Jeremias 14

(14:1–15:4)

1 Λόγια του Κυρίου προς τον Ιερεμία σχετικά με την ανομβρία.*Η φρ. αυτή επέχει θέση επιγραφής στην ενότητα 14:1–15:4, αλλά αναφέρεται ειδικά στα λόγια του Θεού στους στ. 14:10-12. 14-16 και 15:1-4.

2 Όλος ο Ιούδας πενθεί και οι πόλεις του αργοπεθαίνουν. Οι κάτοικοί του κάθονται καταγής θρηνώντας, η Ιερουσαλήμ φωνάζει για βοήθεια. 3 Οι ευγενείς της στέλνουν τους υπηρέτες για νερό. Εκείνοι έρχονται στις δεξαμενές, αλλά νερό δε βρίσκουν· επιστρέφουν με τα δοχεία τους αδειανά, το κεφάλι σκεπασμένο, απογοητευμένοι κι αποθαρρημένοι. 4 Η γη έχει σκάσει από την έλλειψη βροχής, οι γεωργοί απελπισμένοι έχουν σκεπάσει κι αυτοί πένθιμα το κεφάλι τους. 5 Ακόμα και το ελάφι γεννάει στο χωράφι και αφήνει το μικρό του εκεί, γιατί χορτάρι δεν υπάρχει. 6 Τ’ άγρια γαϊδούρια στέκονται στα ψηλώματα και τον αέρα οσμίζονται σαν τα τσακάλια· τα μάτια τους κουράζονται να ψάχνουν για χορτάρι, γιατί δε βρίσκουν πουθενά.

7 «Κύριε, οι ανομίες μας μαρτυρούν εναντίον μας! Βοήθησέ μας όμως, όπως μας υποσχέθηκες. Πολλές είναι οι αποστασίες μας, σ’ εσένα έχουμε αμαρτήσει. 8 Εσύ η μόνη ελπίδα του Ισραήλ, ο σωτήρας του στον καιρό της θλίψης, γιατί φέρνεσαι σαν να είσαι ξένος για τη χώρα, σαν ταξιδιώτης, που απλώς τη νύχτα του περνά σ’ αυτήν; 9 Γιατί στέκεις σαν αποσβολωμένος, σαν πολεμιστής αφοπλισμένος, που να βοηθήσει δεν μπορεί; Αλλά εσύ, Κύριε, είσαι ανάμεσά μας και σ’ εσένα ανήκουμε. Μη μας εγκαταλείψεις!»

Απαγόρευση στον Ιερεμία να προσεύχεται για τον λαό του

10 Ο Κύριος μου είπε γι’ αυτό το λαό: «Επειδή τους αρέσει να περιπλανιούνται ξέφρενοι, γι’ αυτό εγώ, ο Κύριος, δεν είμαι ευχαριστημένος μαζί τους· δε θα ξεχάσω την ανομία τους και θα τιμωρήσω τις αμαρτίες τους. 11 Μην προσεύχεσαι πια για το λαό αυτόν να τελειώσει η δυστυχία του», μου είπε. 12 «Κι αν ακόμα νηστέψουνε δε θ’ ακούσω την ικεσία τους· ακόμη κι αν προσφέρουν ολοκαυτώματα κι αναίμακτες προσφορές, δε θα ευχαριστηθώ μ’ αυτές αλλά θα κάνω να εξοντωθούν με πόλεμο, με πείνα και με αρρώστια».

13 Τότε εγώ είπα: «Αχ, Κύριε, Θεέ! Οι προφήτες τούς λένε ότι δε θα δούνε πόλεμο, ούτε πείνα και τους υπόσχονται παντοτινή ειρήνη σ’ αυτό τον τόπο».

14 Κι ο Κύριος μου απάντησε: «Οι προφήτες αυτοί λένε ψέματα. Δεν είν’ αλήθεια ότι προφητεύουν στο όνομά μου. Δεν τους έστειλα εγώ ούτε τους πρόσταξα ούτε τους μίλησα εγώ. Σας μιλάνε για ψεύτικα οράματα και χρησμούς· σας λένε ανώφελα πράγματα, τα παραπλανητικά επινοήματα της φαντασίας τους. 15 Γι’ αυτό εγώ, ο Κύριος, προαναγγέλλω τι θα κάνω σ’ αυτούς τους προφήτες, που λένε ότι δε θα ’ρθει πόλεμος και πείνα στη χώρα: Με πόλεμο και με πείνα θα τους θανατώσω τους προφήτες αυτούς. 16 Το ίδιο και ο λαός που κάθεται κι ακούει τις προφητείες τους: Τα πτώματά τους θα διασκορπιστούν στους δρόμους της Ιερουσαλήμ εξαιτίας της πείνας και του πολέμου –τα πτώματα των γυναικών τους και των παιδιών τους. Και κανένας δε θα βρίσκεται για να τους θάψει. Εγώ θα τους τιμωρήσω για την κακία τους».

Ο Ιερεμίας παραδέχεται τις ανομίες του λαού του

17 Ο Κύριος μου είπε ακόμη: «Πες τους αυτά τα λόγια: Τα μάτια μου χύνουν δάκρυα μέρα νύχτα ασταμάτητα, γιατί ο λαός μου πληγώθηκε βαριά και χτυπήθηκε σκληρά. 18 Βγαίνω στην πεδιάδα, βλέπω τους σκοτωμένους στον πόλεμο· μπαίνω στην πόλη, βλέπω τους νεκρούς από την πείνα. Ακόμα κι οι προφήτες και οι ιερείς τριγυρίζουν αδιάφοροι στη χώρα».

