1 "Tēnā rā, whakarongo, e Hopa, ki āku kōrero,
kia whai taringa ki āku kupu katoa.
2 Nanā, kua puaki nei tōku māngai,
kei te kōrero tōku arero i roto i tōku māngai.
3 Mā āku kupu e whakapuaki te tika o tōku ngākau;
ka kōrero pono ōku ngutu i tā rātou e mātau ana.
4 He mea hanga ahau nā te Wairua o te Atua,
ā, nā te manawa o te Kaha Rawa ahau i whai ora ai.
5 Ki te taea e koe, whakahokia mai e koe he kupu ki ahau;
whakatikaia āu kōrero ki tōku aroaro; e tū ki runga.
6 Nanā, ko tōku anga ki te Atua he pēnā hoki i tāu;
he mea hanga nei anō hoki ahau ki te paru.
7 Nanā, e kore te wehi ki ahau e whakawehi i a koe;
e kore anō hoki tōku ringa e taimaha iho ki a koe.
8 "He pono kua hakiri ōku taringa ki āu kupu,
ā, kua rongo atu ahau i te reo o āu kupu, e mea ana,
9 ‘He mā ahau, kāhore ōku hē;
he harakore ahau, kāhore hoki he kino i roto i ahau.
10 Nā, e rapu ana ia i te take riri ki ahau,
e kīia ana ahau e ia he hoariri nōna;
11 e karapitia ana e ia ōku waewae ki te rākau,
e āta titiro ana ia ki ōku hīkoinga katoa.’
12 "Nanā, māku e whawhati tāu kupu,
ehara tēnei mea āu i te mea tika;
nui atu hoki te Atua i te tangata.
13 He aha koe i totohe ai ki a ia?
E kore hoki e kōrerotia e ia te tikanga o tētahi o āna mea.
14 Kotahi hoki, āe rā, e rua kōrerotanga a te Atua,
otiia kāhore e maharatia e te tangata.
15 I te moe, i te putanga moemoeā mai o te pō,
ina au iho te moe o te tangata,
i ngā moenga i runga i te takotoranga;
16 ko reira ia whakapuare ai i ngā taringa o ngā tāngata,
hīri ai hoki i te ako mō rātou;
17 kia whakanekehia ai te tangata i tāna whakaaro,
kia hīpokina ai hoki te whakapehapeha o te tangata;
18 e puritia ana e ia tōna wairua kei tae ki te rua,
tōna ora kei riro i te hoari.
19 E whiua ana hoki ia ki te mamae i runga i tōna moenga,
ki te ngau tonu hoki o ōna wheua;
20 ā, whakarihariha ana tōna ora ki te taro,
tōna wairua ki te kai whakaminamina.
21 E honia ana ōna kiko, ā, kore noa e kitea;
ā, pūrero mai ana ōna wheua kīhai nei i kitea i mua.
22 Heoi, e whakatata ana tōna wairua ki te rua,
tōna ora ki ngā kaiwhakamate.
23 "Ki te mea he karere tērā kei a ia,
he kaiwhakaatu tikanga tētahi i roto i te mano,
hei whakaatu i tōna tika ki te tangata:
24 Nā, ka tohu tērā i a ia, ā, ka mea,
‘Whakaorangia ia kei heke ki te rua,
kua kitea hoki e ahau he utu.’
25 Ko tōna kiri ka ngāwari atu i tō te tamaiti;
ka hoki iho ia ki ngā rā o tōna tamarikitanga.
26 Ka īnoi ia ki te Atua, ā, ka manako tērā ki a ia;
heoi ka kite ia i tōna mata i runga i te koa;
ā, ka utua e ia te tika o te tangata.
27 E waiata ana ia i te aroaro o ngā tāngata, e mea ana,
‘Kua hara ahau, whakaparoritia ake e ahau te tika,
ā, kāhore he pai ki ahau.
28 Kua whakaorangia e ia tōku wairua kei riro ki te rua,
ā, e kite tōku wairua i te mārama.’
29 "Nanā, e meatia ana ēnei mea katoa e te Atua,
e tuaruatia ana, āe, e tuatorutia ana, ki te tangata,
30 hei whakahoki mai i tōna wairua i roto i te rua,
kia whakamāramatia ai ki te mārama o te ora.
31 "Kia whai whakaaro mai, e Hopa, whakarongo mai ki ahau;
kāti tāu, ā, ka kōrero ahau.
32 Ki te mea he kupu tāu, utua mai tāku: kōrero,
ko tāku hoki i pai ai kia whakatikaia tāu.
33 Ki te kāhore, whakarongo ki ahau;
noho puku koe, ā, māku koe e whakaako ki te whakaaro nui."
1 E agora, Jó, ouve as minhas palavras e atende a todos os meus discursos.
2 Eis que abro a minha boca. Minha língua, sob o céu da boca, vai falar.
3 Minhas palavras brotam de um coração reto e meus lábios falarão francamente.
4 O espírito de Deus me criou e o sopro do Todo-poderoso me deu a vida.
5 Se puderes, responde-me. Toma posição e fica firme diante de mim.
6 Em face de Deus somos iguais. Como tu, eu também fui formado do barro!
7 Assim, meu temor não te assustará e o peso de minhas palavras não te acabrunhará.
8 Pois, disseste aos meus ouvidos, e ouvi estas palavras:
9 ‘Sou puro, sem pecado; sou limpo, não há culpa em mim.
10 É ele que inventa pretextos contra mim e considera-me seu inimigo.
11 Prendeu meus pés no cepo e vigiou todos os meus passos’.
12 Responderei que nisto foste injusto, pois Deus é maior do que o ser humano.
13 Por que o acusas de não dar nenhuma resposta a teus discursos?
14 Ora, Deus fala de uma maneira e de outra e não prestas atenção.
15 Por meio dos sonhos, das visões noturnas, quando o sono profundo cai sobre os homens, enquanto dormem nos seus leitos,
16 então abre os ouvidos dos mortais e os assusta com suas aparições.
17 Isso para desviá-lo do pecado e livrá-lo do orgulho,
18 para salvar-lhe a alma da cova e sua vida, da seta mortífera.
19 Pela dor também é corrigido o homem em seu leito, quando todos os seus membros são agitados,
20 quando recebe o alimento com desgosto e já não pode suportar as iguarias mais deliciosas.
21 Sua carne se consome aos olhares e seus membros emagrecidos se desvanecem.
22 Sua alma aproxima-se da sepultura e sua vida, daqueles que estão mortos.
23 Se perto dele se encontrar um anjo, um intercessor entre mil, para ensinar-lhe o que deve fazer,
24 ter piedade dele e dizer: ‘Poupai-o de descer à cova, pois recebi o resgate de sua vida’.
25 Sua carne retomará o vigor da mocidade e ele retornará aos dias de sua adolescência.
26 Ele rezará a Deus, que lhe será propício, contemplará com alegria sua face e restituirá ao homem sua justiça.
27 Cantará diante dos homens, dizendo: ‘Pequei, violei o direito, mas Deus não me tratou conforme meus erros.
28 Poupou minha alma de descer à cova e minha alma bem viva goza a luz!’.
29 Eis o que Deus faz duas e três vezes com o ser humano,
30 a fim de tirar-lhe a alma da cova e iluminá-la com a luz da vida.
31 Presta atenção, Jó, escuta-me, cala a boca para que eu fale!
32 Se tens alguma coisa para dizer, responde-me; fala, eu gostaria de te dar razão.
33 Se não, escuta-me, cala-te, e eu te ensinarei a sabedoria".