1 Un mie wort een Schelprua jejäft, soo aus een Stock, un wort jesajcht: Sto opp un mät Gott sien Tempel un dän Aultoa un dee doabennen aunbäden. Hes 40:3; 42:20 2 Oba dän Hoff, buta däm Tempel, lot ut un mät dän nich; wiels dee es de Heiden jejäft, un dee woaren de heilje Staut dolklunjen twee-un-vieetich Moonat. Luk 21:24 3 Un ekj woa miene twee Zeijen Krauft jäwen, un see woaren dusent-twee-hundat-zastich Doag profezeien, met Sakzeich aunjetrocken. Opb 12:6 4 Dit sent de twee Oliewenbeem un de twee Laumpenhoola, dee ver däm Harn von de Ieed stonen. Sach 4:3,11-14 5 Un wan irjentwäa äant beschädjen well, jeit Fia von ut äa Mul un vebrent äare Fiend; un wan irjentwäa äant beschädjen well, mott dee soo dootjemoakt woaren. 6 Dise haben Macht, dän Himmel to veschluten, soo daut kjeen Räajen räajent en de Doag von äare Profezeiunk; un see haben Macht äwa de Wotasch, dee en Bloot to vewaundlen un de Ieed to schlonen met jieda Ploag, soo foaken aus see wellen. 2Mo 7:17-20; 1Kje 17:1 7 Un wan see woaren äa Zeichnis erfelt haben, woat daut Tia, daut doa ut däm Aufgrunt kjemt, met äant Kjrich moaken un äant äwawinden un äant dootmoaken. Opb 13:1,7 8 Un äare Kjarpasch woaren oppe Gaus von de groote Staut ligjen, woone em Jeistlichen heet, Sodom un Ägipten, wua uk ons Har jekjriezicht wort. 9 Un dee, von de Menschen un Stam un Tungen un Nazionen, woaren äare Kjarpasch dree un haulf Doag seenen un erlauben nich, äare Kjarpasch en de Jräwa to lajen. 10 Un dee, waut opp Ieeden wonen, woaren sikj äwa äant freien un froo sennen un woaren sikj enaunda Jeschenkja schekjen, wiels dise twee Profeeten kjwälden dee, waut oppe Ieed wonden. 11 Un no de dree un haulf Doag kjeem de Läwens-Jeist von Gott en äant, un see stunden opp äare Feet, un eene groote Forcht foll opp dee, woone äant sagen. 12 Un see hieeden eene lude Stemm vom Himmel, dee säd to äant: Komt hia nopp! Un see fuaren nopp nom Himmel en eene Wolkj, un äare Fiend sagen äant. 2Kje 2:11 13 Un en deeselwje Stund wia een grootet Ieedbäben un een Tieendel von de Staut foll, un säwen-dusent Menschen-Nomes kjeemen om en daut Ieedbäben; un dee äwaje worden voll Forcht un jeewen däm Gott vom Himmel Iea.

14 Daut tweede Wee es vebie, un kjikj, daut dredde Wee kjemt schwind. Opb 9:12

15 Un de säwenda Enjel blosd: Un doa wieren groote Stemmen em Himmel, woone säden: De Kjennichrikjs von dise Welt sent ons Har un sien Christus siene jeworden, un Hee woat rejieren fa emma un emma. 16 Un de vea-un-twintich Eltestasch, dee ver Gott opp äare Troonen sauten, follen opp äare Aunjesechta un bäden Gott aun Opb 4:4,10 17 un säden: Wie danken die, Har, Gott, Aulmajchtja, dee Du best un wieescht un dee doa kjemt, wiels Du hast diene groote Macht jenomen un hast rejieet. 18 Un de Velkja wieren doll, un dien Zorn es jekomen un de Tiet von de Doodje, dee to rechten, un dän Loon to jäwen diene Kjnajchts, de Profeeten, un de Heilje un dee, waut dienen Nomen ferchten, de Kjliene un de Groote, un dee to venichten, woone de Ieed venichten. Ps 2:1; Dan 7:9 19 Un Gott sien Tempel em Himmel wort opjemoakt, un en sienem Tempel wort siene Bundes-Kjist jeseenen, un doa wieren Blitzen un Stemmen un Donnasch un een Ieedbäben un groota Hoagel. Opb 15:5,8; 16:21