2 А ў мяне амаль не спатыкнуліся ногі мае, ледзь не пакаўзнуліся крокі мае.
3 Бо я пазайздросьціў тым, што хваляць сябе, убачыўшы супакой бязбожнікаў,
16 І я разважаў, каб зразумець [усё] гэта, і нядоляй гэта [здавалася] ў вачах маіх,
17 аж пакуль не ўвайшоў я ў сьвятыню Божую, і тады зразумеў канец іхні.
2 Успомні пра збор Твой, які Ты прыдбаў здавён, пра племя спадчыны Тваёй, якое Ты адкупіў, - пра гэту гару Сіён, на якой Ты пасяліўся.
3 Падымі Твае ногі да вечных руінаў: усё вораг разбурыў у сьвятыні.
16 Твой дзень і Твая ноч; падрыхтаваў Ты сьвяцілы і сонца;
17 Ты правёў усе межы зямлі, лета і зіму Ты ўтварыў.
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.