1 Nā, ka whakautu a Hopa, ka mea:
2 "Auē, me i āta pāunatia tōku mamae, me i huihuia,
me i whakairihia tōku aituā ki te pāuna!
3 Nā, ināianei taimaha ake i te onepū o te moana:
heoi he ohorere rawa āku kupu.
4 Kei roto hoki i ahau ngā pere a te Kaha Rawa,
inumia ake e tōku wairua tō rātou paihana;
rārangi tonu mai ngā whakawehi a te Atua hei hoariri mōku.
5 E tangi anō rānei te kāihe mohoao te mea kei te tarutaru ia?
E tangi anō rānei te kau i te mea e kai ana?
6 E taea rānei te kai, te mea kāhore nei ōna hā, ki te kāhore he tote?
He reka rānei te whakakahukahu o te hua manu?
7 Hore rawa tōku wairua e mea kia pā atu ki ēnā;
tō rātou rite ki ahau kei te kai whakarihariha.
8 "Auē, me i riro mai tāku i tono ai,
me i hōmai e te Atua tāku e tūmanako nei!
9 Me i pai hoki te Atua kia whakangaromia ahau,
kia tukua mai tōna ringa hei hātepe i ahau!
10 Pēnei kua ai anō he whakamārie mōku.
Āe, ka tino hari ahau ki te mamae, kāhore nei e tohu i ahau;
kīhai hoki ngā kupu a te Mea Tapu i hunā e ahau.
11 "He aha tōku kaha, e tatari ai ahau?
He aha hoki tōku mutunga, e whakamanawanui ai ahau?
12 He kaha kōhatu rānei tōku kaha?
He parāhi rānei ōku kikokiko?
13 Ehara rānei i te mea kāhore he āwhina mōku i roto i ahau,
ā, kua oti te ngoi te pei i roto i ahau?
14 "Ko te tangata e ngoikore ana te ngākau
kia puta mai te aroha o tōna hoa ki a ia,
ahakoa kua mahue i a ia te wehi i te Kaha Rawa.
15 He mahi tinihanga a ōku tēina, he pērā me tā te awa;
rere ana rātou ānō he waipuke awaawa,
16 kua mangu nei i te hukapapa,
ngaro ana te hukarere i roto.
17 I te wā e mahana ai, ka memeha atu;
i te weraweratanga, mōtī iho rātou i tō rātou wāhi.
18 Ka peka kē ngā tira e haere ana rā reira;
riro ana ki te kore, ā, ngaro iho.
19 Tirotirohia ana e ngā tira o Tema;
tāria atu ana e ngā tāngata haere o Hēpā.
20 Whakamā ana rātou mō rātou i whakamanawa atu ki reira;
te taenga ki aua awa, kanakana kau ana.
21 Nā, he kāhore noa iho koutou;
ka kite koutou i te mea whakamataku, ā, ka wehi.
22 I mea rānei ahau, ‘Hōmai ki ahau?
He hākari rānei māku e hōmai i ō koutou rawa’?
23 I mea rānei, ‘Whakaorangia ahau i te ringa o te hoariri’?
‘Hokona ahau i roto i te ringa o te kaitūkino’?
24 "Whakaakona ahau, ā, ka whakarongo puku ahau;
whakaaturia ki ahau te mea i hē ai ahau.
25 Anō te kaha o ngā kupu tika! Ko te aha ia te rīria ana e ā koutou kupu?
26 E mea ana rānei koutou kia rīria ngā kupu?
He hau kau nei hoki ngā kōrero a te tangata kua pau ōna whakaaro.
27 Āe rā, e mea ana koutou ki te maka rota mō ngā pani,
ki te mea i tō koutou hoa hei taonga hokohoko.
28 "Nā, whakaae mai, titiro mai ki ahau;
he pono hoki e kore ahau e kōrero teka ki tō koutou kanohi.
29 Tēnā rā, tahuri mai; kaua hoki te hē e waiho;
inā, tahuri mai, he tika hoki tāku take.
30 He hē koia kei tōku arero?
E kore rānei tōku hinengaro e mōhio ki ngā mea whanokē?"
1 Jó tomou a palavra nestes termos:
2 "Ah! Se pudessem pesar minha aflição e pôr na balança com ela meu infortúnio!
3 Ela seria mais pesada que a areia do mar: eis por que minhas palavras são desvairadas.
4 As setas do Todo-poderoso estão cravadas em mim e meu espírito bebe o veneno delas. Os terrores de Deus me assediam.
5 Porventura zurra o asno montês, quando tem erva? Muge o boi junto de sua forragem?
6 Come-se uma coisa insípida sem pôr sal? Pode alguém saborear aquilo que não tem gosto algum?
7 Minha alma recusa-se a tocar nisso, meu coração está desgostoso.
8 Quem me dera que meu voto se cumpra, e que Deus realize o que eu espero!
9 Que Deus consinta em esmagar-me, que deixe suas mãos cortarem meus dias!
10 Teria pelo menos um consolo, e eu exultaria em seu impiedoso tormento, por não ter renegado as palavras do Santo.
11 Qual é a minha força para esperar? Qual é meu fim, para me portar com paciência?
12 Será que tenho a força das pedras, ou será de bronze minha carne?
13 Não encontro socorro algum, qualquer esperança de salvação me foi tirada.
14 Recusar a piedade a um amigo é abandonar o temor do Todo-poderoso.
15 Meus irmãos são traiçoeiros como a torrente, como as águas das torrentes que somem.
16 Rolam agitadas pelo gelo, empoçam-se com a neve derretida.
17 No tempo da seca, elas se esgotam, ao vir o calor, seu leito seca.
18 As caravanas se desviam de sua rota, penetram no deserto e perecem.
19 As caravanas de Temã espreitavam e os comboios de Sabá contavam com elas.
20 Ficaram transtornados nas suas suposições; chegando ao lugar, ficaram confusos.
21 É assim que falhais em cumprir o que de vós se esperava nesta hora; a vista de meu infortúnio vos aterroriza.
22 Porventura, disse-vos eu: ‘Dai-me qualquer coisa de vossos bens, dai-me presentes,
23 livrai-me da mão do inimigo e tirai-me do poder dos violentos?’.
24 Ensinai-me, e me calarei, mostrai-me em que falhei!
25 Como são eficazes os discursos sensatos! Mas em que podereis surpreender-me?
26 Pretendeis censurar palavras? Palavras desesperadas, leva-as o vento.
27 Seríeis capazes de leiloar até mesmo um órfão e traficar até mesmo um amigo.
28 Vamos, peço-vos, olhai para mim face a face e não mentirei.
29 Voltai atrás e não sejais injustos; vinde: estou inocente nessa questão.
30 Haverá iniquidade em minha língua? Meu paladar não sabe discernir o mal?