Provérbios 9

Σοφία και αφροσύνη

1 Η Σοφία*Βλ. υποσ. εις κεφ. 1:20. έχτισε το σπίτι της με τους εφτά ωραίους στύλους του. 2 Τα ζώα της έσφαξε, το κρασί της ανάμειξε κι έστρωσε το τραπέζι της. 3 Έστειλε τις δούλες της και καλεί πάνω από τα ψηλώματα της πόλης: 4 «Ο αμαθής ας έρθει κατά ’δω!» και στους ανόητους λέει: 5 «Ελάτε, φάτε απ’ το ψωμί μου και πιέστε απ’ το κρασί που ανάμειξα! 6 Εγκαταλείψτε την αμάθεια και θα ζήσετε· βαδίστε ίσια στης νόησης το δρόμο».

7 Όποιος διορθώνει χλευαστή, τις προσβολές του θα δεχτεί κι όποιος ελέγχει ασεβή δέχεται κατηγόριες. 8 Μην τον διορθώνεις το χλευαστή, γιατί θα σε μισήσει· σοφό να ελέγχεις και θα σε αγαπήσει. 9 Στο σοφό δώσε αφορμή και πιότερο σοφός θα γίνει. Τον δίκαιο δίδαξε και πιότερα θα μάθει. 10 Η βάση της σοφίας είναι ο σεβασμός στον Κύριο, βάση της νόησης είν’ η γνώση του Άγιου Θεού. 11 Χάρη σ’ εμένα, τη σοφία, θα αυξηθούν οι μέρες σου και ζωής χρόνια θα σου προστεθούν. 12 Σοφός αν γίνεις, θα ’ναι για το δικό σου το καλό. Αν είσαι υπερόπτης, πάλι εσύ θα υποφέρεις.

13 Η ανοησία μοιάζει με γυναίκα αδιάντροπη κι άμυαλη, δίχως γνώση. 14 Στην πόρτα του σπιτιού της κάθεται σε θρόνο, στης πόλης τα ψηλώματα, 15 και τους διαβάτες προσκαλεί, που ίσια τραβούν στο δρόμο τους: 16 «Όποιος είναι άμυαλος ας έρθει κατά ’δω!» Και στον ανόητο λέει: 17 «Τα κλεμμένα νερά είναι γλυκά, και το ψωμί που τρώγεται κρυφά, είν’ ευχάριστο». 18 Μα αυτοί δεν ξέρουν ότι είν’ εκεί ο θάνατος κι ότι οι καλεσμένοι της πάνε στα βάθη του άδη.

Os convites da sabedoria e da insensatez

1 A sabedoria construiu a sua casa,

lavrou as suas sete colunas.

2 Preparou sua carne para a refeição,

misturou o seu vinho e arrumou a sua mesa.

3 Enviou suas servas e clamará

desde o ponto mais alto da cidade:

4 "Venham todos os ingênuos!".

Aos que não têm juízo, ela diz:

5 "Venham comer a minha comida

e beber o vinho que misturei.

6 Deixem a ingenuidade, e vocês terão vida;

andem pelo caminho do entendimento.

7 "Quem corrige o zombador traz sobre si o insulto;

quem repreende o ímpio mancha o próprio nome.

8 Não repreenda o zombador,

caso contrário ele o odiará;

repreenda o sábio, e ele o amará.

9 Instrua o sábio, e ele será ainda mais sábio;

ensine o justo, e ele aumentará o seu saber.

10 "O temor do Senhor é o princípio da sabedoria,

e o conhecimento do Santo é entendimento.

11 Porque por meu intermédio os seus dias serão multiplicados,

e anos serão acrescentados à sua vida.

12 Se você for sábio, a sabedoria será a sua recompensa;

se for zombador, sofrerá as consequências sozinho".

13 A insensatez é uma mulher barulhenta;

é ingênua e não sabe nada.

14 Sentada à porta da sua casa,

numa cadeira, no ponto mais alto da cidade,

15 clama aos que passam por ali

seguindo firmemente em seu caminho:

16 "Venham todos os ingênuos!".

Aos que não têm juízo, ela diz:

17 "A água roubada é doce,

e o pão que se come escondido é saboroso!".

18 Eles, porém, nem imaginam que ali estão os espíritos dos mortos,

que os seus convidados estão nas profundezas do Sheol.*9.18 Essa palavra também pode ser traduzida por morte.