1 Me pēnei te whakaaro o te tangata ki a mātou nā, he kaimahi nā te Karaiti, he tuari hoki nō ngā mea ngaro a te Atua. 2 Nā, hei konei ko te mea o te tuari e matenuitia ana, kia kitea he tangata pono ia. 3 Ki ahau ia he mea nohinohi rawa kia whai kupu koutou mōku, te tangata rānei; kāhore nei hoki āku kupu mōku anō. 4 Kāhore hoki ahau i mātau ki tētahi aha ōku; heoi, e kore tēnā e ai hei whakatika mōku. Otirā, ko te Ariki hei whai kupu mōku. 5 Nā reira, kaua e whakawākia wawetia tētahi mea, kia tae mai rā anō te Ariki, māna e whakamārama ngā mea huna o te pōuri, e whakakite hoki ngā whakaaro o ngā ngākau; hei reira ia tangata whakamoemititia ai e te Atua.
6 Nā, ko ēnei mea, e ōku tēina, nāku i huri mai te āhua ki a māua ko Aporo, he whakaaro ki a koutou, kia ai māua hei whakaako i a koutou, kia kaua te whakaaro e hipa atu i te mea i tuhituhia; kia kaua tētahi o koutou e whakapehapeha mō tētahi ki runga atu i tētahi. 7 Ko wai kei te mea kia rerekē koe? Ko tēhea mea hoki āu ehara i te mea hoatu ki a koe? Nā, he mea i hoatu ki a koe, he aha koe ka whakamanamana ai, me te mea nei ehara i te mea hoatu?
8 Kua mākona kē nā hoki koutou! Kua hua kē ō koutou taonga! Kua kīngi koutou ahakoa motu mai mātou! Āe rā, e pai ana ki ahau kia kīngi tonu koutou, kia kīngi tahi ai tātou. 9 Ki tōku whakaaro hoki kua waiho mātou, ngā āpōtoro, e te Atua mō muri rawa, ānō he hunga mō te mate; kua meinga hoki mātou hei mātakitakinga mā te ao, mā ngā anahera, ā, mā ngā tāngata. 10 Ko mātou he kūware mō tā te Karaiti, ko koutou ia he hunga whai whakaaro i roto i a te Karaiti; ko mātou he ngoikore, ko koutou ia he hunga kaha; tō koutou he korōria, tō mātou ia he hōnorekore. 11 Tae tonu mai ki tēnei hāora nei e matekai ana mātou, e matewai ana, e haere tahanga ana, e kurua ana, kāhore hoki ō mātou kāinga tūmau. 12 E māuiui ana mātou, ko ō mātou ringa ake hei mahi. E taunutia ana, manaaki tonu mātou; e whakatoia ana, whakaririka kau mātou; 13 ka kōrerotia kinotia, ka whakangāwari atu mātou. Kua meinga mātou kia rite ki te paru rukenga o te ao, ki te para o ngā mea katoa, taea noatia tēnei rā.
14 Kāhore ahau i te tuhituhi atu i ēnei mea kia whakamā ai koutou, engari, hei whakatūpato i a koutou, i āku tamariki aroha. 15 Nō te mea ahakoa whiwhi koutou i ngā kaiwhakaako tekau mano i roto i a te Karaiti, kāhore i tokomaha ō koutou mātua; he whānau hoki koutou nāku i roto i a Karaiti Īhu i runga i te rongopai. 16 Koia ahau ka tohe nei ki a koutou, kia rite tā koutou ki tāku. 17 Nā reira i tonoa atu ai e ahau ki a koutou a Tīmoti, tāku tama aroha, tama pono i roto i te Ariki, māna koutou e whakamahara ki ōku ara i roto i a te Karaiti, ki tāku e whakaako nei i ngā wāhi katoa i roto i ngā hāhi katoa.
18 Nā, ko ētahi e whakapehapeha ana, e mea ana e kore ahau e haere atu ki a koutou. 19 Otirā, e kore e roa ka haere atu ahau ki a koutou, ki te pai te Ariki; ā hei reira, ehara i te kupu, engari, ko te kaha o te hunga e whakapehapeha ana, tāku e titiro ai. 20 Nō te mea, ehara te rangatiratanga o te Atua i te kupu, engari he kaha. 21 Ko tēhea tā koutou e pai ai? Kia haere atu ahau ki a koutou me te whiu, i runga rānei i te aroha me te wairua māhaki?
