1 Ο άνθρωπος, που όταν τον διορθώνουνε πεισμώνει κι αντιστέκεται, θ’ αφανιστεί κάποτε άξαφνα κι ανεπανόρθωτα.
2 Όταν υπερισχύουν οι δίκαιοι, ευφραίνεται ο λαός, μα όταν ο ασεβής κυριαρχεί, ο λαός στενάζει.
3 Αυτός που αγαπάει τη σοφία, είν’ αφορμή χαράς για τον πατέρα του· μα όποιος συντροφιά κάνει με πόρνες, εξανεμίζει όλα του τα αγαθά.
4 Ο βασιλιάς που με δικαιοσύνη ενεργεί, τη χώρα τη στεριώνει· ενώ την καταστρέφει αυτός που είναι στους φόρους άπληστος.
5 Ο άνθρωπος που τον άλλον κολακεύει, απλώνει δίχτυ μπρος στα πόδια του.
6 Ο κακός άνθρωπος παγιδεύεται μέσα στην ίδια του την αμαρτία, ενώ ο δίκαιος τραγουδάει πανευτυχής.
7 Ο δίκαιος γνωρίζει το δίκιο των φτωχών· ο ασεβής δεν την καταλαβαίνει αυτή τη γνώση.
8 Άνθρωποι ασυνείδητοι ρίχνουν σε αναβρασμό την πόλη, ενώ οι σοφοί καταπραΰνουν την οργή.
9 Αν ο σοφός έχει μια διαφορά με τον ανόητο, ο ανόητος είτε θυμώνει είτε γελά, και πουθενά δεν καταλήγουν.
10 Οι αιμοβόροι άνθρωποι μισούν τον έντιμο, ενώ οι ευθείς φροντίζουν τη ζωή του.
11 Ο ανόητος αφήνει το θυμό του ελεύθερο, ενώ ο σοφός τον συγκρατεί.
12 Αν ο ηγεμόνας δίνει προσοχή σε ψεύτικες πληροφορίες, όλοι οι υπηρέτες του θα διαφθαρούν.
13 Ένας φτωχός κι ο καταπιεστής του έχουν κάτι κοινό: Ότι ο Κύριος έδωσε μάτια και στους δυο.
14 Ο βασιλιάς που κρίνει με αλήθεια τους φτωχούς, θα ’χει το θρόνο του για πάντα στεριωμένο.
15 Η βέργα κι η υπόδειξη του λάθους σωφρονίζουν· μα το παιδί που αφήνεται ανεξέλεγκτο, κάνει τη μάνα του να ντρέπεται γι’ αυτό.
16 Όταν πληθαίνουν οι ασεβείς, πληθαίνει η αμαρτία· μα οι δίκαιοι θα ζήσουν για να δουν την πτώση τους.
17 Διαπαιδαγώγησε το γιο σου και θα μπορείς να ’σαι ήσυχος γι’ αυτόν· μεγάλη θα σου δώσει ικανοποίηση.
18 Εκεί που δεν υπάρχει προφητεία κι όραμα, ο λαός αποχαλινώνεται· ευτυχισμένος είν’ εκείνος που το νόμο του Θεού τηρεί.
19 Ο δούλος με τα λόγια δεν διορθώνεται· μπορεί και να καταλαβαίνει, αλλά δεν υπακούει.
20 Βλέπεις κάποιον που πρόθυμα κι αστόχαστα μιλάει; Κάλλιο για έναν ανόητο να ελπίζεις, παρά γι’ αυτόν.
21 Όποιος με μαλθακότητα το δούλο του από παιδί ανατρέφει, στο τέλος θα τον κάνει αχάριστο.
22 Ο άνθρωπος ο οξύθυμος διαμάχες προκαλεί, κι ο ευερέθιστος τις αμαρτίες τις πληθαίνει.
23 Του ανθρώπου η υπερηφάνεια θα τον ταπεινώσει, ενώ ο ταπεινός θα τιμηθεί.
24 Του κλέφτη ο σύντροφος τον εαυτό του βλάπτει: Αν πει την αλήθεια θα τιμωρηθεί· κι αν δεν την πει, καταραμένος θα ’ναι απ’ το Θεό.
25 Ο φόβος στήνει για τον άνθρωπο παγίδα· μα αυτός που έχει πεποίθηση στον Κύριο, θα είναι ασφαλής.
26 Πολλοί ζητούν την εύνοια του άρχοντα, μα η δικαίωση του καθενός προέρχεται απ’ τον Κύριο.
27 Οι δίκαιοι απεχθάνονται τον άδικο κι οι ασεβείς αυτόν που ζει μ’ ευθύτητα.
1 Quem insiste no erro depois de muita repreensão
será destruído sem aviso e irremediavelmente.
2 Quando os justos florescem, o povo se alegra;
quando os ímpios governam, o povo geme.
3 O homem que ama a sabedoria dá alegria ao seu pai,
mas quem anda com prostitutas dá fim à sua riqueza.
4 O rei que exerce a justiça dá estabilidade ao país,
mas o que gosta de subornos o leva à ruína.
5 Quem adula o seu próximo
está armando uma rede para os pés dele.
6 O pecado do homem mau o apanha na sua própria armadilha,29.6 Ou No pecado do homem mau há uma armadilha,.
mas o justo pode cantar e alegrar-se.
7 Os justos levam em conta os direitos dos pobres,
mas os ímpios nem se importam com isso.
8 Os zombadores agitam a cidade,
mas os sábios desviam a ira.
9 Se o sábio for ao tribunal contra o insensato,
não haverá paz, pois o insensato se enfurecerá e zombará.
10 Os violentos odeiam os íntegros
e procuram matar o homem reto.
11 O tolo dá vazão à sua ira,
mas o sábio domina-se.
12 Para o governante que dá ouvidos a mentiras,
todos os seus oficiais são ímpios.
13 O pobre e o opressor têm algo em comum:
o Senhor ilumina os olhos de ambos.
14 Se o rei julga os pobres com justiça,
o seu trono estará sempre seguro.
15 A vara da correção dá sabedoria,
mas a criança entregue a si mesma envergonha a sua mãe.
16 Quando os ímpios prosperam, prospera o pecado,
mas os justos verão a queda deles.
17 Discipline o seu filho, e este lhe dará paz;
ele trará grande prazer à sua alma.
18 Onde não há revelação divina, o povo se desvia;
mas bem-aventurado é quem obedece à lei!
19 Meras palavras não bastam para corrigir o escravo;
mesmo que entenda, não reagirá bem.
20 Você já viu alguém que se precipita no falar?
Há mais esperança para o tolo do que para ele.
21 O escravo mimado desde pequeno
no fim se tornará insolente.
22 O homem irado provoca brigas,
e o de gênio violento comete muitos pecados.
23 O orgulho do homem o humilha,
mas o de espírito humilde obtém honra.
24 O cúmplice do ladrão odeia a si próprio;
mesmo sob juramento, não ousa testemunhar.
25 O temor aos homens gera ciladas,
mas quem confia no Senhor está seguro.
26 Muitos desejam os favores29.26 Hebraico: a face. do governante,
mas é do Senhor que procede a justiça.
27 Os justos detestam os desonestos;
já os de caminho reto são detestáveis aos ímpios.
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)