1 ESTAS cosas habló Jesús, y 17.1 cp. 11.41.levantados los ojos al cielo, dijo: Padre, la hora es llegada; 17.1 cp. 12.23,28 y 13.31,32.glorifica á tu Hijo, para que también tu Hijo te glorifique á ti;
2 Como 17.2 Mt. 28.18.le has dado la potestad de toda carne, para que dé vida eterna á 17.2 cp. 6.37 y 18.9.todos los que le diste.
3 Esta empero es la vida eterna: que te conozcan el solo 17.3 1 Jn. 5.20.Dios verdadero, y á Jesucristo, 17.3 vers. 8,18,21,23,25. cp. 3.34 y 5.36,38al cual has enviado.
4 Yo 17.4 cp. 13.31.te he glorificado en la tierra: 17.4 cp. 19.30.he acabado la obra que me diste que hiciese.
5 Ahora pues, Padre, 17.5 cp. 13.32.glorifícame tú cerca de ti mismo con aquella gloria 17.5 cp. 1.1,2.que tuve cerca de ti 17.5 ver. 24antes que el mundo fuese.
6 He manifestado tu nombre á los hombres 17.6 ver. 2que del mundo me diste: tuyos eran, y me los diste, y 17.6 cp. 8.51.guardaron tu palabra.
7 Ahora 17.7 cp. 6.69 y 16.27,30.han conocido que todas las cosas que me diste, son de ti;
8 Porque las palabras que me diste, les he dado; y ellos las recibieron, y han conocido verdaderamente que salí de ti, y han creído que tú me enviaste.
9 17.9 Lc. 22.32. Yo ruego por ellos: 17.9 vers. 20,21,23no ruego por el mundo, sino por los que me diste; 17.9 ver. 6porque tuyos son:
10 Y todas mis cosas son tus cosas, y tus cosas son mis cosas: y he sido glorificado en ellas.
11 Y ya no estoy en el mundo; mas éstos están en el mundo, y yo á ti vengo. Padre santo, á los que me has dado, guárdalos por tu nombre, 17.11 vers. 21,22para que sean una cosa, 17.11 cp. 10.30.como también nosotros.
12 Cuando estaba con ellos en el mundo, yo los guardaba en tu nombre; á los que me diste, yo los guardé, y 17.12 cp. 18.9.ninguno de ellos se perdió, sino 17.12 2 Ts. 2.3.el hijo de perdición; 17.12 Sal. 109.7,8.para que la Escritura se cumpliese.
13 Mas ahora vengo á ti; y hablo esto en el mundo, para que tengan 17.13 cp. 15.11.mi gozo cumplido en sí mismos.
14 Yo les he dado tu palabra; 17.14 cp. 15.19.y el mundo los aborreció, porque no son del mundo, como tampoco yo soy del mundo.
15 No ruego que los quites del mundo, sino que los guardes 17.15 Mt. 13.19.del mal.
16 No son del mundo, como tampoco yo soy del mundo.
17 17.17 1 P. 1.22. Santifícalos 17.17 ver. 19en tu verdad: 17.17 cp. 15.3.tu palabra es verdad.
18 Como tú 17.18 cp. 20.21.me enviaste al mundo, también los he enviado al mundo.
1 "Que todos sean una cosa."
2 Prendimiento de Jesús.
19 Y por ellos yo 17.19 cp. 10.36.me santifico á mí mismo, para que también ellos sean santificados en verdad.
20 Mas no ruego solamente por éstos, sino también por los que han de creer en mí por la palabra de ellos.
21 Para que todos sean 17.21 vers. 11,22. Ro. 12.5. Ga. 3.28.una cosa; como tú, oh Padre, en mí, y yo en ti, 17.21 1 Jn. 1.3.que también ellos sean en nosotros una cosa: para que el mundo crea que tú me enviaste.
22 Y yo, 17.22 ver. 24. cp. 1.14.la gloria que me diste 17.22 Ro. 8.30.les he dado; para que sean una cosa, como también nosotros somos una cosa.
23 Yo en ellos, y tú en mí, 17.23 1 Jn. 2.5 y 4.12,17.para que sean consumadamente una cosa; 17.23 cp. 13.35.que el mundo conozca que tú me enviaste, y que los has amado, como también á mí me has amado.
24 Padre, 17.24 cp. 12.26.aquellos que me has dado, quiero que donde yo estoy, ellos estén también conmigo; 17.24 2 Co. 3.18. 1 Jn. 3.2.para que vean mi gloria que me has dado: por cuanto me has amado 17.24 Ef. 1.4. 1 P. 1.20.desde antes de la constitución del mundo.
