1 Nā, ko ahau, e ōku tēina, kīhai i āhei te kōrero ki a koutou me tāku ki te hunga i te Wairua, engari, i te kikokiko, ānō ki ngā kōhungahunga i roto i a te Karaiti. 2 He waiū tāku i whāngai atu nā mā koutou, ehara i te kai mārō. Kīanō hoki i taea e koutou te kai mārō, ā, kāhore nei anō i taea e koutou ināianei. 3 Kei te kikokiko tonu hoki koutou. I te mea kei a koutou tonu te hae, te totohe, te wehewehe, ehara oti koutou i te hunga i te kikokiko, e haere ana i runga i tā te tangata ritenga? 4 I tētahi hoki ka kī nei, "Ko ahau nō Pāora," me tētahi atu, "Ko ahau nō Aporo," ehara oti koutou i te hunga i te kikokiko?
5 Tēnā ko wai a Aporo? Ā, ko wai a Pāora? He minita i whakapono ai koutou; ki ia tangata i tā te Ariki i hōmai ai. 6 Nāku i whakatō, nā Aporo i whakamākūkū; nā te Atua ia i mea kia tupu. 7 Heoi, he kore noa iho te kaiwhakatō, he kore noa iho te kaiwhakamākūkū, engari, te Atua nāna nei i mea kia tupu. 8 Nā, ko te kaiwhakatō, ko te kaiwhakamākūkū, kotahi tonu rāua. Otirā, ka rite ki tāna ake mahi, te utu e riro mai i tēnā, i tēnā o rāua. 9 He hoa mahi hoki mātou nō te Atua; he māra koutou nā te Atua.
He whare hanga nā te Atua. 10 Kei te ritenga o te aroha noa o te Atua i hōmai nei ki ahau, kua whakatakotoria e ahau te tūnga, he pērā me tā te tohunga; ā, ko tētahi atu kei te hanga whare ki runga. Otirā, kia tūpato ia tangata ki tāna whare e hanga ai ki runga. 11 E kore hoki tētahi tangata e āhei te whakatakoto i tētahi tūnga kē atu i tērā kua oti nei te whakatakoto, arā, i a Īhu Karaiti. 12 Engari, ki te hanga tētahi ki runga ki te tūnga he kōura, he hiriwa, he kōhatu utu nui, he rākau, he tarutaru, he otaota; 13 ka whakakitea te mahi a tētahi, a tētahi; mā te rā hoki e whakaatu, nō te mea ka whakakitea e te kāpura; ā, mā te kāpura tonu e whakamātautau te mahi a tēnā, a tēnā, he pēhea tōna āhua. 14 Ki te mau tonu te mahi a tētahi e hanga ai ki runga, ka riro i a ia he utu. 15 Ki te wera te mahi a tētahi ka maumauria tāna; ko ia, ia ka ora; otirā me te mea mā roto i te ahi.
16 Kāhore oti koutou i mātau, he whare tapu koutou nō te Atua, ā, kei roto i a koutou te Wairua o te Atua e noho ana? 17 Ki te whakangaromia e tētahi te whare tapu o te Atua, ka whakangaromia hoki ia e te Atua; he tapu hoki te whare o te Atua, ā, ko koutou taua whare.
18 Kei hangarau tētahi ki a ia anō. Ki te mea tētahi he tangata mōhio ia i roto i a koutou i tēnei ao, tukua ia hei kūware kia tupu ai hei tangata whakaaro. 19 Ki te Atua hoki he kūware noa ngā whakaaro mōhio o tēnei ao. Kua oti hoki te tuhituhi, "Ka mau i a ia te hunga whakaaro i runga i tō rātou tinihanga," 20 me tēnei hoki, "E mātau ana te Ariki ki ngā whakaaro o te hunga whakaaro, he tekateka noa." 21 Nō reira, kei whakamanamana tētahi ki te tangata. Nō koutou hoki ngā mea katoa; 22 ahakoa a Pāora, a Aporo, a Kipa, te ao, te ora, te mate rānei, ngā mea o nāianei, ngā mea rānei e takoto mai nei, nō koutou katoa; 23 ā, ko koutou nō te Karaiti, ko te Karaiti nō te Atua.
