Publicidade

Jó 22

AVM
Te Whakawhitinga Kōrero Tuatoru

1 Anō ko Eripāta Temani, i mea ia:

2 "E whai pai anō rānei te Atua i te tangata?

He pono e whai pai te tangata i a ia anō ki te mea he ngākau mōhio tōna.

3 He oranga ngākau rānei ki te Kaha Rawa tōu tika?

Hei taonga rānei ki a ia, ki te meinga e koe ōu ara kia tino tika?

4 "He wehi rānei nōu i a ia i whakahē ai ia i a koe,

i whakawā ai i a koe?

5 He teka ianei he nui tōu ?

Kāhore hoki he pito whakamutunga o ōu kino.

6 I tangohia noatia hoki e koe ngā mea a tōu teina hei taunaha,

huia ana e koe ngā kākahu o te hunga e noho tahanga ana.

7 Kīhai i whakainumia e koe ki te wai te hunga ngenge;

kaiponuhia ana e koe he taro ki te hunga e matekai ana.

8 Ko te tangata mārohirohi, i a ia te whenua;

ko te tangata hōnore, noho ana ia i reira.

9 Ko ngā pouaru, ungā rawakoretia atu ana e koe,

whatiwhatiia ana ngā ringa o ngā pani.

10 reira, karapotia pūtia ana koe e ngā māhanga,

raruraru ana koe i te wehi whakarere;

11 i te pōuri rānei, e kore ai koe e kite;

ā, nui atu te wai e taupoki i a koe.

12 "He teka ianei kei te wāhi tiketike o te rangi te Atua?

Tirohia atu anō hoki a runga o ngā whetū, rātou teitei!

13 Ā, e mea koe, He aha te Atua e mōhio ai?

E puta mai rānei tāna whakawā i roto i te kapua pōuri?

14 Ko tōna wāhi ngaro ko ngā kapua mātotoru, kite ia;

kei te taiāwhio anō ia i ngā rangi.

15 Ka mau tonu rānei koe ki te ara ō mua,

i haerea e ngā tāngata kikino?

16 I kapohia atu nei i te mea kāhore anō i rite ō rātou ;

tāhoroa ana rātou tūranga anō he awa.

17 I mea nei ki te Atua, Mawehe atu i a mātou;

ā, He aha e taea e te Kaha Rawa mātou?

18 Heoi, i whakakīia e ia ō rātou whare ki ngā mea papai,

ko te whakaaro ia o te hunga kino e matara atu ana i ahau.

19 "E kite ana te hunga tika, ā, koa ana;

kataina iho rātou e te hunga harakore,

20 me te , He pono kua haukotia te hunga i tahuri mai ki a tātou,

pau ake i te ahi te toenga o rātou.

21 "Waiho ia hei hoa mōu, kātahi koe ka āta noho;

reira ka tae mai ai te pai ki a koe.

22 Tahuri mai ki te ture a tōna māngai,

rongoātia hoki āna kupu ki roto ki tōu ngākau.

23 Ki te hoki koe ki te Kaha Rawa, tērā koe e hangā;

ki te nekehia atu e koe te kino kia mamao i ōu tēneti.

24 Ā, ka whakapūranga koe i tāu taonga ki te puehu,

te kōura o Ōpira ki waenga i ngā kōhatu o ngā awa;

25 ā, ko te Kaha Rawa hei taonga mōu,

hei hiriwa utu nui ki a koe.

26 Ko reira hoki koe āhuareka ai ki te Kaha Rawa,

ā, ka ara ake tōu mata ki te Atua.

27 Ka īnoi anō koe ki a ia, ā, ka whakarongo mai ia ki a koe;

ka whakamanā anō e koe āu kupu taurangi.

28 Ka whakatakotoria hoki e koe he tikanga,

ā, ka whakapūmautia ki a koe;

ka whiti anō te mārama ki runga ki ōu ara.

29 Ki te makā koe e rātou ki raro, ka koe,

Tēnei anō he whakaarahanga ake;

ka whakaorangia anō e ia te ngākau whakaiti.

30 Ka whakaorangia e ia te tangata ahakoa ehara i te harakore;

āe , ka whakaorangia ia e te o ōu ringa."

1 Elifaz de Temã tomou a palavra nestes termos:

2 "Pode o homem ser útil a Deus? O sábio é útil a si mesmo.

3 De que serve ao Todo-poderoso que sejas justo? Tem ele interesse que teu proceder seja íntegro?

4 É por causa de tua piedade que ele te pune e entra contigo em juízo?

5 Não é enorme a tua malícia e não são inumeráveis as tuas iniquidades?

6 Sem razão penhoraste os teus irmãos e despojaste de suas vestes os miseráveis.

7 Não davas água ao sedento, recusavas pão ao esfomeado.

8 A terra era do mais forte, e o protegido é que nela se estabelecia.

9 Despedias as viúvas de mãos vazias e quebravas os braços dos órfãos.

10 Eis por que estás cercado de laços e os terrores súbitos te amedrontam.

11 Tua luz tornou-se trevas, não vês nada e o dilúvio das águas te engole.

12 Não está Deus nas alturas do céu? a abóbada estrelada, como está alta!

13 E dizes: Que sabe Deus? Pode ele julgar através de nuvens escuras?

14 As nuvens formam um véu que o impede de ver ele passeia apenas pela abóbada do céu.

15 Queres seguir, pois, rotas antigas por onde andaram os homens iníquos?

16 Que foram arrebatados antes do tempo e cujos fundamentos foram arrastados com as águas!

17 Exclamam a Deus: Retira-te de nós! Que poderia fazer-nos o Todo-poderoso?.

18 Foi ele, entretanto, que lhes cumulou de bens as casas. Contudo, longe de mim os conselhos dos ímpios!

19 Vendo-os, os justos se alegram e o inocente zomba deles:

20 Nossos inimigos estão aniquilados e o fogo devorou-lhes as riquezas!.

21 Reconcilia-te, pois, com Deus e faze as pazes com ele: é assim que te será de novo dada a felicidade.

22 Aceita a instrução de sua boca e põe suas palavras em teu coração.

23 Se te voltares humildemente para o Todo-poderoso, se afastares a iniquidade de tua tenda,

24 se atirares as barras de ouro ao e o ouro de Ofir aos pedregulhos da torrente,

25 o Todo-poderoso será teu ouro e um monte de prata para ti.

26 Então farás do Todo-poderoso as tuas delícias e levantarás teu rosto a Deus.

27 Tu lhe suplicarás, ele te ouvirá e cumprirás os teus votos.

28 Formarás os teus projetos, que terão feliz êxito e a luz brilhará em tuas veredas.

29 Pois Deus abaixa o altivo e o orgulhoso, mas socorre aquele que abaixa os olhos.

30 Ele salva o inocente, o qual é libertado pela pureza de suas mãos".

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-