Publicidade

Jó 9

1 א                   ויען איוב ויאמר br 2 ב   אמנם ידעתי כי-כן    ומה-יצדק אנוש עם-אל br 3 ג   אם-יחפץ לריב עמו--    לא-יעננו אחת מני-אלף br 4 ד   חכם לבב ואמיץ כח--    מי-הקשה אליו וישלם br 5 ה   המעתיק הרים ולא ידעו--    אשר הפכם באפו br 6 ו   המרגיז ארץ ממקומה    ועמודיה יתפלצון br 7 ז   האמר לחרס ולא יזרח    ובעד כוכבים יחתם br 8 ח   נטה שמים לבדו    ודורך על-במתי ים br 9 ט   עשה-עש כסיל וכימה    וחדרי תמן br 10 י   עשה גדלות עד-אין חקר    ונפלאות עד-אין מספר br 11 יא   הן יעבר עלי ולא אראה    ויחלף ולא-אבין לו br 12 יב   הן יחתף מי ישיבנו    מי-יאמר אליו מה-תעשה br 13 יג   אלוה לא-ישיב אפו    תחתו שחחו עזרי רהב br 14 יד   אף כי-אנכי אעננו    אבחרה דברי עמו br 15 טו   אשר אם-צדקתי לא אענה    למשפטי אתחנן br 16 טז   אם-קראתי ויענני--    לא-אאמין כי-יאזין קולי br 17 יז   אשר-בשערה ישופני    והרבה פצעי חנם br 18 יח   לא-יתנני השב רוחי    כי ישבעני ממררים br 19 יט   אם-לכח אמיץ הנה    ואם-למשפט מי יועידני br 20 כ   אם-אצדק פי ירשיעני    תם-אני ויעקשני br 21 כא   תם-אני לא-אדע נפשי    אמאס חיי br 22 כב   אחת היא    על-כן אמרתי--תם ורשע הוא מכלה br 23 כג   אם-שוט ימית פתאם--    למסת נקים ילעג br 24 כד   ארץ נתנה ביד-רשע--    פני-שפטיה יכסה br אם-לא אפוא    מי-הוא br 25 כה   וימי קלו מני-רץ    ברחו לא-ראו טובה br 26 כו   חלפו עם-אניות אבה    כנשר יטוש עלי-אכל br 27 כז   אם-אמרי אשכחה שיחי    אעזבה פני ואבליגה br 28 כח   יגרתי כל-עצבתי    ידעתי כי-לא תנקני br 29 כט   אנכי ארשע    למה-זה הבל איגע br 30 ל   אם-התרחצתי במו- (במי-) שלג    והזכותי בבר כפי br 31 לא   אז בשחת תטבלני    ותעבוני שלמותי br 32 לב   כי-לא-איש כמוני אעננו    נבוא יחדו במשפט br 33 לג   לא יש-בינינו מוכיח--    ישת ידו על-שנינו br 34 לד   יסר מעלי שב big ט /big ו    ואמתו אל-תבעתני br 35 לה   אדברה ולא איראנו    כי לא-כן אנכי עמדי

1 Jó tomou a palavra nestes termos:2 Sim; bem sei que é assim; como poderia o homem ter razão contra Deus?3 Se quisesse disputar com ele, não lhe responderia uma vez entre mil.4 Deus é sábio em seu coração e poderoso, quem pode afrontá-lo impunemente?5 Ele transporta os montes sem que estes percebam, ele os desmorona em sua cólera.6 Sacode a terra em sua base, e suas colunas são abaladas.7 Dá uma ordem ao sol que não se levante, põe um selo nas estrelas.8 Ele sozinho formou a extensão dos céus, e caminha sobre as alturas do mar.9 Ele criou a Grande Ursa, Órion, as Plêiades, e as câmaras austrais.10 Fez maravilhas insondáveis, prodígios incalculáveis.11 Ele passa despercebido perto de mim, toca levemente em mim sem que eu tenha percebido.12 Quem poderá impedi-lo de arrebatar uma presa? Quem lhe dirá: Por que fazes isso?13 De sua cólera Deus não volta atrás; diante dele jazem prosternados os auxiliares de Raab.14 Quem sou eu para replicar-lhe, para escolher argumentos contra ele?15 Ainda que eu tivesse razão, não responderia; pediria clemência a meu juiz.16 Se eu o chamasse, e ele não me respondesse, não acreditaria que tivesse ouvido a minha voz;17 ele, que me desfaz como um redemoinho, que multiplica minhas feridas sem manifestar o motivo,18 que não me deixa tomar fôlego, mas me enche de amarguras.19 Se se busca fortaleza, é ele o forte; se se busca o direito, quem o determinará?20 Se eu pretendesse ser justo, minha boca me condenaria; se fosse inocente, ela me declararia perverso.21 Inocente! Sim, eu o sou; pouco me importa a vida, desprezo a existência.22 Pouco importa; é por isso que eu disse que ele faz perecer o inocente como o ímpio.23 Se um flagelo causa de repente a morte, ele ri-se do desespero dos inocentes.24 A terra está entregue nas mãos dos maus, e ele cobre com um véu os olhos de seus juízes; se não é ele, quem é pois {que faz isso}?25 Os dias de minha vida são mais rápidos do que um corcel, fogem sem ter visto a felicidade26 passam como as barcas de junco, como a águia que se precipita sobre a presa27 Se decido esquecer minha queixa, abandonar meu ar triste e voltar a ser alegre,28 temo por todos os meus tormentos, sabendo que não me absolverás.29 Tenho certeza de ser condenado: o que me adianta cansar-me em vão?30 Por mais que me lavasse na neve, que limpasse minhas mãos na lixívia,31 tu me atirarias na imundície, e as minhas próprias vestes teriam horror de mim.32 {Deus} não é um homem como eu a quem possa responder, com quem eu possa comparecer na justiça,33 pois que não há entre nós árbitro que ponha sua mão sobre nós dois.34 Que {Deus} retire sua vara de cima de mim, para pôr um termo a seus medonhos terrores;35 então lhe falarei sem medo; pois, estou só comigo mesmo.

Veja também

Publicidade
Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-04-20_12-06-32-