1 I kōrero anō a Ihowā, ki a Mohi, i mea, 2 "Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu ki a rātou: E tae koutou ki te whenua e noho ai koutou, ki tāku e hoatu ai ki a koutou, 3 ā, ka mea i te whakahere ahi ki a Ihowā – i te tahunga tinana, i te patunga tapu rānei hei whakamana mō te kī taurangi, i te whakahere tuku noa rānei, i ā koutou hākari nunui rānei – hei whakakakara reka ki a Ihowā, he mea nō ngā kau, nō ngā hipi rānei. 4 Nā, me kawe mai tāna whakahere e te kaiwhakahere ki a Ihowā he whakahere totokore, ko te whakatekau o te epa o te parāoa pai, he mea kōnatunatu ki te whakawhā o te hine hinu. 5 Kia rite mai anō i a koe te whakawhā o te hine wāina, hei ringihanga, hei kīnaki mō te tahunga tinana, mō te patunga tapu rānei, mō te reme kotahi.
6 "Ki te mea he hipi toa, kia rite i a koe hei whakahere totokore ngā whakatekau e rua o te epa o te parāoa pai, he mea kōnatunatu ki te whakatoru o te hine hinu. 7 Me whakahere anō e koe te whakatoru o te hine wāina hei ringihanga, hei kakara reka ki a Ihowā.
8 "Ā, ka mea koe i te pūru hei tahunga tinana, hei patunga tapu rānei, hei whakamana i te kupu taurangi, hei whakahere rānei mō te pai ki a Ihowā; 9 nā, me kawe tahi anō e ia me te pūru, hei whakahere totokore, kia toru ngā whakatekau o te epa o te parāoa pai, he mea kōnatunatu ki te hāwhe o te hine hinu. 10 Me kawe anō e koe te hāwhe o te hine wāina hei ringihanga, hei whakahere ahi, hei kakara reka ki a Ihowā.
11 "Kia pēnei te meatanga mō te pūru kotahi, mō te hipi toa kotahi, mō te reme toa, mō te kūao koati. 12 Kia rite ki te maha o ā koutou e tuku ai tā koutou e mea ai ki tētahi, ki tētahi, kia rite tonu ki te maha o rātou. 13 Kia pēnei te meatanga a ngā tāngata whenua katoa i ēnei mea, ina whakahere i te whakahere ahi, hei kakara reka ki a Ihowā. 14 Ā, ki te noho i a koe tētahi manene, tētahi noa atu rānei, i roto i a koutou i ō koutou whakatupuranga, ā, ka mea kia whakahere i te whakahere ahi, i te kakara reka ki a Ihowā; kia rite tāna e mea ai ki tā koutou e mea ai. 15 Mō te whakaminenga kia kotahi te tikanga mō koutou, mō te manene hoki e noho tahi ana me koutou, hei tikanga pūmau i ō koutou whakatupuranga; kia pērā anō me koutou te manene i te aroaro o Ihowā. 16 Kia kotahi anō te ture, kia kotahi anō te ritenga mō koutou, mō te manene hoki e noho ana i a koutou.
17 "I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea: 18 Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu ki a rātou: E tae koutou ki te whenua e kawea nei koutou e ahau ki reira, 19 nā, e kai koutou i te taro o te whenua, me whakahere he whakahere hapahapai ki a Ihowā. 20 Me whakahere he keke nō tā koutou parāoa pokepoke mataati hei whakahere hapahapai; kia rite ki te whakahere hapahapai o te patunga wīti tā koutou hapahapai. 21 Me hoatu tētahi wāhi o tā koutou pokepokenga mataati ki a Ihowā, hei whakahere hapahapai, puta noa i ō koutou whakatupuranga.
22 "Ā, ki te mea kua pōhēhē koutou, ā, kīhai i rite ēnei whakahau katoa i kōrerotia nei e Ihowā ki a Mohi – 23 arā ngā mea katoa i whakahaua ai koutou e Ihowā, i kōrerotia e Mohi, o te rā anō i whakahau ai a Ihowā ā tuku iho ki ō koutou whakatupuranga – 24 ko reira, ki te meatia tētahi mea, he pōhēhē hoki, e ngaro ana i ngā kanohi o te whakaminenga, nā, me whakahere e te whakaminenga katoa tētahi pūru kūao hei tahunga tinana, hei kakara reka ki a Ihowā, me tōna whakahere totokore, me tōna ringihanga; kia rite ki te tikanga, kia kotahi hoki koati toa hei whakahere hara. 25 Ā, ka whakamārie te tohunga mō te whakaminenga katoa o ngā tama a Īharaira, ā, ka murua tō rātou hē; he pōhēhē hoki; ā, me kawe tā rātou whakahere, hei whakahere ahi ki a Ihowā, me tā rātou whakahere hara ki te aroaro o Ihowā, mō tō rātou pōhēhē. 26 Ā, ka murua taua hē o te whakaminenga katoa o ngā tama a Īharaira, o te manene anō e noho ana i a rātou; nō te mea i pōhēhē katoa te iwi.
