Publicidade

Romanos 4

RV
Te Tauira a Āperahama

1 He aha , ki tātou, te mea i riro i a Āperahama, i tātou tupuna i runga i te kikokiko? 2 Mehemea hoki ngā mahi i tika ai a Āperahama, he mea tāna e whakamanamana ai ia; otirā, kāhore ki te Atua. 3 E pēhea ana oti te karaipiture? "I whakapono a Āperahama ki te Atua, ā, whakairia ana hei tika mōna."

4 , he tangata e mahi ana, e kore e kīia te utu mōna he mea aroha noa, engari, he mea tāna. 5 Otirā, ko te tangata kāhore e mahi, engari, e whakapono ana ki te kaiwhakatika i te tangata karakiakore, ka whakairia tōna whakapono hei tika mōna. 6 Pērā hoki me Rāwiri kōrero i te manaaki ki te tangata, ka whakairia nei e te Atua he tika ki a ia, motu i ngā mahi. 7 I ai ia:

"Ka hari te hunga

kua oti ā rātou mahi tutū te muru,

ō rātou hara te hīpoki!

8 Ka hari te tangata

e kore nei e whakairia e te Ariki he hara ki a ia."

9 E kōrerotia ana rānei tēnei haringa te kotinga, te kotingakore anō rānei? E mea ana hoki tātou, "I whakairia tōna whakapono hei tika Āperahama." 10 He pēhea te whakairinga? I a ia i te kotinga, i te kotingakore rānei? He teka i a ia i te kotinga, engari, i te kotingakore, 11 ā, riro ana i a ia te kotinga hei tohu, hei hīri te tika o tōna whakapono, i a ia i te kotingakore. Kia waiho ai ia hei matua ki te hunga katoa e whakapono ana, ahakoa kāhore rātou i kotia, kia whakairia ai te tika ki a rātou; 12 hei matua anō te kotinga ki te hunga ehara i te mea te kotinga anake, engari, e takahi ana hoki i runga i ngā tapuae o taua whakapono o tātou matua, o Āperahama, i a ia kāhore anō i kotia.

te Whakapono e Tukuna mai ai te Taurangi a te Atua

13 Ehara i te mea i runga mai i te ture te kupu ki a Āperahama rātou ko ōna uri te ao ka riro i a ia; engari, i runga mai i te tika o te whakapono. 14 Mehemea hoki ka riro i te hunga ture, kua tikangakore te whakapono, kua taka te kupu whakaari. 15 Ko te ture hoki e mahi ai, he riri; engari, ki te kāhore he ture, kāhore hoki he hara.

16 Koia i rototia ai i te whakapono, kia waiho ai te aroha noa; kia ū ai te kupu whakaari ki te whānau katoa; ehara i te mea ki te ture anake, engari, ki te whakapono anō o Āperahama, ko ia nei hoki te matua o tātou katoa, 17 ko te mea hoki ia i tuhituhia, "Kua waiho koe e ahau hei matua ki ngā iwi maha," he matua i te aroaro o tāna i whakapono ai, arā o te Atua, e whakaora nei i ngā tūpāpaku, e karanga nei i ngā mea kua kāhore me te mea kei konei nei anō.

18 Ahakoa kāhore he rawa, ū tonu tōna mānakonako ki a ia, kia meinga ai ia hei matua ngā iwi maha, pērā me te mea i kōrerotia, "Ka pēnei tāu whānau." 19 Kīhai anō i ngoikore tōna whakapono, i mahara iho ia ki tōna tinana, he pēnei me te mea kua tūpāpakutia, wāhi iti hoki kua kotahi rau ōna tau, ki te tūpāpakutanga hoki o te kōpū o Hera. 20 Āe, i titiro ia ki te kupu whakaari a te Atua, kīhai ia i ruarua i runga i te whakapono kore, engari, ka kaha tonu tōna whakapono, me te whakakorōria ki te Atua. 21 Ū tonu hoki tōna whakaaro e taea e ia te mea tāna i kōrero ai. 22 Koia hoki "I whakairia ai ki a ia hei tika." 23 Otirā, ehara i te mea he whakaaro ki a ia anake i tuhituhia ai taua whakairinga ki a ia; 24 engari, he whakaaro ki a tātou anō hoki; ka whakairia ki a tātou e whakapono nei ki te kaiwhakaara i a Īhu, i tātou Ariki, i te hunga mate. 25 I tukua nei ō tātou , i whakaarahia tātou kia whakatikaia.

