1 And Elihu proceeded and said,2 Suffer me a little, and I will shew thee that I have yet words for +God.3 I will fetch my knowledge from afar, and will ascribe righteousness to my Creator.4 For truly my words shall be no falsehood: one perfect in knowledge is with thee.5 Lo, *God is mighty, but despiseth not {any}; mighty in strength of understanding:6 He saveth not the wicked alive; but he doeth justice to the afflicted.7 He withdraweth not his eyes from the righteous, but with kings on the throne doth he even set them for ever; and they are exalted.8 And if, bound in fetters, they be held in cords of affliction,9 Then he sheweth them their work, and their transgressions, because they have increased.10 And he openeth their ear to discipline, and commandeth that they return from iniquity.11 If they hearken and serve {him}, they shall accomplish their days in prosperity, and their years in pleasures.12 But if they hearken not, they shall pass away by the sword, and expire without knowledge.13 But the godless in heart heap up anger; they cry not when he bindeth them:14 Their soul dieth in youth, and their life is among the unclean.15 But he delivereth the afflicted in his affliction, and openeth their ear in {their} oppression.16 Even so would he have allured thee out of the jaws of distress into a broad place, where there is no straitness; and the supply of thy table {would be} full of fatness.17 But thou art full of the judgments of the wicked: judgment and justice take hold {on thee}.18 Because there is wrath, {beware} lest it take thee away through chastisement: then a great ransom could not avail thee.19 Will he esteem thy riches? Not gold, nor all the resources of strength!20 Desire not the night, when peoples are cut off from their place.21 Take heed, turn not to iniquity; for this hast thou chosen rather than affliction.22 Lo, *God is exalted in his power: who teacheth as he?23 Who hath appointed him his way? or who hath said, Thou hast wrought unrighteousness?24 Remember that thou magnify his work, which men celebrate.25 All men look at it; man beholdeth {it} afar off.26 Lo, *God is great, and we comprehend {him} not, neither can the number of his years be searched out.27 For he draweth up the drops of water: they distil in rain from the vapour which he formeth,28 Which the skies pour down {and} drop upon man abundantly.29 But can any understand the spreadings of the clouds, {or} the crashing of his pavilion?30 Lo, he spreadeth his light around him, and covereth the bottom of the sea.31 For with them he judgeth the peoples; he giveth food in abundance.32 {His} hands he covereth with lightning, and commandeth it where it is to strike.33 His thundering declareth concerning him; the cattle even, concerning its coming.

1 Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:2 Atendu ankoraŭ iom; mi montros al vi, Ĉar mi havas ankoraŭ kion paroli pro Dio.3 Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.4 Ĉar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaŭ vi.5 Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malŝatas; Li estas potenca per la forto de la koro.6 Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.7 Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun reĝoj sur trono Li sidigas ilin por ĉiam, Por ke ili estu altaj.8 Kaj se ili estas ligitaj per ĉenoj, Malliberigitaj mizere per ŝnuroj,9 Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.10 Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.11 Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;12 Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.13 La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;14 Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malĉastuloj.15 Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.16 Ankaŭ vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon ĉe via tablo, plena de grasaĵoj.17 Sed vi fariĝis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj juĝo tenas sin kune.18 Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elaĉeto ne deklinu vin.19 Ĉu Li atentos vian riĉecon? Ne, nek oron, nek forton aŭ potencon.20 Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.21 Gardu vin, ne kliniĝu al malpieco; Ĉar tion vi komencis pro la mizero.22 Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?23 Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri:Vi agis maljuste?24 Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.25 Ĉiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.26 Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.27 Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili verŝiĝas pluve el la nebulo;28 Verŝiĝas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.29 Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapiŝojn de Sia tendo,30 Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.31 Ĉar per ili Li juĝas la popolojn Kaj donas ankaŭ manĝaĵon abunde.32 Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al ĝi aperi denove.33 Antaŭdiras pri ĝi ĝia bruo, Kaj eĉ la brutaroj, kiam ĝi alproksimiĝas.