27 "Ki te pōhēhē anō tētahi wairua, ā, ka hara, nā, me kawe mai e ia he koati uha, hei te tau tahi, hei whakahere hara. 28 Ā, me whakamārie te tohunga mō te wairua i hara pōhēhē, ina hara pōhēhē ia, ki te aroaro o Ihowā, hei whakamārie mōna; ā, ka murua tāna.
29 "Kia kotahi anō tā koutou ture mō te tangata i hara pōhēhē, mō te tangata whenua o ngā tama a Īharaira rāua ko te manene e noho ana i a rātou.
30 "Ko te wairua ia i whakakake, ahakoa tangata whenua, manene rānei, he kohukohu tāna i a Ihowā; ā, ka hātepea atu taua wairua i roto i tōna iwi. 31 I whakahāwea ia ki te kupu a Ihowā, i whakataka hoki i tāna whakahau; ka tino hātepea atu taua wairua; ka mau tōna kino ki a ia."
32 Ā, i ngā tama a Īharaira i te koraha, ka kitea tētahi tangata e kohikohi rākau ana i te rā hāpati. 33 Nā, ka kawea ia e ngā tāngata, i kite rā i a ia e kohikohi ana i ngā rākau, ki a Mohi rāua ko Ārona, ā, ki te whakaminenga katoa. 34 Nā, hoatu ana ia e rātou kia tiakina, nō te mea kāhore anō i whakaaturia me aha ia.
35 Ā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Me whakamate rawa tēnā tangata; mā te whakaminenga katoa ia e āki ki te kōhatu ki waho o te puni." 36 Nā, kawea ana ia e te whakaminenga katoa ki waho o te puni, ā, ākina ana ki te kōhatu, ā, ka mate; pērā me tā Ihowā i whakahau ai ki a Mohi.
37 I kōrero anō a Ihowā ki a Mohi, i mea, 38 "Kōrero ki ngā tama a Īharaira, mea atu ki a rātou kia hangā ētahi tāniko mō rātou, mō ngā taha o ō rātou kākahu, puta noa i ō rātou whakatupuranga, kia karapitia hoki te tāniko o te pito ki te miro purū; 39 ā, hei tāniko tēnā mō koutou, hei titiro iho mā koutou, nā, ka mahara ki ngā whakahau katoa a Ihowā, ā, ka mahi; kei rapu koutou i tā ō koutou ngākau, i tā ō koutou kanohi, arā i ngā mea e whāia atu nei, e pūremutia atu nei e koutou. 40 Kia mahara ai koutou ki te mahi i āku whakahau katoa, kia tapu ai hoki ki tō koutou Atua. 41 Ko Ihowā ahau, ko tō koutou Atua i kawe mai nei i a koutou i te whenua o Īhipa, kia waiho ai ahau hei Atua mō koutou: Ko Ihowā ahau, ko tō koutou Atua."
1 O Senhor disse a Moisés: "Dize aos israelitas o seguinte:
2 Quando entrardes na terra de vossa habitação, que eu vos hei de dar,
3 e oferecerdes ao Senhor algum sacrifício pelo fogo, seja holocausto, seja um simples sacrifício, quer em cumprimento de um voto, quer como oferta espontânea, ou por ocasião de uma festa, para apresentar uma oferta de agradável odor ao Senhor, com vossos bois ou vossas ovelhas,
4 aquele que fizer essa oferta apresentará ao Senhor em oblação um décimo de flor de farinha amassada com um quarto de hin de óleo.
5 E, para a libação, acrescentará um quarto de hin de vinho ao holocausto ou ao sacrifício de cada cordeiro.
6 Para um carneiro oferecerás dois décimos de flor de farinha amassada com um terço de hin de óleo,
7 ajuntando uma libação de um terço de hin de vinho, como oferta de agradável odor ao Senhor.
