1 E ōku tēina, ko tā tōku ngākau i wawata ai, ko tōku īnoi hoki ki te Atua mō rātou, kia whakaorangia rātou. 2 E whakaae ana hoki ahau ki a rātou, he ngākau nui tō rātou ki te Atua, otiia, ehara i te mea mōhio. 3 I a rātou hoki e kūware ana ki tā te Atua tika, e whai ana kia whakaūkia ko tō rātou ake, kīhai rātou i ngohengohe ki te tika a te Atua. 4 Ko te Karaiti hoki te tukunga iho o te ture hei tika mō ngā tāngata whakapono katoa.
5 Kua tuhituhia hoki e Mohi, "Ko te tangata e whakarite ana i tā te ture tika, ka ora ia i reira." 6 Ko te kupu ia tēnei o tō te whakapono tika, "Aua e mea i roto i tōu ngākau, ‘Ko wai hei kake ki te rangi?’ " (Arā, ki te tiki atu i a te Karaiti ki raro). 7 " ‘Ko wai rānei hei heke iho ki te hōhonu?’ " (Arā, ki te tiki atu i a te Karaiti i roto i te hunga mate). 8 E pēhea ana oti? "E tata ana ki a koe te kupu, kei tōu māngai, kei tōu ngākau." Ko ia tēnei, ko te kupu o te whakapono e kauwhau nei mātou; 9 arā, ki te whakaae tōu māngai ko Īhu te Ariki, ā, ki te whakapono tōu ngākau nā te Atua ia i whakaara ake i te hunga mate, e ora koe. 10 Mā te ngākau hoki kia whakapono ka tika ai; mā te māngai kia whakaae ka ora ai. 11 E mea ana hoki te karaipiture, "Ko ngā tāngata katoa e whakapono ana ki a ia e kore e meinga kia whakamā." 12 Kāhore hoki he rerekētanga o te Hūrai, o te Kariki; ā, ko taua Ariki anō te Ariki o te katoa, ā, e hua ana āna taonga ki te hunga katoa e karanga ana ki a ia. 13 "E ora hoki ngā tāngata katoa e karanga ana ki te ingoa o te Ariki."
14 Nā, me pēhea tā rātou karanga ki a ia, ki te kāhore i whakapono ki a ia? Me pēhea hoki tā rātou whakapono ki a ia, ki te kāhore i rongo ki a ia? Me pēhea hoki e rongo ai, ki te kāhore he kaikauwhau? 15 Ā, me pēhea e kauwhau ai, ki te kāhore e tonoa? Ko te mea ia i tuhituhia, "Anō te ātaahua o ngā waewae o te hunga kawe mai i te rongo whakahari o ngā mea papai!"
16 Otirā, kāhore rātou katoa i ngohengohe ki ngā rongo whakahari. E mea ana hoki a Ihāia, "E te Ariki, ko wai i whakapono ki tā mātou whakaatu?" 17 Inā, nā te rongo te whakapono, ā, ko te rongo nā te kupu a te Karaiti. 18 Otiia, ko tāku kupu tēnei, "Kāhore rānei rātou i rongo?" Koia rā ia:
"Kua puta atu tō rātou reo ki te whenua katoa,
ā rātou kupu hoki ki ngā tōpito o te ao."
19 Ko tāku kupu ia tēnei: Kāhore ianei a Īharaira i mōhio? Nā Mohi te kupu tuatahi:
"Māku koutou e whakaoho kia hae
ki te hunga ehara i te iwi;
ka meinga e ahau te iwi pōauau
hei whakaoho i a koutou ki te riri."
20 Ā, ka māia rawa a Ihāia, ka mea,
"Kua kitea ahau e te hunga kīhai i rapu i ahau;
kua whakakitea ahau ki te hunga kīhai nei i ui ki ahau."
21 Ko tāna kupu ia mō Īharaira,
"Pau noa te rā i totoro atu ai ōku ringa
ki te iwi tutū ki te iwi whakahāwea."
1 HERMANOS, ciertamente 10.1 cp. 9.2,3.la voluntad de mi corazón y mi oración á Dios sobre Israel, es para salud.
2 Porque yo les doy testimonio 10.2 Hch. 21.20.que tienen celo de Dios, mas no conforme á ciencia.
3 Porque ignorando la justicia de Dios, y procurando establecer la suya propia, 10.3 Fil. 3.9.no se han sujetado á la justicia de Dios.
4 Porque el fin de la ley 10.4 Mt. 5.17.es Cristo, para justicia á todo aquel que cree.
5 Porque Moisés describe la justicia que es por la ley: 10.5 Lv. 18.5. Ga. 3.12.Que el hombre que hiciere estas cosas, vivirá por ellas.
6 Mas la justicia que es por la fe dice así: 10.6 Dt. 30.12,13.No digas en tu corazón: ¿Quién subirá al cielo? (esto es, 10.6 Jn. 3.13.para traer abajo á Cristo:)
7 O, ¿quién descenderá al abismo? (esto es, para volver á traer á Cristo de los muertos.)
8 Mas ¿qué dice? 10.8 Dt. 30.14.Cercana está la palabra, en tu boca y en tu corazón. Esta es la palabra de fe, la cual predicamos:
9 Que 10.9 Mt. 10.32. Lc. 12.8.si confesares con tu boca al Señor Jesús, y creyeres en tu corazón que Dios le levantó de los muertos, serás salvo.
10 Porque con el corazón se cree para justicia; mas con la boca se hace confesión para salud.
11 Porque la Escritura dice: 10.11 Is. 28.16. cp. 9.33Todo aquel que en él creyere, no será avergonzado.
12 Porque 10.12 Mt. 8.11. cp. 1.16no hay diferencia de Judío y de Griego: porque 10.12 Hch. 10.36. cp. 3.29el mismo que es Señor de todos, rico es para con todos los que le invocan:
13 Porque 10.13 Jl. 2.32. Hch. 2.21.todo aquel que invocare el nombre del Señor, será salvo.
14 ¿Cómo, pues invocarán á aquel en el cual no han creído? ¿y cómo creerán á aquel de quien no han oído? ¿y cómo oirán sin haber quien les predique?
15 ¿Y cómo predicarán si no 10.15 Hch. 13.2.xueren enviados? Como está escrito: 10.15 Is. 52.7.¡Cuán hermosos son los pies de los que anuncian el evangelio de la paz, de los que anuncian el evangelio de los bienes!
16 Mas no todos obedecen al evangelio; pues Isaías dice: 10.16 Is. 53.1. Jn. 12.38.Señor, ¿quién ha creído á nuestro anuncio?
17 Luego la fe es por el oir; y el oir por la palabra de Dios.
18 Mas digo: ¿No han oído? 10.18 Sal. 19.4.Antes bien,
Por toda la tierra ha salido la fama de ellos,
Y hasta los cabos de la redondez de la tierra las palabras de ellos.
19 Mas digo: ¿No ha conocido esto Israel? Primeramente Moisés dice:
10.19 Dt. 32.21. cp. 11.11 Yo os provocaré á celos con gente que no es mía;
Con 10.19 Tit. 3.3.gente insensata os provocaré á ira.
20 E Isaías determinadamente dice:
10.20 Is. 65.1. cp. 9.30 Fuí hallado de los que no me buscaban;
Manifestéme á los que no preguntaban por mí.
21 Mas acerca de Israel dice: 10.21 Is. 65.2.Todo el día extendí mis manos á un pueblo rebelde y contradictor.