6;19.10, etc.;20.4, etc.;21.27;24.18;27.2;Rm 16.5;1Co 16.19;2Co 1.8;2Tm 1.15;Ap 1.4Ásia, 10 *At 16.6;18.23a Frígia, a *At 13.13;14.24;15.38;27.5Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a *Mt 27.32Cirene, *cp.At 17.21e forasteiros romanos, sendo uns judeus e outros *Mt 23.15prosélitos, 11 cretenses e árabes; como é que os ouvimos falar em nossas línguas as grandezas de Deus? 12 *At 2.7Ficaram todos atônitos e perplexos, e perguntavam uns aos outros: Que quer isto dizer? 13 Outros, porém, zombando, diziam: *cp.1Co 14.23Estão cheios de mosto.

O discurso de Pedro

14 Mas Pedro, estando em pé com os *At 1.26onze, levantou a voz e disse-lhes: Homens da Judeia e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e prestai ouvido às minhas palavras. 15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós supondes, *1Ts 5.7visto que é ainda a hora terceira do dia; 16 mas cumpre-se o que dissera o profeta Joel:

17 *Jl 2.28ss.E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor,

Que derramarei do meu espírito sobre toda a carne;

Vossos filhos e vossas filhas profetizarão,

Vossos mancebos terão visões,

E sonharão vossos anciãos;

18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas

derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.

19 Mostrarei prodígios em cima no céu

e sinais embaixo na terra;

sangue, fogo e vapor de fumo.

20 O Sol se converterá em trevas,

e a lua, em sangue,

antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.

21 E acontecerá que *Rm 10.13todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.

22 Israelitas, ouvi estas palavras: *At 10.38; cp.At 3.6;4.10Jesus, o Nazareno, *cp.Jo 3.2varão a quem Deus acreditou junto a vós com poderes, *At 2.19,43;Jo 4.48prodígios e sinais, que Deus fez por meio dele entre vós, como vós mesmos sabeis; 23 sendo este entregue *At 3.18;4.28, etc.;Lc 22.22;1Pe 1.20pelo determinado conselho e presciência de Deus, *At 3.13;Lc 24.20vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos; 24 ao qual Deus *At 2.32;At 3.15,26;4.10;5.30;10.40;13.30,33-34,37;17.31;Rm 4.24;6.4;8.11;10.9;1Co 6.14;15.15;2Co 4.14;Gl 1.1;Ef 1.20;Cl 2.12;1Ts 1.10;Hb 13.20;1Pe 1.21ressuscitou, desatando os laços da morte; porque *cp.Jo 20.9não era possível que fosse por ela retido. 25 Pois dele fala Davi:

*Sl 16.8ss.Diante de mim, via sempre o Senhor,

porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.

26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou;

além disso, também a minha carne repousará em esperança,

27 porque não deixarás a minha alma *Mt 11.23;At 2.31no Hades,

*At 13.35nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção.

28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida,

encher-me-ás de alegria na tua presença.

29 Irmãos, é-me permitido dizer-vos ousadamente acerca do *At 7.8s.;Hb 7.4patriarca Davi que ele *At 13.36morreu e *1Rs 2.10foi sepultado, *cp.Ne 3.16e o seu túmulo está entre nós até hoje. 30 Sendo, pois, *cp.Mt 22.43profeta e sabendo que *2Sm 7.12s.;Sl 89.3s.;132.11Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado sobre o seu trono, 31 prevendo isso, Davi falou da ressurreição de Cristo, que nem foi deixado no *Mt 11.23;At 2.27Hades, nem o seu corpo viu a corrupção. 32 A esse Jesus *At 2.24Deus ressuscitou, do que todos nós somos *At 1.8testemunhas. 33 Exaltado, pois, *At 5.31; cp.Mc 16.19pela destra de Deus e, *At 1.4tendo recebido do Pai *Gl 3.14; cp.Jo 7.39a promessa do Espírito Santo, *At 2.17;At 10.45derramou o que vedes e ouvis. 34 Pois Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara:

*Mt 22.44s.;Sl 110.1Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha mão direita,

35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.

36 Fique, pois, certa *Ez 36.22,32,37;45.6toda a casa de Israel de que a este Jesus *At 2.23que vós crucificastes, Deus o fez *Lc 2.11Senhor e Cristo.

Três mil batizados

37 Ouvindo eles essas coisas, compungiram-se no seu coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: *cp.Lc 3.10,12,14Que faremos, irmãos? 38 Respondeu-lhes Pedro: *At 3.19;5.31;20.21; cp.Lc 24.47;Mc 1.15Arrependei-vos, e cada um de vós seja *At 8.12,16;22.16; cp.Mc 16.16batizado em nome de Jesus Cristo para remissão de vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo. 39 Pois para vós é *Rm 9.4;Is 44.3;54.13;57.19;Jl 2.32; cp.Ef 2.12a promessa e para vossos filhos e para todos os que estão *cp.Ef 2.13,17longe, a quantos chamar o Senhor, nosso Deus. 40 Com muitas outras palavras, *Lc 16.28dava testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta *Dt 32.5;Fp 2.15; cp.Mt 17.17geração perversa. 41 Os que receberam a sua palavra foram batizados, e foram admitidas naquele dia quase três mil pessoas; 42 *At 1.14e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, *Lc 24.30;At 20.7;1Co 10.16;At 2.46no partir do pão e nas orações.

Como viviam os primeiros convertidos

43 Em cada alma havia temor, e muitos *At 2.22prodígios e milagres eram feitos pelos apóstolos. 44 Todos os que criam estavam unidos, e *At 4.32; cp.4.37;5.2tinham tudo em comum, 45 e *cp.Mt 19.21;At 4.34vendiam as suas propriedades e bens, e os repartiam por todos, conforme a necessidade de cada um. 46 *At 5.42Diariamente, perseverando unânimes no templo *Lc 24.30;At 20.7;1Co 10.16;At 2.42e partindo pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração, 47 louvando a Deus *At 5.13e tendo a simpatia de todo o povo. Todos os dias *At 2.41;At 5.14;6.1,7;11.24; cp.4.4;9.31,35,42;11.21;14.1-21;16.5;17.12acrescentava-lhes o Senhor *cp.1Co 1.18os que se iam salvando.