8 Quando ofereceres um touro em holocausto ou em sacrifício, para o cumprimento de um voto ou em sacrifício pacífico ao Senhor,
9 darás com o touro uma oblação de três décimos de flor de farinha amassada com meio hin de óleo,
10 ajuntando uma libação de meio-hin de vinho; isso é um sacrifício feito pelo fogo, de agradável odor ao Senhor.
11 O mesmo se fará para cada boi, cada carneiro, cordeiro ou cabrito.
12 Assim fareis para cada um desses sacrifícios, seja qual for o número das vítimas que oferecerdes.
13 Todos os nativos procederão do mesmo modo, quando oferecerem um sacrifício pelo fogo de agradável odor ao Senhor.
14 Se um estrangeiro que habita no meio de vós, ou qualquer outro homem que venha mais tarde a se estabelecer entre vós, oferecer um sacrifício pelo fogo de agradável odor ao Senhor, fará o mesmo que vós.
15 Só haverá uma lei, a mesma para vós, para a assembleia e para o estrangeiro que habita no meio de vós. Esta é uma lei perpétua para vossos descendentes: diante do Senhor será a mesma coisa tanto para vós como para o estrangeiro.
16 Haverá uma só lei e uma só regra para vós e para o estrangeiro que habita no meio de vós".
17 O Senhor disse a Moisés:
18 "Dize aos israelitas o seguinte:
19 Quando chegardes à terra para onde vos levo, e comerdes o pão daquela terra, reservareis uma oferta para o Senhor.
20 Essa oferta será um bolo feito das primícias de vossa farinha: vós a separareis como se separa a oferta da eira.
21 Como primícias de vossa farinha, vós e vossos descendentes separareis uma oferta para o Senhor".
22 "Se pecardes involuntariamente, deixando de observar um desses mandamentos que o Senhor deu a Moisés, –
23 tudo o que por ele vos ordenou desde o dia em que o Senhor vos deu os seus mandamentos, e daí por diante em vossas gerações futuras –
24 se alguém pecar involuntariamente, e a assembleia não o tiver notado, toda a assembleia oferecerá em holocausto de agradável odor ao Senhor um novilho, com sua oblação e sua libação, segundo o rito prescrito, bem como um bode em sacrifício pelo pecado.
25 O sacerdote fará a expiação por toda a assembleia dos israelitas, e lhes será perdoado, porque é um pecado involuntário, e apresentaram sua oferta ao Senhor, um sacrifício feito pelo fogo e seu sacrifício pelo pecado para reparar o seu erro.
26 Será perdoado a toda a assembleia dos filhos de Israel, e ao estrangeiro que mora no meio deles, porque é uma culpa que todo o povo cometeu involuntariamente.
27 Se for uma só pessoa que pecou involuntariamente, oferecerá uma cabra de um ano em sacrifício pelo pecado.
28 O sacerdote fará a expiação diante do Senhor por essa pessoa que pecou involuntariamente; feita a expiação, será perdoada.
29 Tereis uma só lei para aquele que pecar involuntariamente, quer sejam israelitas, quer sejam estrangeiros que habitem no meio deles.
30 Aquele, porém, que pecar conscientemente, ultraja o Senhor; ele será cortado do meio de seu povo,
31 porque desprezou a palavra do Senhor e violou o seu preceito; será cortado e levará o peso de sua iniquidade".
32 Ora, aconteceu que, estando os israelitas no deserto, encontraram um homem ajuntando lenha num dia de sábado.
33 Os que o acharam apanhando lenha, levaram-no a Moisés e a Aarão, diante de toda a assembleia.
34 Eles colocaram-no em guarda, pois não estava ainda determinado o que se lhe devia fazer.
35 O Senhor disse a Moisés: "Que esse homem seja punido de morte, e a assembleia o apedreje fora do acampamento".
36 Levaram-no para fora do acampamento e toda a assembleia o apedrejou, e ele morreu, como o Senhor tinha ordenado a Moisés.
37 O Senhor disse a Moisés:
38 "Dize aos israelitas que façam para eles e seus descendentes borlas nas extremidades de suas vestes, pondo na borla de cada canto um cordão de púrpura violeta.
39 Fareis essas borlas para que, vendo-as, vos recordeis de todos os mandamentos do Senhor, e os pratiqueis, e não vos deixeis levar pelos apetites de vosso coração e de vossos olhos que vos arrastam à infidelidade.
40 Desse modo, vós vos lembrareis de todos os meus mandamentos, e os praticareis, e sereis consagrados ao vosso Deus.
41 Eu sou o Senhor, vosso Deus, que vos tirei do Egito para ser o vosso Deus. Eu sou o Senhor, vosso Deus".