19 Εγώ απάντησα: «Κύριε, απέρριψες τελείως όλο τον Ιούδα; Μισείς το όρος της Σιών; Γιατί μας πλήγωσες και δεν μπορούμε να θεραπευτούμε; Περιμέναμε την ειρήνη, αλλά δεν ήρθε κανένα αγαθό· ελπίζαμε γιατρειά, αλλά μας βρήκε τρόμος. 20 Αναγνωρίζουμε την ασέβειά μας και την ανομία των προγόνων μας· αμαρτήσαμε ενώπιόν σου. 21 Μη μας περιφρονήσεις, για να μη δυσφημιστεί το όνομά σου. Μην καταστρέψεις το δοξασμένο θρόνο σου.*το δοξασμένο θρόνο σου. Έκφραση για την κιβωτό της διαθήκης και κατ’ επέκταση για το ναό και την πόλη της Ιερουσαλήμ. Θυμήσου τη διαθήκη που έκανες μαζί μας· μην την αθετήσεις. 22 Οι θεοί των εθνών δεν δίνουν τη βροχή· οι ουρανοί από μόνοι τους καταιγίδες δε στέλνουν. Κύριε, Θεέ μας, σ’ εσένα ελπίζουμε, γιατί εσύ είσαι ο μόνος που τα κάνεις όλα αυτά».

预言旱灾

1 耶和华的话临到耶利米，是关于旱灾的事：

2 "犹大悲哀，

她的城镇*"城镇"原文作"城门"衰落，

人人都坐在地上悲伤痛哭；

耶路撒冷的哀声上达于天。

3 他们的显贵差派童仆去打水；

童仆来到池边，却找不到水，

就拿着空的器皿回来；

他们失望难过，蒙着自己的头。

4 土地干裂，

因为地上没有雨水；

农夫失望，

都蒙着自己的头。

5 甚至母鹿在田野生产了小鹿，也得把牠丢弃，

因为没有青草。

6 野驴站在光秃的高冈上，

像野狗喘着气；

牠们双目发呆，

因为没有青草。"

7 "耶和华啊！即使我们的罪孽指证我们，

还求你因你名的缘故施行拯救。

我们实在多次背道，

得罪了你。

8 以色列的盼望啊！

以色列遭难时的拯救者啊！

你为甚么在本地像一个寄居的人，

又像个只住宿一夜的旅客呢？

9 你为甚么像个受惊的人，

又像个不能拯救人的勇士呢？

耶和华啊！你是在我们中间，

我们是称为你名下的人，

求你不要离弃我们。"

10 耶和华论到这人民这样说："他们喜爱这样流荡，不约束自己的脚；因此耶和华不悦纳他们，现在就要记念他们的罪孽，并要惩罚他们的罪恶。"

11 耶和华对我说："不要为这人民祈求好处；12 即使他们禁食，我也不会听他们的呼求；即使他们献上燔祭和素祭，我也不会悦纳；我却要用刀剑、饥荒和瘟疫去灭尽他们。"

假先知的收场

13 我就说："唉，主耶和华啊！你看，那些先知常对他们说：‘你们必不会看见刀剑，也必不会有饥荒；因为我耶和华要在这地方赐给你们恒久的平安。’"

14 耶和华对我说："那些先知借我的名说假预言；我并没有差遣他们，没有吩咐他们，也没有向他们说话。他们对你们所预言的，是虚假的异象、占卜的预兆、虚无的事，和他们自己心里的诡诈。"15 因此，耶和华这样说："关于那些借我名说预言的先知，我并没有差遣他们，他们竟说：‘这地必不会有刀剑和饥荒。’那些先知必被刀剑和饥荒灭绝。16 至于那些听他们说预言的人民，必因刀剑和饥荒被拋弃在耶路撒冷的街上，没有人埋葬他们，也没有人埋葬他们的妻子和儿女。我必要把他们作恶应得的报应倒在他们身上。

耶利米为人民哀痛

17 "你要对他们说这话：

‘愿我的眼泪直流，

日夜不停；

因为我的同胞*"同胞"原文作"人民的处女"遭受极大的毁灭，

受到很严重的打击。

18 如果我出到田间，

就看见那些被刀剑所杀的人；

如果我走进城里，

就看见因饥荒而来的各种疾病。

连先知和祭司

也流亡到他们素不认识的地方。’"

19 你真的弃绝犹大吗？

你真的讨厌锡安吗？

你为甚么击打我们，使我们无法医治呢？

我们期待平安，却得不到好处；

期待得医治的时候，不料，只有惊慌。

20 耶和华啊！我们承认我们的罪恶，

和我们列祖的罪孽；

我们实在得罪了你。

21 求你为你名的缘故，不要厌弃我们！

不要叫你荣耀的宝座蒙羞！

求你记念你和我们所立的约，不要废除！

22 列国虚无的偶像中，有可以降雨的吗？

天能自降甘霖吗？

耶和华我们的　神啊！能够这样作的，不是只有你吗？

所以我们仰望你，

因为这一切都是你所作的。