1 För sångmästaren, till strängaspel; av David.2 Hör, o Gud, mitt rop, akta på min bön.3 Från jordens ända ropar jag till dig, ty mitt hjärta försmäktar; för mig upp på en klippa, som är mig alltför hög.4 Ty du är min tillflykt, ett starkt torn mot fienden.5 Låt mig bo i din hydda evinnerligen; under dina vingars beskärm tager jag min tillflykt. Sela.6 Ty du, o Gud, hör mina löften, åt dem som frukta ditt namn giver du en arvedel.7 Du förökar konungens dagar; hans år skola vara från släkte till släkte.8 Må han sitta på sin tron inför Gud evinnerligen; låt nåd och trofasthet bevara honom.9 Då skall jag lovsjunga ditt namn till evig tid, i det jag får infria mina löften dag efter dag.

1 Al la ĥorestro. Por korda instrumento. De David. Aŭskultu, ho Dio, mian krion; Atentu mian preĝon.2 De la fino de la tero mi vokas al Vi en la malĝojo de mia koro: Sur rokon tro altan por mi suprenkonduku min.3 Ĉar Vi estis mia rifuĝejo, Fortika turo kontraŭ malamiko.4 Lasu min loĝi eterne en Via tendo, Havi rifuĝon sub la kovro de Viaj flugiloj. Sela.5 Ĉar Vi, ho Dio, aŭdis miajn promesojn; Vi donis al mi la heredon de tiuj, kiuj timas Vian nomon.6 Aldonu tagojn al la tagoj de la reĝo, Ke liaj jaroj daŭru multajn generaciojn.7 Li restu eterne antaŭ Dio; Boneco kaj vero laŭ Via volo lin gardu.8 Tiel mi prikantos Vian nomon eterne, Plenumante miajn promesojn ĉiutage.