1 Nā, mō ngā mea e patua ana mā ngā whakapakoko: E mōhio ana tātou kei a tātou katoa te mātauranga. Ko tā te mātauranga he whakapupuhi; ko tā te aroha ia he waihanga. 2 Ki te mea tētahi e mātau ana ia ki tētahi mea, kāhore tōna mātauranga kia rite noa ki tō te mātauranga tikanga; 3 ki te aroha ia tētahi ki te Atua, kua mātauria tēnei e ia.
4 Nā reira, mō te kai i ngā mea e patua ana mā ngā whakapakoko, e mōhio ana tātou he kore noa iho te whakapakoko i te ao, kāhore hoki he Atua kē, kotahi anake. 5 Ahakoa hoki tērā ngā mea e kīia nei he atua, i te rangi rānei, i te whenua rānei; he tini nei hoki ngā atua, he tini ngā ariki; 6 ki a tātou ia kotahi anō Atua, ko te Matua, i ahu mai i a ia ngā mea katoa, ko tātou ki a ia; kotahi hoki Ariki, ko Īhu Karaiti, nāna nei ngā mea katoa, nāna hoki tātou.
7 Otirā, kāhore tērā mātauranga i ngā tāngata katoa. Engari tērā anō ētahi, i te mea kua taunga ki te whakapakoko tae mai ki nāianei, e kai ana i te mea i patua mā te whakapakoko; ā, ka poke tō rātou hinengaro ngoikore. 8 Ehara rāia te kai i te mea e paingia ai tātou e te Atua. Nō te mea ahakoa kāhore tātou e kai, e kore e heke iho tō tātou pai; ā, ahakoa kai tātou, e kore e kake tō tātou pai.
9 Engari, kia tūpato ki tēnei wāhi i tukua nei ki a koutou, kei waiho hei whakahinga mō te hunga ngoikore. 10 Ki te mea hoki ka kite tētahi i a koe, i te mea mōhio, e noho ana ki te kai i roto i te temepara o te whakapakoko, e kore koia e kakama ake tōna hinengaro, mehemea ia he ngoikore, e kakama ake ki te kai i ngā mea e patua ana mā te whakapakoko? 11 Mā tōu mātauranga hoki ka ngaro ai te mea ngoikore, te teina he whakaaro nei ki a ia i mate ai a te Karaiti. 12 Nā, i a koutou ka hara nei ki ngā tēina, ka patu nei i tō rātou hinengaro ngoikore, e hara ana koutou ki a te Karaiti. 13 Mō konei, ki te hē tōku teina i te kai, e kore rawa ahau e kai kikokiko ake tonu atu, kei hē i ahau tōku teina.
1 Y POR lo que hace 8.1 vers. 4,7,10. Hch. 15.29.a lo sacrificado á los ídolos, sabemos que todos tenemos 8.1 Ro. 14.14,22. cp. 10.15.ciencia. 8.1 Ro. 14.3,10.La ciencia hincha, mas la caridad edifica.
2 Y 8.2 cp. 13.8,9,12. Ga. 6.3. 1 Ti. 6.4.si alguno se imagina que sabe algo, aun no sabe nada como debe saber.
3 Mas si alguno ama á Dios, 8.3 Ga. 4.9.el tal es conocido de él.
4 Acerca, pues, de las viandas que son saacrificadas á los ídolos, sabemos que 8.4 Is. 41.24.el ídolo nada es en el mundo, 8.4 Hch. 14.15. cp. 10.19y que no hay más de un Dios.
5 Porque aunque haya algunos que 8.5 Jn. 10.34.se llamen dioses, ó en el cielo, ó en la tierra (como hay muchos dioses y muchos señores),
6 Nosotros empero no tenemos más de un Dios, 8.6 Ef. 4.5,6.el Padre, del cual son todas las cosas, y nosotros 8.6 Ro. 11.36. cp. 11.12en él: y un Señor Jesucristo, 8.6 Jn. 1.3.por el cual son todas las cosas, y nosotros por él.
7 Mas no en todos hay esta ciencia: porque algunos con conciencia del ídolo hasta aquí, 8.7 cp. 10.25,27-29.comen como sacrificado á ídolos; y su conciencia, siendo flaca, es 8.7 Ro. 14.14,23.contaminada.
8 Si bien la vianda no nos hace más aceptos á Dios: porque ni que comamos, seremos más ricos; ni que no comamos, seremos más pobres.
9 Mas mirad que esta vuestra libertad no sea 8.9 Ro. 14.1,13.tropezadero á los que son flacos.
10 Porque si te ve alguno, á ti que tienes 8.10 ver. 1ciencia, que estás sentado á la mesa en el lugar de los ídolos, ¿la conciencia de aquel que es flaco, no será adelantada á comer de lo sacrificado á los ídolos?
11 Y por tu ciencia se perderá el hermano flaco por el cual Cristo murió.
12 De esta manera, pues, pecando contra los hermanos, é hiriendo su flaca conciencia, contra Cristo pecáis.
13 Por lo cual, 8.13 Ro. 14.13,21.si la comida es á mi hermano ocasión de caer, jamás comeré carne por no escandalizar á mi hermano.