נְחֶמְיָה 2

11 און איך בין געקומען קײן ירושָלַיִם, און בין דאָרטן געװען דרײַ טעג. 12 און איך בין אױפֿגעשטאַנען בײַ נאַכט, איך און עטלעכע מענער מיט מיר; און איך האָב נישט דערצײלט קײן מענטשן װאָס מײַן ג-ט האָט אַרײַנגעגעבן אין מײַן האַרצן צו טאָן אין ירושָלַיִם; און קײן בהמה האָב איך מיט מיר נישט געהאַט, אַחוץ די בהמה װאָס איך בין אױף איר געריטן. 13 און איך בין אַרױס דורך דעם טױער פֿון טאָל בײַ נאַכט, און אַקעגן דעם שלאַנגענקװאַל, און צו דעם מיסטטױער, און איך האָב באַטראַכט די מױערן פֿון ירושָלַיִם װאָס זײַנען געװען אײַנגעבראָכן, און אירע טױערן װאָס זײַנען געװען פֿאַרצערט פֿון פֿײַער. 14 און איך בין אַריבערגעגאַנגען צום קװאַלטױער, און צום מלכס באַך; אָבער עס איז נישט געװען אָרט גענוג פֿאַר דער בהמה אונטער מיר דורכצוגײן. 15 און איך בין אַרױפֿגעגאַנגען דורכן טאָל אין דער נאַכט, און האָב באַטראַכט די מױער; און איך האָב זיך אומגעקערט און בין געקומען צום טױער פֿון טאָל, און האָב זיך צוריקגעקערט. 16 און די פֿאָרשטײער האָבן נישט געװוּסט װוּהין איך בין געגאַנגען, און װאָס איך טו, װאָרעם די ייִדן, און די כּהנים, און די אַדללײַט, און די פֿאָרשטײער, און די איבעריקע װאָס האָבן געטאָן די אַרבעט, האָב איך ביז אַהער גאָרנישט דערצײלט.