1 ¿QUÉ, pues, diremos que halló 4.1 Mt. 3.9.Abraham nuestro padre según la carne?

2 Que si Abraham fué 4.2 cp. 3.27,28.justificado por la obras, tiene de qué gloriarse; mas no para con Dios.

3 Porque ¿qué dice la Escritura? 4.3 Gn. 15.6. Ga. 3.6. Stg. 2.23.Y creyó Abraham á Dios, y le fué atribuído á justicia.

1 Abraham
2 justificado por la fe.

4 Empero al que obra, no se le cuenta el salario por merced, sino por deuda.

5 Mas al que no obra, pero cree en aquél que justifica al impío, 4.5 cp. 3.22.la fe le es contada por justicia.

6 Como también David dice ser bienaventurado el hombre al cual Dios atribuye justicia 4.6 cp. 3.28.sin obras,

7 Diciendo:

4.7 Sal. 32.1,2. Bienaventurados aquellos cuyas iniquidades son perdonadas,

Y cuyos pecados son cubiertos.

8 Bienaventurado el varón al cual el Señor no imputó pecado.

9 ¿Es pues esta bienaventuranza solamente en la circuncisión ó también en la incircuncisión? porque decimos que á Abraham fué contada la fe por justicia.

10 ¿Cómo pues le fué contada? ¿en la circuncisión, ó en la incircuncisión? No en la circuncisión, sino en la incircuncisión.

11 Y recibió la circuncisión 4.11 Gn. 17.11.por señal, por sello de la justicia de la fe que tuvo en la incircuncisión: para que 4.11 Lc. 19.9.fuese padre de todos los creyentes no circuncidados, para que también á ellos les sea contado por justicia;

12 Y padre de la circuncisión, no solamente á los que son de la circuncisión, más también á los que siguen las pisadas de la fe que fué en nuestro padre Abraham antes de ser circuncidado.

13 Porque no por la ley 4.13 Gn. 17.4-6.fué dada la promesa á Abraham ó á su simiente, que sería heredero del mundo, sino por la justicia de la fe.

14 Porque 4.14 Ga. 3.18.si los que son de la ley son los herederos, vana es la fe, y anulada es la promesa.

15 Porque 4.15 cp. 7.5,10. 2 Co. 3.7,9. Ga. 3.10.la ley obra ira; porque 4.15 cp. 5.13,20 y 7.7,8,11,13.donde no hay ley, tampoco hay transgresión.

16 Por tanto es por la fe, para que sea 4.16 cp. 3.24.por gracia; para que la promesa sea firme á toda simiente, no solamente al que es de la ley, mas también al que es de la fe de Abraham, 4.16 ver. 1. cp. 9.8.el cual es padre de todos nosotros.

17 (Como está escrito: 4.17 Gn. 17.5.Que por padre de muchas gentes te he puesto) delante de Dios, al cual creyó; 4.17 Jn. 5.21.el cual da vida á los muertos, y llama 4.17 1 Co. 1.28.las cosas que no son, como las que son.

18 El creyó en esperanza contra esperanza, para venir á ser padre de muchas gentes, conforme á lo que le había sido dicho: 4.18 Gn. 15.5.Así será tu simiente.

19 Y no se enflaqueció en la fe, 4.19 Gn. 17.17.ni consideró su cuerpo ya muerto (siendo ya de casi cien años,) ni la matriz muerta de Sara;

20 Tampoco en la promesa de Dios dudó con desconfianza: antes fué esforzado en fe, dando gloria á Dios,

21 Plenamente convencido de que todo lo que había prometido, 4.21 Gn. 18.14.era también poderoso para hacerlo.

22 Por lo cual también le fué atribuído á justicia.

23 Y 4.23 cp. 15.4.no solamente por él fué escrito que le haya sido imputado;

24 Sino también por nosotros, á quienes será imputado, esto es, á los que creemos 4.24 Hch. 2.24 y 13.30.en el que levantó de los muertos á Jesús Señor nuestro,

25 El cual fué entregado 4.25 Is. 53.5,6,10. cp. 5.6,8 y 8.32,34. 2 Co. 5.21. Ga. 1.4. Ef. 5.2. 1 P. 2.24 y 3.18.por nuestros delitos, y resucitado para nuestra 4.25 cp. 5.18.justificación.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-04_23-13-58-