Publicidade

2 Crônicas 30

RV
Ngā Whakaritenga te Kapenga

1 , ka tono tāngata a Hetekia ki a Īharaira katoa rāua ko Hūrā; i tuhituhia anō e ia he pukapuka ki a Ēparaima rāua ko Mānahi kia haere mai ki te whare o Ihowā ki Hiruhārama, ki te mahi i te Kapenga a Ihowā, a te Atua o Īharaira. 2 Kua oti hoki te whakaaro te whakatakoto e te kīngi, rātou ko āna rangatira, ko te whakaminenga katoa i Hiruhārama, kia mahia te Kapenga i te rua o ngā marama. 3 Kīhai hoki i āhei te mahi i taua , te mea kīanō i āta rite te tokomaha o ngā tohunga i whakatapua; kīanō hoki te iwi i huihui ki Hiruhārama. 4 Ā, tika tonu taua mea ki te titiro a te kīngi, ki te titiro anō a te whakaminenga katoa. 5 Heoi, ka whakatakotoria te kōrero kia karangatia nuitia puta noa i a Īharaira i Peerehepa atu ā tae noa ki Rāna, kia haere mai ki te mahi i te Kapenga a Ihowā, a te Atua o Īharaira ki Hiruhārama; kīhai anō hoki i mahia pērātia e te nui tāngata me te mea i tuhituhia.

6 Heoi, haere ana ngā kaikawe i ngā pukapuka a te kīngi rātou ko āna rangatira puta noa i a Īharaira rāua ko Hūrā, pērā ana me te kīngi i whakahau ai; hei atu:

"E ngā tama a Īharaira, hoki mai ki a Ihowā ki te Atua o Āperahama, o Īhaka, o Īharaira, ā, ka hoki mai ia ki ngā mōrehu o koutou i mawhiti nei i te ringa o ngā kīngi o Ahiria. 7 Kei rite hoki ki ō koutou mātua, ki ō koutou tuākana, tēina, i nei ki a Ihowā, ki te Atua o ō rātou mātua; , tukua ana rātou e ia ki te whakangaro; koia anō tēnā ka kitea e koutou. 8 , kaua e whakapakeketia ō koutou kakī, kei rite ki ō koutou mātua; engari e tuku i a koutou ki a Ihowā, ka tomo ki tōna wāhi tapu i whakatapua nei e ia ake tonu atu; e mahi ki a Ihowā, ki koutou Atua, ā, ka tahuri atu i a koutou tōna riri e mura nei. 9 Ki te tahuri hoki koutou ki a Ihowā, ka tohungia ō koutou tuākana, tēina, me ā koutou tamariki e ngā tāngata nāna rātou i whakarau, ā, ka hoki mai rātou ki tēnei whenua; he atawhai hoki, he mahi tohu Ihowā, koutou Atua; e kore hoki tōna mata e tahuri i a koutou, ki te hoki koutou ki a ia."

10 Heoi, haere ana ngā kaikawe pukapuka i tēnei ki tēnei puta noa i te whenua o Ēparaima, o Mānahi, ā tae noa ki Hepurona. Otiia kataina iho rātou, tāwaia iho. 11 I whakaiti ia ētahi tāngata o Āhera, o Mānahi, o Hepurona, i a rātou, ā, haere ana ki Hiruhārama. 12 I runga anō hoki i a Hūrā te ringa o te Atua hei hōmai i te ngākau kotahi ki a rātou, e mahi ai rātou i te kīngi rātou ko ngā rangatira i whakahau ai, arā i Ihowā i ai.

13 , he nui te iwi i huihui ki Hiruhārama ki te mahi i te Hākari o te Taro Rēwenakore i te rua o ngā marama, nui atu te whakaminenga. 14 , whakatika ana rātou, kei te tango i ngā āta i Hiruhārama, kei te tango anō i ngā āta tahu whakakakara, ā, makā ana ki te awa ki Kitirono.

