1 And Zophar the Naamathite answered and said,2 Should not the multitude of words be answered? and should a man of much talk be justified?3 Should thy fictions make men hold their peace? and shouldest thou mock, and no one make {thee} ashamed?4 For thou sayest, My doctrine is pure, and I am clean in thine eyes.5 But oh that +God would speak, and open his lips against thee;6 And that he would shew thee the secrets of wisdom, how that they are the double of what is realised; and know that +God passeth by {much} of thine iniquity!7 Canst thou by searching find out +God? canst thou find out the Almighty to perfection?8 {It is as} the heights of heaven; what wilt thou do? deeper than Sheol; what canst thou know?9 The measure thereof is longer than the earth, and broader than the sea.10 If he pass by, and shut up, and call to judgment, who can hinder him?11 For he knoweth vain men, and seeth wickedness when {man} doth not consider it;12 Yet a senseless man will make bold, though man be born {like} the foal of a wild ass.13 If thou prepare thy heart and stretch out thy hands toward him,14 If thou put far away the iniquity which is in thy hand, and let not wrong dwell in thy tents;15 Surely then shalt thou lift up thy face without spot, and thou shalt be stedfast and shalt not fear:16 For thou shalt forget misery; as waters that are passed away shalt thou remember it;17 And life shall arise brighter than noonday; though thou be enshrouded in darkness, thou shalt be as the morning,18 And thou shalt have confidence, because there shall be hope; and having searched about {thee}, thou shalt take rest in safety.19 Yea, thou shalt lie down, and none shall make thee afraid; and many shall seek thy favour.20 But the eyes of the wicked shall fail, and {all} refuge shall vanish from them, and their hope {shall be} the breathing out of life.

1 Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:2 Ĉu kontraŭ multe da vortoj oni ne povas doni respondon? Kaj ĉu tiu, kiu multe parolas, estas prava?3 Ĉu via senenhava parolado devas silentigi la homojn, Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?4 Vi diras:Mia opinio estas ĝusta, Kaj mi estas pura antaŭ Viaj okuloj.5 Sed ho, se Dio ekparolus, Kaj malfermus antaŭ vi Siajn lipojn,6 Kaj malkaŝus antaŭ vi la sekretojn de la saĝo, Kiu havas multoblan forton! Sciu, ke ne ĉiujn viajn pekojn Dio rememoras.7 Ĉu vi povas eltrovi la esencon de Dio? Ĉu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?8 Tio estas pli alta ol la ĉielo; Kion vi povas fari? Tio estas pli profunda ol Ŝeol; Kion vi povas ekscii?9 Pli longa ol la tero estas ĝia mezuro, Kaj pli larĝa ol la maro.10 Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros juĝon, Tiam kiu repuŝos Lin?11 Ĉar Li konas la homojn malvirtajn; Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.12 Eĉ vanta homo devas kompreni, Eĉ homo, kiu naskiĝis sovaĝulo.13 Se vi aranĝas vian koron Kaj etendas al Li viajn manojn;14 Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano, Kaj vi ne permesos al malbonaĵoj resti en via tendo:15 Tiam vi povos levi vian vizaĝon sen difekto; Vi estos firma kaj ne timos.16 Tiam vi forgesos mizeron; Vi rememoros ĝin kiel forfluintan akvon.17 Kaj via vivo leviĝos pli hele ol la tagmezo, La mallumo fariĝos kiel mateno.18 Kaj vi estos trankvila, ĉar ekzistas espero; Vi rigardos ĉirkaŭen, kaj iros dormi en sendanĝereco.19 Vi kuŝos, kaj neniu vin timigos; Kaj multaj serĉos vian favoron.20 Sed la okuloj de malpiuloj konsumiĝos, Pereos por ili la rifuĝo, Kaj ilia espero elspiros sian vivon.