1 א ויען איוב ויאמר br 2 ב אמנם ידעתי כי-כן ומה-יצדק אנוש עם-אל br 3 ג אם-יחפץ לריב עמו-- לא-יעננו אחת מני-אלף br 4 ד חכם לבב ואמיץ כח-- מי-הקשה אליו וישלם br 5 ה המעתיק הרים ולא ידעו-- אשר הפכם באפו br 6 ו המרגיז ארץ ממקומה ועמודיה יתפלצון br 7 ז האמר לחרס ולא יזרח ובעד כוכבים יחתם br 8 ח נטה שמים לבדו ודורך על-במתי ים br 9 ט עשה-עש כסיל וכימה וחדרי תמן br 10 י עשה גדלות עד-אין חקר ונפלאות עד-אין מספר br 11 יא הן יעבר עלי ולא אראה ויחלף ולא-אבין לו br 12 יב הן יחתף מי ישיבנו מי-יאמר אליו מה-תעשה br 13 יג אלוה לא-ישיב אפו תחתו שחחו עזרי רהב br 14 יד אף כי-אנכי אעננו אבחרה דברי עמו br 15 טו אשר אם-צדקתי לא אענה למשפטי אתחנן br 16 טז אם-קראתי ויענני-- לא-אאמין כי-יאזין קולי br 17 יז אשר-בשערה ישופני והרבה פצעי חנם br 18 יח לא-יתנני השב רוחי כי ישבעני ממררים br 19 יט אם-לכח אמיץ הנה ואם-למשפט מי יועידני br 20 כ אם-אצדק פי ירשיעני תם-אני ויעקשני br 21 כא תם-אני לא-אדע נפשי אמאס חיי br 22 כב אחת היא על-כן אמרתי--תם ורשע הוא מכלה br 23 כג אם-שוט ימית פתאם-- למסת נקים ילעג br 24 כד ארץ נתנה ביד-רשע-- פני-שפטיה יכסה br אם-לא אפוא מי-הוא br 25 כה וימי קלו מני-רץ ברחו לא-ראו טובה br 26 כו חלפו עם-אניות אבה כנשר יטוש עלי-אכל br 27 כז אם-אמרי אשכחה שיחי אעזבה פני ואבליגה br 28 כח יגרתי כל-עצבתי ידעתי כי-לא תנקני br 29 כט אנכי ארשע למה-זה הבל איגע br 30 ל אם-התרחצתי במו- (במי-) שלג והזכותי בבר כפי br 31 לא אז בשחת תטבלני ותעבוני שלמותי br 32 לב כי-לא-איש כמוני אעננו נבוא יחדו במשפט br 33 לג לא יש-בינינו מוכיח-- ישת ידו על-שנינו br 34 לד יסר מעלי שב big ט /big ו ואמתו אל-תבעתני br 35 לה אדברה ולא איראנו כי לא-כן אנכי עמדי
1 Jó tomou a palavra nestes termos:2 Sim; bem sei que é assim; como poderia o homem ter razão contra Deus?3 Se quisesse disputar com ele, não lhe responderia uma vez entre mil.4 Deus é sábio em seu coração e poderoso, quem pode afrontá-lo impunemente?5 Ele transporta os montes sem que estes percebam, ele os desmorona em sua cólera.6 Sacode a terra em sua base, e suas colunas são abaladas.7 Dá uma ordem ao sol que não se levante, põe um selo nas estrelas.8 Ele sozinho formou a extensão dos céus, e caminha sobre as alturas do mar.9 Ele criou a Grande Ursa, Órion, as Plêiades, e as câmaras austrais.10 Fez maravilhas insondáveis, prodígios incalculáveis.11 Ele passa despercebido perto de mim, toca levemente em mim sem que eu tenha percebido.12 Quem poderá impedi-lo de arrebatar uma presa? Quem lhe dirá: Por que fazes isso?13 De sua cólera Deus não volta atrás; diante dele jazem prosternados os auxiliares de Raab.14 Quem sou eu para replicar-lhe, para escolher argumentos contra ele?15 Ainda que eu tivesse razão, não responderia; pediria clemência a meu juiz.16 Se eu o chamasse, e ele não me respondesse, não acreditaria que tivesse ouvido a minha voz;17 ele, que me desfaz como um redemoinho, que multiplica minhas feridas sem manifestar o motivo,18 que não me deixa tomar fôlego, mas me enche de amarguras.19 Se se busca fortaleza, é ele o forte; se se busca o direito, quem o determinará?20 Se eu pretendesse ser justo, minha boca me condenaria; se fosse inocente, ela me declararia perverso.21 Inocente! Sim, eu o sou; pouco me importa a vida, desprezo a existência.22 Pouco importa; é por isso que eu disse que ele faz perecer o inocente como o ímpio.23 Se um flagelo causa de repente a morte, ele ri-se do desespero dos inocentes.24 A terra está entregue nas mãos dos maus, e ele cobre com um véu os olhos de seus juízes; se não é ele, quem é pois {que faz isso}?25 Os dias de minha vida são mais rápidos do que um corcel, fogem sem ter visto a felicidade26 passam como as barcas de junco, como a águia que se precipita sobre a presa27 Se decido esquecer minha queixa, abandonar meu ar triste e voltar a ser alegre,28 temo por todos os meus tormentos, sabendo que não me absolverás.29 Tenho certeza de ser condenado: o que me adianta cansar-me em vão?30 Por mais que me lavasse na neve, que limpasse minhas mãos na lixívia,31 tu me atirarias na imundície, e as minhas próprias vestes teriam horror de mim.32 {Deus} não é um homem como eu a quem possa responder, com quem eu possa comparecer na justiça,33 pois que não há entre nós árbitro que ponha sua mão sobre nós dois.34 Que {Deus} retire sua vara de cima de mim, para pôr um termo a seus medonhos terrores;35 então lhe falarei sem medo; pois, estou só comigo mesmo.