1 Consolai,
consolai o meu povo,
diz o vosso Deus.
2 Falai benignamente a Jerusalém,
e bradai-lhe
que já a sua milícia é acabada,
que a sua iniquidade está expiada
e que já recebeu
em dobro da mão do Senhor,
por todos os
seus pecados.
3 Voz do que clama no deserto:
Preparai o caminho
do Senhor;
endireitai
no ermo vereda a nosso Deus.
4 Todo o vale será exaltado,
e todo o monte
e todo o outeiro será abatido;
e o que é torcido se endireitará,
e o que é áspero
se aplainará.
5 E a glória do Senhor se manifestará,
e toda a carne juntamente a verá,
pois a boca
do Senhor o disse.
6 Uma voz diz: Clama;
e alguém disse:
Que hei
de clamar? Toda a carne é erva
e toda a sua beleza
como a flor do campo.
7 Seca-se a erva, e cai a flor,
soprando nela o Espírito do Senhor.
Na verdade o povo é erva.
8 Seca-se a erva, e cai a flor,
porém a palavra
de nosso Deus subsiste eternamente.
9 Tu, ó Sião,
que anuncias boas novas,
sobe a um monte alto. Tu,
ó Jerusalém,
que anuncias boas novas,
levanta a tua voz fortemente;
levanta-a, não temas,
e dize às cidades de Judá:
Eis aqui está o vosso Deus.
10 Eis que o Senhor Deus virá
com poder
e seu braço dominará por ele;
eis que o seu galardão está
com ele,
e o seu salário diante
da sua face.
11 Como pastor apascentará o seu rebanho;
entre os seus braços recolherá os cordeirinhos,
e os levará
no seu regaço;
as que amamentam
guiará
suavemente.
12 Quem mediu na concha
da sua mão as águas,
e tomou a medida
dos céus aos palmos,
e recolheu numa medida o pó
da terra e pesou os montes
com peso e os outeiros
em balanças?
13 Quem guiou o Espírito
do Senhor, ou
como seu conselheiro
o ensinou?
14 Com quem tomou ele conselho,
que lhe desse entendimento,
e lhe ensinasse o caminho
do juízo,
e lhe ensinasse conhecimento,
e lhe mostrasse o caminho
do entendimento?
15 Eis que as nações são consideradas por ele
como a gota de um balde,
e como o pó miúdo
das balanças;
eis que ele levanta as ilhas
como a uma coisa
pequeníssima.
16 Nem todo o Líbano basta
para o fogo,
nem os seus animais bastam
para holocaustos.
17 Todas as nações são
como nada perante ele;
ele as considera menos do
que nada e como uma coisa vã.
18 A quem, pois,
fareis semelhante a Deus,
ou com
que o comparareis?
19 O artífice funde a imagem,
e o ourives a cobre
de ouro, e forja
para ela cadeias de prata.
20 O empobrecido, que
não pode oferecer tanto,
escolhe madeira que não se apodrece;
artífice sábio busca,
para gravar uma imagem
que não se pode mover.
21 Porventura
não sabeis? Porventura
não ouvis,
ou desde o princípio
não se vos notificou,
ou não atentastes
para os
fundamentos
da terra?
22 Ele é o que está assentado
sobre o círculo da terra,
cujos moradores são
para ele como gafanhotos;
é ele o que estende os céus
como cortina,
e os desenrola como tenda,
para neles habitar;
23 O que reduz a nada os príncipes,
e torna
em coisa vã os juízes
da terra.
24 E mal se tem plantado,
mal se tem semeado,
e mal se tem enraizado
na terra o seu tronco,
já se secam,
quando ele sopra sobre eles,
e um tufão os leva
como a pragana.
25 A quem, pois,
me fareis semelhante,
para que eu lhe seja
igual? Diz o Santo.
26 Levantai ao alto os vossos olhos,
e vede quem criou estas coisas;
foi aquele
que faz sair o exército delas segundo o seu número;
ele as chama a todas pelos seus nomes;
por causa da grandeza
das suas forças,
e porquanto é forte em poder,
nenhuma delas
faltará.
27 Por que dizes, ó Jacó,
e tu falas, ó Israel:
O meu caminho está encoberto
ao Senhor,
e o meu juízo passa despercebido
ao meu Deus?
28 Não sabes, não ouviste
que o eterno Deus, o Senhor,
o Criador dos fins da terra,
nem se cansa
nem se fatiga? É insondável
o seu entendimento.
29 Dá força ao cansado,
e multiplica as forças ao
que não tem nenhum vigor.
