1 Lo, mine eye hath seen all {this}, mine ear hath heard and understood it.2 What ye know, I know also: I am not inferior to you.3 But I will speak to the Almighty, and will find pleasure in reasoning with *God;4 For ye indeed are forgers of lies, ye are all physicians of no value.5 Oh that ye would be altogether silent! and it would be your wisdom.6 Hear now my defence, and hearken to the pleadings of my lips.7 Will ye speak unrighteously for *God? and for him speak deceit?8 Will ye accept his person? will ye contend for *God?9 Will it be well if he should search you out? or as one mocketh at a man, will ye mock at him?10 He will certainly reprove you, if ye do secretly accept persons.11 Shall not his excellency terrify you? and his dread fall upon you?12 Your memorable sayings are proverbs of ashes, your bulwarks are bulwarks of mire.13 Hold your peace from me, and I will speak, and let come on me what {will}!14 Wherefore should I take my flesh in my teeth, and put my life in my hand?15 Behold, if he slay me, yet would I trust in him; but I will defend mine own ways before him.16 This also shall be my salvation, that a profane man shall not come before his face.17 Hear attentively my speech and my declaration with your ears.18 Behold now, I have ordered the cause; I know that I shall be justified.19 Who is he that contendeth with me? For if I were silent now, I should expire.20 Only do not two things unto me; then will I not hide myself from thee.21 Withdraw thy hand far from me; and let not thy terror make me afraid:22 Then call, and I will answer; or I will speak, and answer thou me.23 How many are mine iniquities and sins? Make me to know my transgression and my sin.24 Wherefore dost thou hide thy face, and countest me for thine enemy?25 Wilt thou terrify a driven leaf? and wilt thou pursue dry stubble?26 For thou writest bitter things against me, and makest me to possess the iniquities of my youth;27 And thou puttest my feet in the stocks, and markest all my paths; thou settest a bound about the soles of my feet; -28 One who, as a rotten thing consumeth, as a garment that the moth eateth.

1 Ĉion ĉi tion mia okulo vidis, Mia orelo aŭdis kaj komprenis.2 Kion vi scias, mi ankaŭ scias; Kaj mi ne estas malpli valora ol vi.3 Sed mi volus paroli kun la Plejpotenculo, Mi dezirus disputi kun Dio.4 Tamen vi komentarias malvere, Vi ĉiuj estas senutilaj kuracistoj.5 Ho, se vi silentus, Tio estus saĝeco de via flanko.6 Aŭskultu do mian moralinstruon, Kaj atentu la defendan parolon de mia buŝo.7 Ĉu pro Dio vi volas paroli malveron, Kaj pro Li paroli falsaĵon?8 Ĉu vi volas esti personfavoraj al Li, Aŭ pro Dio vi volas disputi?9 Ĉu estos bone, kiam Li esploros vin? Ĉu vi volas trompi Lin, kiel oni trompas homon?10 Li certe vin punos, Se vi sekrete estos personfavoraj.11 Ĉu Lia majesto ne konfuzas vin? Ĉu ne falas sur vin timo antaŭ Li?12 Viaj memorigoj estas sentencoj polvaj, Via bastionoj estas amasoj da argilo.13 Silentu antaŭ mi, kaj parolos mi, Kio ajn trafos min.14 Por kio mi portu mian karnon en miaj dentoj Kaj metu mian animon en mian manon?15 Li ja mortigos min, kaj mi ne havas esperon; Sed pri mia konduto mi volas disputi antaŭ Li.16 Tio jam estos savo por mi, Ĉar ne hipokritulo venos antaŭ Lin.17 Aŭskultu mian parolon Kaj mian klarigon antaŭ viaj oreloj.18 Jen mi pretigis juĝan aferon; Mi scias, ke mi montriĝos prava.19 Kiu povas procesi kontraŭ mi? Tiam mi eksilentus kaj mortus.20 Nur du aferojn ne faru al mi, Tiam mi ne kaŝos min antaŭ Via vizaĝo:21 Malproksimigu de mi Vian manon, Kaj Via teruro ne timigu min.22 Tiam voku, kaj mi respondos; Aŭ mi parolos, kaj Vi respondu al mi.23 Kiom da malbonagoj kaj pekoj estas sur mi? Sciigu al mi miajn krimojn kaj pekojn.24 Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon Kaj rigardas min kiel Vian malamikon?25 Ĉu Vi volas montri Vian forton kontraŭ deŝirita folio? Kaj ĉu sekiĝintan pajleron Vi volas persekuti?26 Ĉar Vi skribas kontraŭ mi maldolĉaĵon Kaj venigas sur min la pekojn de mia juneco.27 Vi metis miajn piedojn en ŝtipon, Vi observas ĉiujn miajn vojojn, Kaj Vi observas la plandojn de miaj piedoj;28 Dum mi ja disfalas kiel putraĵo, Kiel vesto dismanĝita de tineoj.