1 DE manera que yo, hermanos, no pude hablaros como á 3.1 cp. 2.15.espirituales, sino como á 3.1 cp. 2.14.carnales, como á 3.1 Ef. 4.14. He. 5.13.niños en Cristo.
2 Os dí á beber 3.2 He. 5.12,13.leche, y no vianda: 3.2 Jn. 16.12.porque aun no podíais, ni aun podéis ahora;
3 Porque todavía sois carnales: pues habiendo entre vosotros celos, y 3.3 cp. 1.11.contiendas, y disensiones, ¿no sois carnales, y andáis como hombres?
4 Porque diciendo el uno: 3.4 cp. 1.12.Yo cierto soy de Pablo; y el otro: Yo de 3.4 Hch. 18.24.Apolos; ¿no sois carnales?
5 ¿Qué pues es Pablo? ¿y qué es Apolos? 3.5 cp. 4.1. 2 Co. 3.3.Ministros por los cuales habéis creído; y 3.5 cp. 12.18.eso según que 3.5 Ro. 12.3,6. 1 P. 4.11.a cada uno ha concedido el Señor.
6 Yo 3.6 Hch. 18.4-11. cp. 4.15 y 9.1planté, 3.6 Hch. 18.27.Apolos regó: 3.6 cp. 15.10.mas Dios ha dado el crecimiento.
7 Así que, ni el que planta es algo, ni el que riega; sino Dios, que da el crecimiento.
8 Y el que planta y el que riega son una misma cosa; aunque 3.8 cp. 4.5 y 9.16,17.cada uno recibirá su recompensa conforme á su labor.
9 Porque 3.9 2 Co. 6.1.nosotros, coadjutores somos de Dios; y vosotros labranza de Dios sois, 3.9 Ef. 2.20. Col. 2.7.edificio de Dios sois.
10 Conforme á la gracia de Dios que me ha sido dada, yo como perito arquitecto puse el fundamento, y otro edifica encima: empero cada uno vea cómo sobreedifica.
11 Porque nadie puede poner otro fundamento que el que está puesto, 3.11 Ef. 2.20.el cual es Jesucristo.
12 Y si alguno edificare sobre este fundamento oro, plata, piedras preciosas, madera, heno, hojarasca;
13 La obra 3.13 cp. 4.5.de cada uno será manifestada: porque 3.13 Mal. 3.17. cp. 1.8el día la declarará; porque 3.13 2 Ts. 1.8.por el fuego será manifestada; y la obra de cada uno cuál sea, el fuego hará la prueba.
14 Si permaneciere la obra de alguno que sobreedificó, recibirá recompensa.
15 Si la obra de alguno fuere quemada, 3.15 Lc. 9.25.será perdida: él empero será salvo, mas así 3.15 Jud. 23.como por fuego.
16 ¿No sabéis 3.16 cp. 6.19. 2 Co. 6.16. Ef. 2.21.que sois templo de Dios, y que 3.16 Ro. 8.9. 2 Ti. 1.14.el Espíritu de Dios mora en vosotros?
17 Si alguno violare el templo de Dios, Dios destruirá al tal: porque el templo de Dios, el cual sois vosotros, santo es.
18 Nadie 3.18 Ga. 6.3.se engañe á sí mismo: 3.18 cp. 8.2.si alguno entre vosotros parece ser sabio en 3.18 cp. 2.6.este siglo, hágase simple, para ser sabio.
19 Porque 3.19 cp. 1.20 y 2.6.la sabiduría de esta mundo es necedad para con Dios; pues escrito está: 3.19 Job 5.13.El que prende á los sabios en la astucia de ellos.
20 Y otra vez: 3.20 Sal. 94.11.El Señor conoce los pensamientos de los sabios, que son vanos.
21 Así que, 3.21 cp. 4.6 y 5.6.ninguno se gloríe en los hombres; porque todo es vuestro,
22 Sea Pablo, sea Apolos, sea 3.22 cp. 1.12.Cefas, sea el mundo, sea la vida, sea la muerte, sea 3.22 Ro. 8.38.lo presente, sea lo por venir; 3.22 Ro. 8.28.todo es vuestro;
23 Y 3.23 2 Co. 10.7. Ga. 3.29.vosotros de Cristo; y Cristo de Dios.