30 Os jovens se cansarão
e se fatigarão,
e os moços certamente cairão;
31 Mas os que esperam
no Senhor renovarão as forças,
subirão com asas como águias;
correrão, e não se cansarão;
caminharão, e não se fatigarão.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 Consolamini, consolamini, popule meus,
dicit Deus vester.
2 Loquimini ad cor Jerusalem,
et advocate eam,
quoniam completa est malitia ejus,
dimissa est iniquitas illius :
suscepit de manu Domini duplicia
pro omnibus peccatis suis.
3 Vox clamantis in deserto :
Parate viam Domini,
rectas facite in solitudine semitas Dei nostri.
4 Omnis vallis exaltabitur,
et omnis mons et collis humiliabitur,
et erunt prava in directa,
et aspera in vias planas :
5 et revelabitur gloria Domini,
et videbit omnis caro pariter
quod os Domini locutum est.
6 Vox dicentis : Clama.
Et dixi : Quid clamabo ?
Omnis caro fœnum,
et omnis gloria ejus quasi flos agri.
7 Exsiccatum est fœnum, et cecidit flos,
quia spiritus Domini sufflavit in eo.
Vere fœnum est populus :
8 exsiccatum est fœnum, et cecidit flos ;
verbum autem Domini nostri manet in æternum.
9 Super montem excelsum ascende,
tu qui evangelizas Sion ;
exalta in fortitudine vocem tuam,
qui evangelizas Jerusalem :
exalta, noli timere.
Dic civitatibus Juda :
Ecce Deus vester :
10 ecce Dominus Deus in fortitudine veniet,
et brachium ejus dominabitur :
ecce merces ejus cum eo,
et opus illius coram illo.
11 Sicut pastor gregem suum pascet,
in brachio suo congregabit agnos,
et in sinu suo levabit ;
fœtas ipse portabit.
12 Quis mensus est pugillo aquas,
et cælos palmo ponderavit ?
quis appendit tribus digitis molem terræ,
et libravit in pondere montes,
et colles in statera ?
13 Quis adjuvit spiritum Domini ?
aut quis consiliarius ejus fuit, et ostendit illi ?
14 cum quo iniit consilium, et instruxit eum,
et docuit eum semitam justitiæ,
et erudivit eum scientiam,
et viam prudentiæ ostendit illi ?
15 Ecce gentes quasi stilla situlæ,
et quasi momentum stateræ reputatæ sunt ;
ecce insulæ quasi pulvis exiguus.
16 Et Libanus non sufficiet ad succendendum,
et animalia ejus non sufficient ad holocaustum.
17 Omnes gentes quasi non sint, sic sunt coram eo,
et quasi nihilum et inane reputatæ sunt ei.
18 Cui ergo similem fecisti Deum ?
aut quam imaginem ponetis ei ?
19 Numquid sculptile conflavit faber ?
aut aurifex auro figuravit illud,
et laminis argenteis argentarius ?
20 Forte lignum et imputribile elegit ;
artifex sapiens quærit
quomodo statuat simulacrum, quod non moveatur.
21 Numquid non scitis ? numquid non audistis ?
numquid non annuntiatum est vobis ab initio ?
numquid non intellexistis fundamenta terræ ?
22 Qui sedet super gyrum terræ,
et habitatores ejus sunt quasi locustæ ;
qui extendit velut nihilum cælos,
et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum ;
23 qui dat secretorum scrutatores quasi non sint,
judices terræ velut inane fecit.
24 Et quidem neque plantatus, neque satus,
neque radicatus in terra truncus eorum ;
repente flavit in eos, et aruerunt,
et turbo quasi stipulam auferet eos.
25 Et cui assimilastis me, et adæquastis ?
dicit Sanctus.
26 Levate in excelsum oculos vestros, et videte
quis creavit hæc :
qui educit in numero militiam eorum,
et omnes ex nomine vocat ;
præ multitudine fortitudinis et roboris, virtutisque ejus,
neque unum reliquum fuit.
27 Quare dicis, Jacob,
et loqueris, Israël :
Abscondita est via mea a Domino,
et a Deo meo judicium meum transivit ?
28 Numquid nescis, aut non audisti ?
Deus sempiternus Dominus,
qui creavit terminos terræ :
non deficiet, neque laborabit,
nec est investigatio sapientiæ ejus.
29 Qui dat lasso virtutem,
et his qui non sunt, fortitudinem et robur multiplicat.
30 Deficient pueri, et laborabunt,
et juvenes in infirmitate cadent ;
31 qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem,
assument pennas sicut aquilæ :
current et non laborabunt,
ambulabunt et non deficient.