Ka Tika te Whiunga i te Hē o Hopa
1 Anō rā ko Topara Naamati, i mea ia:
2 "Kaua rānei hei whakautua te tini o ngā kupu,
ā, e whakatikaia rānei te tangata ngutu hohoro?
3 Mā āu kupu whakapehapeha rānei e nohopuku ai ngā tāngata,
ā, ina tāwai koe, kaua rānei he tangata e mea i a koe kia whakamā?
4 E mea ana hoki koe, ‘He tino tika tāku whakaako,
ā, he mā ahau ki ōu kanohi.’
5 Auē, me i kōrero te Atua,
me i puaki mai ōna ngutu ki te whakahē i a koe!
6 Me i whakaaturia mai e ia ki a koe ngā mea ngaro o te mātauranga,
te huhua o ngā ara o tāna mahi!
Nā, kia mātau koe: he iti iho i ōu hē tā te Atua e tango nei i a koe.
7 "Ina whakatakina e koe,
e kitea rānei e koe te Atua?
E tino kitea rawatia rānei e koe te Kaha Rawa?
8 Kei te rangi te tiketike; ka pēhea koe?
Hōhonu iho i te rēinga; ko te aha e mōhiotia e koe?
9 Ko tōna takoto, roa atu i te whenua,
whānui atu i te moana.
10 "Ki te mea ka haukotia e ia, ka hereherea rānei,
ka whakawākia rānei, mā wai ia e ārai?
11 E mōhio ana hoki ia ki ngā tāngata teka noa;
ā, e kite ana ia i te hē, ahakoa e kore e whakaaroa e ia.
12 Otiia, ko te mea whakaarokore nei,
ko te tangata kāhore rawa ōna hinengaro,
āe rā, tō te tangata rite i tōna whānautanga kei te kūao kāihe mohoao.
13 "Ki te whakatikaia e koe tōu ngākau,
ā, ka wherahia ōu ringa ki a ia;
14 ki te mea he hē kei tōu ringa,
whakamataratia atu, kaua hoki te kino e noho ki ōu tapenākara.
15 He pono ko reira ara ai tōu mata, tē ai he ira;
āe, ka ū hoki koe, tē ai he wehi.
16 Tērā hoki koe e wareware ki tōu māuiui;
ā, e maharatia e koe ānō ko ngā wai kua rere atu.
17 Ā, ko tōu ora tērā e mārama kē atu i tō te poutūmārōtanga o te rā;
ā, ahakoa e pōuri anō, ka rite ki te ata.
18 Ka tatū ōu whakaaro, nō te mea ka whai tūmanakohanga atu;
āe, ka rapu koe i tētahi taha ōu, i tētahi taha, ā, ka takoto mārire koe.
19 E takoto iho anō koe, tē ai he kaiwhakawehi;
he tokomaha anō hoki e whai kia paingia e koe.
20 Ka poko ia ngā kanohi o te hunga kino,
kore ake he rerenga mō rātou;
ko tā rātou e tūmanako atu ai ko te hemonga."
1 Então, Sofar de Naamat tomou a palavra nestes termos:
2 "Ficará sem resposta o que fala muito? Terá razão o grande falador?
3 Tua loquacidade fará calar os demais? Zombarás sem que ninguém te repreenda?
4 Dizes: ‘Minha opinião é a verdadeira, sou puro aos teus olhos’.
5 Oxalá Deus pudesse falar e abrir seus lábios para te responder.
6 Se te revelasse os mistérios da sabedoria, que são ambíguos para o espírito, saberias então que Deus esquece uma parte de tua iniquidade.
7 Pretendes sondar as profundezas divinas, atingir a perfeição do Todo-poderoso?
8 Ela é mais alta do que o céu! Que podes tu fazer? É mais profunda que os infernos! Que podes tu saber?
9 É mais longa que a terra, mais larga que o mar.
10 Se ele surge para aprisionar, se apela à justiça, quem o impedirá?
11 Pois ele conhece os malfeitores, descobre a iniquidade, presta atenção.
12 Diante disso, uma pessoa insensata pode criar juízo, e um asno tornar-se criatura humana.
13 Se voltares teu coração para Deus, e para ele estenderes os braços;
14 se afastares de tuas mãos o mal e não abrigares a iniquidade debaixo de tua tenda,
15 então poderás erguer a fronte sem mancha; serás estável, sem mais nenhum temor.
16 Esquecerás daí por diante as tuas penas, como águas que passaram, serão apenas uma lembrança.
17 O futuro te será mais brilhante do que o meio-dia, as trevas se transformarão em aurora.
18 Terás confiança e ficarás cheio de esperança. Olhando em volta de ti, dormirás tranquilo.
19 Repousarás sem que ninguém te inquiete e muitos acariciarão o teu rosto.
20 Porém, os olhos dos maus serão consumidos, para eles, nenhum refúgio, e não terão outra esperança senão em seu último suspiro".