1 ਹੁਣ ਨਾਮਾਨ ਅਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਆਦਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਮਾਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਯਾਹਵੇਹ ਨੇ ਅਰਾਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਬਹਾਦਰ ਸੂਰਮਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋੜ੍ਹ* ਸੀ।

2 ਹੁਣ ਅਰਾਮ ਤੋਂ ਸੈਨਾਂ ਜੱਥੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਆਏ ਅਤੇ ਉਹ ਨਾਮਾਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਦਾਸੀ ਬਣੀ ਸੀ। 3 ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਲਕਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਾਸ਼ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਉਸ ਨਬੀ ਦੇ ਕੋਲ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਸਾਮਰਿਯਾ ਵਿੱਚ ਹੈ! ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕੋੜ੍ਹ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ।"

4 ਨਾਮਾਨ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਜੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਹੈ। 5 ਅਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਚਲੇ ਜਾਹ। ਮੈਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਭੇਜਾਂਗਾ।" ਇਸ ਲਈ ਨਾਮਾਨ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਦਸ ਤੋਲੇ* ਚਾਂਦੀ, ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ੈਕੇਲ* ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਦਸ ਜੋੜੇ ਕੱਪੜੇ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। 6 ਉਹ ਅਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲਿਖੀ ਚਿੱਠੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, "ਕਿ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਇਹ ਚਿੱਠੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਵੇਖੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨਾਮਾਨ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਉਹ ਦੇ ਕੋੜ੍ਹ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਦੇਵੇਂ।"

7 ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਸਤਰ ਪਾੜ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਕੀ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹਾਂ? ਜੋ ਮਾਰਾਂ ਜਾ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਾਂ? ਇਹ ਆਦਮੀ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਇਸਦੇ ਕੋੜ੍ਹ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਕਰਾਂ? ਵੇਖੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਝਗੜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ!"

8 ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬੰਦੇ ਅਲੀਸ਼ਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਸਤਰ ਪਾੜ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਸਤਰ ਕਿਉਂ ਪਾੜੇ ਹਨ? ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਬੀ ਹੈ।" 9 ਇਸ ਲਈ ਨਾਮਾਨ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਲੀਸ਼ਾ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕੋਲ ਰੁਕ ਗਿਆ। 10 ਅਲੀਸ਼ਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, "ਜਾ, ਯਰਦਨ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਚੁੱਭੀਆਂ ਮਾਰ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਕੋੜ੍ਹ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।"

11 ਪਰ ਨਾਮਾਨ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, "ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਬਾਹਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਖਲੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਕੋੜ੍ਹ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਫੇਰੇਗਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋੜ੍ਹ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਕਰੇਗਾ। 12 ਕੀ ਦੰਮਿਸ਼ਕ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਅਬਾਨਾਹ ਅਤੇ ਫਾਰਪਰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ? ਕੀ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹਾ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ?" ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੁੜਿਆ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।

13 ਨਾਮਾਨ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਜੇਕਰ ਨਬੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਨਾ ਕਰਦੇ? ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ, ‘ਨਹਾ ਲੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾ’! ਤਾਂ ਕਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵੱਧ ਕੇ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" 14 ਤਦ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬੰਦੇ ਦੇ ਕਹਿਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਯਰਦਨ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਕੇ ਸੱਤ ਚੁੱਭੀਆਂ ਮਾਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਰਗਾ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।

15 ਤਦ ਨਾਮਾਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬੰਦੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਆਏ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖਲੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।"

16 ਤਾਂ ਅਲੀਸ਼ਾ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਉਂਦੇ ਯਾਹਵੇਹ ਦੀ ਸਹੁੰ, ਜਿਸਦੀ ਮੈਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।" ਅਤੇ ਭਾਵੇਂ ਨਾਮਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

17 ਨਾਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਦੋ ਖੱਚਰਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਿੱਟੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹੁਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਯਾਹਵੇਹ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇਵਤੇ ਅੱਗੇ ਨਾ ਤਾਂ ਹੋਮ ਦੀ ਬਲੀ ਅਤੇ ਨਾ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਵੇਗਾ। 18 ਪਰ ਯਾਹਵੇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਮਾਫ਼ ਕਰੇ: ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਰਿੰਮੋਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਲਈ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਢਾਸਣਾ ਲਾਵੇ ਅਤੇ ਮੈਂ ਰਿੰਮੋਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਝੁਕਾਵਾ, ਯਾਹਵੇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਲਈ ਮਾਫ਼ ਕਰੇ।"

19 ਅਲੀਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜਾ।"

ਜਦੋਂ ਨਾਮਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, 20 ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਬੰਦੇ ਅਲੀਸ਼ਾ ਦੇ ਸੇਵਕ ਗੇਹਜ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, "ਵੇਖੋ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਨਾਮਾਨ ਅਰਾਮੀ ਕੋਲੋ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ। ਜੀਉਂਦੇ ਯਾਹਵੇਹ ਦੀ ਸਹੁੰ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ।"

21 ਇਸ ਲਈ ਗੇਹਜ਼ੀ ਨਾਮਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਿਆ। ਜਦੋਂ ਨਾਮਾਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਰੱਥ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ?"

22 ਗੇਹਾਜ਼ੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਆਖਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ‘ਕਿ ਇਫ਼ਰਾਈਮ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਹੁਣੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਤੋੜਾ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਅਤੇ ਦੋ ਜੋੜੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਦਿਓ।’ "

23 ਨਾਮਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੋ ਤੋੜੇ ਲੈ ਲਓ।" ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਕੇ ਦੋ ਥੈਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤੋੜੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਅਤੇ ਦੋ ਜੋੜੇ ਕੱਪੜਿਆ ਸਮੇਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੁਰ ਪਏ। 24 ਜਦੋਂ ਗੇਹਾਜ਼ੀ ਪਹਾੜੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ, ਉਸਨੇ ਨੌਕਰਾਂ ਤੋਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ।

25 ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਅਲੀਸ਼ਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਗੇਹਜ਼ੀ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਸੀ?"

ਗੇਹਾਜ਼ੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।"

26 ਪਰ ਅਲੀਸ਼ਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਦਮੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ ਤਾਂ ਕੀ ਮੇਰਾ ਆਤਮਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੀ? ਕੀ ਚਾਂਦੀ ਲੈਣ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ, ਜ਼ੈਤੂਨ, ਬਾਗਾਂ, ਅੰਗੂਰੀ ਬਾਗਾਂ, ਇੱਜੜਾ, ਵੱਗਾਂ, ਦਾਸ ਅਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਦੇ ਲੈਣ ਦਾ ਇਹ ਸਮਾਂ ਹੈ? 27 ਇਸ ਲਈ ਨਾਮਾਨ ਦਾ ਕੋੜ੍ਹ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਅੰਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਤੱਕ ਲੱਗਾ ਰਹੇਗਾ।" ਤਦ ਗੇਹਾਜ਼ੀ ਅਲੀਸ਼ਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਕੋੜ੍ਹ ਨਾਲ ਬਰਫ਼ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੀ ਹੋ ਗਈ।