15 Kātahi ka patua te Kapenga i te tekau whā o te rua o ngā marama. Ā, i whakamā ngā tohunga rātou ko ngā Rīwaiti, ā, whakatapua ana rātou e rātou anō, kawea ana e rātou he tahunga tinana ki te whare o Ihowā. 16 Ā, ana rātou i rātou tūranga, i te wāhi i whakaritea rātou, pērā ana me te ture a Mohi, ā, te Atua tangata; ko ngā tohunga hei tāuhi i ngā toto, ko ngā Rīwaiti hei hōmai. 17 He tokomaha hoki i roto i te whakaminenga kīhai nei i whakatapu i a rātou; heoi ko ngā Rīwaiti hei patu i ngā Kapenga te hunga katoa kīhai i purea, hei whakatapu i a rātou ki a Ihowā. 18 He tokomaha hoki o te iwi, arā he tokomaha Ēparaima, Mānahi, Ihākara, Hepurona, kīhai i pure i a rātou, heoi kai ana rātou i te Kapenga he mea kīhai i rite ki te tuhituhi. Otiia i īnoi a Hetekia rātou, i mea, "Ihowā, te Mea pai e muru te o ngā tāngata katoa, 19 e whakapai ana i ō rātou ngākau ki te rapu i te Atua, i a Ihowā, i te Atua o ō rātou mātua, ko rātou purenga ia kīhai i rite ki te wāhi tapu." 20 , ka whakarongo a Ihowā ki a Hetekia, ā, whakaorangia ana e ia te iwi.

21 Ā, mahia ana e ngā tama a Īharaira i kitea ki Hiruhārama te Hākari Taro Rēwenakore, e whitu ngā , nui atu te koa; whakamoemititia ana a Ihowā e ngā Rīwaiti rātou ko ngā tohunga i tēnei , i tēnei , me te waiata anō i runga i ngā mea tangi nui, he mea ki a Ihowā.

22 Ā, i whakamārie a Hetekia i ngā ngākau o ngā Rīwaiti katoa i mōhio pai nei ki te ritenga o te mahi ki a Ihowā, ā, kai ana rātou i te kai o taua hākari, e whitu ngā , patua ana e rātou ngā whakahere te pai, whāki ana ki a Ihowā, ki te Atua o ō rātou mātua.

23 , ka whakatakotoria te whakaaro e te whakaminenga katoa, kia mahia ētahi atu e whitu; ā, koa ana rātou i a rātou e mahi ana i aua e whitu. 24 I hōmai hoki e Hetekia kīngi o Hūrā ki te whakaminenga hei whakahere ētahi pūru kotahi mano, ētahi hipi e whitu mano; i hōmai anō e ngā rangatira ki te whakaminenga ētahi pūru kotahi mano, ētahi hipi tekau mano. He tokomaha anō hoki ngā tohunga i whakatapu i a rātou.

25 , koa tonu te whakaminenga katoa o Hūrā, rātou ko ngā tohunga, ko ngā Rīwaiti, me te whakaminenga katoa i haere mai nei i a Īharaira me ngā manene i haere mai nei i te whenua o Īharaira ki Hūrā noho ai. 26 Heoi, he nui te koa i Hiruhārama, te mea ngā anō o Horomona tama a Rāwiri kīngi o Īharaira kāhore he pēnei me tēnei i Hiruhārama. 27 Kātahi ka whakatika ngā tohunga, ngā Rīwaiti, ā, manaakitia ana e rātou te iwi, ā, i rangona rātou reo, i tae atu anō hoki rātou īnoi ki tōna nohoanga tapu, ki te rangi.

1 ENVIÓ también Ezechîas por todo Israel y Judá, y escribió letras á Ephraim y Manasés, que viniesen á Jerusalem á la casa de Jehová, para celebrar la pascua á Jehová Dios de Israel.

2 Y había el rey tomado consejo con sus príncipes, y con toda la congregación en Jerusalem, para celebrar la pascua en el mes 30.2 Nm. 9.10,11.segundo:

3 Porque 30.3 Ex. 12.6,18. cp. 29.17.entonces no la podían celebrar, 30.3 ver. 24|2CH 30:24. cp. 29.34.por cuanto no había suficientes sacerdotes santificados, ni el pueblo estaba junto en Jerusalem.

4 Esto agradó al rey y á toda la multitud.

5 Y determinaron hacer pasar pregón por todo Israel, 30.5 2 S. 3.10.desde Beer-seba hasta Dan, para que viniesen á celebrar la pascua á Jehová Dios de Israel, en Jerusalem: porque en mucho tiempo no la habían celebrado al modo que está escrito.

6 Fueron pues 30.6 ver. 10. Est. 3.13,15 y 8.10,14. Jer. 51.31.correos con letras de mano del rey y de sus príncipes por todo Israel y Judá, como el rey lo había mandado, y decían: Hijos de Israel, 30.6 Jer. 4.1. Jl. 2.12,13.volveos á Jehová el Dios de Abraham, de Isaac, y de Israel, y él se volverá á las reliquias que os han quedado de la mano de 30.6 2 R. 15.19,29.los reyes de Asiria.

7 No seáis como vuestros padres y como vuestros hermanos, que se rebelaron contra Jehová el Dios de sus padres, y él los entregó á desolación, como vosotros veis.