25 Padre justo, el mundo no te ha conocido, mas yo te he conocido; y éstos han conocido que tú me enviaste;
26 Y yo les he manifestado 17.26 cp. 15.15.tu nombre, y manifestaré lo aún; para que el amor 17.26 cp. 15.9.con que me has amado, esté en ellos, y yo en ellos.
Jeesuse palve austuse eest
1 Pärast neid sõnu tõstis Jeesus pilgu taeva poole ja ütles:
„Isa, tund on kätte jõudnud, austa oma Poega, et Poeg võiks austada sind! 2 Sest sa oled andnud talle meelevalla kõigi inimeste üle, et ta annaks igavese elu kõigile, kelle sa oled talle andnud. 3 Igavene elu aga on see, kui nad tunnevad sind, ainsat tõelist Jumalat, ning Jeesust Kristust, kelle sina oled läkitanud. 4 Ma olen austanud sind maa peal, viies lõpule töö, mille sa andsid mulle teha. 5 Nüüd, Isa, austa mind enda juures austusega, mis kuulus mulle enne maailma algust sinu juures!
Jeesus palvetab oma jüngrite eest
6 Ma olen näidanud sind inimestele, keda sa oled andnud mulle maailmast. Nad kuulusid sulle, sina andsid nad mulle ja nad on kuulanud su sõna. 7 Nüüd nad teavad, et kõik, mis sina oled andnud minule, tuleb sinult. 8 Sest ma olen andnud neile sõnad, mis sa mulle andsid, ja nad on need vastu võtnud. Nad teadsid kindlalt, et ma tulin sinu juurest, ja nad uskusid, et sina saatsid mu. 9 Nende pärast ma palun. Maailma pärast ma ei palu, küll aga nende pärast, keda sa oled mulle andnud, sest nad kuuluvad sulle. 10 Kõik, kes on minu päralt, on sinu päralt, ja kes on sinu päralt, on minu päralt. Nende kaudu olen ma austatud. 11 Ma ei jää enam kauemaks maailma. Nemad on veel maailmas, aga mina tulen sinu juurde. Püha Isa, hoia neid oma nime väega, selle nime, mis sa mulle andsid, et nad saaksid olla üks nagu mina ja sina oleme üks. 12 Niikaua kui ma olin nendega koos, kaitsesin ja hoidsin ma neid sinu nimes, mis sa mulle andsid. Ükski neist ei läinud kaduma peale ühe, kes läks hukatusse selleks, et Kiri läheks täide.
13 Ma tulen nüüd sinu juurde, aga räägin neid sõnu veel maailmas olles, et minu rõõm neis oleks täielik. 14 Mina olen andnud neile sinu sõna ja maailm on neid vihanud, sest nad ei ole maailmast, nii nagu minagi ei ole maailmast. 15 Ma ei palu, et sa nad maailmast ära võtaksid, vaid et sa hoiaksid neid kurja eest. 16 Nemad ei ole maailmast, nii nagu minagi ei ole maailmast.
17 Pühitse neid tões: sinu sõna on tõde! 18 Nagu sina läkitasid minu maailma, nii olen mina saatnud maailma nemad. 19 Nende pärast pühitsen ma ennast, et nemadki oleksid tõeliselt pühitsetud.
Jeesus palvetab kõikide usklike eest
20 Kuid ma ei palu ainult nende, vaid kõikide pärast, kes nende sõnumi läbi hakkavad minusse uskuma, 21 et nad kõik oleksid üks. Nagu sina, Isa, oled minus ja mina olen sinus, nõnda olgu nemadki meis. Et maailm usuks, et sina oled mu läkitanud. 22 Mina olen andnud neile selle au, mille sina andsid mulle, et nad oleksid üks, nagu meiegi oleme üks, 23 mina neis ja sina minus. Nii et nad võiksid saada täiesti üheks. Siis maailm teab, et sina saatsid minu ja oled armastanud neid, nii nagu sa oled armastanud mind.
24 Isa, ma tahan, et ka need, keda sa oled mulle andnud, oleksid minuga seal, kus mina olen, ja näeksid mu au, mille sa oled andnud mulle, sest sa oled mind armastanud enne maailma loomist.
25 Õiglane Isa, kuigi maailm sind ei tunne, tunnen mina sind ja nemad on ära tundnud, et sina oled minu läkitanud. 26 Ma olen neile näidanud sind ja teen seda veelgi, et armastus, millega sa mind oled armastanud, oleks ka nendes ja mina oleksin nendes."