1 "Tēnā rā, karanga; ka whakaō rānei tētahi ki a koe?
Ā, ka anga atu koe ki a wai o te hunga tapu?
2 E patua ana hoki te kūware e te āritarita,
e whakamatea ana te whakaarokore e te hae.
3 I kite ahau i te kūware e hou ana ōna pakiaka;
kitea rawatia ake kua kangā e ahau tōna nohoanga.
4 Kei tawhiti atu āna tama i te ora,
mongamonga noa rātou i te kūwaha,
kāhore hoki he kaiwhakaora.
5 Ko āna hua ka kainga e te tangata matekai,
ka riro i a ia ahakoa i roto i te tātarāmoa,
ā, ka hāmama te māhanga ki ō rātou rawa.
6 Nā, e kore te hē e puta ake i te puehu,
e kore anō te raruraru e tupu ake i te oneone;
7 i whānau te tangata ki te raruraru,
tōna rite kei ngā korakora e rere nei whakarunga.
8 "Ko ahau ia ka rapu i tā te Atua;
me tuku atu tāku kōrero ki te Atua.
9 E mahi nei i ngā mea nunui e kore nei e taea te rapu atu,
i ngā mea whakamīharo e kore nei e taea te tatau.
10 E hōmai nei i te ua ki te mata o te whenua,
e unga nei i te wai ki te mata o ngā pārae;
11 e whakanoho nei i te hunga iti ki te wāhi tiketike,
ā, whakanekehia ake ana te hunga pōuri ki te ora.
12 E haukoti nei i ngā whakaaro o te hunga tinihanga,
tē taea e ō rātou ringa tā rātou i mea ai.
13 Mau ake i a ia te hunga whakaaro i tō rātou tinihanga:
pororaru iho ngā whakaaro o te hunga kotiti kē.
14 I te awatea nei, tūtaki ana rātou ki te pōuri;
whāwhā ana rātou i te poutūmārōtanga, ānō ko te pō.
15 Otiia, e whakaorangia ana e ia te rawakore i te hoari, i tō rātou māngai,
i te ringa anō o te tangata kaha.
16 Ka ai anō he tūmanakohanga atu mō te ware;
kokopi tonu ia te māngai o te kino.
17 "Nanā, ka hari te tangata e ākona ana e te Atua;
nā, kaua e whakahāwea ki te papaki a te Kaha Rawa.
18 He whakamamae hoki tāna, he takai anō;
e patu ana ia, ā, ko ōna ringa anō hei whakaora.
19 E ono ngā matenga e whakaora ai ia i a koe;
ahakoa e whitu, e kore te hē e pā ki a koe.
20 I te matekai ka hokona koe e ia kei mate;
i te tatauranga anō, kei pāngia e te hoari.
21 Ka huna koe i te whiu a te arero,
e kore anō koe e wehi i te whakangaromanga ina tae mai.
22 E kata anō koe ki te whakangaromanga rāua ko te hemokai;
e kore hoki koe e wehi i ngā kīrehe o te whenua.
23 Nō te mea ka takoto tāu kawenata ki ngā kōhatu o te pārae;
ka mau anō tā koutou rongo ko ngā kīrehe o te pārae.
24 Ka mōhio anō koe e tū ana tōu tēneti i te āionuku,
ka hāereere anō koe ki tōu nohoanga, tē ai he hara.
25 Ka mōhio anō koe he nui ōu uri,
he pērā anō tōu whānau me te tarutaru o te whenua.
26 Ka āta rite ōu tau ina tae koe ki te urupā,
ka pērā anō me te pūranga wīti e hikitia ake ana i tōna wā e rite ai.
27 "Nanā, tēnei, he mea rapu nā mātou, ko te mea tika hoki ia;
whakarangona mai, ka mōhio iho hei pai mōu."
1 Chama para ver se te respondem! A qual dos santos te dirigirás?
2 O desgosto mata o insensato e a inveja leva o tolo à morte.
3 Vi o insensato criar raízes, e de repente sua morada apodreceu.
4 Seus filhos são privados de qualquer socorro, são pisados à porta, ninguém os defende.
5 O faminto come sua colheita e a leva embora, por detrás da cerca de espinhos, e os sequiosos engolem seus bens.
6 Pois o mal não sai do pó, nem o sofrimento brota da terra.
7 É o homem que causa o sofrimento, como as faíscas voam para o alto.
8 Por isso, eu rogarei a Deus, apresentarei minha súplica ao Senhor.
9 Ele faz coisas grandes e insondáveis, maravilhas incalculáveis.
10 Espalha a chuva sobre a terra e derrama água sobre os campos;
11 exalta os humildes e dá nova alegria aos que estão de luto;
12 frustra os projetos dos maus, cujas mãos não podem executar os planos.
13 Apanha os sábios em suas próprias manhas, e os projetos dos astutos se tornam prematuros.
14 Em pleno dia encontram as trevas, e andam às apalpadelas ao meio-dia como se fosse noite.
15 Salva o fraco da espada da língua deles, e o pobre da mão do poderoso.
16 Volta a esperança ao infeliz, e é fechada a boca da iniquidade.
17 Bem-aventurado o homem a quem Deus corrige! Não desprezes a lição do Todo-poderoso.
18 Pois ele fere e cuida; se golpeia, sua mão cura.
19 Seis vezes te salvará da angústia, e, na sétima, o mal não te atingirá.
20 No tempo de fome, te preservará da morte, e, no combate, do poder da espada.
21 Estarás a coberto dos açoites da língua e não terás medo quando vires a ruína.
22 Rirás das calamidades e da fome, não temerás as feras selvagens.
23 Farás um pacto com as pedras do campo, e os animais selvagens viverão em paz contigo.
24 Dentro de tua tenda conhecerás a paz; visitarás tuas terras, onde nada faltará.
25 Verás tua posteridade multiplicar-se e teus descendentes crescerem como a erva da terra.
26 Entrarás maduro no sepulcro, como um feixe de trigo que se recolhe a seu tempo.
27 Eis o que observamos. Assim é! Escuta e tira proveito!