8 No endurezcáis pues ahora vuestra cerviz como vuestros padres: dad la mano á Jehová, y venid á su santuario, el cual él ha santificado para siempre; y servid á Jehová vuestro Dios, y 30.8 cp. 29.10.la ira de su furor se apartará de vosotros.

1 Ezechîas celebra una solemne
2 pascua por catorce días.

9 Porque si os volviereis á Jehová, vuestros hermanos y vuestros hijos hallarán 30.9 Sal. 106.46.misericordia delante de los que los tienen cautivos, y volverán á esta tierra: porque Jehová vuestro Dios es 30.9 Ex. 34.6.clemente y misericordioso, y no volverá de vosotros su rostro, si vosotros os volviereis á él.

10 Pasaron pues los correos de ciudad en ciudad por la tierra de 30.10 ver. 1Ephraim y Manasés, hasta Zabulón: mas se reían y burlaban de ellos.

11 Con todo eso, 30.11 vers. 18,21,25. cp. 11.16.algunos hombres de Aser, de Manasés, y de Zabulón, se humillaron, y vinieron á Jerusalem.

12 En Judá también fué la mano de Dios para darles un corazón para cumplir el mensaje del rey y de los príncipes, conforme á la palabra de Jehová.

13 Y juntóse en Jerusalem mucha gente para celebrar la solemnidad de los ázimos en el 30.13 ver. 2mes segundo; una vasta reunión.

14 Y levantándose, quitaron los 30.14 2 R. 18.4. cp. 28.24altares que había en Jerusalem; quitaron también todos los altares de perfumes, y 30.14 2 S. 15.23. 2 R. 23.6. cp. 15.16echáronlos en el torrente de Cedrón.

15 Entonces sacrificaron la pascua, á los catorce del mes segundo; y los sacerdotes y los Levitas se santificaron con vergüenza, y trajeron los holocaustos á la casa de Jehová.

16 Y pusiéronse en su orden conforme á su costumbre, conforme á la ley de Moisés 30.16 Dt. 33.1.varón de Dios; los sacerdotes esparcían la sangre que recibían de manos de los Levitas:

17 Porque había muchos en la congregación que no estaban santificados, y por eso los Levitas sacrificaban la pascua por todos los que no se habían limpiado, para santificarlos á Jehová.

18 Porque una gran multitud 30.18 vers. 11,25del pueblo de Ephraim y Manasés, y de Issachâr y Zabulón, no se habían purificado, y comieron la pascua no conforme á lo 30.18 ver. 5. Ex. 12.43, etc.que está escrito. Mas Ezechîas oró por ellos, diciendo: Jehová, que es bueno, sea propicio á todo aquel que ha apercibido su corazón para buscar á Dios,

19 30.19 cp. 19.3. A Jehová el Dios de sus padres, aunque no esté purificado según la purificación del santuario.

20 Y oyó Jehová á Ezechîas, y sanó al pueblo.

21 Así celebraron los hijos de Israel que se hallaron en Jerusalem, la solemnidad de los panes sin levadura por 30.21 Esd. 6.22.siete días con grande gozo: y alababan á Jehová todos los días los Levitas y los sacerdotes, cantando con instrumentos de fortaleza á Jehová.

22 Y habló Ezechîas al corazón de todos los Levitas 30.22 cp. 35.3.que tenían buena inteligencia en el servicio de Jehová. Y comieron de lo sacrificado en la solemnidad por siete días, ofreciendo sacrificios pacíficos, y 30.22 Esd. 10.11.dando gracias á Jehová el Dios de sus padres.

23 Y toda aquella multitud determinó que celebrasen otros 30.23 1 R. 8.65.siete días; y celebraron otros siete días con alegría.

24 Porque Ezechîas rey de Judá había dado á la multitud mil novillos y siete mil ovejas; y también los príncipes dieron al pueblo mil novillos y diez mil ovejas: y muchos sacerdotes 30.24 ver. 3|2CH 30:3. cp. 29.34.se santificaron.

25 Alegróse pues toda la congregación de Judá, como también los sacerdotes y Levitas, y toda la multitud 30.25 vers. 11,18que había venido de Israel; asimismo los extranjeros que habían venido de la tierra de Israel, y los que habitaban en Judá.

26 E hiciéronse grandes alegrías en Jerusalem: porque 30.26 cp. 7.8-10.desde los días de Salomón hijo de David rey de Israel, no había habido cosa tal en Jerusalem.

27 Levantándose después 30.27 cp. 23.18.los sacerdotes y Levitas, 30.27 Nm. 6.23-27.bendijeron al pueblo: y la voz de ellos fué oída, y su oración llegó á la 30.27 Dt. 26.15. Sal. 68.5.habitación de su santuario, al cielo.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_12-11-46-