1 TÉNGANNOS los hombres por 4.1 cp. 3.5. 2 Co. 6.4.ministros de Cristo, 4.1 Tit. 1.7.y dispensadores de 4.1 Col. 1.26,27.los misterios de Dios.
2 Mas ahora se requiere en los dispensadores, que cada uno sea hallado 4.2 cp. 7.25.fiel.
3 Yo en muy poco tengo el ser 4.3 cp. 2.15.juzgado de vosotros, ó de 4.3 cp. 3.13.juicio humano; y ni aun yo me juzgo.
4 Porque aunque 4.4 Hch. 23.1.de nada tengo mala conciencia, 4.4 1 Jn. 3.20,21.no por eso soy justificado; mas el que me juzga, el Señor es.
5 Así que, 4.5 Mt. 7.1.no juzguéis nada antes de tiempo, hasta que venga el Señor, el cual también aclarará lo oculto de las tinieblas, y manifestará los intentos de los corazones: y entonces cada uno tendrá de Dios la alabanza.
6 Esto empero, hermanos, he 4.6 cp. 3.21.pasado por ejemplo en mí y en Apolos por amor de vosotros; para que en nosotros aprendáis á no saber más de lo que está escrito, 4.6 vers. 18,19hinchándoos por causa de otro el uno contra el otro.
7 Porque ¿quién te distingue? 4.7 Jn. 3.27. Stg. 1.17.¿ó qué tienes que no hayas recibido? Y si lo recibiste, ¿de qué te glorías como si no hubieras recibido?
8 Ya estáis hartos, ya estáis ricos, sin nosotros reináis; y ojalá reinéis, para que nosotros reinemos también juntamente con vosotros.
9 Porque á lo que pienso, Dios nos ha mostrado á nosotros los apóstoles por los postreros, como á sentenciados á muerte: porque somos hechos espectáculo al mundo, y á los ángeles, y á los hombres.
10 Nosotros necios por amor 4.10 cp. 1.18 y 3.18.de Cristo, y vosotros prudentes en Cristo; 4.10 cp. 2.3.nosotros flacos, y vosotros fuertes; vosotros nobles, y nosotros viles.
11 Hasta esta hora 4.11 2 Co. 11.27.hambreamos, y tenemos sed, y estamos desnudos, y somos heridos de golpes, y andamos vagabundos;
12 Y 4.12 Hch. 18.3. 1 Ti. 4.10.trabajamos, obrando con nuestras manos: 4.12 Mt. 5.44.nos maldicen, y bendecimos: 4.12 Jn. 15.20.padecemos persecución, y sufrimos:
13 Somos blasfemados, y rogamos: hemos venido á ser como la hez del mundo, el desecho de todos hasta ahora.
14 No escribo esto para avergonzaros: mas amonéstoos 4.14 2 Co. 6.13 y 12.14. 1 Ts. 2.11.como á mis hijos amados.
15 Porque aunque tengáis diez mil ayos en Cristo, no tendréis muchos padres; que 4.15 cp. 3.6. Ga. 4.19. 1 Ti. 1.2. Flm. 10.en Cristo Jesús yo os engendré por el evangelio.
16 Por tanto, os ruego 4.16 cp. 11.1. Fil. 3.17.que me imitéis.
17 Por lo cual os he enviado 4.17 Hch. 19.22.a Timoteo, 4.17 2 Ti. 1.2.que es mi hijo amado y fiel en el Señor, el cual os amonestará de mis caminos cuáles sean en Cristo, 4.17 cp. 7.17 y 11.16.de la manera que enseño en todas partes en todas las iglesias.
18 Mas algunos están envanecidos, como si nunca hubiese yo de ir á vosotros.
19 Empero iré 4.19 Hch. 19.21 y 20.2. cp. 16.5,6presto á vosotros, si el Señor quisiere; y entenderé, no las palabras de los que andan hinchados, sino la virtud.
20 Porque el reino de Dios no consiste en palabras, sino en virtud.
21 ¿Qué queréis? 4.21 2 Co. 1.23 y 2.1,3.¿iré á vosotros con vara, ó con caridad y espíritu de mansedumbre?