1 Melhor é o pobre que anda na sua integridade
do que o perverso de lábios e tolo.
2 Não é bom proceder sem refletir,
e peca quem é precipitado.
3 A estultícia do homem perverte o seu caminho,
mas é contra o Senhor que o seu coração se ira.
4 As riquezas multiplicam os amigos;
mas, ao pobre, o seu próprio amigo o deixa.
5 A falsa testemunha não fica impune,
e o que profere mentiras não escapa.
6 Ao generoso, muitos o adulam,
e todos são amigos do que dá presentes.
7 Se os irmãos do pobre o aborrecem,
quanto mais se afastarão dele os seus amigos!
Corre após eles com súplicas, mas não os alcança.
8 O que adquire entendimento ama a sua alma;
o que conserva a inteligência acha o bem.
9 A falsa testemunha não fica impune,
e o que profere mentiras perece.
10 Ao insensato não convém a vida regalada,
quanto menos ao escravo dominar os príncipes!
11 A discrição do homem o torna longânimo,
e sua glória é perdoar as injúrias.
12 Como o bramido do leão, assim é a indignação do rei;
mas seu favor é como o orvalho sobre a erva.
13 O filho insensato é a desgraça do pai,
e um gotejar contínuo, as contenções da esposa.
14 A casa e os bens vêm como herança dos pais;
mas do Senhor, a esposa prudente.
15 A preguiça faz cair em profundo sono,
e o ocioso vem a padecer fome.
16 O que guarda o mandamento guarda a sua alma;
mas o que despreza os seus caminhos, esse morre.
17 Quem se compadece do pobre ao Senhor empresta,
e este lhe paga o seu benefício.
18 Castiga a teu filho, enquanto há esperança,
mas não te excedas a ponto de matá-lo.
19 Homem de grande ira tem de sofrer o dano;
porque, se tu o livrares, virás ainda a fazê-lo de novo.
20 Ouve o conselho e recebe a instrução,
para que sejas sábio nos teus dias por vir.
21 Muitos propósitos há no coração do homem,
mas o desígnio do Senhor permanecerá.
22 O que torna agradável o homem é a sua misericórdia;
o pobre é preferível ao mentiroso.
23 O temor do Senhor conduz à vida;
aquele que o tem ficará satisfeito, e mal nenhum o visitará.
24 O preguiçoso mete a mão no prato
e não quer ter o trabalho de a levar à boca.
25 Quando ferires ao escarnecedor, o simples aprenderá a prudência;
repreende ao sábio, e crescerá em conhecimento.
26 O que maltrata a seu pai ou manda embora a sua mãe
filho é que envergonha e desonra.
27 Filho meu, se deixas de ouvir a instrução,
desviar-te-ás das palavras do conhecimento.
28 A testemunha de Belial escarnece da justiça,
e a boca dos perversos devora a iniquidade.
29 Preparados estão os juízos para os escarnecedores
e os açoites, para as costas dos insensatos.
Almeida Revista e Atualizada© Copyright © 1993 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 Mai mult preţuieşte săracul, care umblă în neprihănirea lui, decît un bogat cu buze stricate şi nebun. -2 Lipsa de ştiinţă este o pagubă pentru cineva, şi cine aleargă neghiobeşte înainte, o nimereşte rău. -3 Nebunia omului îi suceşte calea, şi apoi cîrteşte împotriva Domnului cu inima lui. -4 Bogăţia aduce un mare număr de prieteni, dar săracul este părăsit de prietenul lui. -5 Martorul mincinos nu rămîne nepedepsit, şi cel ce spune minciuni nu va scăpa. -6 Omul darnic are mulţi linguşitori, şi toţi sînt prieteni cu cel ce dă daruri. -7 Toţi fraţii săracului îl urăsc; cu cît mai mult se depărtează prietenii lui de el! El se îndreaptă spre ei cu vorbe rugătoare, dar ei se fac nevăzuţi. -8 Cine capătă înţelepciune, îşi iubeşte sufletul; cine păstrează priceperea, găseşte fericirea. -9 Martorul mincinos nu rămîne nepedepsit, şi celce spune minciuni va pieri, -10 Unui nebun nu -i şade bine să trăiască în desfătări, cu atît mai puţin unui rob să stăpînească peste voivozi. -11 Înţelepciunea face pe om răbdător, şi este o cinste pentru el să uite greşelile. -12 Mînia împăratului este ca răcnetul unui leu, şi bunăvoinţa lui este ca roua pe iarbă. -13 Un fiu nebun este o nenorocire pentru tatăl său, şi o nevastă gîlcevitoare este ca o straşină de pe care picură într'una. -14 Casa şi averea le moştenim dela părinţi, dar o nevastă pricepută este un dar dela Domnul. -15 Lenea te cufundă într'un somn adînc, şi sufletul molatic sufere de foame. -16 Cine păzeşte porunca, îşi păzeşte sufletul; cine nu veghează asupra căii sale, va muri. -17 Cine are milă de sărac, împrumută pe Domnul, şi El îi va răsplăti binefacerea. -18 Pedepseşte-ţi fiul, căci tot mai este nădejde, dar nu dori să -l omori. -19 Cel pe care -l apucă mînia trebuie să-şi ia pedeapsa; căci dacă -l scoţi din ea, va trebui să mai faci odată lucrul acesta. -20 Ascultă sfaturile, şi primeşte învăţătura, ca să fii înţelept pe viitor! -21 Omul face multe planuri în inima lui, dar hotărîrea Domnului, aceea se împlineşte. -22 Ceeace face farmecul unui om este bunătatea lui; şi mai mult preţuieşte un sărac decît nu mincinos. -23 Frica de Domnul duce la viaţă, şi celce o are, petrece noaptea sătul, fără să fie cercetat de nenorocire. -24 Leneşul îşi vîră mîna în strachină, şi n'o duce înapoi la gură. -25 Loveşte pe batjocoritor, şi prostul se va face înţelept; mustră... pe omul priceput, şi va înţelege ştiinţa. -26 Cine jăfuieşte pe tatăl său şi izgoneşte pe mamă-sa, este un fiu care aduce ruşine şi ocară. -27 Încetează, fiule, să mai asculţi învăţătura, dacă ea te depărtează de învăţăturile înţelepte. -28 Un martor stricat îşi bate joc de dreptate, şi gura celor răi înghite nelegiuirea. -29 Pedepsele sînt pregătite pentru batjocoritori, şi loviturile pentru spinările nebunilor.