1 Un ekj hieed eene lude Stemm von utem Tempel, dee säd to de säwen Enjel: Got un jeet de Kommen met Gott siene Wutt ut opp de Ieed. 2 Un de Ieeschta jinkj un goot siene Komm ut opp de Ieed; un doa kjeem een beeset un schlemmet Schwäa opp de Menschen, waut daut Moltieekjen von daut Tia hauden un dee, waut sien Bilt aunbäden. 2Mo 9:10-11

3 Un de tweeda Enjel goot siene Komm ut opp daut Mäa; un daut wort soo aus Bloot von eenem Doodjen, un jieda läwendje Seel em Mäa storf.

4 Un de dredda Enjel goot siene Komm ut opp de Riefasch un Wotakjwalen, un dee worden Bloot. 2Mo 7:17-21 5 Un ekj hieed dän Enjel äwa de Wotasch sajen: Oo Har, Du best jerajcht, dee doa es un dee doa wia un dee doa kjemt, wiels Du soo jerecht hast. 6 Wiels see haben daut Bloot von de Heilje un Profeeten vegoten, un Du hast äant Bloot to drinkjen jejäft; wiels see sent daut wirdich. 7 Un ekj hieed eenen aundren von ut däm Aultoa sajen: Jo, Har, Gott, Aulmajchtja, woarhauftich un jerajcht sent Diene Jerechten. Opb 9:13; 6:9-10

8 Un de vieeda Enjel goot siene Komm opp de Sonn, un daut wort däm jejäft, Menschen met Fia to brennen. 9 Un de Menschen worden met groote Hett jebrent un lastaden Gott sien Nomen, dee de Vollmacht äwa dise Ploagen haft, un deeden nich Busse, om Am Iea to jäwen.

10 Un de fefta Enjel goot siene Komm opp daut Tia sien Troon; un sien Kjennichrikj wort vediestat; un see vebeeten äare Tungen ut Weedoag 11 un lastaden dän Gott vom Himmel, wäajens äare Weedoag un äare Schwäaren, un deeden nich Busse fa äare Woakjen.

12 Un de sasta Enjel goot siene Komm ut opp dän grooten Eufrat Riefa, un sien Wota drieejd ut, om daut de Wajch fa de Kjennichs vom Sonn-Oppgank mucht reedjemoakt woaren. Jes 11:15-16 13 Un ekj sach dree onreine Jeista, soo aus Poggen, ut daut Mul komen von däm Drachen un ut daut Mul von daut Tia un ut daut Mul von däm faulschen Profeet; Opb 12:3 14 Wiels dee sent Diewels-Jeista, un doonen Wundatieekjens, dee doa rutgonen no de Kjennichs opp de Ieed un äwa de gaunze Welt, dee toom Kjrich to saumlen fa dän Aulmajchtjen Gott sien groota Dach. 15 Kjikj, ekj kom soo aus een Deef. Seelich es dee, dee doa woakt un siene Kjleeda bewoat, om daut hee nich noaktich jeit un maun siene Schaund sitt. 1Tess 5:2 16 Un Hee saumeld dee en de Städ, dee opp hebräisch Harmagedon heet.

17 Un de säwenda Enjel goot siene Komm enne Loft; un doa kjeem eene groote Stemm ut däm Tempel em Himmel von däm Troon un säd: Daut es jeworden. 18 Un doa wieren Stemmen un Donnasch un Blitzen; un doa wia een grootet Ieedbäben, soont aus nich jeworden wia von aus Menschen opp Ieeden wieren, een soon majchtjet Ieedbäben, soo groot. 19 Un de groote Staut wort en dree Deelen jedeelt, un de Städa von de Nazionen follen, un daut groote Babelon kjeem en Jedajchnis ver Gott, ar to jäwen daut Kuffel von däm Wien von sienem wutjen Oaja. Opb 14:8-10 20 Un jieda Insel rand wajch, un de Boaj worden nich jefungen. Opb 6:16 21 Un groota Hoagel, soo aus een Talent schwoa, kjeem rauf von ut däm Himmel opp de Menschen; un de Menschen lastaden Gott wäajens de Ploag von däm Hoagel, wiels de Ploag es butajeweenlich groot. 2Mo 9:23